Кіріспе
Американдық күрескер және аралас жекпе-жекші, ирландтық мергенші Марк Коулман (20 желтоқсан 1964 жылы туған) – американдық зейнеткер аралас жекпе-жекші, кәсіби күрескер және әуесқой күрескер. Коулман UFC 10 және UFC 11 турнирлерінің чемпионы, UFC ауыр салмақтағы алғашқы чемпионы және 2000 жылы Pride Fighting Championships ашық салмақтағы Гран-при чемпионы атанды. UFC 82-де Коулман UFC Даңқ залына енгізілді. Коулман күрескерлердің аралас жекпе-жектің дами бастаған кезеңінде үстемдік таныту қабілетін дәлелдегендігімен, сондай-ақ американдық ММА-да алғашқылардың бірі болып, жердегі басып-жабу стратегиясын (ground and pound) табысты қолданғаны үшін "Жердегі басып-жабудың әкесі" деген лақапқа ие болды. Күрес спортында Коулман 1991 жылы Әлем чемпионатында күміс жүлдегер, Пан Америка ойындарының алтын медалінің иегері болды, үш рет Пан Америка чемпионатында жеңіске жетті, 1992 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарына қатысты және Огайо штатының Бакайз командасы үшін NCAA I дивизионының ұлттық чемпионы атанды. Ол Огайодағы Майами университетінде күресін жалғастырды, онда екі рет Орта Америка конференциясының күрес чемпионы болды және 1986 жылы алғашқы All-American құрметін алды. Жоғары курста Огайо штатының университетіне ауысып, 1988 жылы NCAA чемпионатында жеңіске жетті. Университетті бітіргеннен кейін ол өзінің альма-матерінде жаттықтырушының көмекшісі болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол АҚШ күресі құрамасына ілікті, 1991 жылы Болгарияның Варна қаласында өткен FILA күресі әлем чемпионатында екінші орын алды (100 кг), ал 1992 жылы Испанияның Барселона қаласында өткен Жазғы Олимпиада ойындарында жалпы жетінші орын алды. Ол 1996 жылғы Олимпиада іріктеу кезеңдеріне қатысты, бірақ күреске жеткілікті назар аудармауы оның өнерін әлсіретті, нәтижесінде жартылай финалда жеңілді. Ұзаққа созылған бәсекеде Коулман 21:00-ден кейін (негізгі уақыттан соң екі қосымша уақыт) шешіммен жеңіліске ұшырады. Бұл сол кездегі UFC тарихындағы ең үлкен сенсация деп есептелді, себебі Коулман бұрынғы жекпе-жектерінде қарсыластарына үстемдік танытқан еді. Коулман ACL операциясынан кейін бір жылға жуық демалды және UFC 17-ге оралды. Коулман бастапқыда UFC ауыр салмақ белдесі үшін Рэнди Кутурмен жекпе-жекке түсуі жоспарланған еді, бірақ Кутур жаттығу кезінде жарақаттанып, жекпе-жектен шығуға мәжбүр болды. Оның орнына Коулман сол кезде салыстырмалы түрде белгісіз, соңғы сәтте ауыстырылған жауынгер, "Lion's Den" мектебінің өкілі Пит Уильямсқа қарсы шықты. Тағы бір ұзақ және қиын бәсекеде Коулман 10 минуттан кейін толығымен шаршаған сияқты көрінді; ол күресте қолын тізесіне тіреп демалуға дейін шаршады. Уильямс Коулманның шаршағандығынан пайдаланып, оның бетіне күшті соққы беріп, "Шекекті" мансабында алғаш рет нокаутқа түсірді. Пит Уильямсқа жеңілгеннен кейін Коулман UFC 18-де қорқынышты бразилиялық шабуылшы Педро Риццомен жекпе-жек үшін бұрынғы UFC чемпионы Кен Шамрокпен және оның Lion's Den жаттығу лагерінде жаттығуды бастады. Риццомен жекпе-жек "Ауыр салмақ белдесіне жол" турнирінің бөлігі болды, ол Коулман, Риццо, Бас Раттен және Цуёши Косака қатысқан төрт адамнан тұратын турнир еді, оның жеңімпазы келесі UFC ауыр салмақ чемпионы атанды. 