Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Tiong Bahru – Сингапурдың Орталық аймағындағы Букит-Мерах жоспарлау аймағында орналасқан тұрғын үй ауданы және қосалқы аймақ. Tiong Bahru 1920 жылдары Сингапурді жақсарту трасты (SIT) құрылысын жүзеге асырған, Тұрғын үйді дамыту кеңесінің (HDB) алдағысы және Сингапурда көпшілік тұрғын үйлерді қамтамасыз еткен британдық отаршылдық биліктің бір бөлігі болып табылады. Бұл Сингапурдағы ең көне тұрғын үй ауданы. URA анықтамасы бойынша, "Tiong Bahru" деп аталатын аймақ Bukit Merah-тың үш жалғасқан қосалқы аймағымен белгіленеді: Tiong Bahru, Tiong Bahru станциясы және Kampong Tiong Bahru. Аталған қосалқы аймақ негізгі ауданды білдіреді, ол SIT құрылысында салынған 54 қабатты үйлерден (walk-up flats) және 900-ден астам тұрғын үй бірлігінен, сондай-ақ Бун Тионг жолы, Ким Тиан жолы және Чай Ян көшесі бойындағы заманауи HDB пәтерлері мен жеке кондоминиумдардан тұрады. Tiong Bahru станциясының қосалқы аймағы Tiong Bahru MRT стансасын, Tiong Bahru Plaza және Джалан Мебина бойындағы тұрғын үйлерді қамтитын жергілікті ауданды білдіреді, ал Kampong Tiong Bahru Джалан Букит Мерах және Силат жолы маңындағы жергілікті ауданды білдіреді. 2000 жылдардың ортасынан бастап Tiong Bahru жылдам өзгеріске ұшырады және соғысқа дейінгі архитектура аясында сәнді кафелер мен инди бутиктермен танымал болды.
Tiong Bahru is a housing estate and subzone region located within Bukit Merah planning area, in the Central Region of Singapore. Tiong Bahru was constructed in the 1920s by the Singapore Improvement Trust, the predecessor to the Housing Development Board (HDB) and an entity of the British colonial authority providing mass public housing in Singapore and is the oldest housing estate in Singapore. According to URA's definition, the area known as 'Tiong Bahru' is represented by three contiguous subzones of Bukit Merah, namely Tiong Bahru, Tiong Bahru Station and Kampong Tiong Bahru. The namesake subzone refers to the main estate which consists of 54 Walk up flats with over 900 housing units built by SIT, as well as modern HDB flats and private condominiums along Boon Tiong Road, Kim Tian Road and Chay Yan Street. Tiong Bahru Station subzone refers to the locality that encompasses Tiong Bahru MRT station, Tiong Bahru Plaza and housing developments along Jalan Membina while Kampong Tiong Bahru which refers to the locality around Jalan Bukit Merah and Silat Road. Since the mid 2000s, Tiong Bahru has undergone rapid gentrification and the neighbourhood has become synonymous with trendy cafes and indie boutiques amid pre war architecture.
Этимология
Tiong Bahru атауы "жаңа зират" (thióng, 塚 / 冢 – Hokkien тілінде "зират", bahru – Malay тілінде "жаңа") дегенді білдіреді, бұл Сингапурдың Бас ауруханасының қазіргі орналасқан жеріндегі Хең Сан Тенг зираты немесе Ескі қытай зиратының жанындағы зиратқа сілтеме жасаған.
The name Tiong Bahru means "new cemetery" (thióng, 塚 / 冢 – Hokkien for "cemetery", bahru – Malay for "new"), which was a reference to a cemetery beside the Heng San Teng Burial Ground or the Old Chinese Burial Ground, located at the present site of the Singapore General Hospital.
