Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния штатындағы округ, АҚШ. Канададағы округ.
County in Virginia, United States
the county in Canada
Принс-Эдвард округі Вирджиния штатында орналасқан. 2020 жылғы халық санағы бойынша халық саны 21 849 адамды құрады. Оның округ орталығы – Фермвилл қаласы.
Prince Edward County is located in the Commonwealth of Virginia. As of the 2020 census, the population was 21,849. Its county seat is Farmville.
Құрылымы және округтер
Принс-Эдвард округі 1754 жылы Вирджиния колониясында Амелия округінен бөлініп құрылды. Ол Уэльс принці Фредериктің екінші ұлы, Ұлыбритания королі Георг III-нің кіші інісі, Принц Эдвардтың құрметіне аталды. Алғашқы округ орталығы сот үйі болды және Принс-Эдвард сот үйі деп аталды; қазір ол Воршам ауылы. Аппоматтокс өзенінің бастауына жақын орналасқан Фермвилл қаласы 1798 жылы құрылып, 1912 жылы қала мәртебесін алды. Округ орталығы 1871 жылы Воршамнан Фермвиллге көшірілді.
Prince Edward County was formed in the Virginia Colony in 1754 from Amelia County. It was named for Prince Edward, second son of Frederick, Prince of Wales, and younger brother of George III of the United Kingdom. The original county seat housed the courthouse and was called Prince Edward Courthouse; it is now the village of Worsham. Near the headwaters of the Appomattox River, the Town of Farmville was formed in 1798 and was incorporated in 1912. The county seat was moved from Worsham to Farmville in 1871.
Темір жолдар
1850 жылдары Петербург пен Линчбург арасындағы Саутсайд темір жолы Фермвилл қаласы арқылы, Берквилл мен Памплин қалалары арасында салынды. Фермвиллдің қаржылық үлесімен субсидияланған бұл бағыт, Аппоматтокс өзенін өтетін және кейіннен «Жоғары көпір» деп аталған қымбат құрылысты қажет етті. Саутсайд темір жолы Американдық Азамат соғысы кезінде ауыр зақымдарға ұшырады. «Жоғары көпір» Конфедерация армиясының бас қолбасшысы Роберт Э. Лидің Петербургтен Аппоматтокс сотына соңғы шегінуі кезінде маңызды рөл атқарды, нәтижесінде 1865 жылдың сәуір айында Одақ армиясының бас қолбасшысы Улисс С. Грантке бас иіліп, соғыс аяқталды. Азамат соғысынан кейін, бұрынғы Конфедерация армиясының бас қолбасшысы Уильям «Билли» Махоунның жетекшілігімен Саутсайд темір жолы қайта жаңартылды. 1870 жылы ол Норфолк және Петербург темір жолымен, сондай-ақ Вирджиния және Теннесси темір жолымен бірігіп, Махоунның Атлантика, Миссисипи және Огайо темір жолы (AM&O) құрылды. Бұл темір жол Вирджиния штатының оңтүстік бөлігінде, Норфолктан (Хэмптон Роудс) Бристол қаласына дейін 400 мильге созылды. 1873 жылғы қаржылық дағдарыстан кейін AM&O қарызын төлей алмады және 1880-ші жылдардың басында жаңа иелеріне сатылды, олар оны Норфолк және Батыс (N&W) темір жолы деп атады. 1982 жылы ол қазіргі Норфолк Оңтүстік темір жолы жүйесінің құрамына кірді. Аппоматтокс өзеніндегі «Жоғары көпірді» күтіп ұстаудың жоғары құнына байланысты Фермвилл арқылы өтетін бағыт маңыздылығын жойып, ақырында тоқтатылды. Оның орнына, Берквилл мен Памплин қалалары арасында тікелей салынған Фермвилл белдеу желісі пайда болды, бұл Саутсайд темір жолын жоспарлау кезінде көзделген болатын. Бұрын Фермвилл қаласына тағы бір темір жол қызмет көрсеткен. 19 ғасырдың соңында Farmville және Powhatan темір жолының тар жолақты сызығы Фермвиллден Cumberland, Powhatan және Chesterfield округтері арқылы өтіп, Джеймс өзенінің кеме жүретін бөлігіндегі Бермуда жүзіне жетті. Бұл жер, Аппоматтокс өзенінің Джеймс өзенімен қосылатын жеріне, Сити Пойнт қаласына жақын орналасқан. Кейіннен ол «Tidewater және Батыс темір жолы» деп аталды, бірақ 20 ғасырдың басында таратылды.
