Кіріспе

тау Грин округінің ең биік тауы және Кэтскилл тауларының екінші биік тауы Хантер тауы Грин округінің Хантер және Лексингтон қалаларында, Хантер ауылынан оңтүстікке қарай, Нью-Йорк штатында, АҚШ орналасқан. Шамамен 4040 фут (1231 метр) биіктігімен, ол округтегі ең биік шың және Кэтскилл тауларындағы екінші ең биік шың болып табылады. Тау, солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан полковник креслосы қыраттарының айналасында салынған тау шаңғысы курортымен байланысты болғанымен, ол таудың шағын бөлігін ғана құрайды. Нақты шыңы, шаңғы курортынан біршама қашықтықта, штаттың ең биік және Солтүстік-Шығыста екінші биік өртке қарсы бақылау мұнарасымен безендірілген. Бұрынғы жол жаяу жүргіншілерге, жылқыларға (және болашақта тау велосипедшілеріне де) ашық. Бұл таудың шыңына жетудің ең танымал жолы.

География

Хантер орташа ұзындықтағы қырқа тәрізді, шығысында Стони Клов Нотчтан тік көтеріліп, содан кейін орталыққа қарай саммитқа дейін және батысқа қарай бірте-бірте төмендеп, жер Тейлор Холлоуға, оның және көршілес Раск тауының арасындағы жотаға жалғасады. Шығыс көршісі Плато тауы сияқты, Хантерде де 3500 футтан (1067 м) биіктікте Кэтскилл биік тауларына қосылу шегі бар, яғни осы биіктіктен жоғары жерлер осы тізімге енгізіледі. Таудың солтүстік беткейлерінің тік болуы шаңғы курортының дамуына мүмкіндік берді, бірақ оны тауға көтерілу үшін басқа да тартымды бағыттан айырды (саммитқа жететін бірнеше жолдың тек біреуі солтүстіктен басталады). Оңтүстік жағындағы беткейлер де тік және оңтүстік-шығысқа қарай қиын. Дегенмен, таудың ортасында, Devil's Acre деп аталатын тегіс аймақта бір қырқа бөлінеді, ол 3740 фут (1140 м) биіктікке көтеріліп, ресми емес түрде Оңтүстік-Батыс Хантер тауы деп аталады. Осы қырқадан кейін беткейлер тағы да тік болады, бұл Оңтүстік-Батыс Хантер мен Хантер арасындағы мұздық циркті көрсетеді, ол Спрасетон аңғарына ашылады. Таудың барлық бөлігі Гудзон өзенінің суайдынында орналасқан, солтүстіктен ағып келетін сулар Шохари өзені мен Мохок өзені арқылы оған айналып келеді. Оңтүстік-шығыс бөлігінде су ағыны тікелей, Stony Clove Creek арқылы Esopus Creek-ке, содан кейін Гудзонға құяды. Оңтүстік-батыстағы цирк Шохари өзенінің саласы – Батыс Киллге бастау береді, оны Хантер Брук та толықтырады. Ағынға қарамастан, Хантердің барлық бөлігі Нью-Йорк қаласының суайдынының құрамына кіреді, өйткені Эзопус Ашокан суқоймасында, ал Шохари сол атпен аталатын суқоймада жиналады. Хантер арқылы Devil's Path жаяу жолы өтеді және көбінесе осы атпен аталатын тау тізбегінің бөлігі саналады, бірақ тау тізбегінің екіге бөлінуіне байланысты Devil's Path-тан топографиялық тұрғыдан ерекшеленеді.

