Уоррен округы, Индиана штаты

Кіріспе

Индиана штатының округі, АҚШ. Уоррен округі – АҚШ-тың Индиана штатындағы округ. Ол штаттың батыс бөлігінде, Иллинойс штатының шекарасы мен Уабаш өзені арасында орналасқан. 2020 жылғы халық санауы бойынша, округтің халқы 8 440 адамды құрайды. Округ орталығы – Уильямспорт қаласы. 19 ғасырдың басында жергілікті халықтан өзге қоныс аударушылар келгенге дейін, бұл аймақта бірнеше американдық үндістер тайпалары тұрған. Округ 1827 жылы ресми түрде құрылған және Индиана штатында құрылған 55-округ болды. Бұл штаттың ең ауылдық округтерінің бірі, халық саны бойынша үшінші кішкентай округ және халық тығыздығы ең төменгі – шамамен шаршы мильге 23 адам (8.9/км²). Округте 4 қала және көптеген кішкентай елді мекендер бар, олардың жалпы халқы шамамен 3 100 адамды құрайды. Округ 12 ауданға бөлінген, олар жергілікті қызметтерді ұсынады. Округ жерінің көп бөлігі ауыл шаруашылығына берілген, әсіресе солтүстік және батыс бөліктеріндегі ашық далаларда; округтің егістік жерлері штаттың ең өнімділерінің қатарында.