Тарих
1927 жылы 70 акр жерді Сингапурді жақсарту тресі (SIT) мемлекеттік тұрғын үй салуды сынау үшін сатып алды. Бұл жер Тионг Бахру аталды, бұл атау Hokkien және малай тілдерінен сәйкесінше «мола» және «жаңа» деп аударылған. Жері дөңгелек және батпақты, «шошқа өсіретін және жұмысшы» сияқты адамдар тұрған. Сингапурдың алғашқы мемлекеттік тұрғын үй кешенін салу үшін SIT зираттарды алып тастап, шамамен 2000 тұрғынды көшіруге, сондай-ақ төбелерді қиып, жерді тегістеуге мәжбүр болды. SIT-тің алғашқы 55-ші блогы 1936 жылдың желтоқсан айында дайын болды. 28 пәтердің 20-сында 11 отбасы тұрды. Ол дүкен-үйлерге ұқсас болды, бірінші қабатында дүкендер орналасқан, ал үстінде тұрғын үйлер салынған. Алғашқы тұрғындардың бірі Тан Мок Лидің айтуынша, аймақ тыныш болған және сол кездегі ай сайынғы 25 долларлық пәтер ақысының қымбаттығына байланысты көптеген бос пәтерлер болған. Елді мекендегі барлық көшелер 19-шы және 20-шы ғасырларда өмір сүрген қытай пионерлерінің есімдерімен аталады. Чай Ян көшесі резеңке плантациясының саудагері және меценаты Тан Чай Янның есімімен аталған. Пэн Гуан көшесі Лим Пэн Гуанның есімімен аталған, ол ерте қоныстанушы және қауымдастық басшысы Лим Ни Сунның әкесі. Тионг Бахру Сит Вах және Оутрам жолдарымен шектелген. Ал одан әрі мангр батпақтары мен төбелер жатыр. Тионг Бахру сол кезде 美人窝 ("сұлулардың үйі") деп те аталды, себебі бай адамдар өздерінің жақын достарын осында ұстаған. Ұлы әлем ойын-сауық паркіне жақындығынан SIT иелігінде "пипа қыздары" көп болды, бұл жезөкшелерге деген әдепті атау. Пипа қыздары ерлерге қызмет көрсету үшін пәтерлердің артқы жағындағы баспалдақтарды пайдаланған және ерлердің әйелдері келгенде қашқан деп есептелді. 1939 жылы Ұлыбритания нацистік Германияға соғыс жариялады. 1940 жылы Сенг Пох жолындағы пәтерлердің артқы жағындағы автогараждарды бомбадан қорғанышқа айналдыру үшін бірнеше құрылыс жоспарлары жасалды. 1941 жылы 784 пәтер, 54 үй және 33 дүкен болды, онда 6000-нан астам адам тұрды. Содан бері соғыстан кейін 1950 жылға дейін жаңа пәтерлер салынбады. Соғыс жақындаған сайын пәтерлер маскировка түстеріне боялды. Тұрғындар жапондықтар басып алған кезде кем дегенде екі бомба үйге түскенін еске алды. Соғыс сонымен қатар тұрғын үйлердің кеңінен қирауына және жалпы санитарлық жағдайдың нашарлауына, сондай-ақ шаһарлардағы тығыздыққа әкелді. 1940 жылы салынған бомбадан қорғаныш орындары жапондықтар басып алған кезде көптеген тұрғындарға баспана болды. Кейін, британдық тұтқындарды жұмыс істеуге пайдаланған жапондық сарбаздар көптеген пәтерлерді иеленді, олар сондай-ақ жезөкшелер үйі және құмар ойындар орындары ретінде пайдаланылды. SIT-тің соғысқа дейінгі 2112 бірлік тұрғын үйі тұрғын үй тапшылығын қанағаттандыруға жеткіліксіз болды, өйткені ол жылына шамамен 100 бірлік берді. Нәтижесінде комитет үш жылдық жедел тұрғын үй бағдарламасын жоспарлап, мәселені жеңілдетті. Нәтижесінде Тионг Бахруға барлығы 1258 пәтер қосылды. Олар соғысқа дейінгі пәтерлерден өзгеше салынды және ашық аулалары бар коммуналдық тұрғын үй тұжырымын ұсынды. Бұл пәтерлерде 1950 жылдары шамамен 17 000 адам тұрды. 2003 жылы, жылдар бойына аймақтың мұралық мәртебесі, қазіргі заманғы қалалық тұрғын үйлердегі алғашқы тәжірибе және сингапурлықтардың орын сезіміне байланысты талқылаулардың нәтижесінде, екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жиырма блок қалалық даму басқармасымен сақтауға алынды. Тионг Бахру сақтау аймағына Оутрам жолындағы 36 дүкен үйі кіреді. Сенг Пох жолы мен Тионг Бахру жолының қиылысында 1980 жылдардың басында "құс бұрышы" орналасқан. Принья, Робин және Шрик сияқты әнші құстардың иелері бұрышта жиналып, шай мен кофе ішіп, әңгімелесетін. Бұрыш 2003 жылы Link қонақ үйінің салынуымен бұзылды. 2008 жылы қонақ үйдің иелері құс қаптарын ілу үшін құрылысты қайта ашуға шешім қабылдады. 2010 жылы ирланд кинорежиссерлері Джо Лаулор мен Кристин Моллойдың азаматтық өмір туралы фильмдерінің он біріншісінің тақырыбы болды. Оған 150 ерікті қатысты. Фильмнің премьерасы 2010 жылдың қазан айында Сингапурдың Ұлттық мұражайында өтті. Тионг Бахру қазір аймақтың ескі ностальгиялық атмосферасын ұнататын жас буын үшін танымал орынға айналды. Ол CBD-ге жақын орналасқандықтан жоғары табысқа ие тұрғындарды тартады, сонымен қатар Сингапурдың дәстүрлі сұлулығын сақтайды. Ауданның көркем өнер қауымдастығы дамыған, қабырғаларда суреттер мен өнерге арналған дүкендер көп.
