Кіріспе
Неміс компьютер ғалымы Бернхард Шёлкопф (20 ақпан 1968 жылы туған) – машиналық оқыту саласындағы, әсіресе ядролық әдістер және себеп-салдарлық байланыстар жөніндегі жұмыстарымен танымал неміс ғалымы. Ол Германияның Тюбинген қаласындағы Макс Планк Интеллектуалдық жүйелер институтының директоры және Эмпирикалық қорытындылау бөлімінің жетекшісі. Сонымен қатар, ол Цюрихтегі ETH Zürich-тің қатардағы профессоры, Тюбинген университеті мен Берлин техникалық университетінің құрметті профессоры, сондай-ақ Оқыту және интеллектуалдық жүйелер жөніндегі Еуропалық зертханасының (ELLIS) төрағасы болып табылады.
Bernhard Schölkopf (born 20 February 1968) is a German computer scientist known for his work in machine learning, especially on kernel methods and causality. He is a director at the Max Planck Institute for Intelligent Systems in Tübingen, Germany, where he heads the Department of Empirical Inference. He is also an affiliated professor at ETH Zürich, honorary professor at the University of Tübingen and the Technical University Berlin, and chairman of the European Laboratory for Learning and Intelligent Systems (ELLIS).
Негізгі әдістер
Шелкопф SVM әдістерін жасады, сол кезде MNIST үлгіні танудың өлшемдік көрсеткіші бойынша әлемдік рекордтық нәтижеге қол жеткізді. Ядролық ПКА-ны енгізу арқылы Шелкопф және авторлар SVM-нің әлдеқайда үлкен әдістер класының ерекше жағдайы екенін, ал нүктелік көбейтулер арқылы өрнектелетін барлық алгоритмдерді жадролық функциялар арқылы сызықты емес ортаға жалпылауға болатынын көрсетті. Тағы бір маңызды байқау – ядро анықталатын деректер векторлық болуы міндетті емес, егер ядроның Грам матрицасы оң анықталған болса. Сондай-ақ, LLE және Isomap сияқты басқа да маңызды өлшемділік азайту әдістерін ерекше жағдайлар ретінде қарастыруға болатынын көрсетті. Алекс Смола және басқалармен бірлескен жұмысында ол SVM әдісін алдын ала белгіленген сиректік және квантиль/қолдау бағалауымен регрессия мен жіктеуге қарай кеңейтті. Ол SVM, ядролық ПКА және көптеген басқа ядролық алгоритмдердің, ядролық Хилберт кеңістігінде нормамен реттелгенде, оқу деректеріндегі ядролық кеңейтулер түрінде шешімдерге ие болатынын, осылайша шексіз өлшемді оптимизация мәселесін шекті өлшемдіге дейін азайтатынын көрсететін репрезентатор теоремасын дәлелдеді. Ол үлестірімдердің ядролық кірігу әдістерін, ықтималдық үлестірілімдерін Хилберт кеңістіктерінде бейнелеу үшін, Фраунгофер дифракциясымен байланысты және тәуелсіздікті тексеруге қолданылатын әдістерді бірге жасады.
Себеп-салдарлық байланысы
2005 жылдан бастап Шелкопф себеп-салдарлық қорытындыларға назар аударды. Әлемдегі себеп-салдарлық механизмдер статистикалық тәуелділіктерді қосалқы құбылыс ретінде тудырады, бірақ осы тәуелділіктер ғана танымал машиналық оқыту алгоритмдерімен пайдаланылады. Себеп-салдарлық құрылымдар мен механизмдер туралы білім, болашақта бір дереккөзден келетін мәліметтерді ғана емес, сонымен қатар жүйеге араласудың әсерін болжауға және анықталған заңдылықтарды жаңа жағдайларға бейімдеуге мүмкіндік береді. Шелкопф және оның әріптестері екі айнымалы үшін себеп-салдарлық байланысты табу мәселесін қарастырып, оны шешті және себеп-салдарлықты Колмогоровтың күрделілігімен байланыстырды. 2010 жыл шамасында Шелкопф механизмдердің тәуелсіздігі және өзгермейтіндігі туралы болжамдарды пайдаланып, машиналық оқыту үшін себеп-салдарлықты қалай қолдануға болатынын зерттеуді бастады. Оның себеп-салдарлық оқыту жөніндегі алғашқы жұмыстары NeurIPS 2011-дегі Познер лекциясында және ICML 2017-дегі баяндамасында машиналық оқыту саласындағы кең аудиторияға таныстырылды. Ол машиналық оқыту әдістерін үлестірім өзгерістеріне және жүйелі қателерге қарсы тұрақты ету үшін жатқан себеп-салдарлық құрылымдарды қалай пайдалануға болатынын зерттеді, нәтижесінде K2 18b сияқты бірнеше жаңа экзопланеталар табылды, кейіннен оның атмосферасында су буы бар екені анықталды – бұл қоныстану аймағындағы экзопланета үшін алғашқы жағдай.
Білім беру және жұмыспен қамту
Шёлькопф Тюбинген мен Лондонда математика, физика және философияны оқыды. Ол Studienstiftung стипендиясымен қолдау алды және Лондон университетінде математика бойынша үздік М.Sc. үшін Lionel Cooper естелік сыйлығын жеңіп алды. Физикадан диплом алғаннан кейін, ол Нью-Джерсидегі Bell Labs-ке ауысты, онда Владимир Вапникпен бірге жұмыс істеді, ол Берлин техникалық университетінде (TU Berlin) докторлық диссертациясының ғылыми жетекшісі болды (Стефан Яхниченмен бірге). 1997 жылы қорғалған диссертациясы Германия информатика қоғамының жылдық сыйлығына ие болды. 2001 жылы Берлин, Кембридж және Нью-Йорктегі қызметтерден кейін ол Макс Планк биологиялық кибернетика институтында эмпирикалық қорытындылау бөлімін құрды, ол машиналық оқыту саласындағы жетекші зерттеу орталығына айналды. 2011 жылы ол Макс Планк интеллектуалдық жүйелер институтының алғашқы директоры болды. Алекс Смоламен бірге Шёлькопф машиналық оқыту бойынша жазғы мектептер сериясын ұйымдастырды. Ол сондай-ақ Кембридж-Тюбинген PhD бағдарламасын және Макс Планк ETH оқу жүйелері орталығын бірлесіп құрды. 2016 жылы ол Cyber Valley зерттеу консорциумын құрды. Ол IEEE Global Initiative-нің "Этикалық тұрғыдан дұрыс дизайн" жобасына қатысты. Шёлькопф – Machine Learning Research журналының бас редакторы, ол оның құрылуына көмектескен және Machine Learning журналының редакциялық алқасынан жаппай кетуге себепкер болды. Ол әлемдегі ең көп сілтемеленген компьютер ғалымдарының бірі. Оның зертханасының түлектерінің арасында Ульрике фон Люксбург, Карл Расмуссен, Маттиас Хайн, Артур Греттон, Гуннар Рэч, Маттиас Бетге, Стефани Йегелька, Джейсон Уэстон, Оливье Буске, Оливье Шапель, Хоакин Куинонеро Кандела және Себастьян Новозин бар.
Марапаттар
Шелкопфтың марапаттарының ішінде Корольдік қоғамның Милнер сыйлығы және Изабелл Гюйон мен Владимир Вапникпен бөлісіп алған BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award сыйлығы, Ақпараттық және коммуникациялық технологиялар саласы бойынша, бар. Ол Еуропада осы сыйлықты алған тұңғыш ғалым атанды.