Деннис Маклейн: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы
Denny McLain
Деннис Маклейн – америкалық бейсболшы (1944 ж.т.). 31 жеңіспен маусымдағы рекордты көрсеткен, 2 мәрте "Cy Young" және AL MVP жүлдесінің иегері. Бейсбол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсбол тартушысы (1944 жылы туған)
American baseball pitcher (born 1944)
Дэннис Дейл Маклейн (29 наурыз 1944 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы. Ол негізгі бейсбол лигасынде оң қолмен ойнаған он маусымдық ойыншы, ең танымал «Детройт Тайгерс» командасының құрамында. 1968 жылы Маклейн бір маусымда 30 немесе одан көп ойын жеңген соңғы негізгі бейсбол лигасы тартушысы болды (31–6 есебімен) – бұл 20 ғасырда тек 11 ойыншы ғана орындаған жетістік, соңғысы 34 жыл бұрын болған. Ойыншы ретінде Маклейн қайратты және ашық сөйлейтін, кейде себепсіз командаластарын және жанкүйерлерін сынап, дау тудыратын. Оның мансабының басындағы керемет өнері екі «Cy Young» сыйлығы мен Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығын қамтыды. Бейсболдағы жетістіктері жеке өмірімен қарама-қайшы болды; ол ұйымдасқан қылмыспен байланыста болды және соңында алаяқтыққа айыпталды, осы іс үшін түрмеде жазасын өтеді.
Dennis Dale McLain (born March 29, 1944) is an American former professional baseball player. He played for ten seasons in Major League Baseball as a right handed pitcher, most prominently as a member of the Detroit Tigers. In 1968, McLain became the last Major League Baseball pitcher to win 30 or more games during a season (with a record of 31–6) — a feat accomplished by only 11 players in the 20th century, with the most recent 34 years earlier. As a player, McLain was brash and outspoken, sometimes creating controversy by criticizing teammates and fans with little provocation. His stellar performance at the beginning of his major league career included two Cy Young awards and an American League MVP award. His success in baseball stood in marked contrast to his personal life; he associated with organized crime and was eventually convicted on charges of embezzlement, for which he served time in prison.
Жұлдыздық атаққа жету
Маклейн Иллинойс штатындағы Маркхем қаласында дүниеге келді және Чикагодағы Mt. Carmel орта мектебінде бейсбол командасында шортстоп және питчер ретінде ойнады. Маклейн өзінің кіші лигадағы бейсбол дебютінде керемет өнер көрсетті, 28 маусымда Салем Ребелс клубына қарсы өткен ойында но-хиттер жасап, 16 ойыншыны соқтырды. Ол маусымды 16–6 есебімен, 2.61 орташа ұпаймен және 192 соққымен аяқтады, бұл Сэм Макдауэлл мен командаласы Микки Лолихтан кейін Америка лигасының үшінші ең жоғары соққы саны болды. Оның қисық және өзгерту шары болғанымен, ол көбінесе қарсыластарды жеңу үшін жылдам шарына сүйенді. Ол маусымды 20–14 есебімен және 3.92 орташа ұпаймен аяқтады. Сайн Маклейннің лақтыру дағдыларын жетілдіруге көмектесті және оған лақтыру психологиясын үйретті. 1967 жылғы маусым Тайгерлер, Бостон Ред Сокс, Миннесота Твинз және Чикаго Уайт Сокс командалары арасындағы тартысты төрттік жеңіс үшін күресімен есте қалды. 18 қыркүйекте Маклейн сол аяғының екі саусағын қатты жарақаттағанын, аяғы ұйықтап қалғаннан кейін соқтығып алғанын мәлімдеді.
McLain was born in Markham, Illinois, and attended Mt. Carmel High School in Chicago, where he played on the baseball team as a shortstop and pitcher. McLain had a spectacular performance in his minor league professional baseball debut, throwing a no hitter and striking out 16 batters in a game against the Salem Rebels on June 28. He ended the season with a 16–6 record, a 2.61 earned run average, and 192 strikeouts, the third highest strikeout total in the American League behind Sam McDowell and teammate Mickey Lolich. Although he had a curveball and a changeup, he relied mostly on his fastball to get batters out. He finished the season with a 20–14 record with a 3.92 earned run average. Sain helped develop McLain's pitching skills and taught him the psychology of pitching. The 1967 season was memorable due to the tight four way pennant race between the Tigers, the Boston Red Sox, the Minnesota Twins, and the Chicago White Sox. On September 18, McLain reported that he had severely injured two toes on his left foot, saying that he had stubbed them after his foot had fallen asleep.