In the 1850s, the Southside Railroad between Petersburg and Lynchburg was built through Farmville between Burkeville and Pamplin City. The route, which was subsidized by a contribution from Farmville, required an expensive crossing of the Appomattox River slightly downstream which became known as the High Bridge. The Southside Railroad was heavily damaged during the American Civil War. The High Bridge played a key role during Confederate General Robert E. Lee's final retreat from Petersburg to Appomattox Courthouse, where the surrender to Union General Ulysses S. Grant took place in April 1865. After the Civil War, under the leadership of former Confederate General William "Billy" Mahone, the Southside Railroad was rebuilt. In 1870, it was combined with the Norfolk and Petersburg Railroad and the Virginia and Tennessee Railroad to form Mahone's Atlantic, Mississippi and Ohio Railroad (AM&O), which extended 400 miles across the southern tier of Virginia from Norfolk on Hampton Roads to Bristol. After the Financial Panic of 1873, the AM&O fell into default on its debt; it was purchased in the early 1880s by new owners who renamed it the Norfolk and Western (N&W). In 1982, it became part of the current Norfolk Southern Railway system. Due to the high cost of maintaining the High Bridge over the Appomattox River, the line through Farmville was downgraded and eventually abandoned, in favor of the Farmville Belt Line, which had been built on a more direct line between Burkeville and Pamplin City, as had originally been envisioned in the planning for the Southside Railroad. Another railroad formerly served Farmville. In the late 19th century, the narrow gauge Farmville and Powhatan Railroad was built from Farmville through Cumberland, Powhatan, and Chesterfield counties to reach Bermuda Hundred on the navigable portion of the James River near its confluence with the Appomattox River at City Point. It was later renamed the Tidewater and Western Railroad, but was dismantled in the early 20th century.
Сегрегацияны жою
Принс-Эдвард округі – Дэвис округ мектеп кеңесіне қарсы сот ісінің бастауы, ол Браун мен Білім беру кеңесі ісіне қосылып, нәтижесінде АҚШ Жоғарғы Соты расалық бөлінген мемлекеттік мектептердің конституцияға қайшы екендігі туралы шешім қабылдады. Бұл, тікелей АҚШ-тың барлық мемлекеттік мектептерінің сегрегациясын жоюға алып келді. Браун ісі бойынша қарастырылған бес істің ішінде, Дэвис ісі 1951 жылы оқушылардың Джим Кроу заңдарымен бөлінген мектептеріндегі тығыздық пен нашар жағдайларға наразылық білдіріп, сабақтан шығып кетуінен басталған жалғыз іс болды. Толығымен қара нәсілді оқушыларға арналған Р.Р. Мотон орта мектебі, көршілес Амелия округының көрнекті педагогы Роберт Русса Мотонның құрметіне аталған, спорт залы, асхана және мұғалімдерге арналған дәретханасы болмады. Тығыздық салдарынан үш фанералық ғимарат салынып, кейбір оқушылар сыртта тұрған мектеп автобусында сабақ алуға мәжбүр болды. Мұғалімдер мен оқушылардың үстелдері мен тақталары болмады. Мектептің қосымша қаржы сұранысын толығымен ақ нәсілді мектеп кеңесі қабылдамады. 1951 жылдың 23 сәуірінде, дүйсенбі күні, азаматтық құқықтар белсендісі, пастор Вернон Джонстың он алты жасар қызы Барбара Джонс студенттерді басқарып, жағдайға наразылық білдіріп, сабақтан шығу акциясын ұйымдастырды. NAACP студенттер қара мектептегі жағдайды жақсартудың орнына, біріктірілген мектепке өтініш беруге келіскеннен кейін олардың ісін қолға алды. Бұл шешім бір дауыс айырмасымен қабылданды. Говард университетінде білім алған адвокаттар Спотсвуд В. Робинсон мен Оливер Хилл студенттердің атынан округтік мектеп жүйесіне қарсы сотқа шағымданып, іс қозғады. Оңтүстік штаттарындағыдай, Вирджинияда да 20 ғасырдың басында қара нәсілді сайлаушылардың сайлау құқығынан айырылуына алып келді, бұл олардың саяси күшін әлсіретті. Дэвис округ мектеп кеңесіне қарсы сот ісінде штат соты талап-арызды қабылдамады, қорғаушы адвокат Т. Джастин Мурмен келісіп, Вирджиния штаты қара және ақ мектептердегі жағдайды теңестіруге күш салып баққандығын мәлімдеді. Штаттың шешіміне АҚШ округтік сотына шағым жасалды, ол талапкерлердің пайдасына шешім шығарды, бірақ мектеп округі мен штат бұл шешімге шағымданып, жоғары инстанцияға апелляция жасады. Соңында, бұл іс Браун мен Білім беру кеңесі ісіне қосылған бес істің бірі болды, онда 1954 жылы АҚШ Жоғарғы Соты расалық бөлінген мемлекеттік мектептердің конституцияға қайшы екендігін мәлімдеді.