In 1927, 70 acres of land were acquired by Singapore Improvement Trust (SIT) as a test case for public housing estate. This land was Tiong Bahru, a term translated from the Hokkien and Malay tongue as “tomb” and “new” respectively. The land was hilly and swampy, with ‘squatters of the pig breeding and coolie types’. To build the first ever public housing estate of Singapore, the SIT had to remove cemeteries and displace some nearly 2000 squatters, while leveling the hilly terrain by cutting the hills nearly. The first block of SIT flats, block 55, was ready in December 1936. Its 20 flat units of the total 28 flat units were occupied by 11 families then. It had adopted a similar typology to the shophouse where the ground floor consisted of shops with residential flats above. According to Tan Mok Lee, one of the first residents in the estate, the area was peaceful and had quite many empty flats, due to the costly monthly rent of $25 at that time. All of the streets in the estate are named after Chinese pioneers of the 19th and early 20th centuries. Chay Yan Street is named after the rubber plantation merchant and philanthropist, Tan Chay Yan. Peng Nguan Street is named after Lim Peng Nguan, an early settler and the father of the community leader Lim Nee Soon. Tiong Bahru was surrounded by the Sit Wah road and Outram road. Beyond were mangrove swamp and hillocks. Tiong Bahru was then also known as 美人窝 ("den of beauties") as it was where wealthy men would keep their mistresses. Due to close proximity to the Great World Amusement Park, there was a predominance of ‘pipa girls’ within the SIT estate, which is a more polite term for prostitutes. It was speculated that the pipa girls use the staircase access at the back of the flats to entertain the men, and flee whenever the men's wives return. In 1939, Great Britain declared war on Nazi Germany. In 1940, a series of construction plans were drawn to convert the motor garages at the back of the flats in Seng Poh Road into bomb shelters. By 1941, there were 784 flats, 54 tenements and 33 shops, which housed over 6000 residents. Since then, no new flats were built until the 1950s after the war. As the war drew near, the flats were painted in camouflage colours. Residents had also recalled at least two bombs landing on the estate during the Japanese occupation. The war had also brought widespread destruction of dwellings and overall overcrowding of slums with deterioration of hygiene conditions. The bomb shelters built during 1940 were effective in providing refuge for many residents during the Japanese occupation. Then, Japanese soldiers who used British prisoners of war to perform duties and labour on site occupied many flats, which were also used as brothels and gambling dens. The SIT's pre war housing output of 2112 units was insufficient to meet the housing shortage as it only provided about 100 units per year. As a result, the committee planned a three year immediate housing programme to alleviate the problem. As a result, a total of 1258 flats were added in Tiong Bahru. They were built in differently from the pre war flats and had a communal dwelling concept, with open courtyard spaces. These flats were housed by approximately 17,000 people in the 1950s. In 2003, as a result of many years of discussion over the estate's heritage status as a pioneering experiment in modern urban housing and in its entrenched familiarity in Singaporeans' sense of place, twenty blocks of the pre WWII flats were gazetted by the Urban Redevelopment Authority for conservation. Included in the Tiong Bahru Conservation Area are 36 units of shop houses on Outram Road. The junction of Seng Poh Road and Tiong Bahru Road housed a "bird corner" dating back to the early 1980s. The owners of song birds such as Prinias, Robins, and Shrikes would gather at the corner to meet and chat over tea and coffee. The corner was disrupted by the building of the Link Hotel in 2003. In 2008 the owners of the hotel decided to reopen the structure for hanging birdcages. In 2010, the estate and its residents were the subject of the tenth of the Civic Life films by the Irish filmmakers, Joe Lawlor and Christine Molloy. 150 volunteers from the estate and from across Singapore were involved. The film premiered at the National Museum of Singapore in October 2010. Tiong Bahru is now seen as a hotspot for millennials who enjoy the old nostalgic vibes of the area. It attracts a good number of high income residential population due to its close proximity to the CBD, while retaining a traditional Singapore charm. There is a thriving art community in the district, with murals and art centric shops in the area.