15:00-ден кейін жекпе-жек төрешілер шешімімен аяқталды, олар Риццоға екі дауыспен жеңіс берді. Бұл шешім көптеген адамдарға және Коулманның өзіне күмәнді көрінді, олардың пікірінше ол жеңіске жету үшін жеткілікті жұмыс жасаған еді. Жақында берген сұхбатында Коулман Риццоға қарсы даулы жеңілістің әсерін әлі де сезінетінін айтты. Жекпе-жектің заңдылығы туралы сұрақтарға жауап ретінде Коулман: "Бұл болғаны болды. Мен отбасымды асырау керек еді. Олар маған одан кейін тағы бір жекпе-жек өткізетіндігіне кепілдік берді, маған бұл қауіпсіздік қажет болды. Бұл болғаны болды. Мен осы жерде тоқтаймын". Коулман Pride 2000 ашық салмақ дәрежесіндегі Гран-при турнирінде Масааки Сатаке, Акира Шоджи, Кадзюки Фуджита және Игорь Вовчанчинды жеңіп шықты. Финал 20 минуттық уақыт шегімен өткізілуі тиіс еді, бірақ Коулманның айтуынша, жекпе-жектен бір күн бұрын ережелер уақыт шектемесінен бас тартуға өзгертілді. Бұл өзгеріске байланысты ол ойын жоспарын өзгертіп, тез жеңіске жетуге тырысты, себебі ол Вовчанчинды ұзақ бәсекеде жердегі басып-жабу арқылы жеңе алмайтынына сенбеді. Ашулы Chute Boxe командасы Коулманның сахна артындағы кешірім сұрауын қабылдамады. Chute Boxe командасына осы бұзушылықты жасағаны үшін сары карточка берілді. Осы кезде Коулманның келісім-шарты аяқталып, ол кейіннен ұйыммен қайта келісімшартқа отырды және екінші раундтың 1:17-сінде қолға түсіру арқылы жеңіліске ұшырады. Марк Коулман командаласы Кевин Рэндлменмен бірге Pride 34: Kamikaze соңғы Pride іс-шарасының АҚШ төлемақымен көрсетілімінде пайда болды, ол әлі де күресін жалғастыруға ниеттенгенін мәлімдеді.
the Irish hurler
Mark Coleman (born December 20, 1964) is an American retired mixed martial artist, professional wrestler and amateur wrestler. Coleman was the UFC 10 and UFC 11 tournament champion, the first UFC Heavyweight Champion, and the Pride Fighting Championships 2000 Open Weight Grand Prix champion. At UFC 82 Coleman was inducted into the UFC Hall of Fame. Coleman is credited with proving the ability of wrestlers to dominate in the developing sport of mixed martial arts, and with being one of the first in American MMA to use the strategy that he coined ground and pound successfully, earning him the moniker, "The Godfather of Ground & Pound". In the sport of wrestling, Coleman was a World Championship runner up and Pan American Games Gold medalist in 1991, won three Pan American Championships, competed at the 1992 Summer Olympics and was an NCAA Division I National Champion for the Ohio State Buckeyes. He continued to wrestle for Miami University, in Ohio, where he was a two time Mid American Conference wrestling champion and earned his first All American honors in 1986. In his senior year, he transferred to The Ohio State University and won an NCAA championship in 1988. Out of college, he started as an assistant coach at his alma mater. Additionally, he was awarded a spot on the US Wrestling team, placing second (100 kg) at the 1991 FILA Wrestling World Championships in Varna, Bulgaria, and placing seventh overall in the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Spain. He participated 1996 Olympic Trials, but self claimed lack of focus on wrestling hindered his performance, resulting in a loss in the semifinals. In what turned out to be a long battle, Coleman lost a decision after 21:00 (regulation plus two overtimes). This was considered to be one of the largest upsets in UFC history at that time, largely because of the way Coleman had dominated his opponents in his previous fights. Coleman took nearly a year off after having to get ACL surgery and returned at UFC 17. Coleman was originally scheduled to face Randy Couture in a title match for the UFC Heavyweight Championship, but Couture was injured during training and was forced to pull out of the fight. Coleman instead faced a relatively unknown (at that time) last minute replacement fighter, up and coming Lion's Den product Pete Williams. In what turned out to be another long and strenuous battle, Coleman appeared to be completely exhausted after 10 minutes; he was fatigued to the point of resting his hands on his knees during the fight. Williams