Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка футболшысы және жаттықтырушы (1944–2022)
Ұлттық футбол лигасының ойыншысы және жаттықтырушысы
American football player and coach (1944–2022)
the National Football League player and coach
Дэниел Эдвард Ривз (19 қаңтар 1944 – 1 қаңтар 2022) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) американдық кәсіби футболшысы және жаттықтырушысы. NFL-дегі 38 жылдық мансабында Ривз тоғыз Супер Боулға қатысты, бұл жеке тұлға үшін үшінші көрсеткіш. Ол 23 маусым бойы бас жаттықтырушы болды, 1981 жылдан 1992 жылға дейін «Денвер Бронкос», 1993 жылдан 1996 жылға дейін «Нью-Йорк Джайентс» және 1997 жылдан 2003 жылға дейін «Атланта Фалконс» командаларын басқарды. Ойыншы ретінде ол өзінің сегіз маусымдық мансабын «Даллас Каубойс» командасында өткізді, ол оны 1965 жылы драфттан тыс еркін агент ретінде шартқа алды. Ривз студент кезінде «Оңтүстік Каролина Геймкокс» командасы үшін футбол ойнады. Ол өзінің алғашқы екі Супер Боул кездесуін ойыншы болып өткізді, оның бірін Супер Боул VI-да жеңіп алды. 1972 жылы «Каубойс» командасының ассистенті ретінде жаттықтырушылық мансабын бастады, онда ол үш чемпионатта өнер көрсетті және Супер Боул XII жеңімпазы болды. «Бронкос» командасының бас жаттықтырушысы ретінде Ривз команданы үш чемпионатқа алып барды: Супер Боул XXI, Супер Боул XXII және Супер Боул XXIV, олардың барлығы жеңіліспен аяқталды. «Джайентс» командасын төрт маусым басқарғаннан кейін Ривз жеті маусым бойы «Фалконс» командасының бас жаттықтырушысы болды. Оның «Фалконс» командасымен ең табысты маусымы 1998 жылы болды, ол франшизаны XXXIII Супер Боулға жеткізді, онда олар бұрынғы командасы «Бронкос» командасынан жеңілді. Ол осы маусымнан кейін екінші рет Associated Press NFL Жыл жаттықтырушысы сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлықты бірнеше рет жеңіп алған тоғызыншы жаттықтырушы болды. Денвердегі жетістіктері үшін Ривз 2014 жылы «Бронкос» құрмет залына енгізілді. 200 жеңіске жеткен он үш NFL бас жаттықтырушысының бірі Ривз плей-оффтағы жеңістер (он бір, Марв Левимен тең) және Супер Боулға қатысулар (төрт, Леви мен Бад Грантпен тең) бойынша көш бастап тұр, бірақ ол чемпионатты жеңбеген. Ол сондай-ақ Джефф Фишер және Билл Беличикпен бірге NFL тарихындағы тұрақты маусымдағы ең көп жеңілістер (165) көрсеткіші бойынша тең, бірақ жалғыз жеңілістерінің жалпы саны бойынша Беличиктан кейін (178) екінші орында тұр (174). Ривз және Марти Шоттенхаймер – 200 жеңіске жеткен, бірақ Профутбол даңқы залына енбеген жалғыз NFL бас жаттықтырушылары.