Қазанның жылы
1968 жылғы маусымда он ойын өткен соң, «Тайгерс» командасы турнир кестесінде бірінші орынға шықты, алғашқы ойында жеңіліс тапқаннан кейін қатарынан тоғыз ойында жеңіске жетті. Маклейн мамыр айының басында «әлемдегі ең жанкүйершіл жанкүйерлер» деп Детройт жанкүйерлерін сынап, даулы мәлімдеме жасады. Ол ойынды таңғажайып қарқынмен жеңіп, 10 қыркүйекте 29-шы жеңісін тіркеді. 13 қыркүйекте ол «Time» журналының мұқабасында пайда болды. 14 қыркүйекте «Тайгер» стадионында Маклейн «Тайгерс» командасын ұлттық телеарнада көрсетілген ойында «Окленд Атлетикс» командасынан 5:4 есебімен жеңіске жеткізіп, 1934 жылдан бері Басты Лига бейсболында 30 ойын жеңген алғашқы ойыншы атанды. Бұрынғы 30 ойын жеңген Диззи Дин оны құттықтау үшін келді. Мантл өзінің мансабындағы соңғы Басты Лига ойынына тоғыз күн қалғанда, сегізінші иннингте «Тайгерс» 6:1 есебімен алға шығып тұрғанда, Маклейн қасақана үй тақтасының үстінен жұмсақ доп лақтырды. Мантл мансабындағы 535-ші голын соқты (Мантл мансабындағы соңғы гол), осылайша ол Бэйб Рут пен Уилли Мэйстен кейін барлық уақыттағы гол соққан ойыншылар тізімінде үшінші орынға ие болды. Мантл базалардың айналасын жүгіріп өткенде, Маклейн питчер төбесіне тұрып, қолдау көрсетті. Ойыннан кейін Маклейн Мантлге соғу үшін оңай доп бергенін жоққа шығарды, бірақ кейіннен Басты Лига бейсболының комиссары Уильям Эккерт оны сөккен. Маклейн екінші «All-Star» қатысу құқығын да иеленді және 1968 жылғы Америка Лигасының «Cy Young» сыйлығын, сондай-ақ Америка Лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Бұл 1952 жылдан бері Америка Лигасы питчері үшін алғашқы рет болды, ал «Тайгерс» командасынан Хэл Ньюхаузерден кейін 1944 және 1945 жылдары екі жыл қатарынан осындай награда алған алғашқы питчер болды. Ол Америка Лигасы тарихында бір маусымда ең құнды ойыншы және «Cy Young» сыйлығын жеңіп алған алғашқы питчер атанды. Сент-Луис «Кардиналс» командасының ойыншысы Боб Гибсон сол жылы Ұлттық Лиганың ең құнды ойыншысы атанды, бұл 1968 жылды екі лигада да MVP сыйлығын жеңген жалғыз маусым етті (сонымен қатар 2022 жылға дейін екі «Cy Young» сыйлығының жеңімпаздары да бірауыздан дауыс берді). Маклейннің «Тайгерс» командасының 1968 жылғы әлем чемпионатына қарсы «Кардиналс» командасымен өткен ойыны тұрақты маусымдағыдай әсерлі болған жоқ. Тұрақты маусымда 336 иннинг және 28 толық ойын өткізген Маклейн Гибсоннан екі рет жеңіліп (оның ішінде әлем чемпионатына қатысқан ойыншылар арасындағы рекордтық 17 соққы), «Тайгерс» командасын үш ойынмен артта қалдырды. Үш ойынмен артта қалған Маклейн маңызды 6-шы ойында екі күндік демалыстан кейін жеңіске жетті, бұл ойында Джим Нортраптың голы көмектесті. Команда мүшесі Микки Лолич серияда үш ойын жеңіп алды, соның ішінде Гибсонға қарсы 7-ші ойында толық ойынмен жеңіске жетті және әлем чемпионатына ең үздік ойыншы сыйлығын жеңіп алды. Маусымнан кейін Маклейннен Лоличтің әлем чемпионатындағы өнері туралы сұрағанда, ол: «Мен бір Боб Гибсонды 12 Микки Лоличке алмастырмаймын» деп даулы жауап берді. Маклейн мен Гибсон сияқты питчерлер шабуылшыларды басып оздырып, 1968 жылы 339 ойында гол соқпады. Содан бері бірде-бір питчер маусымда 27 ойыннан артық жеңіске жеткен жоқ.
