Анн Фейган Джинджер: Американдық құқық қорғаушы және жақтаушысы

Кіріспе

Американдық құқық ғалымы және адам құқықтары жөніндегі белсенді (1925 жылы туған)

Энн Фаган Гингер (1925 жылғы 11 шілдеде туған) – американдық заңгер, оқытушы, жазушы және саяси белсенді. Ол Калифорния штатының Беркли қаласындағы Мейклжон азаматтық бостандықтары институтын құрған және бұрынғы атқарушы директоры.

Жеке және кәсіби мансап

Гинджер – АҚШ және Біріккен Ұлттар Ұйымының заңдары мен келісімдеріне сәйкес адам құқықтары және бейбітшілік құқығы саласындағы сарапшы. 22 кітаптың және көптеген мақалалардың авторы, Гинджер кеңінен дәріс оқыды. Ол Гастингс университетінде, Санта-Клара университетінде және Сан-Франциско штатында заң профессоры болып жұмыс істеді. Гинджер 1925 жылы Мичиган штатының Ист-Лансинг қаласында радикалды ата-аналар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі – ағылшын квакерлерінің ауылдық отбасынан шыққан; анасы – қалалық және литвалық еврей тегінен шыққан. Гинджер 1947 жылы Мичиган университетінің заң факультетін бітірді, ол сыныптағы сегіз әйелдің бірі болды. Ол тарихшы Рей Гинджермен Мичиганда танысты. Гинджер Огайода бірнеше жыл еңбек құқығымен айналысты, содан кейін 1951 жылы күйеуі Гарвард бизнес мектебінде жұмысқа орналасқанда Бостонға көшіп барды. Коммунистік ант беруден бас тартқандықтан Гарвардтан кетуге мәжбүр болған жұбайлар Нью-Йорк қаласына көшіп барды. Энн Гинджер екі баланы тәрбиелеумен қатар Ұлттық заңгерлер гильдиясының әкімшісі ретінде жартылай штатпен жұмыс істеді; 1954 және 1959 жылдар аралығында ол NLG-нің кәсіби журналы «The Guild Practitioner» редакторы лауазымына көтерілді. 1955 жылы Гинджер қазіргі азаматтық құқықтар мен азаматтық бостандықтарға қатысты сот материалдары мен шешімдерінің жиынтығы және мұрағаты – «Азаматтық бостандықтар туралы» жинағын құрастырып, жариялауды бастады, олардың көпшілігі «басқаша қол жетімді емес» еді. 1962 жылы ол Атлантада Гильдия мен Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының демеушілігімен өткен Оңтүстіктегі қара және ақ адвокаттардың алғашқы бірлескен отырысына қатысқан жалғыз әйел заңгер болды. Ол онда Азаматтық құқықтар қозғалысын қолдап, әйелдер құқығын жақтады. 1963 жылы ажырасып, Берклиге (Калифорния) көшіп келген соң, Гинджер Боалт Холлдың заң студенттері Майкл Тигар мен Деннис Робертсті Докеттің мектептегі сегрегация және басқа да азаматтық құқықтарды қорғау бойынша сот процестерінің өсуіне көмектесу үшін жұмысқа алды. Кейінірек Тигар Гинджерді «тамаша редактор және жазушы» деп сипаттады. 1965 жылы ол Берклиде ғалым Александр Мейклжонның құрметіне аталған тәуелсіз коммерциялық емес Meiklejohn Civil Liberties Institute институтын құрды. Гинджер 1959 жылы АҚШ Жоғарғы Сотында Огайо штатының мемлекеттік деңгейдегі Америкаға қарсы қызметтер комитетінің нысанасының процессуалдық құқықтарын қорғап, істі жеңіп алды. Ол 1986-1989 жылдар аралығында Беркли қаласының Бейбітшілік және әділдік комиссиясын басқарды және 1989-1999 жылдар аралығында комиссия төрағасының орынбасары болды. Гинджердің иммиграциялық заңгер Кэрол Вайс Кингтің өмірбаяны 1993 жылы жарық көрді.

