Уайтчепел – Лондондағы, Tower Hamlets ауданындағы аудан. Шығыс Лондонның маңызды бөлігі, жергілікті әкімшілік орталығы. Лондон қаласының шығысында орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Лондон ауданы
the East London district
Уайтчепель – Англияның Лондон қаласындағы аудан, Лондонның Тауэр-Хамлетс ауданында орналасқан. Ол Шығыс Лондонда және Шығыс аймақтың бір бөлігі. Бұл Тауэр-Хамлетс қалалық әкімшілігінің орналасқан жері, демек, ауданның орталығы. Уайтчепель Чаринг-Кросс орталығынан шығысқа қарай 5 шақырым қашықтықта жатыр. Аудан негізінен Уайтчепел Хай-стрит және Уайтчепел-роуд көшелерінің айналасында салынған, олар Лондон қаласының шекарасынан басталып, Уайтчепел станциясынан шығысқа қарай созылады. Бұл екі көше бірге бұрынғы римдік жолдың Олдгейттен Колчестерге дейінгі бөлігін құрайды, кейін бұл жол Ұлы Эссекс жолы деп аталды. Осы бағыттағы жолақты дамыту нәтижесінде 14 ғасырда Уайтчепель қауымы құрылды, ол бұрын Степни қауымының бөлігі болған. Уайтчепель қауымында иммигранттардың үлесі әрқашан жоғары болған. 19 ғасырдың соңынан 20 ғасырдың соңына дейін бұл аймақта еврей халқының саны өте көп болды, содан кейін британдық бангладештік қауым үшін маңызды қонысқа айналды. Уайтчепель және көршілес Шпитальфилдс 1888-91 жылдар аралығындағы 11 Уайтчепель қылмысының орын алған жерлері болды, олардың кейбіреулері белгісіз сериялық кісі өлтіруші Жек-Жарқауға байланысты болды. Осы және басқа да факторлар Уайтчепельді көптеген адамдар Лондонның Шығыс аймағының символы деп санайды, сондықтан ол өнер мен әдебиетте Шығыс аймағын бейнелеу үшін жиі қолданылады. Ескеретін орындарға Тауэр-Хамлетс қалалық әкімшілігі, Лондонның Корольдік ауруханасы және Шығыс Лондон мешіті жатады.
Whitechapel is an area in London, England, and is located in the London Borough of Tower Hamlets. It is in East London and part of the East End. It is the location of Tower Hamlets Town Hall and therefore the borough town centre. Whitechapel is located 3.4 mile (5 km) east of Charing Cross. The district is primarily built around Whitechapel High Street and Whitechapel Road, which extend from the City of London boundary to just east of Whitechapel station. These two streets together form a section of the originally Roman Road from the Aldgate to Colchester, a route that later became known as the Great Essex Road. Population growth resulting from ribbon development along this route, led to the creation of the parish of Whitechapel, a daughter parish of Stepney, from which it was separated, in the 14th century. Whitechapel has a long history of having a high proportion of immigrants within the community. From the late 19th century until the late 20th century the area had a very high Jewish population, and it subsequently became a significant settlement for the British Bangladeshi community. Whitechapel and neighbouring Spitalfields were the locations of the infamous 11 Whitechapel murders (1888–91), some of which were attributed to the unidentified serial killer known as Jack the Ripper. These factors and others have led to Whitechapel being seen by many as the embodiment of London's East End, and for that reason it is often used to represent the East End in art and literature. Landmarks include Tower Hamlets Town Hall, the Royal London Hospital and the East London Mosque.
Шығу тегі және топонимиясы
Уайтчепель бастапқыда Степнидің елордасы мен приходтың бір бөлігі болды, бірақ оның Рим жолындағы Эссекске қарай Алдгейттен тыс орналасқандығынан халық саны артып, осының салдарынан, адамдардың Степнидің Сент-Данстан приход шіркеуіне қашық сапар жасауын болдырмау үшін Сент-Мэриге арналған қосалқы шіркеу салынды. Ең алғашқы белгілі пастор 1329 жылы Хью де Фулборн болды. Уайтчепель атын осы шіркеуден, Сент-Мэри Матфелондан алған, ол жақын орналасқан Лондон мұнарасының Ақ мұнарасы сияқты, бір кезде көзге түріп, әдемі болу үшін ақ түспен боялған. Матфелон атауының шығу тегі белгісіз және ерекше болып көрінеді. 1338 жылы Уайтчепель дербес приходқа айналды, ал бұрын Степнидегі қосалқы шіркеу болған Сент-Мэри Матфелон енді приход шіркеуіне айналды.
Whitechapel was originally part of the Manor and Parish of Stepney, but population growth resulting from its position just outside the Aldgate on the Roman Road to Essex resulted in significant population growth, so a chapel of ease, dedicated to St Mary was established so people did not have to make the longer journey to Stepney's parish church St Dunstans. The earliest known rector was Hugh de Fulbourne in 1329. Whitechapel takes its name from that church, St Mary Matfelon, which like the nearby White Tower of the Tower of London was at one time whitewashed to give it a prominent and attractive appearance. The etymology of the Matfelon element is unclear and apparently unique. Around 1338, Whitechapel became an independent parish, with St Mary Matfelon, originally a chapel of ease within Stepney, becoming the parish church.