Prince Edward County is the source of Davis v. County School Board of Prince Edward County, a case incorporated into Brown v. Board of Education, which ultimately resulted in the U. S. Supreme Court decision that racially segregated public schools were unconstitutional. This ultimately led to the desegregation of all U. S. public schools. Among the five cases decided under Brown, Davis was the only one initiated by students, after they walked out in 1951 to protest overcrowding and poor conditions at their segregated school under Jim Crow laws. The all black R. R. Moton High School, named after Robert Russa Moton, a noted educator from neighboring Amelia County, did not have a gymnasium, cafeteria, or teachers' restrooms. Due to overcrowding, three plywood buildings had been erected, and some students had to take classes in a school bus parked outside. Teachers and students did not have desks or blackboards. The school's requests for additional funds were denied by the all white school board. On Monday, April 23, 1951, Barbara Johns, the sixteen year old niece of Reverend Vernon Johns, a civil rights activist, led students who staged a walkout protesting the conditions. The NAACP took up their case when the students agreed to petition for an integrated school rather than improved conditions at their black school. This vote passed by one count. Howard University trained attorneys Spottswood W. Robinson and Oliver Hill filed suit against the county school system on behalf of the students. As in other Southern states, since the turn of the twentieth century black voters in Virginia had been largely disenfranchised, which resulted in their lacking political power. In Davis v. County School Board of Prince Edward County, a state court rejected the suit, agreeing with defense attorney T. Justin Moore that Virginia was vigorously equalizing conditions in black and white schools. The state verdict was appealed to the U. S. District Court, which ruled for the plaintiffs, a decision the school district and the state appealed. Subsequently, it was one of five cases incorporated into Brown v. Board of Education, the landmark case in which the U. S. Supreme Court in 1954 ruled that segregated public schools were unconstitutional.
Үлкен қарсылық
1956 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы АҚШ сенаторы Гарри Ф. Берд басқаратын Берд ұйымы ұсынған саясатты жүзеге асыру үшін бірқатар заңдарды (Стенли жоспары) қабылдады. Штаттағы афроамерикандықтардың сайлау құқығынан айырылуына дейін басымдық құрған мемлекеттік заң шығарушы орган (1900 жылдардың басында) студенттерге өздері таңдаған жеке мектепке баруға мүмкіндік беретін «оқу ақы гранттары» бағдарламасын құрды. Бұл, іс жүзінде, мемлекеттік мектептердің интеграциясын қашу үшін құрылған барлық ақ мектептерге мемлекеттік қолдау көрсетуді білдірді. Жаңадан құрылған бұл мектептер «сегрегация академиялары» деп аталды. Браун ісінің шешімі және Вирджиния заңдарының өзгеруі нәтижесінде 1959 жылы Принс-Эдвард округінің Бақылаушылар кеңесі округтік мектеп кеңесіне ешқандай қаражат бөлмеуден бас тартты. Округ барлық мемлекеттік мектептерді біріктірудің орнына жапты. Принс-Эдвард округінің мемлекеттік мектептері бес жыл бойы жабық тұрды. Вирджинияның және Оңтүстіктің басқа да мектеп жүйелері интеграцияға қарсылық көрсеткенімен, Принс-Эдвард округі осындай қатаң шараларға баруға мәжбүр болған елдегі жалғыз мектеп ауданы болды. Принс-Эдвард округінің мемлекеттік мектептеріне қол жеткізу тоқтатылған кезде ақ ата-аналар Принс-Эдвард қорын құрды. Ол ақ балаларға арналған жеке мектептер желісін құрды. Бұл мектептер мемлекеттік гранттармен және округтің салық жеңілдіктерімен қамтамасыз етілді. Олар бірлесіп Вирджинияның «сегрегация академияларының» бірі – «Принс Эдуард академиясы» деп аталды. Принс Эдуард академиясы де-факто мектеп жүйесі ретінде жұмыс істеді және округ бойынша бірнеше мекемеде K-12 оқушыларын оқытты. 1959 жылдан 1964 жылға дейін Принс-Эдвард округінің қара нәсілді оқушылары басқа жерде оқуға немесе білім алудан толығымен бас тартуға мәжбүр болды. Кейбіреулері жақын маңдағы туыстарымен бірге тұрып немесе шіркеулердің жертөлелерінде құрылған импровизациялық мектептерде оқыды. Басқалары квакерлер сияқты ұйымдар жинаған қаражат есебінен штаттың сыртында білім алды. 1963-1964 жылдары NAACP демеушілігімен құрылған Принс-Эдвард еркін мектебі округтен басқа жерде оқуға мүмкіндік таппаған қара нәсілді жастардың білімін толықтыруға көмектесті. 