Daniel Edward Reeves (January 19, 1944 – January 1, 2022) was an American professional football running back and coach in the National Football League (NFL). During his 38 years in the NFL, Reeves participated in nine Super Bowls, the third most for an individual. He was a head coach for 23 seasons, a position he held with the Denver Broncos from 1981 to 1992, the New York Giants from 1993 to 1996, and the Atlanta Falcons from 1997 to 2003. As a player, he spent his eight season career with the Dallas Cowboys, who signed him as an undrafted free agent in 1965. Reeves played college football for the South Carolina Gamecocks. He made his first two Super Bowl appearances during his playing career, winning one in Super Bowl VI. He began his coaching career in 1972 as an assistant for Cowboys, where he made three championship appearances and was part of the staff that won Super Bowl XII. As the head coach of the Broncos for twelve seasons, Reeves led the team to three championship appearances in Super Bowl XXI, Super Bowl XXII, and Super Bowl XXIV, each of which ended in defeat. Following four seasons as the head coach of the Giants, Reeves served as the Falcons' head coach for seven seasons. His most successful season with the Falcons was in 1998, when he led the franchise to their championship debut in Super Bowl XXXIII, in which he was defeated by his former team, the Broncos. He won the Associated Press NFL Coach of the Year Award for the second time after the season, the ninth coach to win the award on multiple occasions. For his accomplishments in Denver, Reeves was inducted to the Broncos Ring of Fame in 2014. One of only thirteen NFL head coaches to win 200 career games, Reeves has the most playoff wins (eleven, tied with Marv Levy) and Super Bowl appearances (four, tied with Levy and Bud Grant) among NFL head coaches to not win a championship. He is also tied with Jeff Fisher & Bill Belichick for the most regular season losses in NFL history at 165, but has the second most total losses at 174, behind Belichick at 178. Reeves and Marty Schottenheimer are the only eligible NFL head coaches with 200 career wins that have not been inducted into the Pro Football Hall of Fame.
Алғашқы жылдар
Ривз Джорджия штатының Рим қаласында дүниеге келіп, Америкус қаласында өсті. Ол Америкус орта мектебінде оқыды, онда футбол, бейсбол және баскетбол секцияларына қатысты. Ривз соңғы курста мойын сүйегі сынғаннан кейін төрт ойынды қатыстыра алмады, сол кезде тек Оңтүстік Каролина университеті оған футболға оқуға стипендия ұсынды. Басқа оқу орындарының қызығушылығы кейінірек оянды, ол Джорджия штатының орта мектептері арасындағы футболдан өткен All-star ойынында ең үздік ойыншы (MVP) атағын жеңіп алғаннан кейін, бірақ ол бастапқы таңдауынан бас тартпады. Ривз 1961 жылы штаттық баскетбол командасына да шақырылды.
Born in Rome, Georgia, Reeves grew up in Americus, Georgia. He attended Americus High School, where he participated in football, baseball, and basketball. After Reeves missed four games with a broken collarbone during his senior season, only the University of South Carolina was interested enough to offer him a football scholarship. The interest from other schools came later, when he won the MVP trophy at the Georgia High School football All star game, but he decided to stay with his first choice. Reeves also was selected to the All state basketball team in 1961.
Колледж мансабы
Ривз колледж футболында Оңтүстік Каролинаның "Геймкокс" командасы үшін ойнады, онда ол 1962-1964 жылдары үш жыл қатарынан квотербек ретінде ойнады. Ривз 1962 жылы екінші курста басты квотербек болды және үшінші және төртінші курстарында екінші команданың құрамына енді. Ол 8–21–4 (0.276) есебімен ойнаса да, Ривз өзінің колледж карьерасын "Геймкокс" тарихындағы үздік пассер ретінде аяқтады, 2,561 ярд пасс берді, сонымен қатар он алты тачдаун мен үш ойында 100 ярд жүгірді. Ривз сондай-ақ Оңтүстік Каролинаның "Геймкокс" бейсбол командасында ойнады. 1977 жылы Ривз мектептің Атлетикалық Даңқ залына енгізілді. 2006 жылы Оңтүстік Каролина штатының Атлетикалық Даңқ залына енгізілді.
Reeves played college football for the South Carolina Gamecocks, where he was a three year starter at quarterback from 1962 to 1964. Reeves became the starting quarterback during his sophomore year in 1962 and was named second team All conference after his junior and senior years. Even though he only compiled an 8–21–4 (0.276) record, Reeves ended his college career as the leading passer in Gamecock history, accumulating 2,561 yards passing, to go along with sixteen touchdowns and three games with 100 rushing yards. Reeves also played for the South Carolina Gamecocks baseball team. In 1977, Reeves was inducted into the school's Athletic Hall of Fame. In 2006, he was inducted into the State of South Carolina Athletic Hall of Fame.