Ежелгі приходтың географиясы
Уайтчепельдің арқауы – Лондон қабырғасындағы Олдгейттен Эссек қаласындағы Колчестерге (Рим Британиясының алғашқы астанасы) және одан әрі созылған ежелгі Рим жолы. Кейіннен Ұлы Эссекс жолы деп аталған бұл жол қазір A11 деп белгіленген. Бұл тарихи бағыт Уайтчепельден өтетін немесе оның шекарасымен қатар жүретін жерде Уайтчепель жоғарғы көшесі және Уайтчепель жолы деп аталады. Көп ғасырлар бойы Лондонға және одан сапар шегетін саяхатшылар осы бағыттағы Уайтчепель жоғарғы көшесіндегі көптеген пошта станцияларында тоқтаған. Ал бұл жер, осы қорғаныс жүйесін бірден ауыстырған үш бекіністің бірі ретінде де пайдаланылған. 1807-1808 жылдары тұрғын үйлер салу үшін бұл төбе алынып тасталды.
Whitechapel's spine is the old Roman Road, that ran from the Aldgate on London's Wall, to Colchester in Essex (Roman Britannia's first capital), and beyond. This road, which was later named the Great Essex Road, is now designated the A11. This historic route has the names Whitechapel High Street and Whitechapel Road as it passes through, or along the boundary, of Whitechapel. For many centuries travellers to and from London on this route were accommodated at the many coaching inns which lined Whitechapel High Street. or additionally or alternatively, as one of the three forts which replaced that system of defence immediately afterwards. The mount was removed to allow residential development in 1807–1808.
Давенент қоры мектебі
1680 жылы Ральф Давенант (Уайтчепель приходының пасторы), оның әйелі және қарындасы қырық балаға сауат ашу, есептеу және «Англия шіркеуінің негіздерін» үйрету үшін мектеп мұғаліміне үлкен қаражат сыйлады. Сол құжатта Генри мен Сара Гуллиферлер отыз кедей қыздың білімі үшін жауапкершілік алуға міндеттенді; атап айтқанда, мектеп мұғалімі оларға «кетехизмді, оқуды, тоқуды, қарапайым тігісті және басқа да пайдалы еңбектерді» үйретуі тиіс еді.
In 1680, Ralph Davenant (rector of the parish of Whitechapel), his wife and his sister in law bequeathed a large sum for a schoolmaster to teach literacy, numeracy and the "principles of the Church of England" to forty boys of the parish. In the same deed Henry and Sarah Gullifer undertook to provide for the education of thirty poor girls; namely a schoolmistress was to teach them the "catechism, reading, knitting, plain sewing, and any other useful work".
Лондон корольдік ауруханасы
Лондон ауруханасы 1740 жылы ерікті аурухана ретінде құрылды және бір жыл ішінде Финсбериден Прескот көшесіне, Оңтүстік Уайтчепелдің тығыз және әлеуметтік жағдайы нашар аймағына көшірілді. Оның мақсаты – "барлық ауру және денсаулығы нашар адамдарға, әсіресе өндірісшілерге, сауда флотындағы теңізшілерге және олардың әйелдері мен балаларына көмек көрсету" болды. 1757 жылы аурухана сол кездегі көбінесе ауылдық Уайтчепел-роуд жеріне көшірілді және Лондон ауруханасы деп атау өзгертілді. 1990 жылы 250 жылдығын тойлағанда ол Лондонның Корольдік ауруханасы болып танылды. Жаңа ғимарат 2012 жылы, оның орнын бастан аяқ ауыстырған ескі ғимараттың қасына салынды. 2023 жылы ескі аурухана ғимараты Поплардағы Мулберри Плейс орнын басып, жаңа Тауэр Хамлетс қалалық әкімдігіне айналды.
The London Infirmary was established as a voluntary hospital in 1740, and within a year soon moved from Finsbury to Prescot Street, a very densely populated and deprived part of southern Whitechapel. Its aim was "The relief of all sick and diseased persons and, in particular, manufacturers, seamen in the merchant service and their wives and children". The hospital moved to the then largely rural Whitechapel Road site in 1757, and was renamed the London Hospital. It became known as the Royal London Hospital on its 250th anniversary in 1990. The new building, adjacent to the old building it replaced, was opened in 2012. In 2023 the old hospital building became the new Tower Hamlets Town Hall, replacing the Mulberry Place site in Poplar.
