Теңіз жыланына ұқсас балық - Регалцеидтер отбасысы
Oarfish
Сирек кездесетін оарбалықтар (Regalecidae) – теңіздердегі ең ұзын сүйекті балықтар. Түрлері, сипаттамасы, және "патшалық" атауының шығу тегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Regalecidae тұқымдасына жататын ламапоидты пелагикалық балықтар.
Pelagic lampriform fish belonging to Regalecidae
Омар балықтары – Regalecidae тұқымдасына жататын ірі, тым ұзын, ламапоидты пелагикалық балықтар. Олардың екі туысына жататын үш түрі бар. Солардың бірі – алып омар балығы (Regalecus glesne) – тірідегі ең ұзын сүйекті балық, оның ұзындығы шамамен 17 метрге жетеді. "Омар балығы" деген атау олардың өте қысыңқы және созылған денелеріне немесе бұрынғы қате сенімге байланысты болуы мүмкін, яғни балықтар өздерін жамбас жүзбелерімен су арқылы "қозғайды" деп есептелген. Regalecidae тұқымдасының аты латын тіліндегі "regalis" сөзінен шыққан, ол "патшалық" дегенді білдіреді. Олардың сирек кездесуі және үлкен мөлшері, сондай-ақ дауылдардан кейін жағаға шығып қалатын жағдайлары мен ауру немесе өлімге ұшырағанда су бетінде қалу әдеті омар балықтарын көптеген теңіз серпілістері туралы әңгімелердің ықтимал көзі етеді. Ірі түрлері ойын балығы ретінде қарастырылып, шамалы көлемде коммерциялық аулауға тартылғанымен, омар балықтарын тірі ұстау өте сирек. Олардың еті желатин тәрізді консистенциясы болғандықтан, тамақ ретінде көп қолданылмайды.
Oarfish are large, greatly elongated, pelagic lampriform fish belonging to the small family Regalecidae. Found in areas spanning from temperate ocean zones to tropical ones, yet rarely seen, the oarfish family contains three species in two genera. One of these, the giant oarfish (Regalecus glesne), is the longest bony fish alive, growing up to in length. The common name oarfish is thought to be in reference either to their highly compressed and elongated bodies, or to the now discredited belief that the fish "row" themselves through the water with their pelvic fins. The family name Regalecidae is derived from the Latin regalis, meaning "royal". Their rarity and large size, along with occasional beachings of oarfish after storms, and their habit of lingering at the surface when sick or dying, make oarfish a probable source of many sea serpent tales. Although the larger species are considered game fish and are fished commercially to a minor extent, oarfish are rarely caught alive; their flesh is not well regarded for eating due to its gelatinous consistency.
Анатомиясы мен морфологиясы
Дорсальді қанаты (салыстырмалы түрде үлкен) көздерінен жоғары басталып, балықтың бүкіл ұзындығы бойымен созылады. Шамамен 400 дорсальді қанат сәулесінің алғашқы 10-13-і әртүрлі дәрежеде ұзын, соңынан қызғылт дақтармен және қанат ұштарындағы тері жапырақшаларымен әшекейленген қыртысты құрайды. Жамбас қанаттары да ұзын және әшекейлі, әрқайсысы бір-бес сәулеге дейін кемітілген. Кеуде қанаттары айтарлықтай кішірейіп, денесінің төменгі бөлігінде орналасқан. Анальді қанаты толығымен жоқ, ал құйрық қанаты да азаюы немесе мүлдем болмауы мүмкін, дене ұсақ нүктеге дейін тартылады. Барлық қанаттарда нағыз тікендер жоқ. Жаңа Зеландиядағы зерттеушілердің бір есебінде, балыққа тигенде "электр тоғы" сезілгені айтылған. Өзге туыстастары сияқты, омар балығының да кішкентай, бірақ жақсы көрінетін көлбеу аузы бар, тістері көрінбейді. Денесі қабықсыз, терісі оңай сызатылатын күміс түсті ганоинмен жабылған. Ағын балығында (Agrostichthys parkeri) терісі қатты түйіршіктермен қапталған. Барлық түрлерде газды қапшықтары жоқ, ал жеңілдік сәулелерінің саны өзгеріп отырады. Омар балығының түсі де әртүрлі: қабырғалары көкшілден қараға дейінгі жолақтармен, қара нүктелермен және