Ten games into the 1968 season, the Tigers were in first place, having won nine consecutive games after losing the opener. McLain made controversial statements in early May by criticizing Detroit fans for being "the biggest front running fans in the world." He continued to win games at a remarkable pace, registering his 29th victory on September 10. On September 13, he appeared on the cover of Time. On September 14 at Tiger Stadium, McLain pitched the Tigers to a 5–4 victory over the Oakland Athletics in front of a nationally televised audience to become Major League Baseball's first 30 game winner since 1934. Dizzy Dean, the previous 30 game winner, was on hand to congratulate him. When Mantle—who was nine days away from his last major league appearance—came to bat in the eighth inning with the Tigers leading 6–1, McLain intentionally threw a soft pitch directly over home plate. Mantle hit the pitch for his 535th career home run (the penultimate home run Mantle would hit in his career), putting him in sole possession of third place on the all time home run list, behind only Babe Ruth and Willie Mays. As Mantle ran around the bases, McLain stood on the pitcher's mound and applauded. After the game, McLain smilingly denied that he had served up an easy pitch for Mantle to hit; however, he was later reprimanded by Major League Baseball Commissioner William Eckert. McLain also earned his second All Star berth and won the 1968 American League Cy Young Award, as well as the American League Most Valuable Player Award, the first by an American League pitcher since Bobby Shantz in 1952 and the first by a Tiger since fellow pitcher Hal Newhouser's back to back honors in 1944 and 1945. He was the first pitcher in American League history to win the Most Valuable Player Award and the Cy Young Award in the same season. St. Louis Cardinal Bob Gibson won the National League's Most Valuable Player Award that same year, making 1968 the only season to date in which a pitcher won the MVP Award in both leagues (it was also the only time both Cy Young Award winners were voted unanimously until 2022). McLain's performance in the Tigers' 1968 World Series triumph over the Cardinals was not as impressive as his regular season. Having already pitched 336 innings and 28 complete games during the regular season, a sore armed McLain lost twice to Gibson (including a still standing World Series record 17 strikeout performance in the opener) to help put the Tigers down three games to one. Trailing three games to two, McLain won the crucial Game 6 on just two days' rest, aided by a grand slam home run from Jim Northrup. Teammate Mickey Lolich won three games during the series, including a complete game triumph in Game 7 against Gibson, and won the World Series MVP award. After the season, when McLain was asked about Lolich's performance in the World Series, he responded controversially by saying: "I wouldn't trade one Bob Gibson for 12 Mickey Loliches." Pitchers such as McLain and Gibson among others dominated hitters, producing 339 shutouts in 1968. Since then, no pitcher has won more than 27 games in a season.
Кейінгі мансап
1969 жылдың қаңтар айында Маклейн Associated Press Жылдың үздік спортшысы деп танылды. 1969 жылы Вашингтонда өткен All-Star ойынында Америка командасының басты питчері болып тағайындалғанда жағдай шиеленістің шыңына жетті, бірақ Детройттегі тіс дәрігеріне баруына байланысты ойынның басында алаңға шыға алмады. Дәрігерге бару күні 23-ші сәрсенбіге, All-Star ойынынан кейінгі күнге белгіленген еді, бірақ ауа райының нашарлауына байланысты ойын да сол 23-ші күні өтті. Маклейн конформист емес, өзінің қағидаларымен өмір сүретін адам еді. Тайгерс командасының бас жаттықтырушысы Мейо Смитпен Джонни Сайнды команданың питчинг жаттықтырушысы қызметінен босату мәселесінде туындаған келіспеушілік одан да көп дау тудырды. Бұл оның үлкен лигадағы соңғы марапаты болды. Маусым ортасында қайтадан алаңға шықты, бірақ жақсы ойнауға күш жеткізбеді. Кун трансферге рұқсат беруге тиіс болды, өйткені Маклейн әлі де дисквалификацияда болған еді, ал дисквалификациядағы ойыншыларды комиссардың рұқсатынсыз трансферлеуге болмайды. Кейіннен Кун өзінің "Хардбол: Бейсбол комиссарының білім алуы" атты автобиографиясында сенаторлардың "надандыққа салынған тәуекел" деп атаған әрекетіне қатты таңырқанын жазды және трансфер Тайгерс үшін жеңіске айналатынын болжады. Маклейн трансфері сенаторлардың бас жаттықтырушысы Тед Уильямстың қарсылығына қарамастан жасалды, ол Маклейннің жоғары деңгейде өмір