Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Loadhaul Ltd. Ұлыбританияның солтүстік-шығысындағы теміржол жүк тасымалдау операторы болды. Ол 1994 жылы British Rail жекешелендіруінің бөлігі ретінде құрылды және 1996 жылы Висконсин Орталық жетекшілік еткен консорциуммен сатып алынып, кейін English Welsh & Scottish Railway жаңа компаниясына біріктірілді. Қазір ол DB Cargo құрамында.
Loadhaul Ltd. was a railfreight operator based in the north east of the United Kingdom. It was formed in 1994, as part of the privatisation of British Rail, and acquired in 1996 by a consortium headed by Wisconsin Central, then merged into a new company English Welsh & Scottish Railway. It is now part of DB Cargo.
Тарих
Лоадхол 1994 жылы Трансрейл және Мейнлайнмен бірге Британдық теміржолының Поездық жүк тасымалы операцияларының кең ауқымды аймақтық бөлінуінің бір бөлігі ретінде құрылды. Лоадхолдың операциялық орталығы Солтүстік-Шығыс Англия, Оңтүстік және Шығыс Йоркшир болды. Үш компанияның құрылу мақсаты – бизнестің бәсекелестігін арттыру және оларды жекешелендіру. Алғашқыда ол қысқа мерзімге "Trainload Freight North East Limited" деп аталды, кейін "Loadhaul Limited" деп өзгертілді. 1996 жылдың ақпан айында бұрынғы Trainload Freight компанияларының барлығы, соның ішінде Лоадхол, АҚШ-тың Wisconsin Central теміржол компаниясы жетекшілік еткен консорциум құрған "North South Railways" компаниясымен 225,15 миллион фунт стерлингке (шамамен 349 миллион доллар) сатылды. АҚШ-тағы Omnitrax компаниясы Лоадхол басшылығымен бірлесіп "FirstFreight" деген атпен сәтсіз тендер ұсынды. Үш компания Rail Express Systems компаниясымен бірігіп, жаңа "English Welsh & Scottish (EWS)" компаниясын құрды.
Loadhaul was created in 1994, along with Transrail and Mainline as part of the broadly regional split of British Rail's Trainload Freight operations Loadhaul's centre of operations were North East England, and South and East Yorkshire. The three companies were created with the aim of promoting competition between the businesses with the eventual aim of being privatised. It was initially and briefly named "Trainload Freight North East Limited" before being renamed Loadhaul Limited. All three former Trainload Freight companies including Loadhaul were acquired in February 1996 by 'North South Railways': a company formed by a consortium led by US railroad company Wisconsin Central, for a combined total of £225.15million (approximately $349 million). The USA based Omnitrax in association with Loadhaul management submitted an unsuccessful bid under the name "FirstFreight". The three companies together with Rail Express Systems were formed into a new company, English Welsh & Scottish (EWS).
Операциялар мен көлік қозғалысы
1995 жылдың соңында компанияда 1650 адам жұмыс істеді, 194 локомотивтен және 5000-нан астам вагоннан тұратын паркі болды, олар 225 миллион долларлық кіріспен 38 миллион тонна жүк тасымалдады. Компанияның негізгі локомотив деполары Иммингем TMD, Блайт, Хили Миллс, Торнаби TMD, Кнотингли және Донкастер Карр теміржол депосында орналасқан. Бұрын Trainload Freight директоры болған Ян Брейбрук басқарған компания Солтүстік-Шығыс және Йоркшир/Хамберсайд деп екі операциялық аймаққа бөлінді. Әр аймақтың өз басқарушысы мен әкімшілік қызметкерлері болды. Компанияның кірісінің жартысынан астам бөлігін көмір құрады, оның көп бөлігі Йоркшир кеніштерінен, әсіресе Селби көмір кен орталығынан түсті. Аир аймағындағы электр станциялары көмірдің көп бөлігін алды, әр станция тәулігіне 30 МГР (Мұрағатталған жүк пойызы) жүк көлігін қабылдады. Көмір, сондай-ақ импортталған темір кенмен бірге Сканторп болат зауытына үлкен көлемде тасымалданды. Сонымен қатар, Лодхаул Линдси және Хамбер мұнай өңдеу зауыттарынан мұнай тасымалдауға да үлкен үлес қосты. Линкольншир мұнай алабынан алынған шикі мұнай Хамбердегі мұнай өңдеу зауыттарына жеткізілді. Басқа да, кішкентайрақ, бірақ тұрақты тасымалданатын жүктердің ішінде газет қағазы (басылымға арналған), Селби маңындағы Хектегі Plasmor зауытынан құрылыс блоктары және Бульбиден тұз және калий болды.