Алғашқы жылдар

Алғашында Гренланд тауы деп аталған бұл тау 19 ғасырдың ортасында қайта аталды. Қала мен ауыл сияқты, Хантер тауы да жергілікті халықтың кейбір жағдайда жек көретін жер иесі Джон Хантердің есімімен аталады. Тауға алғаш кім және қашан шыққандығы белгісіз. Жергілікті аңыз бойынша, Хантер немесе кейінірек келген басқа жер иесі, Кэтскилл тауларының ең биік шыңын сатып алғанына көз жеткізу үшін қол деңгейін алып, шыңға көтеріп, оңтүстік көкжиегінде "белгісіз" шың пайда болғанға дейін қанағаттанған. Бұл шың – Слайд тауы, шын мәнінде қатардың ең биік нүктесі, бірақ 1886 жылға дейін осылай анықталмаған (осы аңыздың нақты негізі жоқ, себебі өрт мұнарасы үшін шыңдағы қажетті тазалау жұмыстары одан кейін жасалды). Арнольд Генри Гюйот Слайд тауын анықтағанға дейін, Хантер немесе жақын орналасқан Блэк Доум, Блэкхед тауларының орталық шыңы, Катерскиллдің ең биік шыңы деп есептелді, бұл жақын маңдағы қонақ үй иелерінің талаптарынан өзгеше еді. Хантер, Слайдтан айырмашылығы, елді мекендерге жақын орналасқандықтан, орман ресурстары кеңінен пайдаланылды. Отставкадағы полковник Уильям Эдвардс 19 ғасырдың ортасында, қазіргі шаңғы курорты орналасқан жерде, күнжара үшін шырша қабығын жинауда үлкен табысқа жетті. Оның құрметіне таудың тіктелігі "Полковник креслосы" деп аталды, ал Хантер ауылы қысқа мерзімге Эдвардсвилл деп өзгертілді. Таудың екінші жағында, Батыс Вирджиниядағы Фенвик ағаш компаниясы 1903 және 1917 жылдар аралығында Хантер және Оңтүстік-Батыс Хантерді соншалықты кесіп тастады, олардың бұрынғы иелігінде табиғи орманды табу өте қиын. Олар тауларда салған кейбір жолдар мен теміржолдар бүгінде де жолдар ретінде қолданылады, ал олардың қалдықтарын жақын жердегі ормандарда табуға болады. Тедди Рузвельт басшылығымен USFS-тің бірінші директоры Гиффорд Пиншот, Хадсон мектебінің суретшісі Санфорд Робинсон Гиффордтың есімімен аталады, себебі Пиншоттар отбасы оның танымал "Түнек уақытындағы Хантер тауы" картинасын сатып алғаннан кейін осылай аталды.

Орман қоры

Нью-Йорк орман қорығының құрылуы, адамдар жылдар бойы жинап келгеннен кейін таудың ормандарына қайта жаңартуға мүмкіндік берді. Фенвик Хантердегі соңғы ағаштарды кесіп тастағаннан кейін төрт жыл өткен соң, штат тастап кетілген учаскелерді сатып ала бастады, оларды штат конституциясы бойынша "мәңгілік жабайы" деп жариялады. 1929 жылға қарай таудың көп бөлігі сатып алынды және жолдар салына бастады, бірақ көпшілігі 1935 жылға дейін аяқталмады. Шаңғы курортының салынуы тауға жаңа даму қысымын көрсетті, әсіресе оның иелері тік еңістер жасау үшін аймақтарды жарып, динамитпен бұзғандықтан. Штат конституциясын өзгерту және шаңғы курортына шыңдық қанатқа жақын жерді, басқа жерлердегі жерлермен алмастыру туралы ұсыныс экологиялық белсенділер тарапынан қарсылыққа ұшырады және 1990 жылдардың басында заң шығарушы органда қабылданбады. 1999 жылы губернатор Джордж Патаки Кэтскиллдің көптеген биік шыңдарын мемлекеттік құс сақтау аймағы деп белгіледі, бұл Бикнеллдің құсқұйрығы және басқа да қауіп төндірілген тау құстарын қорғау мақсатымен жасалды, соның нәтижесінде бұл идея тоқтатылды.

Клинтонның импичментіндегі негізгі әңгімелердің орны

Starr Report-тың мәліметінше, 1996 жылы Мемориал күні демалыс күндері Моника Левински отбасы досы Дейл Янгқа президент Билл Клинтонмен болған қарым-қатынасы туралы айтқан. Бұл оқиға кейін ол бұл жайтты ешкімге сенбеген алғашқы рет ретінде сипатталды. Шипажай кейін Vatra деп аталды, ол Stony Clove Notch-тен солтүстікке қарай Бекер Холоу жол басына жақын орналасқан. Олар сол кезде Хантер тауына 12 километрлік (7.5 шақырым) жорықта болған деп айтылады, бірақ Левински ашылу жасаған кезде таудың қай жерінде болғаны белгісіз.

