Кіріспе

First Step - 1970 жылдың 27 наурызында Warner Bros. Records компаниясы шығарған ағылшын рок-тобы Faces-тың тұңғыш студиялық альбомы. Альбом Faces, Small Faces (оның құрамында Ронни Лейн, Кенни Джонс және Ян Маклаган) және The Jeff Beck Group (оның құрамында Род Стюарт және Ронни Вуд) тобының тарап, құрылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң жарық көрді. Солтүстік Америкадағы барлық басылымдар мен қайта шығарылымдарда альбом Small Faces-ке жатқызылған, ал алғашқы винилдік басылымдардағы таңбалар атауын The First Step деп көрсетеді. Альбомның обложкасында Ронни Вуд Джеффри Сислидің гитара оқытушылығының тұңғыш нұсқасы – First Step: How to Play the Guitar Plectrum Style кітабының көшірмесін ұстап тұр. Альбом 1969 жылдың күзінде Warner Bros. Records компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін жазылған болса да, топ мүшелері сол жылдың мамыр айынан бастап әртүрлі құрамда репетиция жасап, өнер көрсетіп, бірлесіп жазды. 46:22 минуттық First Step – бұл топтың ең ұзақ түпнұсқалық шығарылымы. Көптеген қазіргі сыншылар оны перспективалы, бірақ кең және шашыраңқы деп санайды – олардың ең біртұтас емес және ең тәртіпсіз жұмысы. Дегенмен, бұл Faces тобының ең демократиялық альбомы болуы мүмкін, топтың біртұтас талантты атап көрсетеді және әрбір мүшесіне кем дегенде бір авторлық құқық беріледі, бұл Стюарттың және оның Вудпен серіктестікте жазған әндерінің үстемдігіне қарсы келеді. 2015 жылдың 28 тамызында альбом қайта өңделіп, кеңейтілген нұсқада қайта шығарылды, оған альбом жарық көргеннен кейін жазылған екі бұрын жарияланбаған бонус трек – "Behind The Sun" және "Mona: The Blues" (соңғысы 1972 жылы Лейн мен Вудпен қайта өңделіп, жетілдірілді) енгізілді.

Көркем шығарма

First Step альбомының фотосуреттері суретші Майк МакИннерни мен оның әйелі Кейттің үйі – Willoughby House-та түсірілді. Кейт, Лейн сияқты, Мехер Бабаның ізбасары болған. Түсірілім кезінде Кейт топқа метанол қосылған пунш берді; Маклаган еске алды: "Біз осы төменгі үстелге секіріп, оны сынып, қатты мас болдық". Альбомның мұқабасындағы суретті Бабаның тағы бір ізбасары – Мартин Кук түсірген. Суретте Вудтың "First Step: How to Play the Guitar Plectrum Style" кітабының бір данасын ұстап тұрғаны көрсетілген. Биограф Терри Роулингс бұл суреттің оны Jeff Beck Group тобының құрамындағы бассист ретінде ғана тану фактісінің символы деп санайды. Маклаган мен Лейн Микки Маус фигураларын ұстап тұрғандары бейнеленген, Маклаган осы туралы: "Мен оларды өзімізбен алып келгенімді есімде жоқ. Рони Лейн Микки Маус суреті салынған футболка кигенімен, қуыршақ Майк пен Кейттің үйінде болған болуы керек, сондықтан ол олардікі болуы мүмкін", – деді. Альбомның қара-ақ қос жақтық суреті бақта түсірілген. Суретте топ мүшелері аспаптарын ойнағандай қимылдап тұр, ал Лейн оны естен шығарғандай, қолын қалтасына салып тұр.

Шығару және қабылдау

"Flying" / "Three Button Hand Me Down" синглы альбом шығар алдында жарық көрді. Топ оны BBC телеарналарындағы Top of the Pops және Disco 2 бағдарламаларында көрсету арқылы насихаттады, бірақ ол тізімге ілесе алмады. Лэйн топтың "әдетте сингл шығаруға құштар емес екенін" және "оны хит етпесе де, маңызды емес, бірақ хит болса жақсы болар еді" деді. 1970 жылдың 27 наурызында жарық көрген альбом Ұлыбритания ресми альбомдар тізімінде 45-орынға, ал Billboard Top LPs тізімінде 119-орынға ие болды. "Around the Plynth" әнінің "Wicked Messenger" әнімен бірге өңделген нұсқасы тағы бір сингл ретінде АҚШ-та шығарылды, бірақ ол да тізімге ілесе алмады. Стюарт альбомның бір ай ішінде 250 мың данасы сатылғанын мәлімдеді. "Бірінші қадам" альбомы жарық көрген кезде сын-пикирлер тым жылы болмады. Rolling Stone журналынан Джоэл Селвин альбомның "жаңалыққа толы" болғанын, бірақ сонымен қатар "көптеген нәрселердің көшірмесі" екенін және Faces тобының күтілген деңгейіне жете алмағанын жазды. New Musical Express оны "ерекше дыбыстар" деп сипаттап, Small Faces жанкүйерлері қабылдайтынына күмән келтірді. Melody Maker тобы Small Faces-тің сүйіктілігін сақтап қалғанын, бірақ альбомның "біркелкі емес" екенін жазды. Billboard журналының шолуында альбом "ұзақ уақыттан бері естіген алғашқы альбомдардың ең жақсысы" деп бағаланды. Роберт Кристагау 1981 жылғы Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies кітабында альбомды "Род Стюарттың жұмбағының тағы бір қиындығы" деп қарастырды: "Джефф Бекпен ол өзін пародизациялауға асыққаннан бұрын өзін-өзі пародизациялайды. Лу Райзнермен ол өзін ерекше қайратты әнші-күйші және ерекше дауысты интерпретатор ретінде танытады. Ал мұнда ол Humble Pie жеткізушісінің орнына қарапайым ақ R&B тобының жетекшісі рөлінде көрінеді. Ең жақсы трек: Ронни Лейннің "Stone" әні.