Тарих

Еуропалықтар қоныстанғанға дейінгі ғасырларда, Уоррен округіне айналған аймақ Майами және Кикапу тайпаларының шекарасында орналасқан. 18 ғасырдың соңына қарай, көптеген Майамилер оңтүстікке көшіп кетті; ал Индиананың Уабаш өзенінен солтүстік жағын Потаватоми халқы мекендеген. Бұл аймаққа еуропалықтардан алғашқы болып қоныстанған адам – француз канадасы Захария Сикотт болды, ол 1802 жылы Кикапу және Потаватоми тайпаларымен сауда жасаған. 1811 жылдың соңында генерал Уильям Генри Харрисон Винсенс қаласынан Типпекано шайқасына әскерді алып барғанда, Сикотт барлаушы болып қызмет етті. Харрисон армиясы өткен жол кейін Уоррен округіне айналған аймақтан өтіп, Типпекано округіндегі шайқас орнына барды. 1812 жылғы соғыстан кейін Сикотт Уабаш өзенінде саудасын қайта бастады. 1816 жылы Индиана штаты құрылды, ал 1817 жылы Сикотт кейіннен Тәуелсіздік қаласын құрған жерде ағаш үй салды. Басқа да қоныс аударушылар келді, бірақ бұл шамамен 1822 жылға дейін болған жоқ. Округ 1827 жылдың 1 наурызында Индиана штатының Бас Ассамблеясымен құрылды. Ол 1775 жылы Бункер-Хилл шайқасында қаза тапқан Джозеф Уорреннің құрметіне аталды, ол генерал атағы күшіне енбегендіктен, қарапайым сарбаз ретінде шайқасқан. 1828 жылдың наурыз айында комиссарлар таңдаған Уоррентон қаласы – Уоррен округінің алғашқы орталығы болды. Келесі жылы орталықты көшіру туралы заң қабылданды, ал 1829 жылдың маусымында ол Уильямспортқа көшірілді. 1872 жылы $48,000 тұратын жаңа ғимарат салынды. refn1872 жылы $48,000 капиталдық шығын 2009 жылы шамамен $11,3 миллионға тең. refn1908 жылы $115,000 капиталдық шығын 2009 жылы шамамен $15,5 миллионға тең. Округ құрылған кезде Уабаш өзені көлік және тасымалдау үшін маңызды болды. Захария Сикотт өзеннің бойымен сауда жасады, ал Аттика, Перрисвилл, Балтимор және Уильямспорт сияқты қалалар өзен жағасында құрылып, оның арқасында дамыды. 1840 жылдары Уабаш және Эри каналы жұмыс істей бастады, бұл одан да кең тасымалдау мүмкіндіктерін ұсынды, бірақ канал өзеннің «оң жағында» орналасқан қалаларды жақсы көреді. Канал Фонтайн округі жағында болды, нәтижесінде Балтимор сияқты қалалар кешіре бастады. Уильямспорт және Перрисвилл сияқты кейбір қалалар каналдан өзен арқылы көлікті әкелетін жанама жолдарды пайдаланып, канал қозғалысына қатыса алды. 1850 жылдары теміржолдар салына бастады, олар өз кезегінде каналдарды ескірді және су көлігі жоқ қалаларға сауда жеткізуге мүмкіндік берді. Канал 1870 жылдардың басына дейін пайдаланылды. Уоррен округіндегі алғашқы пойыз 1856 жылы Толедо, Уабаш және Батыс теміржолының (кейін Уабаш теміржолы) бөліктерімен жүріп өтті. Теміржол Уильямспорт маңында округке кірді және батысқа қарай салынды, 1857 жылы штаттық шекарадағы қалаға жетті. Батыс Ливан теміржолдың жолына жақын орналасқан жалғыз елді мекен болды, бірақ желі оны шамамен бір шақырымға айналып өтті. Кейін қала станцияға жақын болу үшін солтүстікке жылжыды. 1869 жылы Индианаполис, Блумингтон және Батыс теміржолы округтің оңтүстік бөлігіндегі Моунд қалашығы арқылы салынды. Бірнеше жылдан кейін, 1872 жылы Чикаго, Дэнвилл және Винсенс теміржолының (Pumpkin Vine Railroad деп аталды) тармағы Бисмарктан, Иллинойс штатынан оңтүстік-шығысқа қарай Уоррен округі арқылы салынды. Ол Ковингтонның оңтүстігіндегі шахталардан көмір тасымалдау үшін арнайы салынған. 1870 жылдардың соңында шахталардағы еңбек даулары көмір ағынын тоқтатты, ал бұл теміржолдың нашар қаржылық жағдайымен бірігіп, 1880 жылға дейін рельстің көп бөлігін алып тастауға әкелді. Қалған бөлігі бірнеше жылдан кейін алынып тасталды. Осы уақытта, 1880 жылдардың басында, Чикаго және Индиана көмір теміржолы округ арқылы солтүстік-оңтүстік бағыттағы желіні пайдалана бастады. Ол Чикаго және Шығыс Иллинойс теміржолының бір бөлігі болды, бірақ 1920 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты тоқтатылды. 