18-19 ғасырлар
Лондонның шығыс бөлігінің көптеген басқа аудандары сияқты, Уайтчепель де зор кедейлік, тығыздық және осыған байланысты әлеуметтік мәселелермен әйгілі болды. Уильям Бут 1865 жылы Уайтчепельдегі Томас көшесіндегі Достар зиратында орнатылған шатырда жақсы жаңалықты уағыздап, Христиандық жаңару қоғамын құрды. Басқалар оның христиандық миссиясына қосылды және 1878 жылдың 7 тамызында 272 Уайтчепель жолында өткен жиналыста Құтқару армиясы құрылды. Оның миссиясы және кедейлерге көмектесудегі еңбегі ескерткішпен бейнеленген. Халық саны Англияның ауылдық жерлерінен және алыс аймақтардан келген көшпендердің арқасында тез өсті. Осылардың көптегені ирландтықтар немесе еврейлер еді. Батыс Уайтчепель және көршілес Ваппинг аудандары, осы аймаққа көптеген немістердің келуіне байланысты «Кіші Германия» деп аталды. Осы адамдардың көптегені және олардың ұрпақтары қант өнеркәсібінде жұмыс істеді. Алия көшесіндегі Санкт-Джордж неміс лютеран шіркеуі – осы қауымдастықтың мұрасы. 1883–1884 жылдар аралығында жазған идиш театрының актері Якоб Адлер: «Біз осы Уайтчепельге қаншалықты терең бойласақ, соншалықты көңіліміз түсіп бара жатты. Бұл Лондон ма? Ресейде де, кейін Нью-Йорктің ең жаман аудандарында да 1880-жылдардағы Лондон сияқты кедейлік көрмедік», – деп жазды. Осы кең таралған кедейлік көптеген әйелдерді проституцияға итермеледі. 1888 жылдың қазан айында Метрополитен полициясы Уайтчепельде 1200 «өте төмен деңгейдегі» проститутка және шамамен 62 бордель бар екенін бағалады. Чарльз Буттың «Лондон халқының өмірі мен еңбегі» еңбегінде оларға, әсіресе Блэкволл теміржолына тиесілі Блэкволл ғимараттары сияқты тұрғын үйлерге ерекше сілтеме жасалған. Осындай проституткалар 1888–1891 жылдар аралығындағы Уайтчепельдегі 11 құрбандыққа (кісі өлтіру) жатты, олардың кейбіреулерін «Жетірткіш Джек» деп белгілі болған аңызға айналған серийлі кісі өлтіруші жасады. Бұл шабуылдар ауданда және бүкіл елде үлкен қорқыныш тудырды және әлеуметтік реформаторлардың назарын ауданның нашарлығы мен жаман әдеттеріне аударды, тіпті осы қылмыстар бүгінгі күнге дейін ашылмады. 1889 жылы құрылған Лондон округі кеңесі жаңа тұрғын үйлерді салуға және шаруашылықтарды тазалауға инвестиция жасауға көмектесті, бұл сол кездегі танымал мақсаттар еді. «Сіл адам» Джозеф Меррик (1862–1890) Уайтчепельде кеңінен танымал болды – ол Уайтчепель жолындағы дүкенде көрсетілді, содан кейін Фредерик Тревес (1853–1923) оған Корольдік Лондон ауруханасында көмектесті, ол дәл сол дүкеннің қарамағында орналасқан. Ауруханада оның өміріне арналған музей бар.
In common with many other parts of the East End of London, Whitechapel gained a reputation for severe poverty, overcrowding, and the social problems that came with it. William Booth began his Christian Revival Society, preaching the gospel in a tent, erected in the Friends Burial Ground, Thomas Street, Whitechapel, in 1865. Others joined his Christian Mission, and on 7 August 1878 the Salvation Army was formed at a meeting held at 272 Whitechapel Road. A statue commemorates both his mission and his work in helping the poor. The population grew quickly with migrants from the English countryside and further afield. Many of these incomers were Irish or Jewish. Western Whitechapel, and neighbouring areas of Wapping, became known as Little Germany due to the large numbers of German people who came to the area; many of these people, and their descendants, worked in the sugar industry. The St George's German Lutheran Church on Alie Street is a legacy of that part of the community. Writing of the period 1883–1884, Yiddish theatre actor Jacob Adler wrote, "The further we penetrated into this Whitechapel, the more our hearts sank. Was this London? Never in Russia, never later in the worst slums of New York, were we to see such poverty as in the London of the 1880s." This endemic poverty drove many women to prostitution. In October 1888 the Metropolitan Police estimated that there were 1,200 prostitutes "of very low class" resident in Whitechapel and about 62 brothels. Reference is specifically made to them in Charles Booth's Life and Labour of the People in London, especially to dwellings called Blackwall Buildings belonging to Blackwall Railway. Such prostitutes were numbered amongst the 11 Whitechapel murders (1888–91), some of which were committed by the legendary serial killer known as "Jack the Ripper". These attacks caused widespread terror in the district and throughout the country and drew the attention of social reformers to the squalor and vice of the area, even though these crimes remain unsolved today. London County Council, founded 1889, helped deliver investment in new housing and slum clearance; objectives which were a popular cause at the time. The "Elephant Man" Joseph Merrick (1862–1890) became well known in Whitechapel – he was exhibited in a shop on the Whitechapel Road before being helped by Frederick Treves (1853–1923) at the Royal London Hospital, opposite the actual shop. There is a museum in the hospital about his life.
