Кіріспе
Форт Кёрни – АҚШ армиясының тарихи бекінісі. Ол 1848 жылы АҚШ-тың батысында, 19 ғасырдың ортасы мен соңында құрылған. Бұл бекініс полковник, кейін генерал Стивен Уотс Кёрнидің құрметіне аталған. Бекініс Орегон жолының жанында, Небраска штатының Кёрни қаласының маңында орналасқан. Кёрни қаласы осы бекіністің атын алған. Пошташылар қала атын жиі қате жазғандықтан, Кёрни атауына "е" әрпі қосылған. Небраска мемлекеттік ойын және саябақтар комиссиясы бекіністің бастапқы аумағының бір бөлігін Форт Кёрни мемлекеттік тарихи паркі ретінде сақтап тұр.
Fort Kearny was a historic outpost of the United States Army founded in 1848 in the western U. S. during the middle and late 19th century. The fort was named after Col. and later General Stephen Watts Kearny. The outpost was located along the Oregon Trail near Kearney, Nebraska. The town of Kearney took its name from the fort. The "e" was added to Kearny by postmen who consistently misspelled the town name. A portion of the original site is preserved as Fort Kearny State Historical Park by the Nebraska Game and Parks Commission.
Қалдықтың пайда болуы және әртүрлі міндеттері
Форт 1845 жылдан кейін Орегонға құрлықпен көші-қонның артуына жауап ретінде салынды. Бірінші бекет, Форт-Кирни, 1848 жылдың көктемінде лейтенант Дэниел П. Вудбери Платт өзені бойында, "Гранд-Айлендтің басына жақын" орналастырды. Алғашқыда ол Форт Чилс деп аталды, бірақ 1848 жылы генерал Стивен Уотс Кернидің құрметіне Форт Керни деп қайта аталды. Бекіністердің болмауына қарамастан, Форт Керни Калифорнияға бет алған 1849 жылғы алтын іздеушілер мен Калифорнияға, Орегонға және Тынық мұхитының солтүстік-батысына көшіп бара жатқан жер іздеушілер үшін тоқтау орны, күзет постты, жабдықтау қоймасы және хабар алмасу орталығы болып қызмет етті. 1858 жылы Сэмюэл С. Миллз түсірген посттың ең ерте сақталған суреті постты қабырғалары мен бекіністері жоқ, саздан жасалған ғимараттар жиынтығы ретінде көрсетеді. 1860 жылдары форт маңызды мемлекеттік және жүк тасымалдау станциясы, сондай-ақ Пони Экспрессінің бас станциясы болды. 1864-1865 жылдардағы үнді соғыстары кезінде, қазірге дейін көрініп тұрған жер бетіне салынған шағын қоршау салынған. Постқа ешқашан шабуыл жасалмаса да, ол бірнеше үнді науқандары үшін жабдықтар жинау орталығы болып қызмет етті. Форт, жолдың алғашқы бөлігіндегі көшпелілер үшін бірнеше онжылдық бойы бағалы азық-түлік көзі болды, жолдың ең қарқынды пайдаланылған кезеңінде 1871 жылы тасталғанға дейін. Батысқа қарайғы жолда көшпелілерді қорғау үшін Платт өзенінің бойында құрылғандықтан, форт келесі онжылдықтарда жолдың шығыс бөлігіндегі маңызды аялдамаға айналды, соның ішінде азық-түлік сату, сенімді пошта қызметі және басқа да ыңғайлы жағдайлар ұсынылды. 1850 жылдары жолдың ең қарқынды пайдаланылған кезінде, мамыр айының соңында бір күні 2000-ға дейін көшпелілер мен 10 000 өгіздер өтуі мүмкін еді. Форттың соңғы міндеттерінің бірі – «Юнион Пасифик» темір жолын салушы жұмысшыларды қорғау болды. 1871 жылы, құрлықтық темір жол аяқталғаннан кейін екі жыл өткен соң, форт әскери пост ретінде жабылды. Оның ғимараттары бөлшектелді және жаңа посттарды жабдықтау үшін батысқа көшірілді.
Сипаттама
Форт негізінен үнді соғыстарында қорғаныс позициясы ретінде емес, жабдықтау бекеті ретінде салынған. Тарихының көп бөлігінде форт қоршалған қабырғалары жоқ, орталық парад алаңын айнала қоршаған ағаш ғимараттардан тұрды. Пайдаланылған ондаған жылдар бойы, трансконтиненталдық темір жол аяқталғанға дейін, ғимараттардың сипаты бірте-бірте тұрақтырақ болды, саз және шөптен салынған құрылыстар ағаш қаңқалы құрылыстарға ауысты. Форт американдық үндістер (жергілікті американдықтар) қоныстанған аймақтың ортасында орналасқанмен және 1860 жылдарығы қақтығыстардың орталығына жақын болса да, оған ешқашан тікелей шабуыл жасалмады.
Бірінші Форт-Керни
Платт өзені бойындағы бекініс, қазіргі Небраска штатындағы полковник Стивен У. Кернидің есімімен аталған екі әскери посттың екіншісі болды. 1838 жылы Керни, батысқа қарай саяхатшыларды қорғау үшін бекініс салуға қолайлы орын іздеп, қазіргі Небраска қаласының жанындағы Тейбл-Крик өзенінің құйылысындағы Миссури өзені бойын зерттеді. 1846 жылы Кернидің ұсынысымен АҚШ Соғыс министрлігі сол жерде бекініс салуға бұйрық берді және Керниге оны салуды тапсырды. Армия содан кейін полковник Керниді Форт Ливенворттан ер адамдарымен бірге Миссури өзенімен жоғары, белгіленген орынға жіберді, онда бекініс салуға бұйрық берілді. Армия сол жерде екі қабатты ағаш блокхаус салды, ол Кейрни лагері деп, кейіннен Форт Керни деп аталды. Бірақ, әскер бұл орынның дұрыс таңдалмағанын тез түсінді, себебі батысқа бет алған эмигранттардың азасы ғана осы жерден өтті. Керісінше, эмигранттардың бағалаған жолдарының басты бағыттары Омахаға қарай солтүстікте және оңтүстікте жатты. Сол себепті құрылыс тоқтатылды, бірақ 1847-1848 жылдары сол жерде қыстаған әскер батальоны үшін бірнеше ағаш үйлер уақытша жай ретінде салынды.
