Кіріспе

Канадалық саясаткер

Венди Лилл (2 қараша 1950 жылы туған) – 1997 жылдан 2004 жылға дейін Жаңа демократиялық партиядан парламент депутаты болған канадалық драматург, сценарист және радио драмашы. Оның сахналық пьесалары Канаданың көптеген театрларында, сондай-ақ Шотландия, Дания және Германия сияқты елдерде халықаралық деңгейде кеңінен қойылды. Көптеген пьесалары күштілер мен әлсіздер арасындағы қақтығысты зерттейді, мысалы, Канаданың абориген халқының бастан кешкен нәсілшілдігі мен зорлық-зомбылығы, мүгедектерге қатысты мәселелер, балаларға жасалған сексуалдық зорлық және әйелдер құқықтары. Оның төрт пьесасы генерал-губернатор сыйлығына ұсынылған. "Сестренки" пьесасы, конвенте басқарылатын, аборигендерге арналған интернат-мектептің адамдарға келтірген зиянын көрсетеді және Ньюфаундленд пен Лабрадор драма фестивалінде Labatt's Canadian Play Award сыйлығын жеңіп алды. Лиллдің "Сестренки" пьесасын теледидарға бейімдеуі 1992 жылы Gemini Award сыйлығымен марапатталды. Оның "Кім Джордж Форест?" атты деректі фильмі және "Shorthanded" радио драмасы 1981 жылы ACTRA сыйлығын жеңіп алды. Ол Канада мұрасы жөніндегі тұрақты комитет мүшесі болды, онда ол үш маңызды зерттеу нәтижесінде жасалған ұсыныстарға үлес қосты: федералды үкіметтің өнер мен мәдениетті қолдаудағы рөлі; ірі сауда желілерінің өркендеуі мен тәуелсіз кітап дүкендерінің құлдырауы кезеңіндегі Канада кітап басып шығару индустриясының жағдайы; сондай-ақ Канаданың мәдени егемендігін сақтаудағы мемлекеттік және жеке радио хабарларын таратудың маңыздылығы.

Жеке өмірі мен мансабының алғашқы жылдары

Венди Лилл Ванкуверде, Британдық Колумбияда, Эдвин Генри Лилл мен Маргарет Галбрайт Гордонның қызы болып дүниеге келді. 1971 жылы Йорк университетінен саяси ғылымдар бойынша бакалавр дәрежесін алды. Бітіргеннен кейін ол Еуропаны аралап, коктейль официант болып жұмыс істеді және өлеңдер жаза бастады. Психикалық денсаулық сақтау жұмысынан кеткен соң Лилл, жергілікті газетте жұмыс істей бастады, шалқарадағы елді мекендерге ұшып барып, "дәрігерлік пункттерде еденде көп уақыт ұйықтады". Бір дерек бойынша, Лиллдің кәсіпкер әкесі, табысты драмада тіпті жаман адамдардың да шынайы болуы керек екенін айтқан, және ол бұл кеңесті өзіне бітірген. Сэмюэл Даун синдромымен ауырады, ал Лилл мен Старр мүгедектердің құқықтарын қорғаумен белгілі.

Парламент мүшесі

Лиллдің алғашқы ресми саяси қатысуы 1970 жылдары, ол NDP-нің солшыл Waffle қозғалысына қосылған кезде болды. Бұл округ индустриалды портынан және қалалық орталығынан бастап, дамып келе жатқан қала маңындағы аудандар мен елдің ең көне африкалық канадалық қауымын құрайтын Черри Брук және Престонс сияқты ауылдық елді мекендерді қамтиды. Лилл есік қағып дауыс берушілердің жақсы қабылдағанын байқады. "Шайлаушылар маған осы науқанда NDP көтерген мәселелердің өзін айтады", - деді ол, адамдар жұмыстарын жоғалтудан қорқатынын және федералды либералдық үкіметтің қысқартуларынан мемлекеттік қызметтерден айырылғанына ашуланып жүргенін қосты. 2000 жылы ол бұрынғы провинциялық министрлер Берни Будро мен Том МакИннисті жеңіп, қайта сайланды. 2003 жылдың күзінде Лилл келесі федералды сайлауға түспейтінін хабарлады. Ол соңғы үш жылдан бері қыркеуіш склерозының әсерінен зардап шегіп жүргенін мәлімдеді.

Мәдениет және құқық қорғаушы

Венди Лиллдің Парламенттегі жеті жылдық қызметі барысында НДП оның өнер саласындағы тәжірибесі мен журналист ретіндегі тәжірибесін пайдаланып, оны мәдениет, коммуникация және медиа индустриясы жөніндегі сыншысы етіп тағайындады. Ол сонымен қатар партияның адам құқықтары, балалар мен жастар, сондай-ақ мүгедектігі бар адамдардың жақтасы болды. Ол және оның партиясы ауыр және созылған мүгедектігі бар канадалықтарға берілетін салық жеңілдігін қорғау үшін сәтті науқан жүргізді. Лилл мүгедектігі бар адамдарға қатысты мәселелер бойынша министрлерге жүйелі түрде сұрақтар қоятын парламенттік кіші комитетін құруға да көмектесті.

Пьесалары

Лилл өзінің алғашқы пьесасын 1979 жылы, «On the Line» пьесасын, әлі де Виннипегтегі CBC-де жұмыс істеп жүрген кезде жазды. Пьеса Виннипегтегі киім өнеркәсібіндегі көшпелі жұмысшы әйелдердің ереуілі туралы. Оның келесі пьесасы «Күрес күндері» (1985) болды, ол Канададағы сайлау құқығы үшін күрес қозғалысының бастапқы кезеңдерін зерттейді. Оның монодрамасы «Хезер Роузді басып алу» (1987) Солтүстік Онтариодағы оның өзінің тәжірибесіне негізделген. Онда Snake Lake қорығына жұмыс істеуге барған, жас, ақ нәсілді, идеалистік медбике туралы айтылады. Пьеса Губернатор генерал сыйлығына ұсынылды. «Сенің естеліктерің» (1989) - суретші Элизабет Смарттың жанжалды өмірі туралы. Ол Чалмерс канадалық пьеса сыйлығына ұсынылды. «Сілтемелер» (1991) пьесасы мектепте жұмыс істейтін қаһарлы монахтың интернат мектебін өртеп жіберуіне байланысты оқиғаларды баяндайды. «Барлығы құлайды» (1994) - жыныстық тұрғыдан зорлық-зомбылық жасады деген айыппен сотталған балабақша тәрбиешісінің тағдыры туралы әңгіме. Ол өзінің тәжірибесіне негізделген «Backbencher» радиодрамасын жасады, ол 2010 жылы CBC Radio One арнасында эфирге шықты. Сериал CBC арнасымен тағы 12 бөлімге жаңартылды, ал толық 20 бөлімдік сериал 2011 жылы Radio One және Sirius желісінде көрсетілді.