SIT-флаттардың құрылысы
Соғысқа дейінгі пәтерлердің архитекторы – колониялық үкімет тағайындаған британдық Альфред Г. Черч болды. 20 блоктан тұратын алғашқы блок – 55-ші блок 1936 жылға дейін салынып аяқталды. Кешкі Ар-деко қозғалысының үлгісімен салынған пәтерлер Streamline Moderne стилінде болды. Бұл стиль автомобиль дәуірін бейнелейтін иілген көлденең сызықтарды қамтиды. Осының салдарынан көптеген қоныс аударушылар ғимараттарды «fei ji lou», яғни қытай тілінде «ұшақ үйлер» деп атады. Басқа архитектуралық ерекшеліктердің қатарында – Александра кірпіш зауыты компаниясынан алынған қабырға материалдарын пайдалану бар. 1948-1954 жылдар аралығында салынған соғыстан кейінгі пәтерлердің дизайнын SIT аға архитекторы және жергілікті түрде тағайындалған алғашқы көмекші архитекторы жасады. Бұл дизайн Халықаралық стильде болды, оның ерекшелігі – тікбұрышты, нақты сызықтар және болат, шыны және бетон сияқты заманауи материалдар. Бұдан өзге, жобада алғаш рет климат ескерілді, ол тропикалық элементтерді, мысалы, биік төбелерді, үлкен терезелерді және балкондарды қамтыды.
The architect for the pre war flats was Alfred G. Church, a Briton appointed by the colonial government. Block 55, the first block of 20 blocks was done by 1936. Built in the late Art Deco movement, the flats featured a style known as the Streamline Moderne. This style incorporated curved horizontal lines that embodied the machine age of automobiles. As a result, many settlers regarded the buildings as ‘fei ji lou’, or aeroplane flats in Chinese. Other architectural features include the use of masonry from the Alexandra Brickworks Company. Built between 1948 and 1954, the design of the post war flats was done by the SIT senior architect and the first locally appointed assistant architect. This featured an International Style with boxier, cleaner lines and modern materials such as steel, glass and concrete. In addition, the design was the first time the climate was taken into consideration as it include tropical elements such as higher ceilings, large windows, and balconies.
Мекемелер
Елді мекенде бір сауда орталығы бар, ол – Тион Бахру Плазасы. Басқа да мүмкіндіктердің ішінде 1948 жылы ашылған қоғамдық орталық; 3,3 гектар аумақты алып жатқан Тион Бахру паркі; және Жангде бастауыш мектебі бар. Александра бастауыш мектебі мен Сингапурдің Бас ауруханасы жақын жерде орналасқан. Батыс елдерінен келген экспаттар мен Сингапурдың трендтік жастарына арналған көптеген кафелер, мейрамханалар мен бутиктік дүкендер қызмет көрсетеді. Бұл дәстүрлі Копитиамдар мен Хайнань мейрамханаларын толықтырады. Энг Хун көшесіндегі Ци Тянь Гун ғибадатханасы Маймыл құдайына арналған. Ғибадатханада 1-ші және 8-ші айдың 16-сы күні Маймыл құдайының туған күніне арналған әсем мерекелік шаралар ұйымдастырылады, олардың ішінде арыстан мен албан билері, сондай-ақ қытай халықтық операсының қойылымдары болады. Ким Тянь жолында тағы бір қытай ғибадатханасы орналасқан, Ким Лан Бео ғибадатханасы (金兰庙) 1830 жылы Танжон Пагарда құрылып, 1988 жылы Ким Тянь жолына көшірілген.