иректермен жабылуы мүмкін. Бұл белгілер өлімнен кейін тез жоғалады. Терең теңізде осы белгілердің биолюминесценттік болуы мүмкін. Гигант омар балығы – бұл отбасының ең ірі өкілі, жарияланған жалпы ұзындығы – расталмаған мәліметтер бойынша және мысалдары, ал салмағы шамамен . Ағын балығы 3 м (10 фут) дейін жетеді, ал ең ірі тіркелген Regalecus russelii 5,4 м (18 фут) өлшенген. Калифорния жағалауына соғылған бірнеше омар балығының үлгілерінде гиперстоздық сүйек өсуі анықталған. Гипероссификацияланған птеригиофорлар омар балығының дорсальді қанатының бойымен созылады. Бұл функцияның мақсаты – толқындар кезінде (қозғалыс үшін қолданылатын құйрық қозғалысы) омыртқаға құрылымдық қолдау беру және тым көп қозғалыс салдарынан пайда болатын стресстік жарықтарды болдырмау үшін омыртқаны қайта жаңарту. Сондай-ақ, бұл гипер сүйектеу омар балығының дорсальді қанаттары үшін тетік ретінде әрекет етеді, бұл организмнің жүзу қабілетіне септігін тигізеді деп болжам жасалған. Көптеген терең теңіз балықтарынан айырмашылығы, омар балығында су бағанасындағы тереңдікті сақтау үшін жүзу қапшығы жоқ. Бұл жүзу қапшығының болмауы омар балығында тереңдікті реттеудің негізгі тәсілі ретінде құйрықтың жиі толқынуын қажет етеді.
The dorsal fin originates from above the (relatively large) eyes and runs the entire length of the fish. Of the approximately 400 dorsal fin rays, the first 10 to 13 are elongated to varying degrees, forming a trailing crest embellished with reddish spots and flaps of skin at the ray tips. The pelvic fins are similarly elongated and adorned, reduced to one to five rays each. The pectoral fins are greatly reduced and situated low on the body. The anal fin is completely absent and the caudal fin may be reduced or absent, as well, with the body tapering to a fine point. All fins lack true spines. At least one account, from researchers in New Zealand, described the oarfish as giving off "electric shocks" when touched. Like other members of its order, the oarfish has a small yet highly protrusible oblique mouth with no visible teeth. The body is scaleless and the skin is covered with easily abraded, silvery ganoine. In the streamer fish (Agrostichthys parkeri), the skin is clad with hard tubercles. All species lack gas bladders and the number of gill rakers is variable. Oarfish coloration is also variable; the flanks are commonly covered with irregular bluish to blackish streaks, black dots, and squiggles. These markings quickly fade following death. It is probable that these markings are bioluminescent in the deep sea. The giant oarfish is by far the largest member of the family at a published total length of —with unconfirmed reports of and specimens—and in weight. The streamer fish is known to reach 3 m (10 ft) in length, while the largest recorded specimen of Regalecus russelii measured 5.4 m (18 ft). Hyperostotic bone growth has been documented in several specimen of oarfish that have washed up on the coast of California. Hyperossified pterygiophores have been discovered to run along the entire dorsal length of oarfish. The function of this is to both provide structural support to the spine of oarfish during undulations (tail movement used for locomotion) and to remodel spines to prevent stress fractures that could occur from too much movement. It has also been hypothesized that this hyper ossification acts as a lever for the oarfish dorsal fins, which contributes to the organism's buoyancy. Unlike many deep sea fish, oarfish have no swim bladders for maintaining depth in the water column. It is likely that this lack of a swim bladder forces more frequent tail undulations as the main mode of depth regulation in oarfish.