In late 1995 the company employed 1,650, with a fleet of 194 locomotives and over 5000 wagons, carrying 38 million tons of freight with a revenue of $225 million (£144.9 million). The company's main locomotive depots were Immingham TMD, Blyth, Healey Mills, Thornaby TMD, Knottingley and at Doncaster Carr rail depot. Headed by Ian Braybrook who was previously a director for Trainload Freight, the company was split into two operational areas, North East and Yorkshire/Humberside. Each area had its own manager and administrative staff. Coal formed just over half of the company's income, with much of the traffic originating from the Yorkshire collieries and in particular the Selby Coalfield. The Aire Valley power stations received much of the coal, with each power station taking up to 30 MGR trainloads every 24 hours. Coal was also transported in huge volumes to Scunthorpe Steelworks along with imported iron ore. Semi finished steel products were forwarded from Scunthorpe to British Steel plants at locations such as Lackenby and Wolverhampton. Loadhaul also carried large volumes of petroleum traffic from the Lindsey and Humber oil refineries. Crude oil from the Lincolnshire Oil Field was also delivered to refineries on the Humber. Smaller but regular volumes of other traffics were also carried including paper for news print to Barking, construction blocks from the Plasmor Block plant at Heck near Selby and Salt & Potash from Boulby.
Флот
Қорылатын локомотивтерді қоса алғанда, жалпы паркте 66 Class 37, 24 Class 47 және 57 Class 56 дизельдік локомотивтері, сондай-ақ 33 жаңа Class 60 дизельдік локомотивтері болды. Компанияның тағы 48 Class 08/09 маневрлік локомотиві тізімде болды. Парктің ерекше бір мүшесі – 122 кластың 'Bubblecar' моделі, № 55012 болды. Бұл бір вагонды дизель-электр пойыз (DMU) жүргізушілерге маршрут үйрету үшін пайдаланылды және оған 977941 нөмірі де берілді. Loadhaul 2176 көмір вагонымен жұмыс істеді, олардың көп бөлігі электр станцияларының көмір айналымында қолданылатын HAA "MGR" типті хопперлер еді. Өнеркәсіптік көмір пайдаланушылар үшін ескі HEA хопперлері аз мөлшерде қолданылды. 1996 жылы Doncaster қаласындағы RMS компаниясынан артық төрт дөңгелекті хопперлерден 40 MEA вагонын қайта жарақтап жасауға тапсырыс берілді. Бұл вагон негізінен механикалық құрылғылармен көмірді түсіретін өндірістік көмір тұтынушыларына арналған, олардың тұрақты түсіру құрылғылары болмады. 1250 вагон болат тасымалына пайдаланылды, оның ішінде Scunthorpe руда айналымында қолданылатын темір рудасын түсіретін вагон-платформалар да болды. Жабық вагон мен инфрақұрылымдық көліктер Loadhaul паркіне тағы 1700-нен астам вагон қосты. Loadhaul сонымен қатар Rotherham болат терминалынан тегіс платформасы бар бірнеше тіркемелі жүк көліктерін пайдаланды. Олардың ішінде ERF және DAF 95 тракторлары болды.
The total fleet including stored locomotives consisted of 66 Class 37s, 24 Class 47s and 57 Class 56 diesel locomotives, as well as 33 of the then new Class 60 diesel locomotives. The company also had 48 Class 08/09 shunting locomotives on its books. An unusual member of the fleet was class 122 'Bubblecar' No. 55012. This single car DMU was used as a driver route learner, for which it also carried the number 977941. Loadhaul operated 2176 coal wagons, mostly HAA "MGR" hoppers used on power station coal circuits. Smaller numbers of older HEA hopper were used for industrial coal users. 40 MEA wagon conversions from redundant four wheel hoppers were ordered from RMS at Doncaster, these being delivered in 1996. These were primarily for industrial coal customers who relied on mechanical grabs to unload as opposed to having fixed hopper discharge facilities. 1250 wagons were operated on steel traffic, which included the bogie iron ore tippler wagons used on the Scunthorpe ore circuit. Closed vans and infrastructure vehicles contributed to over 1700 other wagons in the Loadhaul fleet. Loadhaul also ran a number of articulated lorries with flatbed trailers out of the steel terminal at Rotherham. These include ERF and DAF 95 tractor units.