Ginger is an expert in human rights and peace law under the statutes and treaties of the United States and the United Nations. The author of 22 books and many articles, Ginger has lectured widely. She has been a visiting professor of law at Hastings University, the University of Santa Clara, and San Francisco State. Ginger was born in 1925 in East Lansing, Michigan, to radical parents. Her father was from a rural family of English Quaker descent; her mother was urban and of Lithuanian Jewish heritage. Ginger graduated from the University of Michigan Law School in 1947, one of only eight women in her class. She met her husband, historian Ray Ginger, at Michigan. Ginger practiced labor law in Ohio for a few years, and then moved with her husband to Boston in 1951 when he was hired by the Harvard Business School. Forced to leave Harvard for their refusal to sign non Communist oaths, the couple moved to New York City. Ann Ginger began working half time as an administrator for the National Lawyers Guild while raising two children; between 1954 and 1959 she rose to the position of editor of the NLG's professional journal, The Guild Practitioner. In 1955, Ginger began compiling and publishing the Civil Liberties Docket, a summary and archive of contemporary civil rights and civil liberties litigation materials and decisions, much of which was "not otherwise available." In 1962, she was the only woman lawyer to attend the first joint meeting of black and white attorneys in the South, co sponsored in Atlanta by the Guild and the Southern Christian Leadership Conference. There she spoke in favor of the Civil Rights Movement also supporting women's rights. In 1963, having divorced and moved to Berkeley, California, Ginger hired Boalt Hall law students Michael Tigar and Dennis Roberts to help the Docket keep up with the explosion in school desegregation and other civil rights litigation. Tigar would later describe Ginger as "a superb editor and writer." In 1965, she founded the independent nonprofit Meiklejohn Civil Liberties Institute in Berkeley, named for scholar Alexander Meiklejohn. Ginger argued and won a case before the U. S. Supreme Court in 1959, upholding the due process rights of a target of Ohio's state level Un American Activities Committee. She chaired the City of Berkeley Commission on Peace and Justice from 1986 1989 and was Vice Chair from 1989–1999. Ginger's biography of the pioneering left wing immigration lawyer, Carol Weiss King, was published in 1993.

Неке және Гарвард дау-дамай

1940-жылдардың аяғынан 1950-жылдардың ортасына дейін Энн Фаган Джинджер тарихшы және жазушы Рей Джинджерге (1924 – 1975) үйленді. 2000 жылдың қыркүйегінде ол Гарвардтың Бақылаушылар кеңесіне хат жазып, Гарвардтың 1954 жылы күйеуін коммунист емес екендігіне ант беруден бас тартқаны үшін Бизнес мектебіндегі лауазымынан кетуге мәжбүрлегені үшін кешірім сұрады. Гарвард университеті Энн Джинджерден де осыны талап еткен, бірақ ол университет қызметкері болмаған. Гарвард сонымен қатар Рей Джинджердің соңғы екі апталық жалақысын алу шарты ретінде олардың Массачусетс штатын тастап кетуін талап етті. Энн Джинджер сол кезде екінші баласын күтіп жатқан. 2000 жылы жазған хатында ол сондай-ақ, Гингерлердің коммунистік емес ант беруге міндетті болғандарын растайтын ФБР құжаттарын жариялады. Бұл Гарвардтың мұндай талап қойғандығы туралы алғашқы құжатталған дәлел болды, ал Гарвард бұған дейін оны жоққа шығарған болатын. Гарвард бірнеше айдан кейін жауап беріп, Рей Джинджердің факультеттен кетуге мәжбүр болғанын мойындады, бірақ кешірім сұрамады. Бақылаушылар кеңесінің президенті Шарон Гэгнон былай деп жазды: "Мен сол қиын кезеңдегі адамдардың ниеттері мен шешімдерін қайта қарауға тырыспаймын. Дегенмен, Гарвард университеті Гинджер мырзаға қатысты қазіргі ойлы адамдардың көпшілігі дұрыс деп таппайтын әрекет жасағаны анық көрінеді". Энн Джинджер бұл жауаптың жеткіліксіз екенін айтты және Гарвардқа шындықты анықтау және татуласу комиссиясы қажет екенін мәлімдеді. Иллинойс университетінің заң профессоры және 1976 жылы Гарвард заң мектебін бітірген Фрэнсис Бойл Гарвардты қоғамдық сауалнама жүргізуге, мағыналы кешірім сұрауға және Гингерлердің атынан бейбітшілік, әділдік және адам құқықтарын зерттеуге арналған орталық құруға шақыру бойынша ұлттық науқанды бастады.