1963 жылы федералды округтік соттар мемлекеттік мектептерді ашуға бұйрық берді; Принс-Эдвард округі АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданды. «Гриффинге қарсы Принс-Эдвард округінің мектеп кеңесі» ісі бойынша 1964 жылдың мамырында Сот Принс-Эдвард округінің әрекеттері 14-ші түзетудегі тең қорғау ережесін бұзғаны туралы бірауыздан шешім шығарды. Осы кезде округ және штат басшылары қудалау және түрмеге қамалу қаупіне барудың орнына мойынсұнып, Вирджиниядағы жаппай қарсылық дәуірін аяқтады. Сол жазда Гриффин шешімінен кейін Нью-Йорктегі Куинс колледжінің 16 студенті «Студенттік көмек жобасы» бағдарламасы аясында 1964 жылғы Миссисипидегі бостандық жазына бағынып, Принс-Эдвард округіне келді. Студенттер білім алудан айырылған көптеген афроамерикандық балаларға мұғалім болды. Бұл еріктілер оқушылармен бірге мектептер қайта ашылғанда сабақтарды қайта бастауға дайындалды. Куинс колледжінің еріктілері сол жазда округтегі көрнекті афроамерикандық отбасылардың арасында орналасты. Олар апта ішінде жергілікті шіркеулерді мектептер ретінде пайдаланды. Бағдарламаға қатысқан көптеген студенттер өздерінің мұрағаттарын Куинс колледжінің Арнайы жинақтар және мұрағаттар бөліміне тапсырды. Принс-Эдвард округінің әрекеттері салдарынан кейбір оқушылар бес жыл бойы білім алудың бір бөлігін немесе барлық білімін жоғалтты. Бұл топ Принс-Эдвард округінің жастарының «Жоғалған ұрпағы» деп аталды.
In 1956, the Virginia General Assembly passed a series of laws (the Stanley Plan) to implement Massive Resistance, a policy promoted by the Byrd Organization led by U. S. Senator Harry F. Byrd, to avoid compliance with the Supreme Court ruling in Brown and its direction to integrate public schools. The state legislature (overwhelmingly dominated by whites since disfranchisement of African Americans in the state in the early 1900s) created a program of "tuition grants," which could be given to students so they could attend a private school of their choice. In practice, this meant state support of all white schools that were developed as a way to evade integration of public schools. These newly formed schools became known as the "segregation academies". As a result of the Brown decision, and changes in Virginia laws, in 1959, the Board of Supervisors for Prince Edward County refused to appropriate any funds at all for the County School Board. It effectively closed all public schools rather than integrate them. The Prince Edward County Public Schools remained closed for five years. While other Virginia and some southern school systems resisted integration, Prince Edward County was the only school district in the country to resort to such extreme measures. During the interruption in access to Prince Edward County's public schools, white parents established the Prince Edward Foundation. It founded a series of private schools restricted to white children. These schools were supported by the tuition grants from the state and tax credits from the county. Collectively they became known as "Prince Edward Academy", one of Virginia's "segregation academies". Prince Edward Academy operated as the de facto school system and enrolled K 12 students at a number of facilities throughout the county. From 1959 to 1964, black students in Prince Edward County had to go to school elsewhere or forgo their education altogether. Some got schooling by living with relatives in nearby communities or at makeshift schools the community created in church basements. Others were educated out of state with funds raised by groups such as the Quakers. In the final year (1963–1964), the NAACP sponsored Prince Edward Free School picked up some of the slack by educating some of the black youth who had been unable to leave the county to attend public schools elsewhere. In 1963, federal district courts ordered the public schools to open; Prince Edward County appealed to the U. S. Supreme Court. Ruling in Griffin v. County School Board of Prince Edward County, the Court unanimously agreed in May 1964 that Prince Edward County's actions violated the Equal Protection Clause of the 14th Amendment. At that point, county and state supervisors gave in rather than risk prosecution and prison, ending the era of Massive Resistance in Virginia. The same summer, following the Griffith ruling, 16 students from Queens College (New York) ventured south to Prince Edward County during their "Student Help Project" Program, a precursor to the 1964 Mississippi Freedom Summer. The students served as teachers to the many African American children who had been denied an education. These volunteers worked with the students to prepare them to resume classes when schools reopened that fall. The volunteers from Queens College were housed among leading African American families in the county that summer. They used local churches as school houses during the week. Many of the students involved in the program have since donated their archives to the Queens College Department of Special Collections and Archives. As a result of Prince Edward County's actions, some students missed part or all of their education for five years. This group has been called the "Lost Generation" of Prince Edward County's youth.