1921 жылдан бастап жаңа компания желіні Чикаго, Аттика және Оңтүстік теміржолы ретінде пайдаланды, бірақ қаржылық проблемалар жаңа компанияға да әсер етті және рельстер 1946 жылы алынып тасталды. Тағы бір желі, Нью-Йорк орталық теміржолының бөлігі, 1903 жылы аймақ арқылы салынды. Жергілікті жерде ол Дэнвиллден солтүстік-шығысқа қарай Уоррен округіне дейін, содан кейін Слон және Стюарт сияқты шағын қалалар арқылы солтүстікке қарай Бентон округіне дейін созылды. 1970 жылдары ол Пенн Сентрал, содан кейін Конрейл құрамына кірді. Желідегі жұмыс 1990 жылдары тоқтатылды және рельстер алынып тасталды, бірақ Стюарттан солтүстікке қарай созылған бөлігі сақталды және Стюарттағы астық өңдеу орнына қызмет ететін Би Лайн теміржолына айналды. Уабаш Каннонболл – 1949 жылдан бастап Мичиган штатының Детройт қаласы мен Миссури штатының Сент-Луис қаласы арасында Уабаш теміржолымен жүрген жолаушылар пойзы болды. 1964 жылдың 19 қыркүйегінде оңтүстікке бағытталған Каннонболл Джонсонвиллдегі кесіспеде бетон блоктарымен жүктелген жүк көлігіне соқтығысты. Жүк көлігінің жүргізушісі дереу қаза тапты, бірақ пойыз жолдан шығып кеткеніне қарамастан, басқа адамдар қаза болған жоқ. Пойзда жүргізуші мен машинист локомотив өртенген кезде ауыр жарақат алды, ал 50 жолаушының шамамен жартысы жарақаттанды. 305 метрден астам рельс қирады, ал зиян шамамен $500,000 бағаланды. Каннонболлдың соңғы рейсі 1969 жылы жасалды. 19 ғасырдың соңында өркендеген округтің халқы 20 ғасырда, Орта Батыстың көп бөлігі сияқты азайды. 1920 жылдары автомобильдің кең таралуы шағын қалалардағы бизнестің құлдырауына себеп болды, ал 1930 жылдардағы Ұлы депрессия оларға одан да көп нұқсан келтірді. Екінші дүниежүзілік соғыс және 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардағы экономикалық жаңару адамдарды өсіп келе жатқан аймақтық қалалардағы жақсы жұмыстарға тартты, бұл шағын қалаларды одан да әлсіретті. Округтің алғашқы жәрмеңкесі Фонтайн және Уоррен округтерін қамтыды және 1853 жылдың 6 және 7 қыркүйегінде Тәуелсіздікте өткізілді. Келесі жылдары жәрмеңке Фонтайн округінде өткізілді, ал Уоррен округінің шаруаларының қатысуы азайды. 1856 жылы округтің солтүстік бөлігіндегі шаруалар Пайн Вилладжының шығысында жәрмеңке өткізді, ол 1864 жылға дейін жыл сайын жалғасты. Батыс Ливан округтік жәрмеңке үшін келесі орынға айналды және 1883 жылға дейін сәтті өткізілді. Қаланың солтүстік-батысындағы жәрмеңке алаңы жақсы дамыған. Кейін жәрмеңке округтің орталығы Уильямспортта өткізілді, ол бүгінгі күнге дейін жалғасуда. Қазір ол 4H жәрмеңкесі. Округтегі бір орын, шағын Крамер қаласының жанында, халықаралық деңгейде танымал болды: Hotel Mudlavia. 1890 жылы $250,000 құнымен салынған. Уоррен округі АҚШ-тың ылғалды континенттік климат аймағында орналасқан, сияқты Индиана штатының көп бөлігі. Оның Көппен климат классификациясы Dfa, яғни ол суық, құрғақ маусымы жоқ және ыстық жазы бар. 1971 жылдан 2000 жылға дейін Индианадағы орташа температура қаңтардағы ең төменгі температурадан бастап шілдедегі ең жоғары температураға дейін өзгереді, бірақ 1887 жылы ең төменгі температура тіркелді және 1936 жылы ең жоғары температура тіркелді. Орташа айлық жауын-шашын ақпан айындағы дюймнен мамыр айындағы дюймге дейін өзгереді. 1950 жылдан 2009 жылға дейін Уоррен округінде он торнадо тіркелді. Олардың ешқайсысы өлімге немесе жарақатқа әкелмеді, бірақ жалпы зиян шамамен $3 миллионнан асты. Уоррен округі 1978 жылғы Ұлы қыраудың әсеріне ұшырады, ол бірнеше штатты қамтыды және Индиана үшін ең нашар қырау болды. Қаңтардың соңында жергілікті жерде қардың рекордтық мөлшері түсті, ал күшті желдер 3 метрге дейін жететін қар үйірлеріне әкелді. Жергілікті мектептер 17 күнге дейін жабылды, ал кейбір тұрғындар бес күнге дейін қарға тосылып қалды.

