Аlys Robi – канадалық әнші (1923-2011), Квебек аймағынан шыққан. Латын Америкалық әндерді француз тіліне аударғанымен танымал, өнер жолын ерте бастады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық әнші (1923–2011)
Canadian singer (1923–2011)
Элис Робитайл (3 ақпан 1923 – 28 мамыр 2011), кәсіби сахнада Элис Роби деген атпен танылған, Квебек провинциясынан шыққан канадалық әнші. Ол негізінен Латын Америкасы әндерін француз тіліне аударғандығымен еске алынады.
Alice Robitaille (February 3, 1923 – May 28, 2011), known professionally as Alys Robi, was a Canadian singer from Quebec, mainly remembered for her later French interpretations of Latin American songs.
Жастық шақ
1923 жылы Квебек қаласының Сент-Саувер ауданында дүниеге келген Робитайл өте ерте жасынан ән салу және актерлік қабілетін көрсетті. Ол алғаш рет 7 жасында Капитолий театрында сахнаға шықты. Ол кезде ол-ақ CHRC радиостанциясының эфирінде ән шырқап, бүкіл қала бойынша керемет дарын иесі ретінде танымал болды.
Born in 1923 in the Quebec City neighbourhood of Saint Sauveur, Robitaille displayed talent for singing and acting at a very young age. She first performed on stage at the Capitol Theatre at 7. At the time, she had already sung on air with the CHRC radio station and was a real phenomenon in the whole city.
Мансап
13 жасында ол Монреаль қаласындағы Сент-Кэтрин көшесіндегі Ұлттық театрға көшті. Қырықыншы жылдардың ортасына қарай Нью-Йорк қаласындағы әсем кабарелерде ән салды, ал 1947 жылы Англияға сапар шегіп, алғашқы тұрақты BBC телебағдарламасында өнер көрсетті.
At 13 she moved to the Théâtre National, on Montreal's Saint Catherine Street. She sang in chic New York City cabarets by the mid forties and in 1947, she travelled to England where she made an appearance on the first regular BBC television programme.
Психикалық денсаулық
1948 жылы Голливудқа көлікпен бара жатқанда, ол апатқа ұшырап, депрессияға түсті. Бірнеше дұрыс емес диагноз қойылғаннан және сәтсіз махаббат оқиғасынан кейін, ол психикалық күйзеліске ұшырап, Квебек қаласындағы психиатриялық емханада бірнеше жыл жатты. Ол өзінің жазылуын осы операцияға байланыстырды:
In 1948, while traveling by car to Hollywood, she was injured in an accident, and entered a period of depression. After a series of unfortunate diagnoses, and a failed romance, she suffered a mental breakdown and was interned for several years in a Quebec City asylum. She credited the operation with her recovery:
"Мен жақсы ояндым және кейіннен лоботомияның сирек сәтті жағдайларының бірі болғанымды түсіндім" ("Je me réveillai guérie et j'ai compris plus tard que j'avais été un des rares cas réussis de lobotomie"). 1952 жылы ол босатылды. Сол жылы ол Каса-Лома мен Монмартр сахнасына қайта оралды, бірақ психикалық мәселелерге байланысты қоғамдағы шектеулер оның күш-жігеріне кедергі келтірді және ол бұрынғы танымалдылығын толығымен қайта иелене алмады.
"Je me réveillai guérie et j'ai compris plus tard que j'avais été un des rares cas réussis de lobotomie" (I woke up better and later understood that I was one of the rare lobotomy success stories). In 1952, she was released. The same year, she came back on stage at the Casa Loma and the Montmartre, but her efforts were impeded by taboos about mental problems and she never regained the same level of popularity.
Кейінгі жылдар
1990 жылдардың басында Аlys Ален Морисодтың оған арнап жазған ("Laissez moi encore chanter") әнінен кейін қайтадан көпшілік назарына оралды. Ол туралы кітаптар, диссертациялар, пьесалар және телесериалдар жазылды. 2004 жылдың желтоқсанында "Аlys Robi: Ма ви ен киномаскопе" ("Аlys Robi: Менің өмірім киномаскопеде") деген фильм шықты, ол ағылшын тілінде "Bittersweet Memories" деп аталады. Робитайл екі автобиография жариялады: "Ma carrière, ma vie" ("Менің мансабым, менің өмірім", 1980) және "Un long cri dans la nuit: Cinq Années à l'Asile" ("Түндегі ұзақ зар: Бес жыл психиатриялық емханада", 1990). Соңғы автобиографияның атауы 1989 жылы әнші Кристин Шарбоно Lady Alys үшін жазып, әуендеген "Un long cri dans la nuit" әнінен алынған. Робидің бірнеше әндері коммерциялық жарнамаларда пайдаланылды. Sico, атап айтқанда, өзінің таңбасының және "Tico Tico" әнінің атауының ұқсастығын пайдаланып, әннің пародиасы негізінде өте тартымды жарнамалық кампания жасады. Робитайл 2011 жылдың 28 мамырында Монреальдегі Maisonneuve Rosemont ауруханасында 88 жасында қайтыс болды.
In the early 1990s, Alys returned into the public eye after the massive success she had with a song written for her by Alain Morisod ("Laissez moi encore chanter"). Books, theses, plays and television series were written about her. A film was released in December 2004: Alys Robi: Ma vie en cinémascope ("Alys Robi: My Life in Cinemascope"), titled Bittersweet Memories in English. Robitaille has published two autobiographies: Ma carrière, ma vie ("My Career, My Life", 1980) and Un long cri dans la nuit: Cinq Années à l'Asile ("A Long Cry in the Night: Five Years in the Asylum", 1990). The last autobiography title comes from the song Un long cri dans la nuit, written and composed for Lady Alys by the songwriter Christine Charbonneau in 1989. Several of Robi's songs have been used for commercial ads. Sico, notably, played on the similarity between its brand name and the title of "Tico Tico" to produce a very catchy campaign based on a spoof of the song. Robitaille died in the Hôpital Maisonneuve Rosemont, Montreal, at the age of 88, on May 28, 2011.