Мың Ярд Көрінісі: 90-дардың Инди-рок тобының тарихы

Кіріспе

Thousand Yard Stare – 1990 жылдардың басында, бритпоп толқынынан бұрын, Англияның Беркшир графтығындағы Слау қаласынан шыққан ағылшын тобы. James және Carter The Unstoppable Sex Machine сияқты танымал топтардың инди-концерттерінде сүйемелдеп, бірнеше EP шығарған. 2015 жылы қайта құрылған топ 6 маусымда Лондонның Borderline клубында, 17 қазанда Nottingham Rock City Wake Up Indie Alldayer шарасында және 6 қарашада Butlins Minehead-те өткен Shiiine On Weekender фестивалінде толық сатылған концерттер берді. 2016 жылға қосымша концерттер жоспарланған, ал 2020 және 2022 жылдары толық альбомы жарық көрді.

Тарих

Топтың тұңғыш жұмысы – Weatherwatching EP 1990 жылғы қарашада Stifled Aardvark Records лейблінде, топтың өз жеке лейблі арқылы жарық көрді. Easter 89 және Tumbletown EP-лері топтың жасаған, алғашқы ресми шығарылымынан бұрын концерттерде сатылған демо-жазбалар еді, яғни 12 дюймдік винилдік Weatherwatching. Осы жазбаға жауап ретінде NME журналы Thousand Yard Stare тобын «болашақтың жарқын үміті» деп атады. 1991 жылғы маусымда Keepsake EP NME және Melody Maker тәуелсіз чарттарында бірінші орынға ие болды. Сол жазда топ Reading фестивалінде өнер көрсетіп, танымалдығын арттырды, содан кейін қазан және қараша айларында James тобының концертінде қолдау көрсетті. Күзде топ өзінің бірінші альбомы – Hands On үшін жазбаларды бастады, ал оның алғашқы нәтижесі тағы бір EP болды. Seasonstream EP 1991 жылы Stifled Aardvark Records арқылы шығарылды, бұл олардың өз лейбліндегі соңғы тәуелсіз шығарылымы еді. Seasonstream EP «0 0 a. e. t» (яғни «No Score After Extra Time») деген атағы бар әнмен басталды, бұл футбол метафораларына толы, The Wonder Stuff тобының скрипкашысы Мартин Беллдің қатысуымен жазылған ән. «0 0a. e. t» әні Hands On LP альбомының бірінші трегі болды. Бұл сингл тағы да инди музыка чарттарының жоғарғы сатысына көтеріліп, Ұлыбритания сингл чартында 65-орынды иеленді. Polydor лейблінің қолдауымен Thousand Yard Stare тағы үш EP және екі студиялық альбом шығарды. Hands On және Mappamundi альбомдарын The Smiths және Blur топтарымен жұмыс істеген Стивен Стрит продюсерледі. 1992 жылғы жазда Thousand Yard Stare Glastonbury фестивалінде NME сахнасында өнер көрсетті. Дегенмен, ешбір альбом кеңінен танылмады, ал Suede, Blur және Elastica сияқты Britpop өкілдерінің өркендеуіне байланысты топтың аты ұмытылды, ал Mappamundi 1993 жылы олардың соңғы шығарылымы болды. Топ тарағаннан кейін Барнс, Білли Брэггпен бірнеше жыл жұмыс істеген Филип Виггпен (Вигги) бірге Click деген жаңа топ құрды. Click бір сингл – Julia's Reactor және екі альбом шығарды: If It Ain't Broke Don't Fix It және 'Til The Cows Come Home. Thousand Yard Stare тобының қалған мүшелері инженері және кейде продюсері Ник Стилмен бірігіп Euphoria тобын құрды, олар Stationary Man атты бір сингл шығарды. Даффи кейін 2005 жылы Republic of Heaven тобында ойнады. Thousand Yard Stare тобынан тыс, Босток Слау аймағында хиропрактик, Барнс Бристольде музыка промоутері және топ менеджері, Моксон Данфермлайнға көшіп бухгалтер, ал Макдона Брайттонда әлеуметтік жұмыскер болып жұмыс істеді. Алайда, топ 2015 жылы қайта құрылып, жаңа жазбалар жасады және концерттер берді, соның ішінде 2020 жылы The Panglossian Momentum және 2022 жылы Earthanasia атты екі альбом шығарды.

The band's debut effort, the Weatherwatching EP was released in November 1990 on Stifled Aardvark Records, the band's own record label. Both the Easter 89 and Tumbletown EPs were demo tapes made up by the band and sold at gigs prior to their first official release, the 12" vinyl only Weatherwatching. In a response to this record, NME nominated Thousand Yard Stare as "brightest hope for the future". Following in June 1991, the Keepsake EP reached the top spot in both the NME and Melody Maker independent charts. That summer the band performed at the Reading Festival, further raising their profile and leading to their stint as support for James in October and November of that year. In the Autumn, the band began the sessions for their first album, Hands On, the first fruit of which was another EP. Seasonstream EP was released on Stifled Aardvark Records in 1991, their last independent release on their own label. The Seasonstream EP began with a track titled "0 0 a. e. t", (which means "No Score After Extra Time"), a football metaphor laden song that featured Martin Bell of The Wonder Stuff on fiddle. 0 0a. e. t appeared as the first track on the Hands On LP. This single again topped the Indie music charts, and reached number 65 in the UK Singles Chart. With the backing of the major label Polydor, Thousand Yard Stare went on to release a further three EPs, and two studio albums. Hands On and Mappamundi were both produced by Stephen Street, who had already produced records for The Smiths and Blur. In the summer of 1992, Thousand Yard Stare played the NME Stage at the Glastonbury Festival. However, neither of the albums made much of an inroad into the mainstream market, and the band became eclipsed by the burgeoning Britpoppers such as Suede, Blur and Elastica, and Mappamundi proved to be their final release in 1993. After the band split, Barnes went on form a new band Click with, amongst others, Philip Wigg (Wiggy), a long time collaborator with Billy Bragg. Click released one single, Julia's Reactor, and two albums, If It Ain't Broke Don't Fix It and 'Til The Cows Come Home. The remaining members of Thousand Yard Stare teamed up with Nick Steele, their engineer and occasional producer, to form Euphoria they also released one single, Stationary Man. Duffy later went on to feature in another band, Republic of Heaven, in 2005. Outside of Thousand Yard Stare, Bostock worked as a chiropractor in the Slough area, Barnes worked as a music plugger and band manager in Bristol, Moxon moved to Dunfermline and worked as an accountant, and McDonough became a social worker in Brighton. However, the band reformed in 2015, and have made further recordings and live appearances, including releasing two albums, The Panglossian Momentum in 2020 and Earthanasia in 2022.