Кіріспе
Лондонның Саутварк ауданындағы аудан
Бермондзи (Bermondsey) – Оңтүстік-Шығыс Лондондағы аудан, Англияның Саутварк ауданының бір бөлігі, Чаринг-Кросттан оңтүстік-шығысқа қарай 4 шақырым жерде орналасқан. Бермондзидің батысында Саутварк, шығысында Ротерхит және Дептфорд, оңтүстігінде Уолворт және Пекхэм, ал солтүстігінде Темза өзені арқылы Уэппинг жатыр. Бұл аудан Суррей тарихи графтығының шекараларында орналасқан. Өнеркәсіптік революция кезінде Бермондзи өндіріс орталығына айналды, әсіресе тері өңдеу саласында. Соңғы жылдары жаңа көлік инфрақұрылымын дамытумен қатар, қоймалар пәтерлерге айналдырылып, жаңғырту жұмыстары жүргізілуде.
Топонимика
Бермондсиді Бермондс аралы деп түсінуге болады; алайда, Бермондс ежелгі ағылшын тіліндегі жеке есімді көрсетеді, бұл бір кезде осы жермен байланысы болған адамды анықтайды, ал "эй" элементі ежелгі ағылшын тілінде "арал", "сазды жердің құрғақ бөлігі" немесе жай ғана "өзен немесе ағын жағасындағы жер" деген мағынаны білдіреді. Осылайша, Бермондси англосаксон дәуірінде міндетті түрде арал болмаған, және ол, көбінесе, басқа сазды аймақтағы биік, құрғақ жер болған болуы мүмкін. Бермондсидің ең алғашқы жазбада кездесуі 1086 жылғы "Domesday Book"-та болса да, ол 12 ғасырда Питерборо аббаттығында жазылған көшірмеде де кездеседі, онда дәлелденбеген "ежелгі құқықтар" туралы айтылады, бұл Рим папасы Константиннің (708–715) хатының көшірмесі деп есептеледі, онда ол Вермундсейдегі монастырға жеңілдіктер береді, ол кезде Медешамстед аббатының қарамағында болған, Питерборо сол уақытта осылай аталған.
Англо-саксондық және нормандық кезең
Бермондси Домсдей кітабында Бермундси және Бермундсе деп тіркелген, Суррей графтығындағы Брикстон жүзінің құрамында. Бұл жерді король Вильям иеленген, бірақ шағын бөлігі корольдің жартылай бауыры, Одоның інісі Мортен графы Роберттің қолында болған. Оның Домсдейдегі активтері 13 тері, «жаңа әрі сәнді шіркеу», 5 жыр, шабындық және 5 шошқаға арналған ормандық жерлер ретінде жазылған. Ол барлығы 15 фунт стерлинг төлеген. Сондай-ақ, Лондондағы мүліктері де болған, оларға қатысты 13 бурж 44 пенни (£0.18) төлеген. Домсдей кітабындағы шіркеу, ең болмаса, 1082 жылы Клюнийлік монастырь ретінде құрылған және Ақсақал Сент-Сэвиорға арналған Бермондси аббаттығы болған. Аббаттықтың монахтары аймақты дамытуға кірісіп, жерді өңдеп, өзен жағасын нығайтқан. Олар Некингер өзенінің сағасындағы жақын орналасқан таяз суды докқа айналдырып, аббаттығының құрметіне Сент-Сэвиорс-Док деп атады. Бірақ сол кезде Бермондси Тамазаның оңтүстік жағалауынан, Тули көшесінен басталып, аббаттыққа дейін созылған қарапайым басты көшеден (қазіргі Бермондси көшесі) көп емес еді. Темплер рыцарлары да мұнда жер иеленген және Лондонның ең ерекше көшелерінің біріне өздерінің есімін берген: Шад-Темза («Темзадағы Сент-Джон» сөзінің бұрмалануы). Басқа шіркеулік мүліктер де жақын маңдағы Тули көшесінде («Сент-Олаве» сөзінің бұрмалануы) орналасқан, олар Льюс, Сент-Августин және Кентербери приорының, сондай-ақ Батл аббатының меншігінде болған. Бұл мүліктер Кентербери архиепископының Саутарк сарайында орналасқан, онда бай азаматтар мен дін қызметкерлері үй салған.
XIV ғасыр
1353 жылы король Эдуард III Темза өзеніне жақын, Бермондсиде сарай салдырған. Қазба жұмыстарынан табылған іргетастар Бермондси Уолл-Ист қабырғасының жанында, танымал Angel пабине жақын жерде көрініс береді.