Филогения
Regalicus glesne митохондриялық геномын талдау нәтижесінде алып ескекбалықтың филогенетикалық орналасуы қосымша расталды. Ескекбалықтар ламприформдар (филогенетикалық топ) саналады және олардың морфологиялық ерекшеліктеріне сәйкес осы топқа жатқызылған. Дегенмен, R. glesne нұсқасының митохондриялық геномын талдау нәтижесінде бұл түр Trachipterus trachypterus және Zu cristatus есімді тағы екі ламприформмен бірге топтастырылды. Бұл үш түрдің генетикалық тізбегі мен морфологиясының ұқсастығына байланысты біріктірілуі ламприформдардың филогенезі мен эволюциясын одан әрі нығайтады.
Through the analysis of the mitochondrial genome of Regalicus glesne, the phylogenetic placement of the Giant Oarfish was further verified. Oarfish are considered Lampriformes (a phylogenetic order), and they have been placed here due to their morphology. However, analysis of the mitochondrial genome of an R. glesne specimen clusters the species with Trachipterus trachypterus and Zu cristatus, two other Lampriformes. These three species were clustered together due to similarity in genetic sequence and morphology, which further supports the phylogeny and evolution of Lampriformes.
Қоршаған орта
Омарлық балық 250 метрден 1000 метрге дейін (660 фут) тереңдіктегі мұхит қабаттарында мекендейді және бетінде сирек кездеседі. Кейбіреулері әлі тірідей табылған, бірақ көбінесе бетке шыққанда, қысымның төмендеуінен өледі. Омарлық балықтар тіршілік ететін тереңдікте ағымдар аз немесе жоққа жақын. Сондықтан олар аз мөлшерде бұлшық ет жинап, беткейдегі толқынды суларда тірі қала алмайды.
The oarfish is thought to inhabit the epipelagic to mesopelagic ocean layers, ranging from 250 meters (660 ft) to 1,000 meters (3,300 ft) and is rarely seen on the surface. A few have been found still barely alive, but usually if one floats to the surface, it dies due to depressurisation. At the depths the oarfish live, there are few or no currents. As a result, they build little muscle mass and they cannot survive in shallower turbulent water.
Тарату
Отбасы мүшелерінің бүкіл әлемде таралатыны белгілі. Олардың кең тропикалық, субтропикалық және жылы қоңыржай аймақтарда таралғандығы мәлім. Омарлық балық көбінесе теңіздің мезопелагикалық аймағында мекендейді. Дегенмен, тірі омарлық балықпен кездесу сирек, ал таралу туралы мәліметтер омарлық балықтардың ұсталған немесе жағаға шайылып қалған жазбаларынан жинақталады. Су астындағы шолушылармен болған сирек кездесулер мен жаңсақ аулаулар омарлық балықтың этиологиясы (мінез-құлқы) және экологиясы туралы білуге мүмкіндік берген аз ғана мәліметтерді қамтиды. Омарлық балықтар жалғыз өмір сүретін жануарлар және шамамен дейін тереңдікте болуы мүмкін. 2003 жылдың ақпанында Ұлыбританияның Skinningrove аймағында шаянмен әсемделген балық аулау таяғымен ұсталған омарлық балықтың ұзындығы және салмағы тіркелді.
The members of the family are known to have a worldwide range. They have wide, tropical, subtropical, and warm temperate distributions. The oarfish typically reside in the mesopelagic area of the sea. However, human encounters with live oarfish are rare, and distribution information is collated from records of oarfish caught or washed ashore. Rare encounters with divers and accidental catches have supplied what little is known of oarfish ethology (behavior) and ecology. Oarfish are solitary animals and may frequent significant depths up to
An oarfish measuring and was reported to have been caught in February 2003 using a fishing rod baited with squid at Skinningrove, United Kingdom.