1964 жылдан бастап жеке меншік білім беру
Тіпті мемлекеттік мектептер қайта ашылғаннан кейін де Принс Эдуард академиясы бөлініп сақталынды. Вирджиния штатындағы бөлінген академиялардың көпшілігі ақырында жабылды; ал кейбіреулері өздерінің мақсатын өзгертіп, кемсітушілік саясаттан бас тартты. Бірігуге кейбіреулері тек Ішкі Кірістер Қызметі (IRS) коммерциялық емес, кемсітушілік жеке мектептердің салықтан босатылған статусын жойғаннан кейін келісті. Принс Эдуард академиясы осындай мектептердің бірі болды және 1978 жылы салықтан босатылған статусын жоғалтты. 1986 жылы мектеп нәсілі мен ұлтына қарамастан, барлық оқушыларды қабылдай бастады. 1992 жылы мектеп Фермвилл қаласында туған және мектептің алғашқы жылдары оны ынталы түрде қолдаған бай кәсіпкер Дж. Б. Фукуаның құрметіне Фукуа мектебі деп аталды. Фукуа Принс Эдуард округындағы ең ірі жеке мектеп болып қала береді, бірақ соңғы онжылдықтарда бірнеше кішкентай жеке мектептер ашылды.
Even after the re opening of the public schools, Prince Edward Academy remained segregated. Many of the segregated academies in Virginia eventually closed; others changed their missions and eliminated discriminatory policies. Some yielded on integration only after the Internal Revenue Service (IRS) revoked the tax free status of non profit discriminatory private schools. Prince Edward Academy was one of the latter and lost its tax exempt status in 1978. In 1986, the school began to accept all students regardless of race or ethnicity. It was renamed the Fuqua School in 1992, in honor of J. B. Fuqua, a wealthy businessman who was born in Farmville and was a strong supporter of the school in its early years. Fuqua remains the only large private school in Prince Edward County, but a few other smaller private schools have been opened in recent decades.
Роберт Русса Мотон мұражайы
Фермвиллдегі бұрынғы Р.Р. Мотон орта мектебінің ғимараты ұлттық деңгейде маңызды қоғамдық орын ретінде танылды. 1998 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесін алды. Қазіргі таңда мұнда Роберт Русса Мотон мұражайы орналасқан, ол білім беру саласындағы азаматтық құқықтарды зерттеу орталығы болып табылады.
The former R. R. Moton High School building in Farmville has been recognized as a nationally significant community landmark. In 1998, it was designated a National Historic Landmark. It now houses the Robert Russa Moton Museum, a center for the study of civil rights in education.
География
АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 354 шаршы миль (917 км2) құрайды, оның ішінде 350 шаршы миль (906 км2) құрлық және 3,9 шаршы миль (10 км2) (1,1%) су. Округтың көптеген өзендері Джеймс өзенінің саласы – Аппоматтокс өзеніне құяды, бірақ округтің оңтүстік-шығыс бөлігінде өзендер Ноттавей өзені арқылы Чован өзеніне, одан әрі Солтүстік Каролинадағы Альбемарл шығанағына құяды. Округтың ең жоғары нүктесі – теңіз деңгейінен 714 фут биіктіктегі Лигс тауының төбесі.