In the centuries before the arrival of European settlers, the area that became Warren County was on the boundary between the Miami and Kickapoo tribes. By the late 18th century, many Miami had moved further south; most of Indiana north of the Wabash was then occupied by the Potawatomi people. The first non indigenous settler in the area was probably Zachariah Cicott, a French Canadian who first traded with the Kickapoo and Potawatomi people around 1802. When General William Henry Harrison took an army from Vincennes to the Battle of Tippecanoe in late 1811, Cicott served as a scout; the trail taken by Harrison's army passed through the area that later became Warren County on its way to and from the battle site in Tippecanoe County. Following the War of 1812, Cicott resumed his trading on the Wabash; the state of Indiana was established in 1816, and Cicott built a log house in 1817 at the location where he later founded the town of Independence. Other settlers came to the area, but probably not until around 1822. The county was established on March 1, 1827, by the Indiana General Assembly. It was named for Joseph Warren, who was killed in 1775 at the Battle of Bunker Hill, in which he fought as a private because his commission as a general had not yet taken effect. The short lived town of Warrenton was the original Warren County seat, chosen by commissioners in March 1828; the next year an act was passed calling for the seat to be relocated, and in June 1829 it was moved to Williamsport.|group="n" in 1872, it was replaced with a new building that cost $48,000. refn|A $48,000 capital expense in 1872 would be roughly equivalent to $11,300,000 in 2009. refn|A $115,000 capital expense in 1908 would be roughly equivalent to $15,500,000 in 2009. When the county was established, the Wabash River was vital to transportation and shipping. Zachariah Cicott traded up and down the river, and cities like Attica, Perrysville, Baltimore and Williamsport were founded near the river's banks and flourished because of it. In the 1840s, the Wabash and Erie Canal began to operate and provided even broader shipping opportunities, but the canal favored towns which were on the "right side" of the river; the canal was on the Fountain County side, and towns like Baltimore dwindled as a result. Some towns, such as Williamsport and Perrysville, managed to participate in canal traffic through the use of side cuts that brought traffic from the canal across the river. When railroads were constructed starting in the 1850s, they in turn began to render the canals obsolete and allowed trade to reach towns that lacked water connections. The canal continued to be used through the early 1870s. The first trains to run in Warren County operated on portions of the Toledo, Wabash and Western Railway (later the Wabash Railroad) in 1856. The railroad entered the county near Williamsport and was built westward, reaching the western border at State Line City by 1857. West Lebanon was the only other settlement near the railroad's path, but the line bypassed it by about a mile; the town subsequently moved northward to be nearer the station. In 1869 the Indianapolis, Bloomington and Western Railway was built across Mound Township in the southern part of the county. A few years later, in 1872, a branch of the Chicago, Danville and Vincennes Railroad (known as the "Pumpkin Vine Railroad") was built from Bismarck, Illinois, southeast through Warren County; it was built specifically to carry coal from the mines south of Covington. A labor riot at the mines in the late 1870s interrupted the flow of coal, and this combined with the poor financial state of the railroad led to the removal of most of the track by 1880; the remaining portion was removed a few years later. At about this time, in the early 1880s, the Chicago and Indiana Coal Railroad began operating a north–south line through the county. It became part of the Chicago and Eastern Illinois Railroad but was abandoned in 1920 due to financial difficulties; a new company operated the line as the Chicago, Attica and Southern Railroad starting in 1921, but financial problems affected the new company as well and the rails were removed in 1946. Another line, part of the New York Central Railroad, was built through the area in 1903; locally, it ran northeast from Danville into Warren County, then turned north through the small towns of Sloan and Stewart and continued north into Benton County. In the 1970s it became part of Penn Central, then Conrail; operations on the line ceased in the 1990s and the tracks were removed, though a portion running north from Stewart remained and became the Bee Line Railroad which serves the grain processing facility in Stewart. The Wabash Cannonball was a passenger train that ran on the Wabash Railroad between Detroit, Michigan and Saint Louis, Missouri, starting in 1949. On September 19, 1964, the southbound Cannonball struck a truck loaded with concrete blocks at a crossing in Johnsonville. The driver of the truck was killed instantly, but although the train derailed, no other people died. On the train, the driver and fireman were severely injured when the engine caught fire, and about half of the 50 passengers were injured. Over 1000 feet (305 m) of track was torn out, and the damage was estimated at over $500,000. The last run of the Cannonball was in 1969. After peaking in the late 19th century, the county's population declined during the 20th, in common with much of the rural Midwest. The widespread adoption of the automobile in the 1920s undercut small town businesses, which were threatened further by the Great Depression of the 1930s. World War II and the economic revival of the late 1940s and 1950s drew people to better jobs in growing regional cities, and this further diminished small towns. The first county fair involved both Fountain and Warren counties and was held in Independence on September 6 and 7, 1853. In following years, the fair was held in Fountain County, and participation by Warren County farmers diminished. In 1856, farmers in the northern part of the county held a fair just east of Pine Village, and this continued each year through 1864. West Lebanon became the next site of the county fair, and it ran successfully through 1883; the fairgrounds just to the northwest of town were well developed. Later, the fair was held at the county seat of Williamsport, and this continues through the present day; it is now a 4H fair. One location in the county, near the small town of Kramer, once had an international reputation: the Hotel Mudlavia. Built in 1890 at a cost of $250,000,
Warren County is in the humid continental climate region of the United States, as is most of Indiana. Its Köppen climate classification is Dfa, meaning that it is cold, has no dry season, and has a hot summer. From 1971 to 2000, average temperatures in Indiana have ranged from a low of in January to a high of in July, although a record low of was recorded in 1887 and a record high of was recorded in 1936. Average monthly precipitation has ranged from inches in February to inches in May. From 1950 through 2009, ten tornadoes were reported in Warren County; none resulted in any deaths or injuries, but the total estimated property damage was over $3 million. Warren County was affected by the Great Blizzard of 1978 which covered several states and was the worst blizzard on record for Indiana; in late January, a record of snowfall of over fell locally, and high winds resulted in snowdrifts as high as 10 feet (3 m). Local schools were closed for up to seventeen days, and some residents were snowbound for as many as five days.