Мінез-құлық
2001 жылы омарбалық тірі күйде түсірілді: Багам аралдарында буйды тексеру кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бір тобы омарбалықты байқады. Ол денесін тік ұстап, арқалық қанатын ырғақты түрде толқытып жүзіп жүреді. Мүмкін, қоректену позын көрсететін омарбалықтар тік бағытта жүзіп, ұзын осі мұхит бетіне перпендикуляр болып жүзіп жүргенін байқаған. Бұл жағдайда, төменнен келетін жарық омарбалықтың жемірін көлеңкелейді, оны анықтауды жеңілдетеді. 2008 жылдың шілдесінде ғалымдар Мексика шығанағындағы мезопелагикалық аймақтағы табиғи ортасында жүзіп жүрген омарбалықты бейнеге түсірді. Бұл тереңдікте омарбалықтың тұңғыш рет көрінетіні расталды, өйткені көптеген олар теңіз бетінде өлген күйде немесе жағаға шайылып кетеді. Балықтың ұзындығы шамамен екі метрге жуық деп есептелді. SERPENT жобасы аясында 2008-2011 жылдар аралығында Мексика шығанағының солтүстігінде, эпипелагикалық және мезопелагикалық аймақтарда қашықтан басқарылатын аппараттармен дені сау көрінетін Regalecus glesne омарбалықтарының бес байқауы тіркелді. Бұл байқаулар R. glesne-дің ең тереңде тіркелген жазбасын қамтиды. 2011 жылғы байқау кезінде омарбалық тік позыцияда жүзуден бүкіл денесінің көлденең толқындары арқылы көлденең жүзуге ауысқан. Омарбалықтың қашықтан басқарылатын аппараттарға жақындағандағы реакциясы кешігіп немесе баяу болды, бұл омарбалықтың табиғи жора-жолдастары аз деген гипотезаны қолдайды. (竜宮の使い "Ryūgū No Tsukai"), жапон халық ертегілерінде Теңіз құдайының сарайынан келген елші ретінде белгілі, Жапонияның суларында және жағажайларында пайда болды, оның пайда болуы жер сілкінісін болжайды деседі. 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунамисінен 20 000-нан астам адам қаза тапқаннан кейін, көптеген адамдар 2009-2010 жылдардағы омарбалықтарды осы мифтің пайда болуына себеп деп атады. 2016 жылы Animal Planet телеарнасы "River Monsters" телесериалының "Deep Sea Demon" атты эпизодын көрсетті, онда Джереми Уэйд тірі омарбалықпен кездескенін түсірді. Омарбалық бұл жерде зәкір тізбегін су бетіне көтерілуге бағыт ретінде пайдаланған сияқты көрінді. Екінші суға түсу әрекетінде ол екі тірі омарбалықтың су бетіне қарай көтерілгенін түсірді. Уэйд тіпті омарбалықтың біріне қолымен тиіп көрді. Омарбалықтар басқа байқаулардағыдай, амиалық жүзу әдісімен қозғалды. 2019 жылдың қаңтар айында Жапонияның Окинава аралында балықшылардың желілерінен екі тірі омарбалық табылды. Ашық мұхиттың ірі жыртқыштарының барлығы омарбалықтардың жемі болуы мүмкін. Омарбалықтың планктон гүлдеген кезде судан сорып жейтіні байқалды.
In 2001, an oarfish was filmed alive in situ: the fish was spotted by a group of U. S. Navy personnel during the inspection of a buoy in the Bahamas. The oarfish was observed to propel itself by an amiiform mode of swimming; that is, rhythmically undulating the dorsal fin while keeping the body itself straight. Perhaps indicating a feeding posture, oarfish have been observed swimming in a vertical orientation, with their long axis perpendicular to the ocean surface. In this posture, the downstreaming light would silhouette the oarfishes' prey, making them easier to spot. In July 2008, scientists captured footage of an oarfish swimming in its natural habitat in the mesopelagic zone in the Gulf of Mexico. It is the first ever confirmed sighting of an oarfish at depth, as most specimens are discovered dying at the sea surface or washed ashore. The fish was estimated to be between in length. As part of the SERPENT Project, five observations of apparently healthy oarfish Regalecus glesne by remotely operated vehicles were reported from the northern Gulf of Mexico between 2008 and 2011 at depths within the epipelagic and mesopelagic zones. These observations include the deepest verified record of R. glesne In the 2011 sighting, an oarfish has been observed to switch from swimming with a vertical posture to swimming laterally, using lateral undulations of its entire body. Oarfish were found to have late or slow flight responses towards approaching remotely operated vehicles, supporting the hypothesis that oarfish have few natural predators. (竜宮の使い "Ryūgū No Tsukai"), known in Japanese folklore as the Messenger from the Sea God's Palace, appeared in the waters and on the beaches of Japan, the appearance of which is said to portend earthquakes. After the 2011 Tōhoku earthquake and tsunami which killed over 20,000 people, many pointed to the oarfish from 2009–2010 to build up this myth. In 2016, Animal Planet aired an episode of the television series River Monsters named "Deep Sea Demon" in which Jeremy Wade was filmed during an encounter with a live oarfish while diving. The oarfish at this location seemed to be using a buoy anchor chain as a guide to ascend to the surface. On his second diving attempt, he was able to film two live oarfish as they ascended relatively close to the surface. Wade was even able to touch one of the oarfish with his hand. The oarfish were propelling themselves by an amiiform mode of swimming as noted by other sightings. In January 2019 two oarfish were found alive in the nets of fishermen on the Japanese island of Okinawa. Large open ocean carnivores are all likely predators of oarfish. It has been observed that oarfish eat by suctioning prey such as plankton blooms while in the water.
