Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Мені сүйген тыңшы" фильмінің романы.
the novelisation of the film "The Spy Who Loved Me"
Джеймс Бонд, "Мені сүйген тыңшы" – 1977 жылғы Эон компаниясының "Мені сүйген тыңшы" фильмінің ресми романы, бұл фильмнің өзі 1962 жылы Ян Флемингтің сол аттас романынан шабыттандырылған.
James Bond, The Spy Who Loved Me is the official novelization of the 1977 Eon James Bond film The Spy Who Loved Me, which was itself inspired by the 1962 novel of the same title by Ian Fleming.
Өмірбаян
Иан Флеминг Джеймс Бонд романдарының киноқұқықтарын Гарри Солтцман мен Альберт Р. Брокколиге сатқанда, ол тек «Мені сүйген тыңшы» деген атауды пайдалануға рұқсат берді. Фильм сценарийі Флемингтің түпнұсқа романынан мүлдем өзгеше болғандықтан, Eon Productions алғаш рет сценарий негізінде роман жазуға рұқсат берді. Иан Флемингтің әдеби агенті Питер Дженсон Смиттің айтуынша, «Біз фильм жасаушыларға кітаптардың құқықтарын басқаруға заңдық құқығымызды қолданатынымызды хабарлағаннан басқа [Кристофер Вудтың романдарына] қатысымыз болмады. Олар Кристофер Вудты сол кездегі сценарийшілердің бірі болғандықтан таңдады және оған қанша төленетінін олар шешті. Бізге осы туралы нұсқаулар келді, бірақ содан кейін фильмдерге негізделген кітаптар басқа Бонд романдары сияқты біздің бақылауымызда болды – біз жариялау құқығын қадағалап отырдық». Бұл сондай-ақ, Полковник Сан романынан кейін шамамен он жыл өткен соң жарық көрген тұрақты Бонд романы болды. Өзі де роман жазушы Кристофер Вуд, Ричард Майбауммен бірлесіп сценарийдің авторы болды, кітапты жазуға шақырылды және оған «Джеймс Бонд, Мені сүйген тыңшы» деген атау берілді. Вуд 1979 жылы «Moonraker» фильмінің сценарийін де романға айналдырды.
When Ian Fleming sold the film rights to the James Bond novels to Harry Saltzman and Albert R. Broccoli, he only gave permission for the title The Spy Who Loved Me to be used. Since the screenplay for the film had nothing to do with Fleming's original novel, Eon Productions, for the first time, authorised that a novelization be written based upon the script. According to Ian Fleming's literary agent Peter Janson Smith, "We had no hand in [the Christopher Wood novelizations] other than we told the film people that we were going to exert our legal right to handle the rights in the books. They chose Christopher Wood because he was one of the screenwriters at the time, and they decided what he would be paid. We got our instructions on that, but from then on, these books of the films became like any other Bond novel—we controlled the publication rights." This would also be the first regular Bond novel published since Colonel Sun nearly a decade earlier. Christopher Wood, himself a novelist, and who co authored the screenplay with Richard Maibaum, was commissioned to write the book, which was given the title James Bond, The Spy Who Loved Me. Wood would also novelize the screenplay for the next Bond film, Moonraker in 1979.
Романдық және сценарийлік шығармалар арасындағы айырмашылықтар
Романның романға айналуы мен сценарийін Вуд жазса да, екеуі де шамалы өзгеше. Романда СМЕРШ роман басталғанға дейін біраз уақыт бұрын қайта жандандырылды және әлі де Джеймс Бондты қуалайды. Романның оқиғасы "титрлерге дейінгі сахнада" басталады, онда Бонд Шамони қаласына жақын Агиль-дю-Морт тауының басындағы кабинадан қашып құтылады. Феккиштің таинсты өлгеннен кейін SMERSH тағы да пайда болады, бұл жолы Бондты су асты кемелерін бақылау жүйесінің жоспарларын сақтайтын микрофильмнің орналасқан жері үшін тұтқындап, азаптайды (Бонд екі тергеушіні өлтіргеннен кейін қашып шығады). SMERSH агенттерінің оны азаптауы «Казино Рояльдегі» Ле Шифрдың азаптауына ұқсас, бірақ мұнда электр тогы кілеммен соққылаудың орнына Бондтың жыныс мүшелеріне шабуыл жасау үшін қолданылады. SMERSH-тың қайта жандануы Флемингтің Бонд романдарының соңғы бөліміне қайшы келеді, онда SMERSH-тың таратылғаны айтылады; алайда, роман ішінде бұл генерал-полковник Никитиннің ісі деп түсіндіріледі. Романдық СМЕРШ құрамына Бонд қызы Аня Амасова мен оның жары Сергей Борзов, сондай-ақ Флемингтің «Орысстан, махаббатпен» романынан таныс генерал-полковник Никитин кіреді, ол қазіргі кезде КГБ-нің басшысы болған. Басқа да айырмашылықтар бар, мысалы, жаман жігіт Карл Стромберг есімді Сигмунд Стромберг деп аталған. Стромбергтің есімінің өзгеруі, сондай-ақ SMERSH-тың болуы, «Күннің жарқырауы» (Thunderball) туралы дауға қатысты болуы мүмкін, онда Кевин МакКлори «Менді жақсы көрген тыңшы» фильмінің кейбір сюжеттік бөлшектерімен танысқан. Бір кезде фильмнің жаман жігіті Эрнст Ставро Блофельд және оның SPECTRE ұйымы болуы керек еді; алайда, «Күннің жарқырауы» романынан шыққан бұл кейіпкердің құқықтарына қатысты сотқа түсуден сақтану үшін бұл өзгертілді.