20 ғасыр
1902 жылы американдық жазушы Джек Лондон, Джейкоб Риістің «Кейінгі жартысының өмірі» атты еңбегіне қарсы жазу мақсатымен, жыртық киім киіп, Уайтчепелде тұрып, өзінің тәжірибелерін «Аңқырдағы халық» еңбегінде егжей-тегжейлі сипаттады. Риіс жақында АҚШ-тың ірі қалаларының көп бөлігіндегі жағдайдың қорқынышты түрде нашар екенін жариялаған еді. 1911 жылғы қаңтарда болған Сидни көшесінің қамауы (Степни шайқасы деп те аталады, себебі Уайтчепель Степни метрополитендік округінің құрамына кірді) полиция, әскери күштер мен латыш революционерлері арасындағы атысқа шайқас болды. Содан кейін ішкі істер министрі Уинстон Черчилль операцияны өз бақылауына алды, оның қатысу деңгейі сол кезде саяси дау тудырды. Оның өмірбаян жазушылары келіспей, ол полицияға операциялық бұйрықтар бермегенін айтты, бірақ Метрополитен полициясының мәлімдемесіне сәйкес, Сидни көшесіндегі оқиғалар «ішкі істер министрінің полицияның операциялық шешімдерін қабылдауының өте сирек жағдайы» болды. «Freedom Press» социалистік баспасы қазіргі капитализмді ойлап тапқан елдің жетекші қаласындағы жағдайды зерттеуді маңызды деп санады. Ол ағылшын кедейлігінің американдық кедейліктен әлдеқайда ауыр екенін тұжырымдады. Уайтчепель және Шығыс Ендтің басқа да аймақтарындағы кедейлік, баспанасыздық, қанаушылық еңбек жағдайлары, жыныстық қызмет көрсету және нәрестелердің өлімі, әлемдегі ең зор жеке байлықпен қатар, оны барлық түрдегі солшыл реформаторлар мен революционерлердің орталығына айналдырды – Джордж Бернард Шоудан бастап, оның Фабиан қоғамы Уайтчепелде үнемі кездесетін, Владимир Ленинге дейін, ол Ресейден жер аударылған кезде Уайтчепелде митингтер өткізді. Бұл аймақта Шарлотта Уилсон құрған анархистік «Freedom Press» баспаханасы әлі де орналасқан. 1936 жылғы 4 қазанда Освальд Мосли басқаратын Ұлыбританиялық фашистер одағы, еврей халқы көп шоғырланған Шығыс Ендіден шеру өткізуді жоспарлады. БУФ Тауэр-Хиллде және оның төңірегінде жиналды, ал жүздеген мың жергілікті тұрғындар шеруді тоқтатуға келді. Тауэр-Хилл маңында БУФ-пен қақтығыстар болды, бірақ зорлықтың көп бөлігі полиция БУФ-тың өтуіне арналған жолды ашуға тырысқанда болды. Полиция жақын маңдағы Кэбл-стритте наразылық білдірушілермен күресті – бұл қақтығыстар сериясы Кэбл-стрит шайқасы және Тауэр-Хилл шайқасы деп аталды, бірақ ең ірі қақтығыстар Олдгейт пен Уайтчепелде, атап айтқанда Гардинер бұрышында, Леман-стрит, Коммерциялық көше және Уайтчепел-Хай-стрит қиылысында болды. Сент-Марк және Али көшелерінің қиылысында орналасқан халал мейрамханасы 1939 жылы сол аймақта тұратын көптеген үнді теңізшілеріне қызмет көрсету үшін ашылды. Қазір ол Шығыс Лондондағы ең көне үнді мейрамханасы. Уайтчепель 20-ғасырдың бірінші жартысында кедей болып қала берді, бірақ бұрынғыдан аздап жақсарды. Ол жаудың бомбалауынан және кейіннен неміс V қаруларының шабуылдарынан қатты зақым көрді. Қауымдық шіркеу, Сент-Мэри Матфелон, 1940 жылғы 29 желтоқсандағы шабуылда қатты зақымдалды, бұл шабуыл Лондонның екінші Ұлы өртіне әкеп соқты. Қалдықтары 1952 жылы бұзылды. Сент-Мэридің тастан жасалған іздері мен бұрынғы зираты Алтаб Али саябағының бір бөлігі ретінде сақталды. 1978 жылғы 4 мамырда үш жасөспірім 24 жастағы Бангладеш туған киім тігуші Әлтаб Әлиді жұмысынан үйіне қайтып бара жатқанда нәсілдік жеккөрушілікпен өлтірді. Шабуыл Адлер көшесінде, Сент-Мэри шіркеуінің басында, Сент-Мэри Матфелонның бұрын тұрған жерінде болды. Оның өлтірілуіне байланысты жергілікті бенгал қауымының көпшілік наразылығы болды. Бұрынғы шіркеудің бақшалары кейіннен оның құрметіне Алтаб Али саябағы деп аталды. 1990 жылы Хаммерсмит пен Уайтчепель арасындағы Метрополитен желісі жойылды және Хаммерсмит және Сити желісі деп аталатын жаңа желі ретінде бөлек көрсетілді.
