Пайк округінің тарихы мен географиясы

Кіріспе

Пенсильвания штатындағы округ, АҚШ. Пайк округі – Пенсильвания штатының бір округі. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халық саны 58 535 адамды құрады. Округ орталығы – Милфорд қаласы. Округ штаттың Солтүстік-Шығыс Пенсильвания аймағының құрамына кіреді. Пайк округі Нью-Йорк-Ньюарк-Джерси-Сити, Нью-Йорк, Нью-Джерси, Коннектикут және Пенсильвания штаттарын қамтитын метрополиялық статистикалық аймаққа жатады.

Тарих

Пайк округі генерал Зебулон Пайк есімімен аталуымен байланысты. Ол 1814 жылдың 26 наурызында Пенсильвания штатының Уэйн округінің бір бөлігінен құрылған. Аймақтағы алғашқы ағылшын қоныстануы отаршылдық кезеңде басталған. Бұл жердің ұзақ жылдар бойы түпкілікті тұрғындары – ленапе тайпасы болған, ағылшын отарлаушылары оларды Делавэр үндістері деп атаған, себебі олардың жері Делавэр өзенінің (отарлаушылардың атауымен) және Атлантиканың орталық жағалау аймағының бойында орналасқан. 1694 жылы Нью-Йорк колониясының губернаторы Бенджамин Флетчер, француздардың ағылшындарға қарсы қолдану үшін үндістермен одақтас болуға тырысып жатыр деген мәлімдемелерді тексеру үшін капитан Арент Шкуйлерді жіберді. 1696 жылы губернатор Флетчер Нью-Йорк шекарасына жақын жердегі үнді жерлерін Ольстер округының бірнеше азаматына сатып алуға рұқсат берді; олардың ұрпақтары Пайк округіне айналған алғашқы еуропалық қоныс салушылар болды. Николас Депуи 1725 жылы бұл аймаққа алғаш қоныстанды. Томас Квик 1733 жылы Милфордқа көшіп келді. Эндрю Дингман 1735 жылы Делавэр өзенінің жағасында, болашақтағы Дингманс Ферри орнында қоныстанды. Алғашқы қоныс салушылар ленапе тайпасымен жақсы қарым-қатынаста болып, олармен сауда жасады. Қоныстанушылардың саны артып, олардың жерді пайдалану әдістері ленапе тайпасының жер пайдалануына зиян келтіргенде жер дауылары туды. 1737 жылы отарлаушылардың танымал "Жүріп сатып алу" амалы ленапе тайпасын қазіргі Пайк округінің жартысынан астамын жоғалтты. Ленапе тайпасы осы оқиғаның мәнін түсінгеннен кейін, олар мен отарлаушылар арасында зорлық-зомбылыққа толы қақтығыстар басталды. 19 ғасырдың басында Карбондейл болашақтағы аймақта көмір кені табылды. Бұл, әсіресе 1812 жылғы соғыстан кейін британдықтардың АҚШ-қа британдық көмірдің экспортын шектеуінен кейін маңызды болды, бұл Нью-Йоркте тез өсіп келе жатқан қала үшін отын тапшылығын тудырды. Көмірді Нью-Йоркке жеткізу үшін құрылысшылар Карбондейлден Хонесдейлге дейін гравитациялық теміржол және Хонесдейлден Кингстонға дейін Гадсон өзеніне дейін канал салуды ұсынды. Нью-Йорк штаты 1823 жылы канал жобасын мақұлдады. Делавэр және Гудзон каналының құрылысы 1825 жылы басталды және 1828 жылы аяқталды. Қазіргі Кингстон қаласының жанындағы Гадсон өзенінде аяқталатын канал жүйесі тиімді болды. Бірақ баржалар Делавэр өзенін арқанмен жүретін паром арқылы "жабық бөгеттің" үстінен кешіп өтуі керек еді, бұл каналдағы көлік қозғалысына кедергі келтіріп, тасымалдау құнын арттырды. Джон Роблинг каналды өзен үстінен су құбырының бөлігі ретінде жалғастыруды ұсынды. 1848 жылы салынған оның инновациялық дизайны әдетте бес пирсті қажет ететін жерде үш пирсті ғана қажет етті; бұл мұз және ағаш салдардың көпірдің астынан зардапсыз өтуіне мүмкіндік берді. Кейіннен канал үшін тағы үш аспалы су құбыры салынды. Роблингтің Делавэр су құбыры әлі де тұр, бұл Америкадағы ең көне аспалы көпір болуы мүмкін; ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 51 жыл бойы көмір канал арқылы Нью-Йорк қаласына жеткізілді. Бірақ теміржолдың дамуы, олар тезірек, арзан және каналдар тоңған кезде де жұмыс істейтін болғандықтан, канал дәуірінің аяқталуына әкелді. Нью-Йорк және Эри теміржолы каналдың орнын басып, 1898 жылы су жолы тоқтатылды. 1904 жылдан 1926 жылға дейін Милфорд округындағы Грей Тауэрс Йель орман шаруашылығы мектебінің магистрлік бағдарламасының жазғы далалық зерттеу сессияларының орны болды, сонымен қатар осы мақсаттар үшін бейімделген және кеңейтілген Forester's Hall коммерциялық ғимараты да болды. 1926 жылы PPL Corporation Уолленпаупак сағасындағы бұрынғы Уилсонвилл ауылында гидроэлектр стансасын салды. Қала эвакуацияланды және қазір бөгеттің құрылуының нәтижесінде пайда болған Валленпаупак көлінің астында жатыр. Жобаны аяқтау үшін 2700 адамнан тұратын бригада екі жыл жұмыс істеді, бұл жобаға 1,026,000 доллар жұмсалды. Бұл үшін жүзге жуық мүлік сатып алынуы керек болды, сондай-ақ көптеген фермалар, қоралар мен үйлер қиратылды немесе басқа жерге көшірілді. Сонымен қатар, 27 шақырым жолдар мен телефон желілері қайта орналастырылды, сондай-ақ жобаға жол ашу үшін зират та көшірілді. Округтың негізінен ауылдық сипаты оны елдік демалыс орны ретінде тартымды етті. Милфорд (Пенсильвания) округтің орталығында бірнеше лагерьтер құрылды. Онда 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы бірнеше жүз ғимарат бар, олар Ұлттық тарихи ауданның құрамына кіреді және Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Йель университеті 1904-1926 жылдары орман шаруашылығы бойынша магистрлік бағдарламасы үшін жазғы далалық зерттеулер жүргізді. 20 ғасырдың соңынан бері Пайк округі Пенсильваниядағы ең жылдам өсіп келе жатқан округ болып табылады; 1990 мен 2000 жылдар аралығында оның халқы 65,2% -ға өсті, ал 2000 мен 2004 жылдар аралығында қосымша 16,9% -ға өсті. Бұл аймақта салыстырмалы түрде төмен штаттық және округтік салықтар, сондай-ақ қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер бар. 80 және 84 тас жолдары Нью-Йорк қаласының солтүстік қалаларына жылдам қатынауды қамтамасыз етеді.