сүру салтына шыдамсыздық танытты. Бұл сезім өзара болды; 1971 жылғы маусымның басында Маклейн Уильямсты жұмыстан шығаруды мақсат тұтқан бес ойыншыдан тұратын "Underminers' Club" клубының негізін қалаушысы атанды. Олар маусымның көп бөлігін Уильямстың бастапқы құрамындағы бес питчерлі бұрын-соңды болмаған ротациясын сынап өткізді. Сенаторлардың тілшісі Шелби Уитфилд кейін Роб Нейерге Уильямс 5 шілдеде Кливленд Индиандарына қарсы өткен ойында Маклейнді ерте алмастырғанда, Маклейннің сенаторлардың иесі Боб Шортқа қоңырау шалып, Уильямсты жұмыстан босатуды талап еткенін айтты. Осы кезде Маклейннің қолы ауырған, ал оның ауырған қолына жасаған көптеген кортизон инъекциялары жағдайды нашарлатқан. 29 маусымда Окленд оны Орландо Сепедаға Атланта Брейвз командасына ауыстырды; ол Атланта үшін 3-5 ойын өткізді, ал 1972 жылғы жалпы көрсеткіші 4-7, ERA 6.37 болды. Оның үлкен лигадағы соңғы ойыны 12 қыркүйекте Цинциннати Редс командасына қарсы өтті; ол тоғызыншы иннингте тең есептің кезінде алаңға шығып, бірде-бір ойыншыны алаңнан шығара алмай үш рет ұтылып қалды. (Айта кетейік, Маклейн үлкен лигада кездескен соңғы ойыншы Пит Роуз болды, ол да кейінірек құмар ойындарға қатысқан.) Де-Мойн мен Шревепорттағы екінші лига клубтарында қысқа уақыт ойнағаннан кейін Маклейн карьерасын аяқтады. Ол музыкалық квартетімен бірге "Эд Салливан шоуында" өзінің World Series қарсыласы (және гитарист) Боб Гибсонмен бірге өнер көрсетті. Маклейн сондай-ақ "Стив Аллен шоуында" және "Джои Бишоп шоуында" да өнер көрсетті. Ол Capitol Records лейблымен "Денни Маклейн органмен" (1968) және "Денни Маклейн Лас-Вегаста" (1969) атты екі альбом шығарды.
In January 1969, McLain was selected as the Associated Press Male Athlete of the Year. He created more disruption when he was named as the starting pitcher for the American League in the 1969 All Star Game in Washington, D. C., but missed the start of the game because of a dental appointment in Detroit. The appointment was scheduled for Wednesday the 23rd, the day after the All Star game, but because of a rainout on the scheduled date, the game was played on the 23rd. McLain was a nonconformist and liked to play by his own rules. McLain created more dissension when he clashed with Tigers' manager Mayo Smith over the latter's role in the firing of Johnny Sain as the team's pitching coach. It was the last award of his major league career. He returned in mid season, but struggled to pitch well. Kuhn actually had to clear the trade because McLain was still under suspension, and suspended players cannot be traded without the commissioner's permission. Kuhn later wrote in his autobiography, Hardball: The Education of a Baseball Commissioner, that he was shocked at what he called a "foolish gamble" by the Senators, and predicted that the trade would turn out to be a Tiger heist. The McLain trade was made over the strenuous objections of Senators manager Ted Williams, who had little patience for McLain's high living. The feeling was mutual; early in the 1971 season, McLain became a charter member of the "Underminers' Club", a group of five players dedicated to getting Williams fired. They spent much of the season feuding over Williams' use of a then unusual five man rotation for his starters. Senators broadcaster Shelby Whitfield later told Rob Neyer that when Williams yanked McLain early from a July 5 game against the Cleveland Indians, McLain threatened to call Senators owner Bob Short and have him get rid of Williams. By this time, McLain had serious arm trouble, inadvertently made worse by numerous cortisone shots he took for his sore arm. On June 29, Oakland traded him to the Atlanta Braves for Orlando Cepeda; he went only 3–5 for Atlanta, and his overall totals for 1972 were 4–7 with a 6.37 ERA. His final major league appearance came on September 12 against the Cincinnati Reds; he came into a tied game in the ninth and promptly gave up three runs without retiring a batter, taking the loss. (Coincidentally, the last batter McLain ever faced in the major leagues was Pete Rose, who also was involved in a gambling scandal years later.) After short stints with minor league clubs in Des Moines and Shreveport, McLain retired. He was invited to appear with his musical quartet on The Ed Sullivan Show along with his World Series opponent (and guitarist) Bob Gibson. McLain also made appearances on The Steve Allen Show and The Joey Bishop Show. He also released two albums on Capitol Records, Denny McLain at the Organ (1968) and Denny McLain in Las Vegas (1969).