Екінші Форт-Керни
1847 жылдың қыркүйегінде Керни топографиялық инженер лейтенант Дэниел П. Вудбериді Платт өзені бойымен батысқа қарай, аванпостқа қолайлы орын іздеуге жіберді. Вудбери қазіргі Небраска штатының орталық бөлігінде, Миссури штатының Индипенденс қаласынан батысқа қарай соққан жолдың Омаха және Кеңес Блафс қалаларынан батысқа қарай соққан жолмен қосылған жерге жақын маңдағы жерді таңдады. Вудбери өз күнделігінде бұл орынды былайша сипаттады: Мен постты Миссури штатының Индипенденс қаласынан 317 миль, Миссуридегі Форт-Керниден 117 миль және Гранд-Айленд аралдары тобының бастапқы бөлімінен 3 миль қашықтықта орналастырдым. Желтоқсан айында Вудбери жаңа бекініс ұйымдастыру үшін Вашингтонға, округ Колумбияға бұйрықпен барды. Вудбери құрылысқа 15 000 доллар жұмсау туралы өтініш білдірді, сонымен қатар құрылыс жұмысына мормон эмигранттарын жұмысқа алуды ұсынды. Оның бұл өтініштері қабылданбаса да, Вудбери әскер еңбегімен бекіністі бастапқыда салуға рұқсат алды. Әскер 1848 жылдың мамыр айында Тейбл-Крик бекетін тастап, маусым айында жаңа орынға келді. Вудбери 175 адамды жұмылдырып, бекініс құрылысын басқарды. Олар 16 000 м² аумақты қоршап, айналасына пахта ағаштарын отырғызып, ағаштан ғимараттар салды. Вудбери бастапқыда бекініске Мексика-Америка соғысындағы белгілі әскери қолбасшы, сонымен қатар Вудберидің қайнағасы полковник Томас Чайлдстың құрметіне «Форт Чайлдс» деп атады. Бірақ Соғыс министрлігінің директивасы бойынша «Форт Керни» атауы жаңа бекініске берілді. Бекініс тез арада маңызды сауда орталығына айналды. 1849 жылдың маусым айында Вудбери өз күнделігінде сол жылы 4000 керуеннің бекіністен өткенін, олардың көп бөлігі Калифорнияға бет алғанын жазды. Бекіністе саяхатшыларға арналған көптеген тауар жиналды, оларды эмигранттарға тиімді бағамен сату туралы нұсқау берілді. Атап айтқанда, бекіністің командирі эмигранттарға тауарды өзіндік құнымен сатуға, ал қиын жағдайға тап болғандарға мұқтаж болғанда тегін беруге уәкілдік алды. 1850 жылы Индипенденс, Миссури және Солт-Лейк-Сити арасындағы пошта вагонының келуімен бекініс айына бір рет тұрақты пошта байланысына ие болды. Бұл жол бойындағы алғашқы ресми пошта қызметі болды.
I have located the post opposite a group of wooded islands in the Platte River three hundred seventeen miles from Independence, Missouri, one hundred seventeen miles from Fort Kearny on the Missouri and three miles from the head of the group of islands called Grand Island. In December Woodbury went to Washington, D. C., with orders to secure organization of the new post. Woodbury requested an appropriation of $15,000 for construction, while advocating the employment of Mormon emigrants for construction. Although he did not receive these provisions, Woodbury received permission to build the fort from scratch with soldier labor. The Army abandoned the Table Creek post in May 1848 and arrived at the new site in June. Woodbury directed construction of the fort with 175 men as labor. They built wooden buildings around a four acre (16,000 m2) parade ground, with cottonwood trees planted around the perimeter. Woodbury initially named the fort "Fort Childs" after Col. Thomas Childs, a famous soldier in the Mexican–American War, as well as Woodbury's father in law. A directive from War Department, however, directed that the name "Fort Kearny" would be transferred to the new fort. The fort grew rapidly into an important trail stop. By June 1849, Woodbury noted in his journals that 4,000 wagons had passed the fort so far that year, mostly on their way to California. The fort accumulated large stores of goods for travelers, with the directive of selling them at a beneficial cost to the emigrants. Specifically, the commander of the fort was authorized to sell goods at cost to emigrants, and in some cases of hardship, to give goods to them for free. In 1850, the fort acquired regular once a month mail service with the arrival of a stagecoach route between Independence, Missouri and Salt Lake City. It was the first regular mail service established along the trail.
Үнді соғыстарындағы рөлі
Форттың алғашқы жылдары салыстырмалы түрде тыныш болды. 1854 жылдан бастап, Канзас-Небраска заңымен Небраска территориясы құрылғаннан кейін, солтүстік Канзас және оңтүстік Небраскадағы форт маңындағы аймақ шайен және сиу тайпаларының қауіпті әрекеттері күшейді.
Форт-Керни мемлекеттік тарихи паркі
1928 жылы Небраска штатының азаматтары Форт Керни ескерткіш қауымдастығын құрып, жердің бір бөлігін сатып алып, оны қалпына келтіру үшін қаражат жинады. Бұл ұйым бастапқы учаскенің бір бөлігін сатып алып, оны Небраска штатына тапсырды.