Pike County was named for General Zebulon Pike. It was organized on March 26, 1814, from part of Wayne County, Pennsylvania. Some English settlement in the area had started during the colonial years. The longtime original inhabitants were the Lenape Native Americans, known by the English colonists as the Delaware Indians because their territory was along the Delaware River (as named by the colonists), as well as the coastal mid Atlantic area. In 1694, Governor Benjamin Fletcher of the colony of New York sent Captain Arent Schuyler to investigate claims that the French were recruiting Indian allies for use against the English. In 1696, governor Fletcher authorized purchases of Indian land near the New York border by a number of citizens of Ulster County; their descendants became the first European settlers of what became Pike County. Nicholas Depui was the first to settle in the area, in 1725. Thomas Quick moved to the area that would become Milford in 1733. Andrew Dingman settled on the Delaware River at the future site of Dingmans Ferry in 1735. The early settlers got along well with the Lenape and traded with them. As settlement increased and their land practices encroached on Lenape uses, land disputes arose. The colonists' infamous Walking Purchase of 1737 swindled the Lenape out of more than half of present day Pike County. As the Lenape realized what had happened, violent conflicts arose between them and the colonists. Early in the nineteenth century, coal was discovered nearby in the area that would become Carbondale. This became especially significant as the British restricted export of British coal to the United States after the War of 1812, creating a fuel shortage in rapidly expanding New York City. To get the coal to New York, developers proposed a gravity railroad from Carbondale to Honesdale, along with a canal from Honesdale to the Hudson River at Kingston. The state of New York approved the canal proposal in 1823. Work on the 108 mile (174 km) Delaware and Hudson Canal began in 1825 and was completed in 1828. The canal system, which terminated at the Hudson River near present day Kingston, proved profitable. But the barges had to cross the Delaware via a rope ferry across a "slackwater dam," which created bottlenecks in the canal traffic and added greatly to the cost of transportation. John Roebling proposed continuing the canal over the river as part of an aqueduct. Built in 1848, his innovative design required only three piers, where five would ordinarily have been required; this allowed ice floes and timber rafts to pass under with less damage to the bridge. Three other suspension aqueducts were subsequently built for the canal. Roebling's Delaware Aqueduct is still standing, possibly the oldest suspension bridge in America; it has been named a National Historic Landmark. For fifty one years, coal flowed to New York City via the canal. But the development of railroads, which were faster, cheaper, and operated even when the canals were frozen, brought the end of the canal era. The New York and Erie Railroad supplanted the canal and in 1898 the water route was abandoned. From 1904 to 1926, Grey Towers in the borough of Milford, Pennsylvania was the site of summer field study sessions for the Master's program of the Yale School of Forestry, together with the Forester's Hall, a commercial building that was adapted and expanded for this purpose. In 1926, PPL Corporation built a hydroelectric plant on Wallenpaupack creek at the former village of Wilsonville. The town was evacuated and now lies under Lake Wallenpaupack, created by a dam. A crew of 2,700 men worked for two years to complete the dam for the project at a cost of $1,026,000. This required the acquisition of nearly a hundred properties, and a number of farms, barns, and homes were razed or moved. In addition, 17 mile (27 km) of roads and telephone lines were relocated, and a cemetery was moved to make way for the project. The largely rural area of the county made it attractive as a country destination. Several camps were developed in the area of Milford, Pennsylvania, the county seat. It has several hundred late 19th and early 20th century buildings that contribute to a National Historic District listed on the National Register of Historic Places. Yale ran summer field studies for its Master's program in forestry there from 1904 to 1926. Since the late 20th century, Pike County has been the fastest growing county in Pennsylvania; between 1990 and 2000, its population increased by 65.2%, and it grew an additional 16.9% between 2000 and 2004. The area has relatively low state and county taxes, and affordable housing. Interstate 80 and Interstate 84 provide rapid commutes to New York City's northern suburbs.