took advantage of Coleman's fatigue and landed a heavy kick to the face, knocking 'The Hammer' out for the first time in his career. After his loss to Pete Williams, Coleman went to train with former UFC champion Ken Shamrock and his Lion's Den training camp for his upcoming bout with feared Brazilian striker Pedro Rizzo at UFC 18. The fight with Rizzo was part of the "Road to the Heavyweight Title", which was a four man tournament between Coleman, Rizzo, Bas Rutten and Tsuyoshi Kosaka that would crown the next UFC Heavyweight Champion. After 15:00 the fight went to the judges, and they awarded a split decision win to Rizzo. The decision was controversial, with many and Coleman himself believing he did enough to win. In a recent interview, Coleman said he still feels the effects of the controversial decision loss to Rizzo. In response to questions about the fight's legitimacy, Coleman said, "It was what it was. I needed to support my family. They guaranteed me another fight after that and I needed that security. It was what it was. I'm going to leave it at that." Coleman won the Pride 2000 Open Weight Grand Prix tournament defeating Masaaki Satake, Akira Shoji, Kazuyuki Fujita, and Igor Vovchanchyn. The final was scheduled to be fought with a 20 minute time limit but according to Coleman, the day before the fight the rules were changed to no time limit. The change forced him to modify his game plan to attempt a quick finish as he did not believe he could put Vovchanchyn away with his ground and pound in a long match. An outraged Chute Boxe refused to accept Coleman's backstage apology. The Chute Boxe team was assigned a yellow card for instigating this infraction. Coleman's contract was fought out at this point, and he subsequently re signed with the organization. and lost via submission (armbar) at 1:17 of round two. Mark Coleman appeared with teammate, Kevin Randleman, on the US pay per view broadcast of the final Pride event, Pride 34: Kamikaze, stating that he intended to keep fighting.
UFC-ге оралу (20082010)
UFC 82 турнирінде Марк Коулман UFC Даңқ залына енгізілді, ол осылайша 5-ші мүше болды. Коулман зейнетке шықпайтынын және 9 тамызда Миннеаполисте UFC 87 турнирінде Брок Леснармен октагонға қайта оралатынын хабарлады. Алайда, Коулман жаттығу барысында тізесін жарақаттап, турнирден шығуға мәжбүр болды. Хит Херринг Коулманның орнына жекпе-жектің қатысушысы болды. UFC 109 турнирінде Коулман UFC Даңқ залының тағы бір өкілі Рэнди Кутермен кездесті, олардың алғашқы кездесуі 1998 жылы UFC 17 турнирінде жоспарланған, бірақ Кутердің жарақаты салдарынан ол жекпе-жектен бас тартқан. Коулман жекпе-жектің дайындық кезеңінде бірнеше рет бұл жекпе-жектің өзінің арманы екенін айтты. Аяқпен жекпе-жектің барысында басымдыққа ие болғаннан кейін, Коулман 2-раундта 1:09-да (Rear Naked Choke) техникалық нокаутпен жеңілді. Бұл жекпе-жек UFC Даңқ залына енген екі күресшінің алғашқы кездесуі болды. UFC 109 турнирінің бас жекпе-жегінде Кутерге жеңілгеннен кейін, Коулманның соңғы 10 жекпе-жегіндегі алтыншы жеңілісі болды, ол промоушен тарапынан босатылды.
ММА-дан зейнеткерлік
Үш жылдан астам жарысқа қатыспағаннан кейін Коулман Facebook желісі арқылы 48 жасында ММА-дан ресми түрде қанағаттандырылғанын хабарлады.
UFC 300
Коулман 2024 жылдың наурыз айында ата-анасын өртеніп жатқан үйден құтқарып алғаннан кейін, жекпе-жектің шебері Макс Холлоуэй 2024 жылдың 13 сәуірінде UFC 300 турниріндегі титулдық жекпе-жектің жеңімпазына символдық "BMF" ("ең қатыгез жекпе-жекші") белбеуін табыс етуді ұсынды. Бұл өтініш қабылданды және Коулман Холлоуэйдің жеңісіне куә болған Джастин Гетхиге қарсы жекпе-жегінде жеңіске жеткен Холлоуэйге белбеуді тартты.