The estate has one shopping centre, the Tiong Bahru Plaza. Other facilities include a community centre opened in 1948; the 3.3 hectare Tiong Bahru Park; and Zhangde primary school. Alexandra Primary School and Singapore General Hospital are nearby. A number of cafes, restaurants and boutique shops cater to western Ex Pats and Singaporean hipsters. These complement the traditional Kopitiams and Hainanese restaurants. The Qi Tian Gong Temple at Eng Hoon Street is dedicated to the Monkey God. The temple will organised grand Birthday Celebrations on the 16th day of the 1st and 8th Lunar Months, which include lion, dragon dances, and performances of Chinese street opera. There is another Chinese temple that located along Kim Tian Road, Kim Lan Beo Temple (金兰庙) was founded in 1830 at Tanjong Pagar and was relocated to Kim Tian Road in 1988.
Tiong Bahru базары
1945 жылы Tiong Poh жолында ылғал базар салу үшін екі үй бұзылды. Базар Хаккиен саудагері және кеме қатынасының ірі кәсіпкері Кху Тхун Похтың (1830–1892) құрметіне аталды. Алайда, базардағы кеңістік барлық саудагерлерге жеткіліксіз болды. 1955 жылы бірнеше саудагер Сең Пох жолындағы ашық алаңға көшіп кеткеннен кейін, Ұлттық қоршаған орта агенттігінің басшылығымен Тионг Бахру базары (Сенг Пох базары) салынды. Базар қарапайым ағаш қаңқасынан және мырыштан жасалған шатырлардан тұрды. Ет мұздатылмастан ілініп қойылды. Тионг Бахру базары Тионг Бахру, Букит Мерах және Хендерсон аудандарының тұрғындарына қызмет етті. Базарда lor mee, chwee kueh, Hokkien mee, pao, қайнатылған тағам және қуырылған шошқа еті сияқты дәстүрлі көше тағамдары, сондай-ақ матадан гүлге дейін алуан түрлі тауарлар сатылды. Ең қолайлы баға үшін келісім жасау жиі кездесетін жағдай еді. 1993 және 2004 жылдары базар жаңартылды, оның ішінде су өткізбейтін шатыр, жарық шамдар, кеңейтілген жол және бақша шамдары орнатылды. 2004 жылы базар қайта құру үшін екі жылға жабылды. Осы кезеңде саудагерлер Ким Понг жолындағы уақытша орынға көшірілді. 2006 жылы жаңа базар ашылды. Бұл екі қабатты бетонды құрылыс, бірінші қабатында ылғал базар мен сауда орындары, екінші қабатында саудагерлерге арналған алаң болды. Бұл орын әлі де қоғамдық мұраның бір бөлігі болып табылады. Базарға, айналасындағы тұрғын үйлерге және жақын жердегі Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі бомбалаудан қорғаныш алаңдарына экскурсиялар ұйымдастырылады. 2012 жылы Ұлттық мұра басқармасы Сингапур үшін болған шайқасты еске алу мақсатында Тионг Бахру базарының жанында көрме ұйымдастырды.
In 1945, two house shops were sacrificed to build a wet market on the Tiong Poh Road. The market was named after the Hokkien merchant and shipping magnate, Khoo Tiong Poh (1830 1892). However, the space in the market was too small to accommodate all the hawkers who desired a space. In 1955, the Tiong Bahru Market (Seng Poh Market) was constructed under the auspices of the National Environment Agency after some hawkers moved to an open area on Seng Poh Road. The market was constructed of stalls with a simple wooden frame and zinc pitched roofs. Meats were hung without refrigeration. The Tiong Bahru market catered to the residents of the Tiong Bahru, Bukit Merah and Henderson estates. Heritage street foods such as lor mee, chwee kueh, Hokkien mee, pao, porridge, and roast pork were available in the market as well as a diverse number of goods for sale from textiles to flowers and many besides. Bartering for the best price was common. In 1993 and 2004, improvements were made to the market including a watertight roof, brighter lights, a broader walkway and garden lights. In 2004, the market was closed for two years for rebuilding. Stall holders were relocated to a temporary site on Kim Pong Road during this time. In 2006, the new market opened. It was a concrete two storey structure with a wet market and retail stalls on the ground floor and upstairs, an area for hawkers. It remains a place of community heritage. There are tours of the market, surrounding blocks of flats and the nearby WWII air raid shelters. In 2012, the National Heritage Board created an exhibition near the Tiong Bahru market to commemorate the battle for Singapore.
Көлік
Ең жақын жылдам транзит станциясы – Шығыс-Батыс желісіндегі Тионг Бахру МТР станциясы.
The nearest Mass Rapid Transit station is Tiong Bahru MRT station of the East West line.