In 1902, American author Jack London, looking to write a counterpart to Jacob Riis's seminal book How the Other Half Lives, donned ragged clothes and boarded in Whitechapel, detailing his experiences in The People of the Abyss. Riis had recently documented the astoundingly bad conditions in large swathes of the leading city of the United States. The Siege of Sidney Street (also known as the Battle of Stepney, after the Metropolitan Borough of Stepney of which Whitechapel was part) in January 1911 was a gunfight between police and military forces, and Latvian revolutionaries. Then Home Secretary Winston Churchill took over the operation, and his presence caused a political row over the level of his involvement during the time. His biographers disagreed and claimed that he gave no operational commands to the police, but a Metropolitan Police account states that the events of Sidney Street were "a very rare case of a Home Secretary taking police operational command decisions". The Freedom Press, a socialist publishing house, thought it worthwhile to explore conditions in the leading city of the nation that had invented modern capitalism. He concluded that English poverty was far rougher than the American variety. The juxtaposition of the poverty, homelessness, exploitative work conditions, prostitution, and infant mortality of Whitechapel and other East End locales with some of the greatest personal wealth the world has ever seen made it a focal point for leftist reformers and revolutionaries of all kinds, from George Bernard Shaw, whose Fabian Society met regularly in Whitechapel, to Vladimir Lenin, led rallies in Whitechapel during his exile from Russia. The area is still home to Freedom Press, the anarchist publishing house founded by Charlotte Wilson. On Sunday 4 October 1936, the British Union of Fascists led by Oswald Mosley, intended to march through the East End, an area with a large Jewish population. The BUF mustered on and around Tower Hill and hundreds of thousands of local people turned out to block the march. There were violent clashes with the BUF around Tower Hill, but most of the violence occurred as police tried to clear a route through the crowds for the BUF to follow. The police fought protesters at nearby Cable Street – the series of clashes becoming known as the Battle of Cable Street – and Tower Hill, but the largest confrontations took place at Aldgate and Whitechapel, notably at Gardiner's Corner, at the junction of Leman Street, Commercial Street and Whitechapel High Street. The Halal restaurant on the junction of St Mark Street and Alie Street opened in 1939 to serve the many Indian seamen living in the area. It is now the oldest Indian restaurant in East London. Whitechapel remained poor through the first half of the 20th century, though somewhat less desperately so. It suffered great damage from enemy bombers during the Blitz, and from the subsequent German V weapon attacks. The parish church, St Mary Matfelon, was badly damaged in a raid on 29 December 1940, a raid so damaging that it caused the Second Great Fire of London. The remains were demolished in 1952. St Mary's traced stone footprint and former graveyard remain, as part of Altab Ali Park. On 4 May 1978, three teenagers murdered Altab Ali, a 24 year old Bangladesh born clothing worker, in a racially motivated attack, as he walked home after work. The attack took place on Adler Street, by St Mary's Churchyard, where St Mary Matfelon had previously stood. The reaction to his murder provoked the mass mobilisation of the local Bengali community. The gardens of the former churchyard were later renamed Altab Ali Park in his memory. The Metropolitan line between Hammersmith and Whitechapel was withdrawn in 1990 and shown separately as a new line called the Hammersmith & City line.
21 ғасыр
Кроссрейл Элизабет желісінің Уайтчепель станциясына тоқтайды. Шығыс бағытындағы пойыздар 2010 жылы басталған кең ауқымды қайта құрудан өткен тарихи станциядан шыққаннан кейін екі тармаққа бөлінеді. Кроссрейлге дайындық үшін 2016 жылдың қаңтар айында қызметтерді жақсарту және станцияның сыйымдылығын арттыру мақсатында ескі Уайтчепель станциясы жөндеу және жаңғырту жұмыстары үшін жабылды. Корольдік Лондон ауруханасы 2012 жылы жабылып, 650 миллион фунт стерлингке жаңа ғимаратта қайта ашылды, ол бастапқы орналасқан жерінің артында салынды. Кейін жергілікті кеңес ескі орнына иелік етіп, Мулбери Плейс қаласындағы қалалық әкімшіліктің ғимаратын алмастырып, жаңа қалалық әкімшілік ғимаратын ашты. 2022 жылдың наурызында Уайтчепель станциясының табельдеріне бенгал тілінде "হোয়াইটচ্যাপেল" деген жазу орнатылды. Лондонның британдық пакистандық мэрі Садик Хан 26 наурыздағы Бангладеш Тәуелсіздік күніне дейін табельдер орнатылғанына "қуанышты" екенін айтты. Сондай-ақ 2022 жылы Уайтчепельде, бұрынғы Адлер үйі орналасқан жерде, Адлер және Кок көшелерінің қиылысында Ұлыбританиядағы еврей тарихи мұрасын сақтау қоғамының филиалы тарихи белгі орнатылды. Адлер үйі 1891-1911 жылдары Британ империясының бас раввині Герман Адлердің құрметіне аталды. Бұл белгі 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Уайтчепельдің британдық еврей босқындарының өмірі үшін маңызды орталық болғанын көрсетеді.
Crossrail calls at Whitechapel station on the Elizabeth line. Eastbound services will be split into two branches after leaving the historic station which underwent a massive redevelopment that started in 2010. In order to prepare for Crossrail, in January 2016, the old Whitechapel station was closed for refurbishment and modernisation work in order to improve services and increase capacity in the station. The Royal London Hospital was closed and re opened behind the original site in 2012 in a brand new building costing £650m. The old site was then repurchased by the local council to open a new town hall, replacing the existing Town Hall at Mulberry Place. In March 2022, Whitechapel station signs had "হোয়াইটচ্যাপেল" in Bengali installed. The British Pakistani Mayor of London Sadiq Khan was "delighted" that the signage was installed ahead of Bangladesh Independence Day on 26 March. Also in 2022 a historical marker was placed in Whitechapel, on the site of the former Adler House at the junction of Adler and Coke Streets by the Jewish American Society for Historic Preservation UK Branch. Adler House was named in honour of the Chief Rabbi of the British Empire, Herman Adler, 1891–1911. The marker recognises the significance of Whitechapel as the centre of British Jewish refugee life in the late 19th and early 20th centuries.