Ливрея және брендинг
Компания үш пойыздық вагондарды тасымалдаушы компаниялардың алғашқысы болып, толығымен жаңа ливреяны енгізді. Loadhaul компаниясы сары, жасыл, қызыл және көк түстердің дәстүрлі теміржол түстерінен әдейі бас тартып, қара түс пен апельсин түсті төменгі кабина жақтарын қолданды. Venture Design компаниясы жасаған ливреяның практикалық тұрғыдан да артықшылықтары болды. Жылтыр қара түсті корпус жағындағы толқындар мен май ағуының іздерін жасыруға көмектесті; апельсин түсті төменгі кабина жақтары тежегіштен қалған іздерді жасыруға мүмкіндік берді. Логотип пен ливрея, әдеттегі «сызықтық» және «ағылшын» стильдеріне қарамастан, корпус беттерінде үлкен түсті блоктармен жасалды, бұл «Үлкен және ауыр» деген хабарды жеткізу мақсатымен жасалған. Бұл ливрея 1994 жылдың 9 маусымында Донкастер локомотив зауытының ашық есіктерінде таныстырылды, ал 37713 және 56039 локомотивтері ливреяны алғаш киген локомотивтер болды. Компанияның ниеті – тек нашар боялған локомотивтерді ғана қайта бояу болды. 60 кластағы локомотивтердегі бояу әлі кепілдік аясында болды, сондықтан көпшілігі үш реңкті сұр түсте қалды және кабина есіктерінің жанына үлкен логотип пен апельсин түсті сызықтар қойылды. Дегенмен, 1995 жылдың маусымында 60059 локомотиві толық Loadhaul ливреясында қайта боялып, «Swinden Dalesman» деп аталды. Hillhead Quarry көрмесінде таныстырылған ливрея Tilcon Roadstone компаниясымен бірлескен жарнамалық акцияның бөлігі болды. 55012 нөміріндегі бір вагондық маршруттық оқу DMU-ы да Loadhaul ливреясын алды және EWS кезеңіне дейін осы түсте болды. Компанияға тиесілі болса да, ешбір маневрлік локомотив Loadhaul ливреясын алмады. TDM395280 нөміріндегі тексеру вагоны ливреяның бір нұсқасын алды. Ол толығымен қара түсті болды, бір жағында толық биіктікте апельсин түсті жолақ болды. Вагонның бойымен горизонталь апельсин түсті жолақ жүрді, логотип орналасқан жерде үзіліп қалды. Компанияның қысқа ғана өмір сүрген кезеңінде көптеген вагондар қайта боялды, HEA үйдегі көмір вагондары, BDA және BSA болат платформалары сияқты пайдалы вагондар жөндеу кезінде жаңа ливрея алды. 40 жаңа MEA ашық вагондары аяқталғаннан кейін қара түспен боялды, бірақ оларда апельсин түсті белгілер болған жоқ. Сондай-ақ, көптеген пайдасыз вагондар (инженерлік вагондар) да жаңа ливрея алды. Олардың ішінде YGB және YGH балласт вагондары, ZFV, ZCA ашық шлак вагондары және акула тежегіш вагоны болды. Ротерхэм болат терминалынан жұмыс істейтін автокөлік паркі Loadhaul ливреясын алды. Ол толығымен қара түстен тұрды, кабина есіктерінде кішкентай Loadhaul логотиптері болды, содан кейін кабинаның артқы жағында қосымша апельсин түсті сызықтар салынды. «Ротерхэм депосы» деген жазу кабинаның алдыңғы бөлігінде ақ әріптермен жазылған. Трейлерлердегі артқы жақтары жапсырмалы вагондарға ұқсас апельсин түсті болды. Тракторлық деполар мен аулаларын таңбалау да жобалау міндетіне кірді. Сыртқы белгілері қара түсті, бір бұрышында төменгі жағында апельсин түсті үшбұрыш бейнеленген. Лоадхаулдың кішкентай логотипі нысанның атауымен бірге үлкен ақ әріптермен көрсетілген.
The company was the first of the three trainload companies to introduce a completely new livery. Deliberately breaking with traditional railway colours of Yellow, Green, Red and Blue, Loadhaul introduced a livery of black with orange lower cabsides. Produced by Venture Design, the livery was also favoured for its practicality. Gloss Black bodysides helped disguise bodyside ripples and oil leaks; Orange lower cab sides helped to hide brake deposits. The logo and livery, with large blocks of colour running across the bodysides as opposed to typical "linear" and "streamline" designs, were designed with the brief to convey the message "Big & Heavy". This livery was unveiled at Doncaster Locomotive Works' open day on 9 June 1994, with 37713 and 56039 being the first locos to wear the livery. It was the intention of the company to only repaint locomotives where existing paintwork was in poor condition. The paintwork on the Class 60 locomotives was still under warranty and most remained in triple grey livery and received a large body side logo and orange flashes next to the cab doors. However, June 1995 saw 60059 repainted in full Loadhaul livery and named "Swinden Dalesman". Unveiled at the Hillhead Quarry exhibition, the repaint was part of a public relations exercise with Tilcon Roadstone. Single car route learner DMU number 55012 also received Loadhaul livery, which it carried through the EWS era up to withdrawal. No shunters received Loadhaul livery despite being operated by the company. Inspection saloon number TDM395280 gained a version of the livery. This was all over black with the orange at full height on one end only. A horizontal orange stripe ran the length of the saloon, interrupted for a small logo. Many wagons were repainted during the company's short existence, with revenue earning stock such as HEA domestic coal hoppers and BDA and BSA steel flats being reliveried during refurbishment. The 40 new MEA open box wagons received a black livery upon completion but didn't feature any orange markings. Many examples of non revenue earning stock (engineering wagons) were also re liveried. These included YGB and YGH ballast hoppers, ZFV, ZCA open spoil wagons and a shark brake van. The fleet of road vehicles working out of Rotherham Steel Terminal received the Loadhaul livery. This consisted of an all over black livery with small Loadhaul logos on the cab doors then an optional orange flash down the rear of the cab side. The wording "Rotherham Depot" in orange block letters was prominent on the cab headboard. Trailers had orange ends similar to flatbed rolling stock. Branding of traction depots and yards was also in the design remit. External signage was black with an orange triangle low down in one corner. A small Loadhaul logo featured with the facility name in large white lettering.