Кіріспе

Flesh and Blood (Flesh + Blood) – 1980 жылдың 23 мамырында E. G. Records компаниясы шығарған ағылшын рок-тобының жетінші студиялық альбомы. Ол дереу коммерциялық сәттілікке жетіп, маусым айында Ұлыбританияда бір апта бойы No. 1 орынға шықты, содан кейін тамыз айында тағы үш аптаға көтеріліп, барлығы Ұлыбританияның альбомдар тізімінде 60 апта болды. Альбом АҚШ-та No. 35, ал Австралияда No. 10 орынға жетті. Альбомға дейін "Over You" синглы шықты, ол Ұлыбританияда No. 5 хит болды және топқа АҚШ хит-парадында сирек кездесетін No. 80 орынына енуге мүмкіндік берді. Одан кейін тағы екі хит-сингл жарық көрді: "Oh Yeah" (Ұлыбританияда No. 5) және "Same Old Scene" (Ұлыбританияда No. 12, Австралияда No. 35). Flesh + Blood екі кавер-версияны да қамтыды: The Byrds-тің "Eight Miles High" және Уилсон Пикетттің "In the Midnight Hour". Соңғысы кейбір елдерде сингл ретінде шығарылды. Сонымен қатар, альбомның атау трегі, сондай-ақ жоғарыда аталған "Over You" және "Eight Miles High" Billboard би чарттарында No. 46 орынға жетті. Бұл альбом топтың барабаншысы Пол Томпсонсыз шыққан алғашқы альбомы болды, оның келуі Roxy Music-ті әнші Брайан Ферри, саксофонист Энди Маккей және гитарист Фил Манзанерадан тұратын негізгі үштікке дейін азайтты, оларға студиялық музыканттар қосылды.

Қақпақ көрінісі

Альбомның мұқабасын Питер Савилл ойластырды және Нил Кирк суретке түсірді. Онда үш жас әйел найза ұстап тұрған күйде бейнеленген (екісі алдыңғы жақта, біреуі артқы жақта). Савилл Ферри мен топтың қалған мүшелерімен ешқандай кеңес алмай жұмыс істеді, бірақ Roxy Music альбомдарының мұқабаларында әйелдердің суреттерін пайдалану дәстүрін жалғастырды. Алдыңғы мұқабадағы модельдер – Эйми Стивенсон (алдыңғы қатарда, 2002 жылы қайтыс болды) және Олимпиада чемпиондарының арасындағы Шелли Манн (2005 жылы қайтыс болды); артқы мұқабадағы модель – Рослин Болтон (оның модельдік есімі Эшли). Стивенсонды 1976 жылғы Levi's Route 66 жарнамасында да көруге болады.

Қазіргі заманғы

Roxy Music-тің жетінші студиялық альбомы рок сыншыларынан қарама-қайшы пікірлер алды. Кен Такер Rolling Stone журналындағы шолуында "Flesh + Blood" туралы былай деп жазды: «Flesh + Blood – Roxy Music дискографиясындағы осыншалықты нашар альбом екені қызығушылық тудырады. Алғашқы Roxy (Ено мүше болған кезде) топтың жоғары технологиялық декадансқа толы екені айтылған, ал Flesh + Blood осы тарихи түсіндірмені декаденттігін растау арқылы байланыстырады: мысалы, қазіргі уақытта арт-рок диско альбомынан гөрі баламасы жоқ нәрсе бар ма?» Дэвид Хепворт Smash Hits журналында: «Топтың жанкүйерлері оның ерекшелігі мен жаңалықтарының азайғанын сезсе, ал күшті "Over You" әнін ұнататындар оның есейген, жібектей тартымдылығына құмар болатын шығар» деді.

Мұра

The New Rolling Stone Record Guide оған үш жұлдыз қойып, «1976 және 1978 жылдар аралығында топ тарағаннан кейін шыққан «Манифест» және «Flesh + Blood» өздерінің жанрында жақсы болғанмен, бұрынғы альбомдардың кейбіреулерін осылай ұлы еткен ождан жоқ еді» дейді. Стивен Томас Эрлвин «тіпті күшті сәттердің өзі Рокси Музыкасының идеялары таусыла бастағанын сезіндіреді» деп мәлімдейді. Pitchfork бұл альбомды 6.6 (Roxy Music студиялық альбомдары арасындағы ең төмен баға) деп бағалап, «Бірақ кейінгі материал әрқашан құнды бола бермейді. Әсіресе 1980 жылғы «Flesh + Blood» альбомында топтың шаршаған емес, жалыққан сезімге ие болуы байқалады, бұл өрескел кемшілік» деп шағымданады.

