Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық күн физигі (1927–2022)
American solar physicist (1927–2022)
the sports agent
Юджин Ньюман Паркер (10 маусым 1927 – 15 наурыз 2022) – американдық күн және плазма физигі. 1950 жылдары ол күн желiнiң бар екендiгiн және Күн жүйесiнiң сыртқы бөлiгiндегi магниттiк өрiс Паркер спиралі түрінде болатынын алға тартты, бұл болжамдар кейiннен ғарыш кемелерiнiң өлшеулерiмен расталды. 1987 жылы Паркер наножарықтардың бар екендiгiн ұсынды, бұл короналық қызу мәселесiн түсiндiрудегi басты кандидаттардың бiрi. Паркер докторлық дәрежесiн Калтехте (Caltech) алып, төрт жыл Юта университетінде докторантурадан кейiнгi зерттеушi болып жұмыс iстедi. 1955 жылы Чикаго университетіне қосылып, өмiрiнiң соңына дейiн сол жерде физика кафедрасында, астрономия және астрофизика кафедрасында және Энрико Ферми институтында өткiздi. Паркер 1967 жылы Ұлттық ғылым академиясының мүшесi болып сайланды. 2017 жылы НАСА өзiнiң Parker Solar Probe ғарыш кемесiн оның құрметiне атады, бұл НАСА ғарыш кемелерiнiң алғашқысы, тiрi адамның есiмiмен аталған.
Eugene Newman Parker (June 10, 1927 – March 15, 2022) was an American solar and plasma physicist. In the 1950s he proposed the existence of the solar wind and that the magnetic field in the outer Solar System would be in the shape of a Parker spiral, predictions that were later confirmed by spacecraft measurements. In 1987, Parker proposed the existence of nanoflares, a leading candidate to explain the coronal heating problem. Parker obtained his PhD from Caltech and spent four years as a postdoctoral researcher at the University of Utah. He joined University of Chicago in 1955 and spent the rest of his career there, holding positions in the physics department, the astronomy and astrophysics department, and the Enrico Fermi Institute. Parker was elected to the National Academy of Sciences in 1967. In 2017, NASA named its Parker Solar Probe in his honor, the first NASA spacecraft named after a living person.
Өмірбаян
Паркер 1927 жылғы 10 маусымда Мичиган штатының Хоутон қаласында Гленн мен Хелен (МакНейр) Паркерлердің отбасында дүниеге келді. Паркердің теориялық болжамдары бірнеше жылдан кейін, әсіресе 1962 жылғы «Маринер-2» миссиясы барысында жасалған спутниктік бақылаулар арқылы расталды. Паркердің еңбектері күн коронасын, күн желiн, Жер мен Күннің магниттік өрістерін және олардың күрделі электромагниттік өзара әрекеттесуін түсінуге үлкен үлес қосты. 1972 жылы ол Паркер теоремасын қалыптастырды, ол Күннің (және ұқсас жұлдыздардың) күн коронасындағы магниттік өріс сызықтарының топологиясы қалай рентген сәулелері деңгейінде жарқырау тудыратынын көрсетті. Ол 1979 жылы «Космикалық магниттік өрістер» және 1994 жылы «Рентгендік астрономиядағы магниттік өрістер» атты бірнеше оқулықтар жариялады.
Parker was born in Houghton, Michigan to Glenn and Helen (MacNair) Parker on June 10, 1927. Parker's theoretical predictions were confirmed by satellite observations a few years later, especially the 1962 Mariner 2 mission. Parker's work increased understanding of the solar corona, the solar wind, the magnetic fields of both the Earth and the Sun, and their complex electromagnetic interactions. In 1972, he formulated what became known as the Parker theorem, which showed how the topology of magnetic field lines in the solar corona of the Sun (and similar stars) can produce flares at X ray energies. He published several textbooks, including Cosmical Magnetic Fields in 1979, and one on magnetic fields in X ray astronomy in 1994.