Мансап статистикасы
10 жылдық үлкен лигалық мансабында Маклейн 131 ойын жеңіп, 91 ойында жеңіліске ұшырады. Оның мансаптық орташа ұпай жинау көрсеткіші 3.39 болды және 1886 иннингте 1282 страйк аут жасады. Маклейн үш рет All-Star атанды және мансабында екі рет Cy Young Award жүлдесін жеңіп алды. Ол фастболға көп сенгендіктен, көптеген хоум-рандарды жіберіп алды, үш жыл қатарынан (1966–1968 жж.) Американ лигасында хоум-рандар саны бойынша көшбасшы болды. Бейсболдың үлкен лигасы Маклейн дәуіріндегі төрт питчерлі айналымнан бес питчерлі айналымға өскендігі және рельефтік питчерлерге сенім артқандығы себепті, кейбір сарапшылар қазіргі ойын стиліне байланысты тағы 30 ойын жеңімпазы шығуы мүмкін емес деп санайды. Маклейн сондай-ақ гольф ойнап көп ақша тапқан, бұрынғы бейсболдық атағының арқасында "алданғандарды" оңай тартқан. Сонымен қатар, ол іздестіріліп жатқан қылмыскерді елден шығару үшін 160 000 доллардан астам ақша алғаны хабарланды. Оны Мичиган штатының Стерлинг-Хайтс қаласындағы Мунд-роуд пен Метро-Парквей бұрышында орналасқан 7-Eleven дүкенінде қолтаңба беруге болады, онда ол жұмысқа жіберілген кезде жұмыс істеді. Көбінесе қайғыдан құтылу үшін Маклейн бірнеше серіктестерімен бірге 1994 жылы Мичиган штатының Чесанинг қалашығында орналасқан Peet Packing Company (Farmer Peet's) компаниясын сатып алды. Маклейн сондай-ақ Мичиган радио желісінің серіктесі болды. Екі компания да екі жылдан кейін банкротқа ұшырады. 1996 жылы ол Peet қызметкерлерінің зейнетақы қорынан 2,5 миллион доллар ұрлаумен байланысты заңсыз пайдалану, пошта арқылы алаяқтық және сөз байласу қылмыстары үшін айыпталды. 2006 жылы Детройт Тайгерс плей-офф кезінде Маклейн WRIF радиосында (Детройт) Дрю мен Майк бағдарламасында бейсбол сарапшысы болды. 2007 жылы Маклейн өзінің "Мен мінсіз емеспін" деген автобиографиясын шығарды, оның авторы ұзақ жылдар бойы Детройт спорт комментаторы және жазушысы Эли Зарет болды. Бұрын Маклейн мен Зарет Детройтте бірге спорттық телешоу жүргізген. Қазіргі уақытта Маклейн Мичиган штатының Пинкни қаласында тұрады. Маклейн ай сайын редакциялық мақала жазады және "In Play!" спорт журналында блог жазады. Кевин Костнердің 2005 жылғы "Ашудың кері жағы" фильміндегі кейіпкері ішінара Маклейнге (сондай-ақ World Series тарихындағы тағы бір "Тайгер" - Кирк Гибсонға) негізделген. 2008 жылдың 11 сәуірінде Маклейн 16 қаңтардағы сот отырысына келмегені үшін оған қатысты ордер табылғаннан кейін оқиғасыз түрде тұтқындалды. 2011 жылдың 22 қыркүйегінде Маклейн Порт-Хурон қаласында (Мичиган штаты), Канада-АҚШ шекарасында Луизиана штатының Сент-Чарльз округіндегі оған қатысты ордер табылғаннан кейін тұтқындалды. Құрылыс жұмыстарына байланысты жол айналымында шатасып, Маклейн I-94 тас жолынан қателікпен шығып, көк су көпірі арқылы Канадаға өтіп кеткен. Ол дереу АҚШ-қа оралды, онда АҚШ кедендік және шекаралық бақылау инспекциясынан өтуі керек болды. Содан кейін ордер табылғандықтан, Маклейн Порт-Хурон қаласында қамалды. Бір аптадан кейін ордер алынып тасталды және Маклейн босатылды. 2017 жылдан 2018 жылға дейін Маклейн WFDF (AM) радиосында өмір мен саясат туралы жексенбілік радио бағдарламасын жүргізді. 2019 жылдың қаңтарында Маклейн және бұрынғы жергілікті спорт комментаторлары Эли Зарет және Боб Пейдж "No Filter Sports" деп аталатын подкастты іске қосты. 2020 жылдың қазан айында Маклейн Ааронның мүліктік сату компаниясы ұйымдастырған мүліктік сату шарасын өткізді. Бұл оқиға ESPN және Associated Press сияқты ұлттық ақпарат құралдарында жарияланды.
