Кіріспе

Көшедегі шараларды немесе өнімдерді насихаттаумен айналысатын адамдар тобы. "Көше командасы" – маркетингтегі термин, ол шараны немесе өнімді насихаттау үшін "көшеге шыққан" адамдар тобын сипаттайды. "Көше командалары" – бүкіл әлемдегі ойын-сауық компаниялары, жазбалар компаниялары, технология индустриясы, корпоративтік брендтерді насихаттаушылар, жаңа медиа компаниялары және тікелей маркетинг мамандары үшін маркетингтік бюджеттердегі стандартты бап ретінде кеңінен қолданылатын жарнама құралы. Қазіргі таңдағы музыка индустриясы үлкен көше командаларын пайдаланудың артуын байқап отыр, бұл жанкүйерлерге жете алуға және халықаралық деңгейде аз ғана, таба алу қиын жанкүйерлер арасында сатуды жақсартуға мүмкіндік береді.

Тарих

Қазіргі кезде кең таралған "көшелік команда" моделі бастапқыда қалалық жазба компанияларымен, мысалы: Loud Records, Jive, Bad Boy Records, Roc A Fella Records, Priority Records және Ruthless Records тарапынан әзірленген. Рэп жазба компаниялары оны қолжетімді әрі тиімді құрал деп тапты, бұл олардың мақсатты аудиториясына тікелей жол ашты, соның ішінде баспа, радио, теледидар сияқты дәстүрлі медиа және ірі жазба тарату келісімдеріне қатысты қиындықтарды жоқ етті. "Көшелік команда" тұжырымын енгізген алғашқы тәуелсіз рок-топтардың бірі – Чикаголық фолк-рок тобы "Drovers" болды. Олар 1991 жылы университеттердегі рок-клубтар желісі үшін "кампус өкілі" бағдарламасын іске қосты, бұл Мондейлтің президенттік науқанында қолданылған әдістерді көшіріп, студенттердің тіркелуі мен сайлауға қатысуын ынталандырды. Бұл бастама 1990-шы жылдардың ортасында пайда болды, себебі ірі монополиялық жазба таратушылар рэп пен кішігірім музыкалық лейблдарды радиодан және жаппай таратудан шеттетуге тырысты, себебі олардың жанрларына қатысты гангста-рэп пен "панк" стигмасы ерте кезеңде пайда болған еді. Кішігірім тәуелсіз жазба компаниялары "көшелік командаларды" ірі, қол жеткізе алмайтын таратушыларды және корпоративтік жазба компанияларын айналып өту құралы ретінде пайдаланды. Басқа тәуелсіз лейбл иелері "көшелік командаларды" өздерінің әртістерінің құнын арттыру үшін пайдаланды, осылайша ірі музыкалық лейбл немесе жазба таратушымен бірігу немесе компанияның бір бөлігін немесе барлық бөлігін сату мүмкіндігін алды. (1990-шы жылдардың соңында Loud Records сатылымына қараңыз).

Музыка бизнесіне енуге тырысатын кішігірім лейблдар үшін мақсат, ең алдымен, негізгі нарықтарда адал жанкүйерлер базасын құру, күшті "көшелік хайп" пен "көшелік бедел" алу, жарнама мен сөз арқылы жергілікті радиостанцияларға жол табу және келіссөздер жүргізу үшін күшті ұстаным мен "сатуға болатын" өніммен ірі жазба таратушыларға өту болды. Осы әдіс арқылы, бірінші кезекте қолжетімді кірісі бар берік жанкүйерлер базасын құру арқылы, кішігірім лейбл өз жазба өнерпаздарының және пайда шегінің пайдасына тарату келіссөздерінде үлкен күш қолдана алады. Көбінесе, "дәлелденбеген" жаңа әртістерге арналған тарату келісімдері, әдетте, жанкүйерлер базасымен келген жағдайда, көшелік командалар музыканы бөлісіп, жаңалықты таратып, бүкіл елде (вирустық маркетинг) жасайтын музыкалық әртістер бұрын алған қаражаттан гөрі жақсы алдын ала төлемдер алады.