Кіріспе

Шение немесе шенді – бұл құмды немесе қабықты жағажай жотасы, ол саздық және батпақ өсімдіктерімен бөлінген шенділерден тұратын "шенді жазығы" деп аталатын жіптік жазықтың бір бөлігі болып табылады. Шенділердің биіктігі әдетте 1-ден 6 метрге дейін, ұзындығы ондаған километр, ені жүздеген метр және көбінесе орманды болады. Шенді жазығының ені ондаған шақырымға жетеді. Шенділер және олармен байланысты шенді жазықтары, әдетте, төмен толқын энергиясымен, аздаған көлбеулікпен, сазды жағалаулармен және көп мөлшердегі шөгіндімен сипатталатын жағалаулармен байланысты. Атауы француз тіліндегі "chêne" – емен ағашы сөзінен шыққан, ол Луизиана штатының оңтүстік-батысындағы шенді жоталарында өседі.

Колорадо өзенінің дельтасы

Колорадо дельтасының моллюскілерінің қабықтарынан негізінен жасалған шендер Мексиканың Баха-Калифорния штатының солтүстік-шығысындағы Колорадо өзенінің дельтасындағы жағалау аймақтарында табылады.

Луизиана

Луизиананың Шейнер жазығы, шамамен Сабина көлінен Вермильон шығанағына дейін, Персид шығанағы бойында созылып жатыр және маңызды экожүйелік қызметтерді атқарады, әсіресе жабайы табиғаттың мекендеу ортасы және көшпенді құстардың тоқтау орны ретінде. Аймақ қоныстанған кезде, шендер су тасқынынан қорғаныш беретін биік орналасуына байланысты дамытуға артықшылық берілді. Шейнер жазығындағы осындай қырқаларға орналасқан елді мекендерге Камерон округіндегі Гранд Шейнер, Вермильон округіндегі Пекан аралы және Жаңа Орлеаннан оңтүстікке қарай Гранд-Айлға жақын орналасқан Шейнер Каминданың бұрынғы елді мекені жатады. Дегенмен, бұл қырқалар дауыл толқындарынан жеткілікті қорғаныс бере алмайды, сондықтан Шейнер Каминда 1893 жылы дауылда толығымен қирады, ал Пекан аралы мен Гранд Шейнер Аудри, Рита, Айк, Лора және Дельта сияқты бірнеше күшті дауылдардан зардап шекті. Кирби нөлдік нүкте гипотезасы арқылы шөгінділердің шендердің қалай пайда болатынын түсіндіреді. Седименттің ұсақ бөлшектері жағалаудағы суға таралып, әуеде қайта өңделеді, нәтижесінде негізінен екі жақтаулы және спираль қабықшаларынан тұратын кенжаңқтардың қалдықтары төмендегі субстраттан бөлінеді. Толқындар мен ағыстар осы шөгінділерді жинап, таяу су аймағында шендердің тізбегін құрайды. Олар шөгінділерді жағалауға қарай итеріп, сонымен қатар жағалау бойында жинақтайды.

Миранда, Жаңа Зеландия

Темірдің Фертіндегі Мирандадағы шенеулік жазығы – әлемдегі ең маңызды голоцендік жағалау жазықтарының бірі және құсқұрттардың ұшу жолындағы маңызды тоқтау орны.

Эссекс, Англия

Эссекс аймағындағы жердегі деректерді нақтылау радарлық профильдердің жер асты стратиграфиясы мен шөгінді құрылымын дәл бейнелейтінін көрсетеді. Радарлық рефлекция профильдерінен алынған радарлық стратиграфияны интерпретациялау әртүрлі шөгінділерді анықтауға мүмкіндік береді. Бұл шөгінділер теңіз суының үстінен ағып өтуі, жағалаудың үстінен ағып өтуі, теңізге қарай еңіспен жатқан жағажайдың бүкіл бетінде шөгінді жиналуы немесе жоғарғы жағажайға біріккен қыраттардың нәтижесінде пайда болған. Әрбір шенер осы төрт негізгі шөгінді бірлігінің әртүрлі кеңістікте орналасуымен сипатталады.

Француз Гвианасының, Суринам мен Гвиананың жағалау жазығы

Амазонка өзенінің сағасы мен Ориноко өзенінің аралығында, Гвиана қалқанының жағалау жазығында, жағажай қырқалары мен батпақтардың кең ауқымды кешені (Суринамда ритсен мен звампен) қалыптасқан.