Ерте заманауи кезең
Ғасырлар бойы дамыған Бермондсиде елеулі өзгерістер болды. Ұлы Лондон өртінен кейін, осы жерге дәулетті адамдар қоныстанды, және ол, әсіресе Гранж Роуд және Бермондси Уолл-Ист бойында қалалық сипат ала бастағанда, бақшалы қалашық сипатына ие болды. 17 ғасырда қайта құру кезеңінде көңіл көтеруге арналған бақша салынды, ол Cherry Garden Pier арқылы еске алынады. Сэмюэл Пепис бір кезде осы жерді барып көрген. Аудандағы халықтың өсуіне байланысты жаңа шіркеу салынды және ол Сент Джон Хорслидаун деп аталды.
Индустриялық дәуір
Бермондси өзенінің жағалауынан суретші Дж. М. В. Тернер өзінің әйгілі "Темрейр" суретін салған. Суретте соғыс ардагері – соғыс кемесі Ротерхитке сүйреліп әкелінеді, оны бөлшектеп жіберу үшін. 19 ғасырдың ортасында фабрикалар көбейді, олардың ішінде Аляска шоколады, тұз, ірімшік және Хартли джемі ең танымалдары болды. Бермондсидің бір бөліктері, әсіресе өзен жағалауында, өнеркәсіптік өсімдіктер, доктар мен иммигранттардың тұрғын үйлері пайда болғаннан кейін, жаман даңққа ие шұңқырларға айналды. Сент-Сэвиор догының маңындағы Джейкоб аралы Лондондағы ең қиын аудандардың бірі болды. Ол Чарльз Диккенстің "Оливер Твист" романында мәңгілікке қалады, онда жаман жігіт Билл Сайкс Хикманның ақымақтығына сілтеме жасайтын Джейкоб аралын қоршап тұрған "Фолли Дитч" сазында аяқталады. Диккенс осы орынды өте анық сипаттайды: жартылай дюжина үйдің артқы жағындағы жалпы ағаш галереялар, төмендегі лайға қарауға арналған тесіктері бар; сынған және жөнделген терезелер, сөрелерде ешқашан ілмейтін кір жууға арналған таяқшалар; бөлмелер тым кішкентай, тым лас, тым тар, тіпті ауа да уланғандай; саздан жоғары көтеріліп, кейбіреулері құлап кеткендей қауіп төндіретін ағаш бөлмелер; кедейліктің әрбір жирендіретін сызығы, лас, шірік және қоқыстың әрбір қорқынышты белгісі – осылардың бәрі Джейкоб аралының жағалауларын әшекейлейді. Бермондси кеңес залы 1881 жылы Спа-роудта салынды, бірақ 1941 жылы бомбалау кезінде қирады. Ол көп ұзамай бұзылды. Бастапқы кеңес залы 1930 жылы Бермондси қалалық үйін салу үшін кеңейтілді. Аймақ 19 ғасыр мен 20 ғасырдың басында өзен саудасының өсуімен және теміржолдың келуімен кеңінен қайта құрылды. Лондонның алғашқы жолаушылар теміржолының станциясы 1836 жылы Лондон-Гринвич теміржолымен Лондон көпірінде салынды. Бірінші пайдаланылған бөлік Спа-роуд станциясы мен Дептфорд Хай-стрит арасында болды. Бұл жергілікті станция 1915 жылы жабылды. 19 ғасырдың өнеркәсіптік өркендеуі Бермондсидің бұрынғы дәуірлердегі өндірістік рөлінің жалғасы болды. Шығыс шетіндегідей, Лондон қаласының тар шегінде жүргізілуі тым зиянды деп есептелген өнеркәсіптер осы жерде орналасқан. Бермондсидің орталық бөлігінде, өзен жағалауынан алыс, былғары және тері өңдеу және саудасы басым болды. Бұл дәуірдегі қойма ғимараттарының көптегені Бермондси көшесі, Таннер көшесі, Марокко көшесі және Тері нарығы көшесінің маңында сақталған, соның ішінде 1833 жылғы үлкен Тері нарығы және 1878 жылғы Тері, тері және жүн биржасы; қазірдің күнінде олардың барлығы тұрғын үйлер және шағын жұмыс орындары немесе кеңселер болып табылады. Хепберн мен Гейлдің тері өңдеу зауыты (2007 жылдың басында қолданылмайтын) Лонг-Лейнде тері саудасының сақталған маңызды ғимараты болып табылады. Биржа ғимаратында жетекші саудагерлер мен өндірушілердің джентльмендер клубы болған жеке клуб болды. 1703 жылы олар королева Аннадан сауда және шәкірттерді оқыту монополиясын алу үшін корольдік жарғы алды, бұл ежелгі приходтың 30 милі (48 км) шегіндегі Лондон қаласының ливрея компаниясына ұқсас болды. Пик, Фреан және Ко компаниясы 1857 жылы Джеймс Пик пен Джордж Хендер Фреанның Бермондсидегі Докхедте құрылды. Олар 1866 жылы Клементс-роудтағы үлкен зауытқа көшіп, Бермондсиге "Бисквит қаласы" деген лақап ат берді, онда олар 1989 жылы бренд тоқтатылғанға дейін пісіруді жалғастырды. Бермондси, әсіресе Blue Anchor Lane, 1812 жылы Донкин, Холл және Гэмбл құрған әлемдегі алғашқы консервіленген тамақ бизнесінің орны болды.
