Кіріспе

Америкалық панк-рок тобы, Slade әні.

7 Year Bitch – Сиэтл, Вашингтон қаласынан шыққан американдық панк-рок тобы. Топ 1990 және 1997 жылдар аралығында активті болды және осы кезеңде үш альбом шығарды. Топ 1990-шы жылдардың басында-ортасында пайда болған riot grrrl субжанрымен бірге құрылды. Riot grrrl – бұл панк музыкасының 1990-шы жылдардың басында-ортасында дамыған субжанры, ол рок музыкасындағы әйелдердің рөлін баса көрсетеді. Riot Grrrl қозғалысы 1980-ші жылдардың ортасы мен соңында панк музыкасында күшейген зорлық-зомбылық пен әйелдерге деген жек көрушілікке жауап ретінде феминистік қозғалыс ретінде басталды, ал 7 Year Bitch тобы – тек әйелдерден құралған панк-тобы ретінде осы субжанрдың бір бөлігі болып қалыптасты.

Мансап

7 Year Bitch 1990 жылы вокалист Селен Вигиль, гитарист Стефани Сарджент, басист Элизабет Дэвис және барабаншы Валери Агню құрды. Вигил, Сарджент және Агню Сиэтл қаласының «Barbie's Dream Car» тобында бірге ойнаған, сонда олардың бас гитарисі Еуропаға кеткен. Кейін олар Дэвисті шақырып, «The Seven Year Itch» фильмінен шабыдаланып, өздерінің тобының атын өзгертті. Бұл ұсыныс олардың досы Бен Лондоннан келді, ол Сиэтлдің «Alcohol Funnycar» тобының мүшесі еді. Алғашқы концертінде топ өз музыкасына зор әсер еткен «The Gits» тобының алдында өнер көрсетті. 1991 жылы топ өзінің алғашқы синглын «Lorna» деп шығарды және «C/Z Records» компаниясымен келісімшарт жасасты. Олардың алғашқы альбомы «Sick 'Em» 1992 жылы жарық көрді, бірақ 27 маусымда Сардженттің қайтысымен көлеңкеленді. Ол үйге келгеннен кейін спирттік ішімдік ішіп, аздаған героин қолданғаннан кейін арқасына жатып, есінен танып қалды. Қайғы мен белгісіздік кезеңінен кейін топ жұмысын жалғастыруға шешім қабылдады және сол жылдың соңында Сардженттің орнына гитарист Ройсин Даннды шақырды. 1993 жылдың шілдесінде «Gits» тобының солисі және топтың ұзақ жылдардан бергі досы Миа Запата түнде үйіне қайтып бара жатқанда зорланып, өлтірілді. Бұл оқиға, сондай-ақ өткен жылы Сардженттің қайтысы, топқа терең әсер етті. Осыған жауап ретінде топ екі досын құрметтеп, «¡Viva Zapata!» (1994) атты екінші альбомын жазып шығарды. Осы кезеңде Валери Агню зорлық-зомбылыққа қарсы және өзін-өзі қорғау ұйымы «Home Alive»-тың негізін қалаушылардың бірі болды. 1994 жылдың 8 сәуірінде топ Майами Бичтегі «Cameo Theatre» сахнасында «Rock Against Domestic Violence» қайырымдылық концертінде «Babes in Toyland» және «Jack Off Jill» тобымен бірге өнер көрсетті. 1995 жылы топ «Atlantic Records» компаниясымен келісімшарт жасасып, 1996 жылы «Gato Negro» атты үшінші альбомын шығарды. «Gato Negro» альбомын қолдау турынан кейін гитарист Ройсин Данн топтан кетіп, оның орнына топтың тікелей дыбыс инженері және ұзақ жылдардан бергі досы Лиза Фэй Битти келді.

Бөлу

1997 жылдың басында топ төртінші альбомы үшін материал жазуға кірісті. Топ Сиэтл қаласынан Калифорнияға көшті, Элизабет Дэвис пен Валери Агню Сан-Францискоға, ал Селин Вигил Лос-Анджелеске қоныс аударды. Гитарист Ройзин Данннің жақында кетіп қалғанымен және топ мүшелерінің арасындағы географиялық алшақтықпен Seven Year Bitch тобының мансабы Сан-Францисконың Lost Goat тобымен өткізген соңғы гастрольдерінен кейін аяқталды. Топтың тарауы, сәйкесінше, құрылғаннан кейін жеті жыл өткен соң болды, бұл "жеті жылдық қиындық" деген халық арасында кең таралған сенімді бейнелейді.

Салдары

7 Year Bitch тобының тарағаннан кейін бассист Элизабет Дэвис Сан-Францискодағы Clone тобына қосылды, және ол 2003 жылға дейін олармен бірге өнер көрсетті. 2005 жылы ол Von Iva тобын құруға көмектесті. Гитарист Лиза Фэй Битти кинографиямен айналысып, Smoochknob тобында ойнады, сондай-ақ Elfay деген атпен жеке өнер көрсетті. Ол Sleepytime Gorilla Museum тобының концертін ашты. Вокалист Селин Вигил 2000 жылы готикалық/психоделикалық стильдегі Cistine тобын құрды. Кейін ол 2010 жылы That Was Then атты жеке альбомын шығарды, одан кейін 2017 жылы Tough Dance альбомы жарық көрді. Ройзин Данн 2006 жылы The Last Goodbye тобына қосылды. Олардың "The Scratch" және "Icy Blue" әндері Дрю Бэрримор мен Крис О'Доннелдің ойнаған Mad Love фильмінде пайда болды.