Жаңа Жапонияның кәсіби күресі және Жапонияның барлық кәсіби күресі (20002002)
2000 жылдың желтоқсан айында Коулман өзінің алғашқы кәсіби күресін өткізді, ол Иноки Бом Ба Е 2000 іс-шарасына шақырылып, Такаши Идзука мен Юдзи Нагатаны жеңу үшін Марк Керрмен команда құрды. Ол New Japan Pro Wrestling үшін де өнер көрсетіп, Нагатаны жеке кездесуде жеңді. 2002 жылы Коулман All Japan Pro Wrestling-тің Wrestle 1 жобасында Кевин Рэндлменмен бірігіп, Хироши Хасе мен Сатоши Кодзимаға қарсы күш сынасып, жеңіліске ұшырады, ал кейін Ян Гигант Кінәлі және Сингх Гигант Кінәліні жеңіп алды, Коулман Сингхты ураганраннамен тікелей ұстады.
Хальсл (2004-2007)
2004 жылы Коулман Hustle және оның серіктес ұйымы Pro Wrestling Zero One үшін күресті бастады. Ол біріншісінде генерал-майор Такаданың жаман топтығы – Monster Army құрамында дебют жасады, нәзік мінезді Toshiaki Kawada-ға қарсы жеке кездесуде сынға түсті, бірақ Mark TKO арқылы жеңіліске ұшырады. Коулман Dan Bobish, Commander An Jo және Giant Silva сияқты басқа Monster Army күресшілерімен де жұптасып күресті, бірақ ол топ жемісі Наоя Огавадан жеңіле алмай, топтан қуылды, осылайша ол өзі де жақсы жігітке айналды. Содан кейін Коулман бостандыққа шығып, оған қарсы айқасқаннан кейін Wataru Sakata-ның командасына қосылды. Коулман мен Саката командалық кездесулерде табысқа жетті, бірақ Коулман 2005 жылы ұйымды тастағаннан кейін команда таратылды. Екі жыл өткен соң, Коулман Hustle-ге "Coleman" маскасымен оралды, Randleman, Kintaman және Kurodaman сияқты супербатырлар тобымен бірікті. Олардың ең үлкен жеңісі Коулман мен Randleman-нің Giant Vabo, Kohei Sato және Tajiri үштігімен кездесіп, сандық артықшылыққа қарамастан жеңіске жеткен кезде болды. Mark-тың Hustle-дегі соңғы матчы 2007 жылдың шілдесінде өтті, содан кейін ол тағы да ұйымды тастады. 2008 жылдан 2010 жылға дейін Коулман Inoki Genome Federation-ның тұрақты мүшесі болды, Naoya Ogawa, Tadao Yasuda және Shinichi Suzukawa сияқты күресшілермен айқасты.
Жеке өмір
Коулменнің бұрынғы некеден Маккензи және Морган есімді екі қызы бар. Коулменнің қазіргі серіктесі Тинадан үшінші қызы Скайлар бар. Ол "The Smashing Machine: The Life and Times of Mark Kerr" атты деректі фильмінде бұрынғы досы және әріптес күрескер Марк Керрмен бірге түсті. 2006 жылдың маусым айында Коулманның Халықаралық Жекпе-Жек Лигасының жаңа бапшыларының бірі болғаны жарияланды. Бірақ оның командасы, "Колумбс Razorclaws", көтеріле алмады, ал келесі айда оны Фрэнк Шэмрок бапшылық лауазымынан ауыстырды. 2018 жылы Коулман Ричард Штраустың Огайо штатының мемлекеттік университетіндегі зорлық-зомбылыққа қатысты істе құрбан болғандардың бірі екенін мәлімдеді. 2020 жылдың соңында Коулман толық артерия бітелуінен жүрек талмасына ұшырағанын және стент салу үшін операция жасалғанын хабарлады. 2021 жылдың қыркүйегінде Ариэль Хелваниге берген сұхбатында Коулман Уэс Симстің оны ішімдікке байланысты мәселелері болғандықтан, емделуге көндіргенін айтты. Сұхбатта Коулман жеке өміріндегі көптеген қиындықтар осы жағдайға себеп болғанын және емделуден кейін ол ішкіліктен бас тартқанын мәлімдеді. 2024 жылдың наурыз айында Огайо штатының Толедо қаласында Коулменнің ата-анасының үйінде өрт шықты. Коулмен ата-анасын құтқарып алды, бірақ оның иті өрттен аман қалмады. Коулмен ауруханаға түсті және түтін тартқандықтан ауыр күйде жатыр.