Басқару
Жергілікті кеңес мекемелері ескі Лондон корольдік ауруханасының ғимаратында азаматтық орталық ретінде біріктіріледі. Жергілікті кітапхана, енді «Идея дүкені» деп аталады, Уайтчепель көшесінде орналасқан.
Local council facilities will be grouped within the old Royal London Hospital building as a civic centre. The local library, now called an Idea Store is located on Whitechapel Road.
Мәдениет
Уайтчепель-роудта 19 ғасырдағы екі театр орналасқан: Эффингем (1834–1897) және Павильон театры (1828–1935; ғимарат 1962 жылы бұзылды). Чарльз Диккенс кіші (Чарльз Диккенстің үлкен баласы) өзінің 1879 жылғы «Лондонның Диккенс сөздігі» кітабында Павильонды былай сипаттады: «3000-нан астам адамды қабылдай алатын үлкен шығыс аймақтық театры. Дөңгелек типтегі мелодрама, фарс, пантомима және т.б.» 20 ғасырдың басында бұл аймақтың көптеген еврей халқына қызмет ететін идиш театрының үйі болды және ағылшын-еврей «Уайтчепель жігіттері» авангардты әдеби және көркемдік қозғалысын тудырды. 1970 жылдардан бері Уайтчепель және Шығыс Лондонның басқа да жақын маңдағы аудандары Лондонның өнер өмірінде маңызды орын алды. Аймақтың ең танымал өнер мекемесі – 1901 жылы құрылған Уайтчепель өнер галереясы, ол кедей ауданда жоғары мәдениеттің алдыңғы қатарында болды. Аудан жаңаруымен (gentrified) қала бойынша, тіпті халықаралық деңгейде танымалдылыққа ие болып, қолдау алды. 2005 жылдан бастап галерея Heritage Lottery Fund қорынан 3,26 миллион фунт стерлинг көмегімен кеңейтілді. Жаңа нысан 2009 жылы ашылды. 21 ғасырдың басында Уайтчепель Лондонның панк-рок және скүз-рок өнерінде маңызды орын алды, бұл өнердің орталығы Уайтчепель фабрикасы және Ритм фабрикасы болды, ол сонымен қатар мейрамхана мен түнгі клуб есебінде де жұмыс істеді. Бұл өнерге The Libertines, Zap!, Nova, The Others, Razorlight және The Rakes сияқты топтар кіреді, олардың барлығы музыкалық чарттарда коммерциялық сәттілікке жетті.
Whitechapel Road was the location of two 19th century theatres: The Effingham (1834–1897) and The Pavilion Theatre (1828–1935; building demolished in 1962). Charles Dickens Jr. (eldest child of Charles Dickens), in his 1879 book Dickens's Dictionary of London, described the Pavilion this way: "A large East end theatre capable of holding considerably over 3,000 persons. Melodrama of a rough type, farce, pantomime, &c." In the early 20th century it became the home of Yiddish theatre, catering to the large Jewish population of the area, and gave birth to the Anglo Jewish 'Whitechapel Boys' avant garde literary and artistic movement. Since at least the 1970s, Whitechapel and other nearby parts of East London have figured prominently in London's art scene. Probably the area's most prominent art venue is the Whitechapel Art Gallery, founded in 1901 and long an outpost of high culture in a poor neighbourhood. As the neighbourhood has gentrified, it has gained citywide, and even international, visibility and support. From 2005 the gallery underwent a major expansion, with the support of £3.26 million from the Heritage Lottery Fund. The expanded facility opened in 2009. Whitechapel in the early 21st century has figured prominently in London's punk rock and skuzz rock scenes, with the main focal point for this scene being Whitechapel Factory and Rhythm Factory bar, restaurant, and nightclub. This scene includes the likes of The Libertines, Zap!, Nova, The Others, Razorlight, and The Rakes, all of whom have had some commercial success in the music charts.