Бүгін

Қазіргі уақытта Хантер, Раск және Оңтүстік-Батыс Хантер таулары DEC (Мемлекеттік қоршаған ортаны қорғау департаменті) тарапынан Хантер тауларының жабайы ормандық аймағына біріктірілген, бұл орманға бұрынғы кең ауқымды бұзылыстарды көрсетеді. Catskill Park State Land Master Plan (CPSLMP) жоспарының күтіліп отырған жаңартуында ұсынылған өзгеріс, осы жердің көбін көршілес West Kill Wilderness Area жабайы аймағымен біріктіріп, ірі Hunter West Kill Wilderness Area жабайы аймағын құруды көздейді. Айырықша жағдай, Хантер тауының ең биік нүктесі Spruceton Trail жолының пайдалануына, жабайы аймақта рұқсат етілмейтін мүмкіндіктерді қамтамасыз ету үшін Раск тауларының жабайы ормандық аймағы деп аталатын тар дәлізбен шектеліп қалады.

Табиғи орта

Ауқымды ағаш кесу операциялары мен шаңғы спортын дамытудан басқа, Хантер ормандары орман өрттерінен, әсіресе Стони Клов Нотчтың үстіндегі шығыс беткейінен қатты зардап шекті. Кэтскилл орман тарихшысы Майкл Кудиш Хантерді "Кэтскиллдің ішкі өрт ошағы" деп атайды, себебі оның бұрынғы өрттердің іздері Кэтскилл жартасының шығысындағы жерлерге қарағанда көбірек. Оның пікірінше, олардың көпшілігі, бірақ барлығы емес, таудағы ағаш кесумен байланысты. Бұл таудың жоғары биіктігіндегі боралдық орманға Слайд және басқа да ірі Катскилл шыңдарына қарағанда қағаз қайың мен қызыл шыршаның бальзам шыршасына қарағанда айтарлықтай жоғары үлесін сыйлайды. Бұл пионерлік түрлер көбінесе өздігінен жаңарып жатқан аймақтарда кездеседі (қызыл шырша төменгі биіктіктегі Стони Клов Нотч маңындағы қарағайлардың серігі ретінде де кездеседі, бұл онда кең таралған қабық сызуды көрсетеді). Кудиштің сөзінше, Оңтүстік-Батыс Хантерге қарап тұрғандағы, тау басына жақын жердегі жол торабынан көрінетін кең көрініс орманның қатты бұзылғанын анық көрсетеді. Бұл жерден Devil's Acre-ге қарай төменге қарайтын беткейлерде көрінетін көптеген бұталы қайыңдар 1903 жылғы кең ауқымды өрттің салдары. Оның қызыл шыршадан тұратын төменгі қабаттары мен қайыңнан тұратын шатырлары да шығыстан Акраға дейінгі Devil's Path-тың 1067 метрден (3500 фут) төменгі, тегіс бөлігінде жақсы көрінеді. Өрттен келген зиян мен тік беткейдің әсерінен Хантер тарапында, Нью-Йорк 214 тас жолы Стони Клов Нотчқа қарай көтерілгенде, боралдық орманның шағын алқабы пайда болды. Бұл жердегі биіктік 640 метр (2100 фут), бұл Кэтскилл тауларында осындай орманның әдетте кездесетін биіктігінен әлдеқайда төмен.

Қадамдар

Хантер тауына дейін төрт қол жетімді бағыт бар. Әрине, тауға бармайтын көптеген бағыттар да бар, бірақ таудың арасынан сирек өтеді. Екі бағыттың көмегімен сол сапарда Оңтүстік-Батыс Хантерге де шығуға болады, бұл Catskill Mountain 3500 клубына қосылғысы келетін пикбаггерлер жиі пайдаланатын мүмкіндік.