The novelization and the screenplay, although both written by Wood, are somewhat different. In the novelization SMERSH has been reactivated some time before the start of the novel, and is still after James Bond. Their part in the novelization begins during the "pre title credits" sequence, in which Bond is escaping from a cabin on the top of Aiguille du Mort, a mountain near the town of Chamonix. After the mysterious death of Fekkish, SMERSH appears yet again, this time capturing and torturing Bond for the whereabouts of the microfilm that retains plans for a submarine tracking system (Bond escapes after killing two of the interrogators). His torture by SMERSH agents is reminiscent to that by Le Chiffre from Casino Royale, only here electricity is used to attack Bond's genitals rather than a carpet beater. The revival of SMERSH goes against the latter half of Fleming's Bond novels, in which SMERSH is mentioned to have been put out of operation; however, it is explained within the novel as being Colonel General Nikitin's doing. Members of SMERSH from the novelization include the Bond girl Anya Amasova and her lover Sergei Borzov, as well as Colonel General Nikitin, a character from Fleming's novel From Russia, with Love who has since become head of the KGB. Other differences include the villain, Karl Stromberg, instead being named as Sigmund Stromberg. The change of Stromberg's given name, as well as the existence of SMERSH, may be in some way due to the controversy over Thunderball, in which Kevin McClory was made aware of certain plot points of the film The Spy Who Loved Me. At one point the villain of the film was to be Ernst Stavro Blofeld and his organisation SPECTRE; however, this was changed to avoid a possible lawsuit over the rights to this character, which originated from the novel Thunderball.
Қабылдау
Қағаз кітап басылымы Ұлыбританияда бірден бестселлер болып, бірнеше ай бойы британдық бестселлерлер тізімінде тұрды. Романға сыншылардың пікірі әртүрлі болды, бірақ көпшілігі Вудтың жазу шеберлігін жоғары бағалады. Марганита Ласки The Listener журналында Вудты "көрінеу үміткер триллер жазушысы, міндетті түрдегі жағымсыз эпизодтардан шығуға тырысып жатыр" деп сипаттады. Алдыңғы Бонд авторы Кингсли Амис The New Statesman журналында бірнеше ескертулеріне қарамастан, "Вуд мырза өте қиын міндетті батыл атқарды – негізінен әжуалы болуға тиіс кешкі Бонд фильмін, Иэн Флеминг романының стилінде, негізінен, мазмұнды етуге тырысты. Сипаттамалары жеткілікті, ал әрекеттің суреттелуі өте жақсы" деп жазды. Т. Ж. Биньон The Times Literary Supplement журналында "Кристофер Вудтың стилі Иэн Флемингтің стилінен гөрі әсерлірек, және тұрақты түрде пародиаға жақын" деді. Морис Ричардсон The Observer журналында "Соңғы лицензиялық Бонд имитациясын" "[жазғы] оңай оқылатын әдебиет" деп атады. Австралиялық романист Айлин Альдертон Australian Women's Weekly үшін жазған мақаласында оны "батыл, күшті роман" деп сипаттап, "әлдеқімнің көтере алатыннан да көп әрекетке толы" деді. Энди Лейн мен Пол Симпсон "Бонд файлдары" кітабында Вудтың романы "өз алдына лайықты Бонд романы болып саналады және әлдеқайда стилірек, кейінгі көптеген томдардан" деді. Романға жанкүйерлердің реакциясы көбінесе оң болды, көптеген жанкүйерлер оны Джеймс Бондтың үздік жалғасы деп санайды.
The paperback edition became an instant bestseller in the UK, staying on the British bestsellers list for several months. Critical reception of the novel were mixed, though most praised Wood's skill as a writer. Marghanita Laski, writing in The Listener, called Wood "an apparently promising thriller writer struggling to emerge from obligatory bits of set piece nastiness." Former Bond author Kingsley Amis wrote in The New Statesman that, despite several reservations, "Mr Wood has bravely tackled his formidable task, that of turning a typical late Bond film, which must be basically facetious, into a novel after Ian Fleming, which must be basically serious. the descriptions are adequate and the action writing excellent." T. J. Binyon, writing in The Times Literary Supplement said, "Christopher Wood's style is lusher than Ian Fleming's, and teeters throughout on the brink of parody." Maurice Richardson in The Observer called "The latest licensed ersatz Bond" a "[s]uitable silly season read." Australian novelist Eileen Alderton, writing for the Australian Women's Weekly called it "a gutsy, punchy novel" that has "as much action as anyone could take." In their guide The Bond Files, Andy Lane and Paul Simpson say Wood's novel "counts as a decent Bond novel in its own right, and is certainly more stylish than many of the later volumes." That said, fan reaction to the novelization has been largely positive, with many fans claiming it to be one of the better James Bond continuation novels.