Демография
Бангладештіктер аймақтағы ең ірі этникалық топ болып табылады және Уайтчепел ауданының жалпы халқының 40% құрайды. Уайтчепел жолының соңында орналасқан Шығыс Лондон мешіті Еуропадағы ең ірі мешіттердің бірі. Мешіт қоғамы 1910 жылы құрылған, ал Силхети қауымы жылдар бойы тез өскендіктен мешітке деген қажеттілік артты. 1985 жылы бұл үлкен, арнайы салынған күмбезді және минаретті мешіт Уайтчепелдің орталығында салынды, ол әр апта сайын мыңдаған жамағатты тартады және 2004 жылы Лондон мұсылман орталығымен одан әрі кеңейтілді. 2005 жылы Уильям Верри Дэвид Аджайдың жобасы бойынша 12 миллион фунт стерлинг қаржымен салған Уайтчепел идея дүкені кітапханасы 2006 жылғы Стирлинг жүлдесіне ұсынылды. Уайтчепел 2011 жылмен салыстырғандаАқ британдықАзиялықҚара Уайтчепел халқы 14,86224.4%49.8%4.4%Лондонның Тауэр-Хамлетс ауданы31.2%41.2%7.3%
Bangladeshis are the largest ethnic group in the area, making up 40% of the Whitechapel ward total population. The East London Mosque at the end of Whitechapel Road is one of the largest mosques in Europe. The mosque group was established as early as 1910, and the demand for a mosque grew as the Sylheti community grew rapidly over the years. In 1985 this large, purpose built mosque with a dome and minaret was built in the heart of Whitechapel, attracting thousands of worshippers every week, and it was further expanded with the London Muslim Centre in 2004. A library, the Whitechapel Idea Store, constructed in 2005 at a cost of £12 million by William Verry to a design by David Adjaye, was nominated for the 2006 Stirling Prize. Whitechapel compared 2011White BritishAsianBlackWhitechapel Population 14,86224.4%49.8%4.4%London Borough of Tower Hamlets31.2%41.2%7.3%
Әдебиетте
Уайтчепель Чарльз Диккенстің «Пиквик қағаздары» (22-тарау) романында Пиквиктер Ипсвичке кеткенде тоқтайтын «Булл Инн» тавернасының орналасқан жері ретінде суреттеледі. Жолда, Уайтчепель жолымен келе жатқан Сэм Веллер бұл «өте жақсы маңай емес» дейді және кедейлік пен мұндағы шабақтардың көптігі арасындағы байланысты байқайды. Диккенстің «Оливер Твист» романындағы Фагиннің бірі Уайтчепельде орналасқан, ал Фагиннің прототипі, мүмкін, 1785–1850 жылдары өмір сүрген Айки Соломон есімді жергілікті ұрлық тауары сатушы болған. Уайтчепель еврей авторларының көптеген романдарының оқиғасы осы жерде өрбітеді, мысалы, Израиль Зангуиллдің «Гетто балалары» және «Шнорнерлердің патшасы», сондай-ақ Саймон Блюменфельдтің «Еврей баласы». Шолем Алейхемнің классикалық идиш романының бірнеше тарауы 20-ғасырдың басындағы Уайтчепельде, Шығыс Еуропадан қашқан кедей еврей отбасының көзқарасынан баяндалады. Эммануэль Литвиновтың «Кішкентай планета арқылы саяхат» романында Уайтчепель және оның еврей тұрғындары 1920-1930 жылдардағы өмірді көрнекті бейнелейді. Уильям Гибсон мен Брюс Стерлингтің «Айырмашылық қозғалтқышы» романының басты кейіпкері, люддит көшбасшысының қызы және жезөкше Сибил Джерард Уайтчепельден шыққан. Романның сюжеті осы жерде басталады. Майкл Муркоктың «Азаттыққа қираған үйінділер» романындағы эпизодтардың бірі 1905 жылғы Уайтчепельде орын алады, онда Польшадан келген он бір жасар еврей босқыны, ата-анасымен бірге тер төгіп жұмыс істейтін шеберханадағы өмірі және орыс революционерлері мен патша сақшылары арасындағы қақтығыс суреттеледі. Моника Алидің 2003 жылғы «Брик Лейн» романы Уайтчепельде өрбітеді және 1990-шы жылдардың басында және 2000-шы жылдардың басында Тауэр-Хамлетсте өмір сүрген жас бангладештік әйелдің өмірін көрсетеді. Уайтчепель Джек-Жарқау туралы көптеген туындыларда оқиға орны ретінде қолданылады. Мұндай мысалдардың бірі – 1987 жылғы Айен Синклердің «Ақ шапалақ» романы. Бұл оқиға сонымен қатар танымал комикс авторы Уоррен Эллис жазған «FreakAngels» ғылыми-фантастикалық веб-комикінің оқиға орыны болып табылады. Уайтчепель Эдит Пиафтың «C'est à Hambourg» әнінде әлемдік орындардың бірі ретінде еске алынады, онда жезөкшелердің ауыр өмірі суреттеледі. 2002 жылы Уайтчепель Артур Конан Дойлдың «Сассекс вампирі» әңгімесіне негізделген Шерлок Холмс фильмінің түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды. Уайтчепель 2013–2016 жылдары көрсетілген «Риппер-стрит» телесериалының түсірілім орны болды.