text= crazy wooden galleries common to the backs of half a dozen houses, with holes from which to look upon the slime beneath; windows, broken and patched, with poles thrust out, on which to dry the linen that is never there; rooms so small, so filthy, so confined, that the air would seem to be too tainted even for the dirt and squalor which they shelter; wooden chambers thrusting themselves out above the mud and threatening to fall into it—as some have done; dirt besmeared walls and decaying foundations, every repulsive lineament of poverty, every loathsome indication of filth, rot, and garbage: all these ornament the banks of Jacob's Island. Bermondsey vestry hall was built on Spa Road in 1881 but was severely damaged by bombing during the Blitz in 1941. It was demolished soon thereafter. The original vestry hall was extended to create the Bermondsey Town Hall in 1930. The area was extensively redeveloped during the 19th century and early 20th century with the expansion of the river trade and the arrival of the railways. London's first passenger railway terminus was built by the London to Greenwich Railway in 1836 at London Bridge. The first section to be used was between the Spa Road Station and Deptford High Street. This local station had closed by 1915. The industrial boom of the 19th century was an extension of Bermondsey's manufacturing role in earlier eras. As in the East End, industries that were deemed too noisome to be carried on within the narrow confines of the City of London had been located here – one such that came to dominate central Bermondsey, away from the riverfront, was the processing and trading of leather and hides. Many of the warehouse buildings from this era survive around Bermondsey Street, Tanner Street, Morocco Street and Leathermarket Street including the huge Leather Market of 1833 and the Leather, Hide and Wool Exchange of 1878; virtually all are now residential and small work spaces or offices. Hepburn and Gale's tannery (disused as of early 2007) on Long Lane is also a substantial surviving building of the leather trade. The Exchange building had a fine private club, effectively a gentlemen's club for the leading merchants and manufacturers. In 1703 they had acquired a royal charter from Queen Anne to gain a monopoly of trading and training of apprentices for within 30 mile (48 km) of the ancient parish, similar to a City livery company, the Bermondsey tanners. Peek, Frean and Co was established in 1857 at Dockhead, Bermondsey by James Peek and George Hender Frean. They moved to a larger plant in Clements Road in 1866, leading to the nickname 'Biscuit Town' for Bermondsey, where they continued baking until the brand was discontinued in 1989. Bermondsey, specifically Blue Anchor Lane, was also the location of the world's first food canning business, established in 1812, by Donkin, Hall and Gamble.
20 ғасыр
Тауэр көпірінің шығысында Бермондсидің өзен жағасындағы жерлері қоймалар мен кемежайлармен қапталған, олардың ең танымалдары – Батлерс-Уорф. Олар Екінші дүниежүзілік соғыстағы бомбалаудан ауыр зақымдар алды және 1960 жылдары өзен саудасының тоқырауынан кейін пайдасыз болып қалды. Бірнеше жыл бойы құлай жатқаннан кейін, 1980-ші жылдары көптеген кемежайлар Лондондық доктарды дамыту корпорациясының басшылығымен қайта жаңартылды. Қазір олар тұрғын және коммерциялық үйлердің қосылған түріне айналды және Лондонның ең сәнді және қымбат мүліктерінің біріне айналды. 1997 жылы АҚШ президенті Билл Клинтон мен премьер-министр Тони Блэр Батлерс-Уорфтағы Le Pont de la Tour мейрамханасында тамақтану үшін бұл аймаққа келді. Сонымен қатар, Олд Кент жолының солтүстігіндегі аудандарда, оның ішінде бірнеше кеңес үйлерімен бірге қарапайым тұрғын үйлер салынды. Бермондсиге Лондонның алғашқы темір жолы қызмет көрсетті, ол Спа-роуд темір жол станциясынан Лондон көпірінен Гринвичке дейінгі желінің бөлігі ретінде, сондай-ақ Кройдон және Кенттен келген желілердің Оңтүстік Бермондсидегі тоғысқан жері арқылы өтті. Алайда, желілерді қайта ұйымдастыру және станциялардың уақытша жабылуы ХХ ғасырдың соңында Бермондсидің Лондонның қалған бөлігімен байланысын нашарлатты. Бұл 2000 жылы Лондон метросының Jubilee желісінің кеңейтілімі және Лондондық Overground жүйесінің бөлігі ретінде Шығыс Лондон желісінің кеңейтілімімен бірге Бермондси метро станциясының ашылуымен жақсартылды. The Blue бүкіл Бермондси үшін орталық нарық болып табылады. "Британияның рок-н-роллдың жабайы адамы" деп танылған Уи Вилли Харрис Бермондсиден шыққан және Пик Фрианста пудинг араластырушы болып жұмыс істеген. Ол әдетте алғашқы британдық рок-н-ролл орындаушысы деп саналады.
