Кіріспе

Американдық заңгер Дженни С. Мартинес (5 қараша 1971 жылы туған) – американдық құқық ғалымы және Стэнфорд университетінің 14-ші проректоры. Стэнфорд университетінің президенті Ричард Саллер оны 2023 жылдың тамызында, 2023 жылдың 1 қазанынан бастап осы лауазымға тағайындады. Мартинес Персис Дреллдің орнын басты, ол мамыр айында проректорлық қызметтен кететінін хабарлаған болатын. 2019 жылдың сәуірінен 2023 жылдың қыркүйегіне дейін Стэнфорд құқық мектебінің деканы қызметін атқарды. 2003 жылы Стэнфорд университетінің оқытушылар құрамына қосылды және конституциялық құқық, халықаралық құқық және адам құқықтары бойынша курстар оқыды. Ол халықаралық құқық және конституциялық құқық, соның ішінде салыстырмалы конституциялық құқық саласындағы сарапшы. Ол "Құл саудасы, халықаралық адам құқықтары құқығының бастауы" (Oxford University Press, 2012) кітабының авторы.

Білім және заңгерлік мансап

Мартинес Йель университетін cum laude және Гарвард заң мектебін magna cum laude дәрежесімен бітірді. Заң мектебінде бірінші курста оқығанда, ең жоғары балл алған екі студентке берілетін Sears Prize сыйлығына ие болды. Ол Гарвард заң журналының бас редакторы қызметін атқарды және екі рет осы журналда жарияланды. Заң мектебін бітіргеннен кейін, судья Стивен Брейердің, Біріккен Ұлттар Ұйымының бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналының судьясы Патриция Уолдтың және АҚШ-тың Екінші апелляциялық округінің судьясы Гидо Калабрезидің кеңсесінде стажер болып жұмыс істеді. 2003 жылы ол Вашингтондағы Jenner & Block заң фирмасында адвокат болып жұмыс істегеннен және Йель университетінде аға ғылыми қызметкер және қонақ лекторы болып қызмет еткеннен кейін Стэнфорд заң мектебінің профессоры болып тағайындалды. Ол екі рет Hispanic Business журналының "100 ең ықпалды испаноязықтың" және "Элиталық әйел" тізіміне енді. Сондай-ақ, ол National Law Journal журналының "40 жасқа дейінгі 40 үздік адвокат" және American Lawyer журналының "Жас сот процесін жүргізушілердің үздік 50-лігі" тізіміне ілікті. Ол сонымен қатар Сан-Францискодағы La Raza Lawyers ұйымының азаматтық құқықтарды қорғау сыйлығын және Hispanas Organized for Political Equality (HOPE) ұйымының "Үміт сәулесі" сыйлығын алды. Time журналы 1960 жылдан бергі АҚШ Жоғарғы сотының ең жақсы шешімін атауды сұрағанда, ол New York Times Co. v. U. S. (1971) ісін көрсетті. Ол жапондықтарды интернациялау ісі, Korematsu v. U. S. (1944), ең нашар шешімдердің бірі екенін айтты. Мартинес Рамсфелд v. Падилья ісінде Жозе Падильяны Жоғарғы сотта қорғады. Ол Америка заң институтының және Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі.

Жеке өмір

2004 жылы Мартинес Дэвид Силлиман Грэмге үйленді. Олардың төрт қызы, төрт тауығы, екі мысығы және бір иті бар.