Whitechapel features in Charles Dickens's Pickwick Papers (chapter 22) as the location of the Bull Inn, where the Pickwickians take a coach to Ipswich. En route, driving along Whitechapel Road, Sam Weller opines that it is "not a wery nice neighbourhood" and notes the correlation between poverty and the abundance of oyster stalls here. One of Fagin's dens in Dickens's Oliver Twist was located in Whitechapel, and Fagin himself was possibly based on a notorious local 'fence' named Ikey Solomon (1785–1850). Whitechapel is also the setting of several novels by Jewish authors such as Children of the Ghetto and The King of Schnorrers by Israel Zangwill and Jew Boy by Simon Blumenfeld. Several chapters of Sholem Aleichem's classic Yiddish novel Adventures of Mottel the Cantor's Son take place in early 20th century Whitechapel, depicted from the point of view of an impoverished East European Jewish family fleeing the pogroms. The novel Journey Through a Small Planet by Emanuel Litvinoff vividly describes Whitechapel and its Jewish inhabitants in the 1920s and 1930s. The prostitute and daughter of a Luddite leader Sybil Gerard, main character of William Gibson and Bruce Sterling's novel The Difference Engine comes from Whitechapel. The novel's plot begins there. One of the episodes in Michael Moorcock's novel Breakfast in the Ruins takes place in 1905 Whitechapel, described from the point of view of an eleven year old Jewish refugee from Poland, working with his parents at a sweatshop, who is caught up in the deadly confrontation between Russian revolutionaries and agents of the Czar's Secret Police. Brick Lane, the 2003 novel by Monica Ali is based in Whitechapel and documents the life of a young Bangladeshi woman's experience of living in Tower Hamlets in the 1990s and early 2000s. Whitechapel is used as a location in most Jack the Ripper fiction. One such example is the bizarre White Chappel Scarlet Tracings (1987) by Iain Sinclair. It also features as the setting for the science fiction Webcomic FreakAngels, written by popular comics writer Warren Ellis. Whitechapel is one of the worldwide locations referenced in Edith Piaf's song C'est à Hambourg , describing the harsh life of prostitutes. In 2002, Whitechapel was used as the setting for a Sherlock Holmes film, The Case of the Whitechapel Vampire, based on the Arthur Conan Doyle story The Adventure of the Sussex Vampire. Whitechapel serves as the setting for the television series Ripper Street, which aired 2013–2016.
Қазіргі темір жол станциялары
Уайтчепелде екі метро станциясы бар: Олдгейт-Ист және Уайтчепель. Олдгейт-Ист Дистрикт және Хаммерсмит пен Сити желілерімен қамтамасыз етіледі. Уайтчепельге осы желілермен қатар Элизабет және Шығыс Лондон желілері де қызмет көрсетеді.
Whitechapel has two underground stations: Aldgate East and Whitechapel. Aldgate East is served by the District line and the Hammersmith & City. Whitechapel is also served by these lines, as well by the Elizabeth line and the East London Line.
Тарихи темір жол станциялары
Уайтчепел станциясы бастапқыда Уайтчепел (Майл-Энд) деп аталды, бұл оның Уайтчепелдің Миль-Эндпен және Бетнал Гринмен шекарасында орналасқандығын көрсетеді. Алдгейт-Ист станциясы бастапқыда қазіргі орнынан батысқа қарай 150 метрде болды, сондай-ақ бір кезде қазіргі Шығыс Лондон мешітінің шығысында Сент-Мэри (Уайтчепел-роуд) деп аталатын қосымша дистрикт желісі станциясы болған. 1930 жылдары Алдгейт-Ист станциясы бастапқы орнынан шығысқа қарай 150 метрге көшірілді, соның салдарынан үш станса тым жақын орналасты; нәтижесінде теміржол үш стансаның арасындағы Сент-Мэри станциясын жабып үнемдеді.
Whitechapel station was originally called Whitechapel (Mile End) to reflect its position just inside Whitechapel's boundary with Mile End and also its boundary with Bethnal Green. Aldgate East station was originally 150 metres west of its current location and there was once an additional district line station immediately east of the modern East London Mosque called St Mary's (Whitechapel Road). In the 1930s, Aldgate East station was relocated 150 metres east of its original position, meaning there would then be three stations in very close proximity; as a result, the railway economised by closing St Mary's, in the middle of the three stations.
Басқа режимдер
Лондонның 15, 25, 106, 115, 135, 205, 254, D3, N15, N205, N253, N550 және N551 автобустары осы аумақта қозғалады. Уайтчепель орталықтағы Уайтчепель жолындағы A11 және оңтүстікте A13 және A1203 тас жолы (шығыс-батыс бағытында) арқылы Ұлттық жол желісіне қосылған. A11 жолындағы CS2 велосипедтік бағыты Олдгейттен Стратфордқа дейін созылады.
London Buses 15, 25, 106, 115, 135, 205, 254, D3, N15, N205, N253, N550 and N551 all operate within the area. Whitechapel is connected to the National Road Network by both the A11 on Whitechapel Road in the centre and, to the south, the A13 and The Highway A1203 running east–west. Cycle Superhighway CS2 runs from Aldgate to Stratford on the A11.
Болашақтағы даму
Уайтчепель базары мен A11 дәлізі қазіргі уақытта маршрут бойындағы қоғамдық кеңістіктерді жақсартуға 20 миллион фунт стерлинг инвестиция тартуда. Лондонның Тауэр-Хэмлетс және Ньюхэм округтері Англия мұрасы және Лондондық көлікпен бірлесіп осы жердегі тарихи ғимараттарды қайта жаңарту және базарының жағдайын жақсартуда.
Whitechapel Market and the A11 corridor is currently the subject of a £20 million investment to improve the public spaces along the route. The London Boroughs of Tower Hamlets & Newham are working with English Heritage and Transport for London to refurbish the historic buildings at this location and improve the market.