Өмірбаян
Океанодромалық Regalecus glesne Мексика жағалауында шілдеден желтоқсанға дейін шағылысады; барлық түрлер жұмыртқаларын қорғамайды деп есептеледі және жарқыраған, су бетінде қалқып жүретін, диаметріне дейін жететін жұмыртқаларды шығарады, олар зоопланктон құрамына сіңеді. Жұмыртқалар шамамен үш аптадан кейін өте белсенді личинкаларға айналады, олар басқа зоопланктонмен қоректенеді. Личинкалар ересек балықтарға ұқсамайды, олардың арқа және қуыс қанаттары ұзын, ал аузы созылатын болады. Отолиттен басқа, соңғы зерттеулер оторбалықтың көбею мүшелері туралы қосымша мәліметтерді көрсетті. Зерттеушілер фотосуреттерді, гистологиялық кесінділерді және R. russelii-нің төрт үлгісін өлшеу арқылы түрдің жыныс мүшелерін сапалық тұрғыдан сипаттауға қол жеткізді. Бұл зерттеулер аналық оторбалықтардың екіге бөлінген жұмыртқа бездері бар екенін көрсетті, олардың ішінде жұмыртқалар балық денесінен шығар алдында өтетін қуыс бар. Еркек оторбалықтардың ұрық бездері аналық оторбалықтардың жұмыртқа бездерімен салыстырылатын жерде орналасқан, ол асқазан-ішек трактінің жанындағы коэломдық қуыс деп аталады.
The oceanodromous Regalecus glesne is recorded as spawning off Mexico from July to December; all species are presumed to not guard their eggs, and release brightly coloured, buoyant eggs, up to across, which are incorporated into the zooplankton. The eggs hatch after about three weeks into highly active larvae that feed on other zooplankton. The larvae have little resemblance to the adults, with long dorsal and pelvic fins and extensible mouths. In addition to the otolith, recent studies have revealed more information about the reproductive organs of the oarfish. Using photographs, histological cross sections, and measurements of four samples of R. russelii, researchers were able to qualitatively describe the sexual organs of the species. These studies have shown that female oarfish have bifurcated ovaries containing a cavity through which the eggs pass before leaving the body of the oarfish. Testes on male oarfish are located in a similar place as the ovaries of female oarfish, near the digestive tract called the coelomic cavity.
Жауыздық
Жақында осы түрдің паразиттік қанауын зерттеген мақала, паразиттердің таралу жолдарына сүйене отырып, қысқа тұмсықты мако акуласы мен кашалоттың екеуі де оарфиштің жемтігі болуы мүмкін екенін көрсетті. Бұл қорытындылар Калифорния штатының Санта-Каталина аралындағы Каталина аралы теңіз институты қалпына келтірген оарфиштің ішкі мүшелерін талдау негізінде жасалды.
A recent study concerning the parasitization of this species revealed that the shortfin mako shark and the sperm whale could both be predators of the oarfish, based on patterns of parasite transmission. These conclusions were made based on analysis of the visceral tissue of an oarfish recovered by the Catalina Island Marine Institute in Santa Catalina Island, California.