According to the U. S. Census Bureau, the county has a total area of 354 square miles (917 km2), of which 350 square miles (906 km2) is land and 3.9 square miles (10 km2) (1.1%) is water. Most of the county's streams drain into the Appomattox River, a tributary of the James River, but in the southeastern corner of the county, streams drain via the Nottoway River into the Chowan River and thence into Albemarle Sound in North Carolina. The highest point in the county is the top of Leighs Mountain at 714 feet above sea level.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша округте 19 720 адам, 6 561 үй шаруашылығы және 4 271 отбасы тұрды. Халық тығыздығы – 7 527 тұрғын үй, орташа тығыздық – (мәлімет жоқ). Округтің этникалық құрамы: 62,17% ақ нәсілді, 35,82% қара немесе афроамерикалық, 0,18% американдық индейлер, 0,55% азиялық, 0,10% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,23% басқа нәсілдер және 0,95% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 0,94% испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 6 561 үй шаруашылығының 29,00% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 46,50% -ында бірге тұратын жұбайлар, 14,90% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 34,90% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 28,90% жеке адамдардан тұрады, ал 12,30% -ы 65 жастан асқан жалғыз тұратын адамдардан. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,43 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,99 адамды құрады. Округте халық жас бойынша былай бөлінген: 18 жасқа дейінгілер – 20,20%, 18-24 жастағылар – 23,50%, 25-44 жастағылар – 22,50%, 45-64 жастағылар – 19,60%, ал 65 және одан жоғары жастағылар – 14,20%. Медианалық жас – 32 жас. Әр 100 әйелге 95,70 еркек шақтандырылған. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 93,20 еркек шақтандырылған. Округтағы үй шаруашылығының медианалық табысы – 31 301 доллар, ал отбасының медианалық табысы – 38 509 доллар. Ер адамдардың медианалық табысы 29 487 доллар, ал әйелдердің – 21 659 доллар. Округтағы жан басына шаққандағы табыс – 14 510 доллар.
As of the census of 2000, there were 19,720 people, 6,561 households, and 4,271 families residing in the county. The population density was There were 7,527 housing units at an average density of The racial makeup of the county was 62.17% White, 35.82% Black or African American, 0.18% Native American, 0.55% Asian, 0.10% Pacific Islander, 0.23% from other races, and 0.95% from two or more races. 0.94% of the population were Hispanic or Latino of any race. There were 6,561 households, out of which 29.00% had children under the age of 18 living with them, 46.50% were married couples living together, 14.90% had a female householder with no husband present, and 34.90% were non families. 28.90% of all households were made up of individuals, and 12.30% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.43 and the average family size was 2.99. In the county, the population was spread out, with 20.20% under the age of 18, 23.50% from 18 to 24, 22.50% from 25 to 44, 19.60% from 45 to 64, and 14.20% who were 65 years of age or older. The median age was 32 years. For every 100 females there were 95.70 males. For every 100 females age 18 and over, there were 93.20 males. The median income for a household in the county was $31,301, and the median income for a family was $38,509. Males had a median income of $29,487 versus $21,659 for females. The per capita income for the county was $14,510.
Кедейлік
Отбасылардың шамамен 14,6 пайызы және халықтың 18,9 пайызы кедейлік шегінің төменінде болды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 24,4 пайызы және 65 жастан асқандардың 15,9 пайызы. 2007 жылы кедейлікте тұрған адамдардың үлесі 20,3 пайызды құрады, бұл Вирджиния штатының 9,9 пайызынан жоғары. 2000 жылы олардың 71,8 пайызын американдықтар құрады. 12 мен 17 жас аралығындағы балалардың саны салыстырмалы түрде көп. Осы жас тобы кедейліктің 27 пайызын құрайды. Принс-Эдвард округіндегі жұмыссыздық деңгейі 10,3 пайызды көрсетті, ал Вирджиния штаты бойынша – 7,2 пайызды.
About 14.6 percent of families and 18.9 percent of the population were below the poverty line, including 24.4 percent of those under age 18 and 15.9 percent of those ages 65 and over. Persons below poverty in the year of 2007 were 20.3 percent compared to 9.9 percent of Virginia. Native Americans accounted for 71.8 percent in 2000. There is a relatively large number of children between the ages of 12 and 17. This age group accounts for 27 percent of the poverty. Unemployment accounted for 10.3 percent in Prince Edward County compared to 7.2 in all of Virginia.