Синглдар

Альбомнан шыққан синглдер сыншылардың көбірек мақтауына ие болды. Бірінші сингл "Over You" – Дейв Марштың "The Heart of Rock & Soul: The 1001 Greatest Singles Ever Made" альбомына енгізілген жалғыз Roxy Music синглі. "Over You" кітабында #511 орынды иеленді. Марш былай деп жазады: "Roxy Music кейде музыканың мәжбүрлі түрде тыңдалатын бөліктерін жасады, қиял Top 40-қа қауіпті үн қосты (өйткені олардың ешқайсысы АҚШ-та оған жете алмады), мұндай ирониялық қашықтық орындаушылардың жанрларға деген жоғарылығын ғана емес, басқа да нәрсені білдіруі мүмкін. Мұндай шығармалар көбінесе жеке сингл ретінде шығарылды. Ең есте қаларлықтары – "Do the Strand" және "Love is the Drug", бұл махаббат әндері мен романтикалық сезімдердің (менің ойымша) өткір сатирасы. Бірақ ең жақсысы – "Over You" болды, оның атауы көп мағыналы ойын (кейбір жағдайларда тіпті сөгіс те болуы мүмкін), тақырыбы – жалпыға белгілі банальдық, бірақ ырғағына қарсы тұру мүмкін емес. Ферридің ән айтуы бидің әсеріне беріліп, жаңа өмірге ие болады, сондықтан ән мәтіні болжамды болса да, оның романтикалық фортепиано аккордтарымен, синтезатор рифтерімен және Энди Маккейдің сопрано саксофонымен үйлесуі оған терең романтизм сыйлайды, бұл махаббат әнінің барлық қатысушылар үшін шын сезіммен айтылғандай көрінеді". Роб Шеффилд былай деп жазды: "Ферри әрқашан өзінің ең құпия көркемдік идеяларын поп музыкаға деген терең құмарлығына негіздеді. Roxy-дің осы кезеңдегі ең көрнекті әні – 1980 жылғы "Over You". Ферри "Мен бір жерде болсам/Сенің үстіңде" деген мантрамен транста жүреді, оның құбылмалы сүйіктісін тастап, жылтыр мен жалқылық арқылы көтеріледі. Содан кейін ән өшіріліп, Ферри қайтадан бастайды. Мұндай тәсіл жалықтыруы мүмкін, әсіресе егер сіз "кавиардағы жас" – рухани ізденіс деп сенбесеңіз. Бірақ Брайан жақсы күйде болғанда, "Manifesto's Dance Away" немесе "Flesh + Blood's Oh Yeah" сияқты, оған ғашық болмау мүмкін емес". Allmusic.com сингл туралы рецензиясында: ""Over You" – Roxy Music-тің соңғы жылдарының ең үлкен жетістіктерінің бірі, әсерлі гипнотикалық махаббат әні, жылы ырғақ пен гитараның негізінде, классикалық Roxy диссонансының елеулі бөліктерімен және Фил Манзанераның классикалық Beatles-тің гитарасымен толықтырылған". Грейл Маркус былай деп жазды: "Мен "Over You" әнін алғаш рет естігенде қатты ұнады, енді Манзанера Ферридің сағат 3-те ойнаған фортепианосының эхосын естігенде, содан кейін Маккейдің де оларды қайталап эхо жасағанда, мен мас боламын". Allmusic.com рецензиясында былай делінген: "Roxy Music 70-ші жылдардың соңы мен 80-ші жылдардың басында шығарған керемет синглдер тізбегі, Брайан Ферридің ең таза поп-көріністерінің бірі болып саналады. Бірақ "Oh Yeah" олардың барлығынан жоғары тұр, жанрдың дәстүрлерін түсінуі үшін ғана емес, сонымен қатар он жылдан кейін қайта жаңарту арқылы, London Suede (Roxy-дің стильдік мұрагерлерінің ең сенімдісі) өздерінің "The Wild Ones" әні үшін мәтін мен көңіл-күйді қарызға алғанда". Дэвид Бакли былай деп жазды: "Үшінші сингл, Same Old Scene, үштің ішіндегі ең жақсысы болды. Roxy-дің ең кемелді билік жазбасы, тоқтатылмайтын, фанкилік, Chic-тің бас гитарасы мен саксофонның жарқылы оны тағы бір үлкен хитке айналдырды. Осы сингл, Roxy-дің басқа шығармаларынан гөрі, сол кездегі Лондондық клубтардың сахнасында жақсырақ сіңірілді. 1981 жылға қарай хит-парадтар ұқсас музыкалық траекторияға ие әндермен толы болды: дискобастың күркіреуі, кесілген, рифті гитара және жоғарыдағы тегіс вокал". Пол Стамп "Unknown Pleasures" кітабында ән "бірден әр жаңа поп-жұлдыздардың құлағына сіңіп, әсіресе Duran Duran-ға әсер етті, олар алдымен дебюттік сингл (Planet Earth) және содан кейін Roxy Music студиясының үйлесімділігінің сәтінен бастап мансабын құрды" дейді.

Тірі концерттер мен гастрольдер

Бұл альбомның жартысынан астам бөлігі топтың өмірінде тікелей эфирде орындалған, көбінесе 1980-1981 жылдарғы "Roxy Music Flesh + Blood" турнесінде орындалған, бұл турне альбомды қолдау мақсатында өткізілді. Брайан Ферридің бүйрек инфекциясы салдарынан турне күндерінің бір бөлігі тоқтатылды. Джон Леннон қаза болғаннан кейін топ "Jealous Guy" әнін орындады. Осы құрмет көрсету орындалысы топты әнді жазып алып, оны жеке сингл ретінде шығаруға шабыттандырды.