Кәсіби ойыншы карьерасы
Мектеп бітіргеннен кейін таңдалмаса да, Ривз Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Даллас Каубойс», Америка футбол лигасының (AFL) «Сан-Диего Чарджерс» және Бас лигасының (Major League Baseball) «Питтсбург Пайрэтс» командаларынан кәсіби спорт ұсыныстарын алды. 1965 жылы Ривз «Каубойс» командасымен қауіпсіз ойыншы ретінде келісімшартқа отырды, бірақ жаттығу лагеріндегі жарақаттар сериясы команданың құрамын азайтып, оны жартылай қорғаушыға ауыстырды. 1966 жылы Том Лэндри жылдамдық іздеп, үздік қауіпсіз ойыншы Мел Ренфроны шабуылға көшірді. Ренфро «Нью-Йорк Джайентс» командасына қарсы алғашқы ойында жарақат алды, ал Ривз мүмкіндігін пайдаланып, тамаша маусым өткізді. Ол командаға 757 ярд жүгірумен және 96 ұпаймен көмектесті, ал қабылдау бойынша 557 ярдпен екінші орынды иеленді. Оның көрсеткіштері «Каубойс» командасына фулбек Дон Перкинстен жүгіру жүктемесін алып, алғашқы чемпионат ойындарына жол ашты. Ривз 16 тачдаунмен (сегіз жүгіру және сегіз қабылдау) командалық рекорд орнатты, барлық жағдайларда 1300-ден астам ярд жинады, NFL-де жүгіру бойынша алтыншы, тачдаун бойынша бірінші және ұпай бойынша алтыншы орынды иеленді. Жыл соңында ол «The Sporting News All Pro» командасына сайланды. 1967 жылы Ривз қатарынан екі маусымда 600-дан астам ярд жүгірді, командада жүгіру бойынша екінші (603 ярд) және қабылдау бойынша үшінші (490 ярд) орындарда болды. 8-ші аптада «Атланта Фэлконс» командасына қарсы ойында төрт тачдаун соғып, командалық рекордты жаңартты. «Филадельфия Иглс» командасына қарсы 13-ші аптада Ривз бір ойында жүгіру, қабылдау және пастың көмегімен тачдаун соқты. 1968 жылғы маусымның 4-ші аптасына дейін ол негізгі құрамда ойнады, бірақ сол тізедегі байланыстар жыртылып, маусымды аяқтауға мүмкіндік болмады. Жарақат Ривстің мансабына кері әсер етіп, оның қабілеттерін шектеді. Бас жаттықтырушы Том Лэндри оны кейбір ойындарда пайдаланып, жаттықтырушының көмекшісі болуын сұрады, ал Кальвин Хилл мен Дуэйн Томас негізгі құрамға өтті. Ривз үш жыл осы қызметте болды, содан кейін 1972 жылдың 22 ақпанында толық уақытты жаттықтырушы болу үшін белсенді ойыншы ретінде зейнеткерлікке шықты. Ривз «Даллас Каубойс» командасында сегіз маусым ойнады, 1990 ярд жүгірді, 1693 ярд қабылдады және 42 тачдаун соқты. «Каубойс» командасы жыл сайын плей-оффқа қатысып, екі рет Супер Боулға жетті, ал 1971 жылғы маусымнан кейін Супер Боул VI-да «Майами Долфинс» командасын 24:3 есебімен жеңді. Супер Боул V-те «Каубойс» және «Колтс» командалары соңғы екі минутта 13:13 есебімен тең түскенде, ол қолынан шығарған пасты ұстай алмады, нәтижесінде «Колтс» командасы «Даллас» аймағына енді. «Колтс» командасы ойынды Джим О'Брайеннің 32 ярдтық голымен 5 секунд қалғанда жеңіп алды. 1967 жылғы NFL титулы үшін «Грин-Бэй Пакерс» командасына қарсы өткен легендарлы Ice Bowl ойынында «Каубойс» командасы жеңіліске ұшырады, ал Ривз тачдаун пасын жіберді. 2010 жылы Ривз Техас спорт даңқы залына енгізілді.