Спрасетон жолы

Көк түсті, оңтүстік-батыстан өрт мұнарасына дейінгі ескі, жанып тұрған жол – саммитқа дейінгі ең көп қолданылатын бағыт. Көпшілігі оны жаяу жүрсе де, жылқыларға да лайықты жабдықталған, және жақында жаңартылып, олар үшін сәл өзгертілді. Қыс айларында шаңғышылар да осы жолды пайдаланады. Жол Спрусеттон жолының (Грин округінің 6-шы жолы) соңына жақын жердегі тұрақтан басталады, асфальт аяқталған жерден, Батыс Киллдегі NY 42-ден 7 миль (11 км) қашықтықта. Жол басынан, теңіз деңгейінен 2083 фут (635 м) биіктікте, саммитқа дейін 3,4 миль (5 км) және тік бойынан 1,957 фут (596 м) қашықтық. Жақында тұраққа жылқы мінуге қолайлы жабдықтар орнатылды. Жол солтүстікке қарай бағытталған, Хантер Брукты қысқа ғана қашықтықта ілесіп, аздап тасты жолмен өте жайлап көтеріледі, содан кейін ағаштан жасалған көпір арқылы брукты кесіп өтеді. Шамамен 1 км қашықтықта, жол басынан бастап, бұталардың арасынан Раск тауға көтерілуге жиі қолданылатын бұрылысқа жетеді. Осы бұрылыстардан кейін, өзен аңғарының бойымен, солтүстік-шығысқа қарай көтерілу күшейеді. Жол Тайлор Холлоуға жеткенде, Хантер мен Шығыс Раск арасындағы ең төменгі нүктеде, шамамен 890 метрге дейін тегістеледі. Тасталып қалған жол солтүстікке қарай созылып, төмендегі Шохари аңғарындағы жеке меншікке дейін жалғасады. Бұл кең, шөпті алаң, ал демалуға ниеттенген жылқыларды байлап қоюға арналған тіреулер бар. Спрасетон жолының ең қиын бөлігі шығысқа қарай үздіксіз көтерілумен басталады. Бұрын жолдың эрозиясы мен ойыстарға толуы қиындық тудыратын, бірақ 2000-шы жылдардың басында DEC жол жұмыстарын жүргізіп, көптеген бұрылыстарды жұмсақ бұрылыстарға айналдырып, жылқылар үшін оны қолжетімді етті. Алдағы уақытта 183 метрге көтеріліп, жылқылардың игілігі үшін орнатылған бөшке мен тіреуге жетеді, сондай-ақ 2005 жылдың соңында себебі әлі белгісіз қызыл оттан зардап шеккен Джон Роббтың жабық павильонының орналасқан жері. Жаңа павильон салынғанша кемпинг жасауға тыйым салынған (2009 жылдың желтоқсанынан бастап жаңа павильон салынды, онда камин, Спрусетон аңғарына керемет көріністер және қосымша кемпингтік орындар бар). Бұл бұлақ туристерге бір ғана су бөтелкесін алып, оны бұлақта толтыруға мүмкіндік береді. Павильон орнынан қарсы беттегі тау үстірттерінен батысқа қарай Раск, Батыс Килл және Спрусетон аңғарына тамаша көріністер ашылады. Павильоннан кейін қарағай мен шырша айналадағы орманда көріне бастайды, полковник креслосының қиылысында 1067 метрлік биіктікке жетеді және орман боралды орманға айналады. Жол тағы да көтеріліп, боралды орман арқылы ұзақ, тегіс жолға түседі, көтерілу бөлімдері сирек кездеседі. Бұл аймақта судың ағып кетуі нашар, сондықтан көптеген туристер қатты жаңбыр кезінде пайда болатын саздықтар мен терең шұңқырлар Адирондакс тауларын еске салады. Бірақ жолдың жанындағы шығыңқы жерлерден солтүстікке қарай кездейсоқ көріністер ашылады, ал саммитқа жақындаған сайын екі қысқа шұңқыр жол солтүстікке және жақсы сапалы, сенімді бұлақтарға жетеді. Жолдың бұрылысы мен тік жотасы көтеріліп бара жатқанда, оның соңғы сатысы айқын көрінеді. Бұраулы жол Спраусетон жолының сары жанып тұрған Хантер тау жолымен қиылысына дейін, Devil's Acre-ге түсіп, Оңтүстік-Батыс Хантерге баратын бұталық жолға, содан кейін Devil's Path-тің батыс бөлігі мен Батыс Kill Falls-қа дейінгі, содан кейін Diamond Notch Trail-дің бірігуі арқылы Спраусетон жол басына оралады.

