Кіріспе
Канадалық ядролық химик Лео Яффе (6 шілде 1916 – 14 мамыр 1997) – Канаданың ядролық химия ғалымы және ядролық энергияны бейбіт мақсатта пайдалануды қолдаушы. Солтүстік Дакота штатының Девлс-Лейк қаласында туған, 1920 жылы отбасы Виннипегке көшіп келді. Манитоба университетінде білім алып, 1940 жылы ғылым бакалавры (құрметті дипломмен), 1941 жылы ғылым магистрі дәрежесін алды, ал 1982 жылы құрметті ғылым докторы ғылыми атағымен марапатталды. 1943 жылы Макгилл университетінде докторлық диссертациясын қорғады. 1943 жылы «Канаданың атом энергиясы» компаниясына қабылданып, Манхэттен жобасының Монреаль зертханасында жұмыс істеді, соғыс аяқталғаннан кейін Онтарио штатындағы Оттава өзенінің жағасында орналасқан Чалк-Ривер зертханасына ауысты. 1952 жылға дейін «AECL» компаниясында қызмет етті. 1952 жылы Монреальге көшіп келді, онда Макгилл университетінде Ж.С. Фостер циклотроны құрылысы аяқталған болатын. 1958 жылы химия кафедрасының Макдональд профессоры атанды. 1963 жылдан 1965 жылға дейін Венадағы Халықаралық атом энергиясы агенттігінде ғылыми-зерттеу жұмыстарының директоры болып жұмыс істеді. Макгилл университетіне оралғаннан кейін 1972 жылға дейін химия кафедрасын басқарды. 1974 жылы әкімшілік бойынша проректор болып тағайындалды және 1981 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда болды. 1981 жылдан 1982 жылға дейін Канаданың Химия институтының президенті болды. Бетти Уоркманға үйленді, екі баласы бар: Карла Красник және Марк Яффе. Л. Яффе 1997 жылы Монреальде қайтыс болды. Оның жеке қағаздары мен фотосуреттері Макгилл университетінің мұражайында сақтаулы.
Leo Yaffe, (July 6, 1916 – May 14, 1997) was a Canadian nuclear chemistry scientist and a proponent of the peaceful uses of nuclear power. Born in Devils Lake, North Dakota, his family moved to Winnipeg in 1920. He studied at the University of Manitoba receiving a B. Sc. (Hons) in 1940, a M. Sc. in 1941, and was awarded an honorary D. Sc. in 1982. He received a Ph. D. in 1943 from McGill University. In 1943, he was recruited by Atomic Energy of Canada Limited to work at the Manhattan Project's Montreal Laboratory, moving to the Chalk River Laboratories, on the banks of the Ottawa River, in Ontario, at the end of the war. He remained with the AECL until 1952. In 1952, he moved to Montreal, where the J. S. Foster cyclotron had just been built at McGill University. In 1958 he became the Macdonald Professor of Chemistry. From 1963 to 1965 he was director of research at the International Atomic Energy Agency in Vienna. Returning to McGill he was appointed head of the department of chemistry until 1972. In 1974 he was appointed vice principal (administration) which he held until he retired in 1981. From 1981 to 1982, he was the president of the Chemical Institute of Canada. He married Betty Workman and has two children: Carla Krasnick, and Mark Yaffe. Yaffe died in Montreal in 1997. The McGill University Archives holds a collection of his personal papers and photographs.
Дәйексөздер
Өкінішке орай, адамдар ядролықты көбінесе бомбамен байланыстырады. Мен ядролық энергияның бейбіт мақсаттарына шын жүректен сенемін. Көптеген адам ядролық медицинаның медициналық мәселелерді жеңуге қанша адамға көмектесетінін білмейді. "Білімді бір ұрпақтан екінші ұрпаққа жеткізу – мен үшін ең құрметті кәсіп".