In a 10 year major league career, McLain won 131 games against 91 losses. His career earned run average was 3.39 and he recorded 1,282 strikeouts in 1,886 innings pitched. McLain was a three time All Star and won the Cy Young Award twice in his career. Because he relied so much on his fastball, he also surrendered numerous home runs, leading the American League in home runs allowed in three consecutive years (1966–1968). With Major League Baseball moving from the four man pitching rotation of McLain's era to five man rotations, and with the increased reliance on relief pitchers, some observers believe that another 30 game winner may not occur because of the way the game is played today. McLain also earned quite a bit of money hustling golf, easily attracting "marks" due to his past baseball fame. Additionally, he reportedly once accepted over $160,000 to fly a wanted felon out of the country. He could also be found signing autographs at a metro Detroit 7 Eleven store at the corner of Mound Road and Metro Parkway in Sterling Heights, Michigan, where he was employed on work release. In part to escape his grief, McLain and several partners bought the Peet Packing Company (Farmer Peet's) located in the small town of Chesaning, Michigan, in 1994. McLain was also a partner in the Michigan Radio Network. Both companies went bankrupt two years later. In 1996, he was convicted on charges of embezzlement, mail fraud, and conspiracy in connection with the theft of $2.5 million from the Peet employees' pension fund. During the Detroit Tigers 2006 playoff run, McLain was the baseball analyst for Drew and Mike on WRIF radio in Detroit. In 2007, McLain released his autobiography I Told You I Wasn't Perfect, co authored by longtime Detroit sportscaster and author Eli Zaret. Prior to that, McLain and Zaret hosted a sports television show together in Detroit. McLain currently resides in Pinckney, Michigan. McLain writes a monthly editorial column and blogs regularly for In Play! Magazine, a Detroit sports magazine. Kevin Costner's character in the 2005 film The Upside of Anger was partly based on McLain (and also partly on Kirk Gibson, another Tiger of World Series note). On April 11, 2008, McLain was arrested without incident after deputies discovered an outstanding warrant against him for failing to appear for a January 16 court hearing. On September 22, 2011, McLain was arrested in Port Huron, Michigan at the Canada–United States border after officials discovered an outstanding warrant against him from St. Charles Parish, Louisiana. Because of construction detours, McLain had inadvertently taken an exit off I 94, sending him directly across the Blue Water Bridge and into Canada. He immediately returned to the U. S., where he was obligated to go through U. S. Customs and Border Protection inspection. The outstanding warrant was then discovered, for which McLain was jailed in Port Huron. In less than a week, the warrant was cleared and McLain was released. From 2017 to 2018, McLain hosted a Sunday radio show about life and politics on WFDF (AM). In January 2019 McLain and former local sportscasters Eli Zaret and Bob Page launched a podcast called No Filter Sports. In October 2020, McLain held an estate sale hosted by Aaron's Estate Sales. This event was covered nationally by outlets such as ESPN and the Associated Press.