Ібілістің жолы мен Хантер тауының жолы

Келесі ең танымал бағыт оңтүстік-шығыстан басталады, Stony Clove Notch-те Devil's Path арқылы. Қызыл белгіленген жол тік көтеріле бастайды, содан кейін "Шайтан қақпасы" деп аталатын әсерлі тақтатас жартастардан өтеді, одан кейін бұрынғы қабық қабылдаушының жолымен гемилоктар жаңарып, қызыл шыршалар өсіп жатқан аймақтан өтеді. Жол гемилоктардың жоғарғы шегінде стандартты жолға қайта оралады және алғашқы 1 миль (2 км) ішінде шамамен 457 метрге тік көтеріледі, биіктігі 3500 фут (1067 м) деңгейіне жетеді. Келесі 1.15 миль (2 км) – қалың ормандарда, қайың мен қызыл шыршалар басымдығымен жайлы, тегіс серуен. "Ақ жол" паналағынан бұрын, сары белгіленген Хантер тау жолы солтүстікке қарай бұрылады. Ол 1.35 миль (2 км) кейін ескі өрт мұнарасы орналасқан жердегі жол торабына жетеді. Одан шыңға дейін 0.2 миль (0 км) қашықтықта Спрусетон жолының тегіс, бірақ көбінесе ылғалды жалғасы орналасқан, жалпы ұзындығы 3.7 миль (6 км) және тік көтерілісі 2,060 фут (628 м). Бұл бағыт сонымен қатар Оңтүстік-Батыс Хантерге баруға және кері жолда айналып өтуге мүмкіндік береді. Шыңға батыс жағынан, Diamond Notch жолы арқылы Devil's Path-қа қосылу арқылы да жетуге болады. Бұл маршрут жаяу жүргіншілерге Devil's Path және Diamond Notch жолының торабында орналасқан Buttermilk Falls шарлауының әсем көрінісін тамашалауға мүмкіндік береді.

Шаңғы алаңынан полковниктің креслосы

Сары түсті Полковниктің кресло жолы шаңғы курортының "жоғарғы" үйінен басталады, бұл жол мұрын тәрізді тіктеудің аттас қыратында орналасқан, теңіз деңгейінен шамамен 3300 фут (1006 м) биіктікте. Ол шаңғы курортының қарға аяқ киіммен жүруге арналған кейбір жолдарымен және осы аймақтағы бұрынғы Мосси Брук жолының қысқа бөлігімен (шаңғы курортының құрылысы салдарынан жойылған) шамамен 0,75 миль (1 км) мемлекеттік жерге дейін созылады. Сол жерден бастап, солтүстік тайғағы арқылы Спрусетон жолымен қиылысқанға дейін 0,45 миль (1 км) және шыңға дейін 1,2 миль (2 км) оңай серуендеуге болады. Бұл маршрут 2,3 миль (4 км) және 700 фут (213 м) көтерілумен Хантерге көтерілудің ең оңай жолы болып саналады, себебі курорт жыл бойы кем дегенде бір креслолық көтеріліспен шыңға жеткізеді. Дегенмен, көптеген жаяу жүргіншілер мен шыңдарды бағындырушылар, шаңғы жолдарынан бастап, креслолық көтеріліссіз шыңға көтерілмесе, осылай шыңға шығуды дұрыс санамайды. Бұл маршрутты шыңға дейін пайдаланатындардың көпшілігі – шаңғы курортының қарға аяқ киімдерін жалға алған клиенттері.