Жергілікті билік
Бірінші "Бермондси" – англосаксондық монастырь орналасқан жер ретінде белгілі, ал кейінгі харталарда Бермондси аббаттығы мен оның иелігіндегі жерлер ретінде танылған, ол өз кезегінде ортағасырлық приходтың бір бөлігі болды. Парламенттік тізімдерде ол "Саутворкте" орналасқан деп көрсетілген. Кейінірек, Виктория дәуірінде құрылған Бермондси азаматтық приходына Ротерхит және Сент-Олав кірмеді; бұл 1855 жылғы Метрополис басқару актісіне сәйкес жасалған. Саутворк приходтарының Сент-Олав және Сент-Джон Хорслидаун (соңғысы бұрынғысына "енесі") Сент-Томаспен бірігіп, шіркеу одағын ("Аумақтық жұмыс кеңесі") құрды, ол сол кезден бастап "Сент-Олав" деп аталды. Бұл 1889 жылдан бастап Лондон графтығының құрамындағы жағдай болды. 1899 жылы Сент-Олав және Сент-Томас округі бір азаматтық приход ретінде құрылды, ал келесі жылы Лондон үкіметінің қайта ұйымдастырылуынан кейін ол Ротерхитпен және Депфордтың бір бөлігімен біріктіріліп, Бермондси азаматтық приходымен бірге Метрополитендік Бермондси ауданын құрады. Ауданның алғашқы мэрі Сэмюэл Борн Бевингтон (1832–1907) – былғары өндіруші және аймақтағы ең ірі жұмыс берушілердің бірі болды; оның ескерткіші әлі де Тули көшесінде тұр. Бұл аудан 1965 жылы Ұлы Лондонды қайта ұйымдастыру кезінде Лондонның Саутворк ауданына қосылды. Ұлы Лондон кеңесіне сайлауда Бермондси 1973 жылға дейін Саутворк сайлау округінің, ал содан кейін 1986 жылға дейін Бермондси сайлау округінің бөлігі болды.
Басқару
Саутварк Лондонның аудандық кеңесі ауданды бірнеше қауымдық кеңес аймақтарына бөлді. Лондон Бридж және Батыс Бермондси, Солтүстік Бермондси және Оңтүстік Бермондси округтері Бермондси қауымдық кеңесінің аймағын құрайды. Бермондсидің парламенттік өкілдігі халқының санына байланысты өзгеріп отырды. Кем дегенде 13 ғасырдан бастап, 1868 жылғы реформа актісіне дейін ол Суррей округінің бір бөлігі болды, содан кейін Саутварк сайлау округінің құрамына кірді. 1885 жылдан 1918 жылға дейін жеке Бермондси сайлау округі болды, оған ескі Саутварк сайлау округінің бір бөлігі де кірді. 1918 жылы орын екі жаңа сайлау округі арасында бөлінді: Ротерхит және Бермондси-Уэст, екеуі де 1950 жылғы жалпы сайлауға дейін сақталды, содан кейін ескі Бермондси орындығы қайта құрылды. 1983 жылы осы аймақта танымал Бермондси сайлауы өтті, онда Лейборист партиясының Питер Татчелл бұрынғы сенімді Лейборист орынды Либерал Саймон Хьюзге 44% дауыспен жоғалтты, бұл британдық саяси тарихындағы ең үлкен сайлау нәтижесі болып табылады. Хьюз 2015 жылға дейін осы аймақты өкілдік етті, бірақ Лейборист үміткері Нил Койлдан жеңілді. 1983 жылғы жалпы сайлауда, сайлаудан бірнеше ай өткен соң, жаңа Саутварк және Бермондси сайлау округі құрылды, ол 1997 жылы Солтүстік Саутварк және Бермондси болып, ал 2010 жылы Бермондси және Ескі Саутварк болып өзгерді (оңтүстік-шығыс Бермондсидің шағын бөлігі 2010 жылғы өзгерістерде Камбервелл және Пекхэмге ауыстырылды).