Көлік

Уоррен округінде мемлекетаралық тас жолдар жоқ, бірақ 74-ші мемлекетаралық автомобиль жолы оңтүстік шекарадан 800 метрден кем қашықтықта өтеді. Округ арқылы шамамен 32 шақырым федералдық және 138 шақырым штаттық автомобиль жолдары өтеді, сондай-ақ 885 шақырым округтік жолдар да бар. Олардың шамамен үштен бірі асфальтталған, ал қалғаны ұсақ тас немесе жиналған топырақпен жабылған. 41-ші АҚШ тас жолы Бентон округінен солтүстікке қарай кіріп, Уоррен округінің ортасынан өтеді, шығысқа қарай бұрылып, оңтүстікке қарай жалғасудан бұрын Уильямспорт пен Аттика арасындағы Уабаш өзенін кесіп өтеді. АҚШ-тың 136-шы тас жолы Иллинойс штатының Ковингтон мен Дэнвилл қалалары арасындағы бағыт бойынша округтің оңтүстік бөлігінен өтеді. Ол Уоррен округіне Штат желісі қаласынан кіріп, Джонсонвилл, Маршфилд, Батыс Либан және Уильямспорт қалалары арқылы солтүстік-шығысқа қарай жүріп, Аттика қаласынан округтен шығады. Екі қысқа теміржол желісі сирек жұмыс істейді. Bee Line теміржолы негізінен ауыл шаруашылығы тасымалы үшін пайдаланылады және Стюарттан солтүстікке қарай Таб арқылы, оңтүстік Бентон округіне дейін шамамен 16 шақырым (10 миль) жүреді, онда ол Канкаки, Бивервилл және Оңтүстік теміржолдарымен қосылады. Vermilion Valley теміржолы 10 шақырым (6 миль) Ковингтон маңындағы Flex N Gate зауытына қызмет көрсетеді және зауыттан батысқа қарай Фостер қаласы арқылы Дэнвиллдегі CSX желісімен кездеседі. Ең жақын әуежай – шағын Вермильон аймақтық әуежайы, ол Иллинойс штатының Дэнвилл қаласының солтүстік-шығысында орналасқан. Пердью университетінің әуежайы Индиана штатындағы екінші ең жұқ жүретін әуежай болып табылады және оны солтүстік-шығыста орналасқан Типпеканоу округінің Пердью университеті басқарады. Индианаполис халықаралық әуежайы оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 145 шақырым (90 миль) қашықтықта орналасқан.