Бекер қуысы жолы

Хантер тауына ең аз танымал жол сонымен қатар ең қысқасы: Бекер Холлоу жолы, ол 214-ші бағдарламалық жолмен Стони Клов Нотчтың солтүстігінен басталады. Осы жерден шыңға дейін 2,05 миль (3 км) ғана, бірақ 2,270 фут (692 м) тік көтерілу кез келген бағыттың ең биігі болып табылады, сондықтан жол үздірілмейтін тік көтерілумен әйгілі, деңгейлі учаскелер жоқ. Оны ескі өрт мұнарасы орналасқан жердегі жол торабына дейін жалғастыруға болады, бірақ қысқа жалғастыру бұлақтың жанынан өтіп, тікелей шыңға жетелейді.

Саммит

Хантер шыңы – өрт сөндіру мұнарасы мен бақылаушы кабинасы үстемдік ететін кең ашық алаң. Мұнараға қайта шағылуға болады, бірақ жоғарғы кабина ерікті аудармашылар көмекке келген күндерден басқа құлыпталған; ал кабина құлыпталған, бірақ жақын орналасқан Оверлук тауы мен Балсам көлі тауы сияқты шағын мұражайға айналдыру жоспарлануда. Кейбір саяхатшылар бұрынғы өрт мұнарасының орны нағыз шың деп ойлайды, себебі мұнарадан қарағанда сол жер биік көрінеді. Дегенмен, бұл – Пенсильванияның ең биік тауы Дэвис тауының басындағыдай оптикалық иллюзия, онда сол тізбектегі төменгі дөңгелектер жақын маңда перспективаны анықтауға ештеңе болмағандықтан жоғары көрінеді. Өрт мұнарасының жанында (мұнарадан қарағанда көрінетін) жазық тас солтүстік бағытын көрсетеді және оған "4040 FT" деп жазылған. Бұл шынымен ең биік нүкте болуы мүмкін, бірақ анықтау қиын, өйткені көптеген Кэтскилл шыңдары сияқты Хантер де кең және тегіс. Спрасетон бағытындағыдай тіреу құрылғылары мен монтаждау платформасы жақында салынды және/немесе жаңартылды.

Өрт сөндіру мұнарасы

1909 жылы Фенвик ағаш кесу жұмыстарын жүргізіп жатқанда мемлекеттік орман, балық шаруашылығы және аң аулау комиссиясы шыңға ағаштан жасалған өрт сөндіру мұнарасын салған. Бірақ ол жұмыстар аяқталғаннан кейін 1917 жылы болаттан жасалған мұнарамен, ал 1953 жылы қазіргі мұнарамен алмастырылды. Сол кезде мұнараның орны шыңнан шығысқа қарай 0,2 миль (0 км) қашықтықтағы кішкентай алаңнан қазіргі орнына көшірілді. Осы жердегі жолдардың қиылысқан тұсындағы негіздер әлі де көрініп тұр, кейде бұл таудың нағыз шыңы ма екеніне күмәндік тудырады. 1990 жылы өртке қарсы бақылаушылардың қажеттілігі болмағандықтан жабылып, бірақ оның баспалдағы мен кабинасы саяхатшыларға оңай қолжетімді болып, Кэтскиллде сирек кездесетін 360 градустық көрініс үшін жиі көтеріліп тұрды. Кейіннен Орманды қорықты басқаратын Нью-Йорк штатының Қоршаған ортаны қорғау департаменті (DEC) оны бұзудың орнына, жақын жердегі қауымдардан қаржы жинап, оны және Кэтскиллдегі қалған төрт мұнараны қайта жаңартуға және ашуға шешім қабылдады, соның арқасында халыққа білім беруге және Орманды қорық туралы түсініктерін арттыруға мүмкіндік болды. 1997 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізіліп, қосымша қорғалды, ал қайта жаңартудан кейін 2000 жылы көпшілікке қайта ашылды. Мұнараның үстіндегі күзетшілер пайдаланған қорап қазір құлыпталған және тақтаймен жабылған.