Кіріспе
Unix-ке ұқсас операциялық жүйелерде find – бұл пайдаланушы белгілеген критерийлерге сәйкес файлдарды іздеп табатын және табылған әрбір объектінің жолын басып шығаратын, немесе басқа операция сұралса, табылған әрбір объектіде сол операцияны орындайтын командалық қабылдағыш. Ол іздеуді белгілі бір бастапқы орналасқан жерден бастайды, содан кейін иерархиялық құрылымның (әдетте ағаш тәрізді) түйіндерін (директорияларды) рекурсивті түрде шарлайды. Find бастапқы каталогтың астына орнатылған бір немесе бірнеше сақтау құрылғыларына тиесілі бөлімдердің әртүрлі файлдық жүйелерін шарлап, іздестіре алады. Іздеу критерийлеріне файл атауымен сәйкес келетін үлгі немесе файлдың өзгертілген уақытымен немесе қол жеткізу уақытымен сәйкес келетін уақыт аралығы кіруі мүмкін. Дәстүрлі түрде, find ағымдағы жұмыс каталогындағы барлық файлдардың тізімін қайтарады, бірақ пайдаланушылар іздеуді бастапқы каталогтың кез келген деңгейіне дейінгі ең көп шекті деңгеймен шектей алады. Қатысты locate бағдарламалары, find арқылы алынған индекстелген файлдардың дерекқорын (әдетте cron жұмысы арқылы белгілі бір интервалмен жаңартылады) пайдаланып, файлдарды атауы бойынша бүкіл файлдық жүйенің жылдам іздеу әдісін ұсынады.
Тарих
find командасы Unix-тің 5-ші нұсқасында Programmer's Workbench жобасының бір бөлігі ретінде пайда болды және Дик Хейт оны cpio командасымен бірге жазды, олар біріктіріліп қолданылуы тиіс еді. GNU find командасының бастапқы нұсқасын Эрик Деккер жазған. Кейін оны Дэвид МакКензи, Джей Плетт және Тим Вуд жетілдірді. Бұл команда IBM i операциялық жүйесіне де ауыстырылды.
Синтаксисті табу
$ find [H|L] path [operand expression] Бұл екі опция find командасының символдық сілтемелерді қалай өңдеу керектігін анықтайды. Көрсетілмеген жағдайда, find командасы символдық сілтемелерді іске қоспайды. -H опциясы find командасын символдық сілтемелерді іске қосуға мәжбүрлейді. -L опциясы тек командалық жол аргументтерін өңдеу кезінде ғана символдық сілтемелерді іске қосады. Бұл опциялар POSIX стандартында find үшін көрсетілген. Символдық сілтемелерді іске қосуды тоқтату үшін кеңінен қолданылатын опция - бұл -n опциясы. Кем дегенде бір жол өрнектен бұрын берілуі керек. find командасы жолдарды (wildcards) өзі түсіне алады, сондықтан shell globbing-ті басқару үшін командаларды сақтықпен жазып беру қажет. Өрнек элементтері командалық жол аргументтерінің шекарасымен бөлінеді, бұл әдетте shell синтаксисінде бос орынмен белгіленеді. Олар солдан оңға қарай бағаланады. Олар логикалық элементтерді, мысалы, ЖӘНЕ (және) мен ИЛИ (немесе) сондай-ақ предикаттарды (сүзгілер мен әрекеттерді) қамтуы мүмкін. GNU find POSIX стандартында көрсетілмеген көптеген қосымша мүмкіндіктерге ие.
The two options control how the find command should treat symbolic links. The default behaviour is never to follow symbolic links. The flag will cause the find command to follow symbolic links. The flag will only follow symbolic links while processing the command line arguments. These flags are specified in the POSIX standard for find. A common extension is the flag, for explicitly disabling symlink following. At least one path must precede the expression. find is capable of interpreting wildcards internally and commands must be quoted carefully in order to control shell globbing. Expression elements are separated by the command line argument boundary, usually represented as whitespace in shell syntax. They are evaluated from left to right. They can contain logical elements such as AND ( or ) and OR ( or ) as well as predicates (filters and actions). GNU find has a large number of additional features not specified by POSIX.