Спорт
Миллволл футбол клубы 1885 жылы Шығыс Лондонның Ит аралындағы Миллволл ауданында құрылған. 1910 жылы олар өзен арғы бетіне, Оңтүстік-Шығыс Лондонның Нью-Кросс қаласына көшіп барса да, атауын сақтады. 1993 жылы олар қазіргі стадионына, "Денге" көшіп келді. Команданың мықты жергілікті жанкүйерлері бар, бірақ Бермондсиде ешқашан орналасқан емес. Стадион Саутворк шекарасында орналасқан, бірақ Левишем ауданының құрамына кіреді. Ең жақын теміржол станциясы Оңтүстік Бермондсиде, ол бес минуттық жерде.
Темір жол
Бермондсиде және оның төңірегінде бірнеше теміржол станциясы бар. Бермондси Лондонның 2-аймағында орналасқан, бірақ жақын жердегі Лондон Көпірі және Боро станциялары 1-аймақта. Oyster картасын Бермондси станцияларынан Лондон аймағындағы басқа станцияларға жол жүру үшін қолдануға болады.
Лондон метросы
Юбилей желісі Бермондсиден өтеді және Бермондси мен Канада Су станцияларында тоқтайды. Лондон Көпірі станциясы Юбилей және Солтүстік желілерінде орналасқан, ал Солтүстік желідегі Бороу станциясы да жақын жерде. Юбилей желісі Бермондсиден Лондонның Шығыс бөлігіндегі Канарьи Уорф және Стратфордқа, сондай-ақ Уотерлоо, Вест-Энд, Бейкер-стрит және Лондонның солтүстік-батысына – Уиллесден мен Стэнморға тікелей қатынас ұсынады. Лондон Көпірінен Солтүстік желі аймақты оңтүстік-батыстағы Кеннингтон, Клэфэм және Морденмен байланыстырады. Солтүстік бағыттағы пойыздар Лондон қаласы, Кингс-Кросс Сент-Панкрас және Камден-Таун арқылы Эджвар немесе Хай-Барнетке қарай жүреді.
Ұлттық темір жол және Лондон жер асты
Шығыс Лондон желісі, Оңтүстік Лондон желісі және Оңтүстік-Шығыс магистральдық желісі Бермондсиден өтеді, бұл Орталық Лондон мен Оңтүстік-Шығыс Англиясына жиі пойыз қатынасын қамтамасыз етеді. Лондон көпірінен қызметтерді Southeastern, Thameslink және Southern компаниялары көрсетеді. Лондон көпірі Бермондсиді тікелей Орталық Лондонның бағыттарымен байланыстырады, оның ішінде Ватерлоо, Чаринг-Кросс, Кэннон-стрит, Фаррингдон және Сент-Панкрас Халықаралық станциялары бар. Лондоннан тысқарыда пойыздар тікелей Гатвик және Лютон әуежайларына, сондай-ақ Бедфорд, Брайтон, Кембридж, Довер, Питерборо және Севенокс қалаларына қатынайды. Оңтүстік Бермондсиге Лондон көпірінен Оңтүстік Лондонға Southern пойыздары қызмет көрсетеді, Беккенхам торабына, Кристалл сарайына және Кройдонға тікелей қатынас бар. Ротерхит, Канада Уотер және Суррей Кейс станцияларына Лондон Overground пойыздары қызмет көрсетеді. Бұл станциялар Бермондсиді солтүстікке қарай Дальстонмен және Хайбери & Ислингтонмен байланыстырады. Оңтүстікке қарай Бермондси Нью-Кросс, Батыс Кройдон, Кристалл Палас және Клэпхэм-Джанкшнмен тікелей байланысты. Queens Road Peckham & Peckham Rye станциялары, Бермондсиден оңтүстікке қарай орналасқан, Пекхем Рай London Overground, Southeastern, Thameslink және Southern пойыздарымен алмасу пункті болып табылады, Лондон Виктория станциясына тікелей пойыздар қатынайды. Лондонның Саутварк ауданы көптеген жолдарды, әсіресе тұрғын көшелерді күтіп ұстаса, Transport for London (TfL) белгілі бір бағыттарды басқарады: A100; A101 (Ротэрхит туннелі); A2; A200; A202.