География

АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 567 шаршы миль (1,469 км2) құрайды, оның 545 шаршы милі (1,412 км2) құрлық, ал 22 шаршы миль (57 км2) (3,9%) су. Жер бедері шығыстағы өзен аңғарынан басталып, батыстағы Поконос тауларының төбелеріне қарай жылдам көтеріледі. Ең биік нүкте – Грин қалашығындағы есімдері белгісіз екі төбенің бірі, олар теңіз деңгейінен шамамен 2110 фут (643 м) биіктікте орналасқан. Ең төменгі нүкте – шамамен 340 фут (104 м) биіктікте, Бушкилл және Делавэр өзендерінің қосылған жерінде. Географиялық орнына байланысты, Пайк округі Пенсильвания штатындағы Нью-Йорк және Нью-Джерси штаттарымен шекаралас жалғыз округ болып табылады, екеуі де Делавэр өзенінің шығыс жағында орналасқан.

Климат

Пайк округі ылғалды континенталды климатқа ие, жазы жылы (Dfb), бірақ Делавэр өзені бойындағы Дингманс Ферриден төменге қарай жазы ыстық (Dfa). Климаттық төзімділік аймақтары 5b және 6a. Милфордтағы орташа айлық температура қаңтарда 25,6°F-тан шілдеде 71,3°F-қа дейін, ал Гринтаунда қаңтарда 22,8°F-тан шілдеде 68,5°F-қа дейін өзгереді.

Демография

2010 жылғы санақ бойынша округте 57 369 адам тұратын. Округтың 88,6% - латын емес ақ нәсілді, 6,3% - қара немесе африкалық американдықтар, 0,5% - жергілікті американдықтар, 1,2% - азиялықтар, ал 1,7% - екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 10,2% - испандық немесе латын американдық тегінен. 2000 жылғы санақ бойынша округте 46 302 адам, 17 433 шаңырақ және 13 022 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 34 681 тұрғын үй бірлігі бар, орташа тығыздығы көрсетілмеген. Округтың нәсілдік құрамы: 93,10% ақ нәсілді, 3,27% қара немесе афроамерикандықтар, 0,24% жергілікті американдықтар, 0,62% азиялықтар, 0,01% Тынық мұхиты аралдарынан, 1,30% басқа нәсілдер және 1,47% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 5,00% - кез келген нәсілдегі испандық немесе латын американдықтар. 18,9% - неміс, 18,6% - ирланд, 18,5% - итальян, 6,2% - ағылшын және 5,3% - поляк тегінен. 17 433 шаңырақтың 34,40% - 18 жасқа дейінгі балалары бар, 63,50% - бірге тұратын жұбайлар, 7,60% - күйеуі жоқ әйелдер, ал 25,30% - отбасы емес. Шаңырақтың 20,70% жеке адамдардан тұрады, ал 8,40% - 65 жастан асқан жалғыз адамдардан. Шаңырақтың орташа мөлшері 2,63 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,06 адам. Округта халық жас бойынша таралып кеткен: 26,70% - 18 жасқа дейінгілер, 5,30% - 18-24 жас аралығындағылар, 27,70% - 25-44 жас аралығындағылар, 25,10% - 45-64 жас аралығындағылар және 15,20% - 65 жастан асқандар. Орташа жас 40 жас. Әр 100 әйелге 99,30 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 97,30 еркек келеді. 2021 жылдың 4-тоқсанына қарай Пайк округіндегі барлық үйлердің орташа құны 214 981 долларды құрайды.

2020 жылғы халық санағы

Пайк округінің нәсілдік құрамы

RaceNum. Перк.
Ақ (NH) 45 375 77,5%
Қара немесе африкалық американдық (NH) 3 027 5,2%
Түпкілікті американдық (NH) 121 0,21%
Азиялық (NH) 841 1,43%
Тынық мұхиты аралдарынан (NH) 14 0,02%
Басқа / Аралас (NH) 2 438 4,16%
Испан немесе латиноамерикандық 6 719 11,5%