Кіріспе
Италиялық баскетболшы Дино Мененгин (туған 18 қаңтар 1950 жыл) – итальяндық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Ол Италияның ең үздік ойыншысы және Еуропаның барлық уақыттағы ең ұлы ойыншыларының бірі саналады. 2,06 м (6 фут 9 дюйм) бойы бар Мененгин Венето облысының Алан ди Пиаве қаласында (солтүстік-шығыс Италия) дүниеге келген. 1966 жылдың 20 қарашасында, 16 жасында, ол «Игнис Варезе» командасы сапында Италия лигасындағы алғашқы ойынын өткізді. 45 жасында карьерасының соңғы ойынын ойнады. Ол барлық форматтарын есепке алғанда, 1958 жылғы алғашқы маусымнан бастап, ең көп Еуролига чемпионаттарын жеңген ойыншы болып табылады – жеті жеңіс. 2003 жылы Мененгин Баскетбол Даңқы залына енгізілді. 2006 жылы ол Италия Баскетбол Даңқы залының мүшесі атанды. 2010 жылы FIBA Даңқы залына қосылды.
Dino Meneghin (, ; born 18 January 1950) is an Italian former professional basketball player. He is widely considered to be the best Italian player ever, as well as one of Europe's all time greats. A 2.06 m (6 ft 9 in) tall center, Meneghin was born in Alano di Piave, Veneto (northeast Italy). On 20 November 1966, when he was 16 years old, he played in his first game in the Italian League, with Ignis Varese. He played the last game of his career at the age of 45. He holds the record for the most EuroLeague championships won by a player, with seven, when counting all formats of the competition's history, dating back to the inaugural 1958 season. In 2003, Meneghin became a Basketball Hall of Fame player. In 2006, he became a member of the Italian Basketball Hall of Fame. In 2010, he became a FIBA Hall of Fame player.
Кәсіби мансап
Жалпы, Мененгин 836 ойында ойнап, Италия лигасында 8560 ұпай жинады. 1970 жылы «Атланта Хокс» командасының бас бапкері Марти Блейк оны НБА драфтының соңғы турында таңдағанда, Мененгин Еуропа лигасынан драфтталған екінші ойыншы болды. Алайда ол АҚШ-та ешқашан ойнаған емес. 1980 және 1983 жылдары ол «Еуропаның үздік ойыншысы» («Мистер Европа») атағын жеңіп алды, сондай-ақ 1983 жылы «Еуроскар» сыйлығымен марапатталды. 1991 жылы итальяндық «Giganti del Basket» журналы оны FIBA Еуропа чемпиондар кубогының (Еуролига) тарихындағы ең ұлы баскетболшы деп мойындады. Оның мансабындағы ең маңызды жетістіктерінің бірі – FIBA Еуропа чемпиондар кубогының (Еуролига) финалдарына көптеп қатысуы. Ол «Паллаканестро Варезе» сапында қатарынан 10 финалға қатысып, 5 рет жеңіске жетті, ал кейін «Олимпия Милано» командасымен қатарынан 2 финалда ойнап, екеуінде де жеңіп алды. Соңында, ойыншылық карьерасын аяқтамас бұрын, Мененгин Италия лигасында ұлы Андреаға қарсы ойнады, ол да танымал халықаралық ойыншы болған. 2019 жылдың 28 қазанында, ол соңғы рет кәсіби баскетбол ойнағаннан кейін 25 жыл өткен соң, «Олимпия Милано» клубы оның құрметіне 11-нөмірін зейнеткерлікке шығарды. Бұл нөмір оның итальяндық клубта өткізген маусымдар санымен сәйкес келеді.
Ұлттық құрама мансабы
Италияның ұлттық баскетбол құрамасымен 271 ойын ойнап, 2847 ұпай жинады. Италия құрамасымен 1971 және 1975 жылғы Еуробаскеттерде қола медальді жеңіп алды. Сонымен қатар, 1980 жылғы жазғы Олимпиадада күміс медаль, ал 1983 жылғы Еуробаскетте алтын медальді ұтып алды.
Ойын-сауық мансабынан кейін
2003 жылдың 5 қыркүйегінде Мененгин Чезаре Рубиниден кейін баскетбол даңқы залына енген екінші итальяндық ойыншы болды, Рубини 1940-1970 жылдар аралығында «Олимпия Милано» клубында ойыншы және жаттықтырушы болып қызмет еткен. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Мененгин Италия баскетбол федерациясында және «Олимпия Милано» клубында жұмыс істеп келеді.
Жеке өмір
Дино Мененгин – Андреа Мененгиннің әкесі, ол да кәсіби баскетболшы болған. Андреа әкесінің кәсіби карьерасының соңғы маусымында оған қарсы ойнады.