Although he went undrafted after graduation, Reeves received professional sports offers from the Dallas Cowboys in the National Football League (NFL), the San Diego Chargers in the American Football League (AFL) and the Pittsburgh Pirates in Major League Baseball. Reeves signed with the Cowboys as an undrafted free agent in 1965 to play safety, but was later moved to halfback when a series of injuries depleted the team's depth during training camp. In 1966, Tom Landry, looking for more speed at running back, shifted All Pro safety Mel Renfro to offense. Renfro was hurt in the opening game, against the New York Giants, and Reeves took advantage of his opportunity by having a breakout season, leading the team in rushing with 757 yards and scoring with 96 points, while finishing second in receiving with 557 yards. His performance helped the Cowboys take some of the running load from fullback Don Perkins and reach their first championship game. Reeves set a franchise record with sixteen touchdowns (eight rushing and eight receiving), had over 1,300 all purpose yards, was sixth in the NFL in rushing, first in touchdowns, and sixth in scoring. He was also voted to The Sporting News All Pro team at the end of the year. In 1967, Reeves posted back to back seasons with more than 600 rushing yards, ranking second on the team in rushing with 603 yards and third in receiving with 490 yards. In the week 8 game against the Atlanta Falcons, he set a franchise record after scoring four touchdowns. In the week 13 game against the Philadelphia Eagles, Reeves scored touchdowns rushing, receiving, and passing in the same game. He remained a starter until Week 4 of the 1968 season, when he tore ligaments in his left knee and was lost for the season. The injury ended up hampering Reeves for the remainder of his career and limiting his abilities. Head coach Tom Landry started playing him in spots and asked him to become a player coach, while being passed on the depth chart by Calvin Hill and Duane Thomas. Reeves remained in that role for three years, until he retired as an active player to become a full time assistant coach on February 22, 1972. Reeves played eight seasons with the Dallas Cowboys, collected 1,990 rushing yards, 1,693 receiving yards, and 42 touchdowns. The Cowboys made the playoffs every year, reaching the Super Bowl twice and culminating in a 24–3 victory over the Miami Dolphins in Super Bowl VI following the 1971 season. In Super Bowl V with the Cowboys and Colts tied at 13 in the last two minutes, he let a pass go through his hands that was intercepted, setting up the Colts in Dallas territory. The Colts won the game on a 32 yard field goal from Jim O'Brien with five seconds left. He threw a touchdown pass in the Cowboys' losing effort in the legendary subzero Ice Bowl against the Green Bay Packers for the 1967 NFL title. In 2010, Reeves was inducted into the Texas Sports Hall of Fame.
Телерадиоарналық мансап
Ривз NFL ойындарын түс комментаторы ретінде (Билл Розинскимен бірге, ойын баяндамасын жүргізуші) Westwood One радиожелісіндегі екінші жексенбілік түстен кейінгі матчты тікелей эфирде берді.
Reeves covered NFL games as a color analyst (teamed with play by play man Bill Rosinski) for the second Sunday afternoon game on the Westwood One radio network.
Жеке өмір және өлім
Ривз Пэм Ривзге үйленген, оның үш баласы және алты немересі болды. Ривз болашақ әйелімен орта мектепте танысқан, ол сол кезде жанкүйерлер тобының мүшесі болған. Ол христиан дінін ұстанған. Ривздің сіңілі ұлы Дэвид Эндрюс, ол NFL-де ойнайды. Оның күйеу баласы Джо ДеКамиллис көп жылдан бері NFL-де ассистент болып жұмыс істейді. Ривз 2022 жылдың 1 қаңтарында Атлантадағы үйінде 77 жасында деменцияның салдарынан қайтыс болды.
Reeves was married to Pam Reeves, and had three children and six grandchildren. Reeves and his future wife dated in high school, where she was a cheerleader. He was a Christian. Reeves' nephew is David Andrews, who plays in the NFL. His son in law, Joe DeCamillis, is a longtime NFL assistant. Reeves died from complications of dementia at his home in Atlanta on the morning of January 1, 2022, aged 77.