Экономика

Уоррен округінің экономикасы шамамен 4815 жұмысшыдан тұратын жұмыс күшімен қамтамасыз етіледі, 2010 жылғы шілдедегі жұмыссыздық деңгейі 8,8% құрады. Ауыл шаруашылығы экономиканың маңызды бөлігі болып табылады, округтың жұмысшыларының шамамен 14% жұмыспен қамтылып, көптеген қалаларда астық сақтаушылық кешендерін қолдайды. Кейде мұндай кешен қаладағы жалғыз ресми кәсіпорын болып табылады. Округтың егістік жерлері өте өнімді және Индиана штаттарының ең жоғары 10% тобына гектарға шаққандағы егімділігі бойынша жатады. 2009 жылы жүгерінің белгілі бір көлемі егілді және белгілі бір гектар жиналды, орташа есеп бойынша гектарына 187 бушель (11,7 тонна) өнім алынып, жүгерінің жалпы өндірісі 17,4 миллион бушель (441 980 тонна) құрады. Сояның шамамен белгілі бір көлемі егілді, гектарына 55 бушель (3,7 тонна) өнім алып, жалпы соя өндірісі 3,96 миллион бушель (107 774 тонна) құрады. Сондай-ақ, шаруалар аз мөлшерде шөп және қысқы бидай өсіріп, 3600 бас ірі қара мал өсірді. Жұмыс күшінің шамамен 14% мемлекеттік және округтік қызметтерде, сондай-ақ мектептерде жұмыс істейді; мемлекеттік емес секторда өндіріс жұмыс күшінің шамамен 17% құрайды. Уильямспорттағы өнеркәсіпке құрылыс жабдықтары мен жүк көлігіне бөлшектер өндіретін TMF орталығы, өндірістік құралдарды сатып алатын GL Technologies және өнеркәсіптік шлангтар мен керек-жарақтарды өндіретін Kuri Tec кіреді. Tru Flex Metal Hose компаниясы Батыс Либанда 1962 жылдан бері жолақты және толқынды иілгіш металл шлангтарды өндіріп келеді; сондай-ақ Батыс Либанда орналасқан Dyna Fab металл штамптау және дәнекерлеу жұмыстарына маманданған. Сент-Винсент ауруханасы және Уильямспорттағы зейнеткерлер үйі де маңызды жергілікті жұмыс берушілер болып табылады; округтың 9,8% жұмыс орындары денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтермен байланысты. және Иллинойс штатының Вермильон округіне қарасты Данвилл қаласы. Округта электр қуаты үш жеткізушіден келеді. Duke Energy және Уоррен округінің ауылдық электрмен жабдықтау кооперативі (REMC) округтың көп бөлігін қамтамасыз етеді, ал округтың солтүстік жағы NIPSCO-дан қуат алады.

Білім беру және денсаулық сақтау

Уоррен округінің төрт мемлекеттік мектебін Уоррен округінің Метрополитендік мектеп ауданы басқарады. Жүйеде бір кіші-орта мектеп бар: Батыс Либанның солтүстігіндегі Сигер мемориалдық кіші-орта мектебі, ол 1957 жылы мектептерді біріктіру шараларының бір бөлігі ретінде салынған. 2014–2015 оқу жылында Сигерде 557 оқушы оқыды, ал өткен жылы 90 оқушы бітірді. Уоррен орталық бастауыш мектебі Сигермен бірге орналасқан және 2014–2015 оқу жылында 305 оқушыға қызмет көрсетті, ал Уильямспорт бастауыш мектебі 168 оқушыға және Пайн-Виллидж бастауыш мектебі 117 оқушыға қызмет көрсетті. Уоррен округінде колледждер мен университеттер жоқ, бірақ жақын маңдағы округтерде бірнешеуі бар. Пердью университеті – Батыс Лафайеттеде орналасқан ірі бакалавриат және аспирантуралық білім беретін университет. Иллинойс университеті, тағы бір ірі ғылыми-зерттеу университеті, батысқа қарай шамамен 80 шақырым жерде орналасқан. Индиана штатының Айви Тех Колледжі штаты бойынша 23 кампуске ие; Уоррен округіне ең жақын кампус Лафайеттеде орналасқан. Денвилл аймақтық колледжі – Уильямспорттан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 32 шақырым жерде орналасқан, Иллинойс штатының Вермильон округіне қарасты екі жылдық колледж. Батыс Либан Пайк Тауншип қоғамдық кітапханасы 1916 жылғы Карнеги ғимаратында орналасқан, ол 2006 жылы кеңейтілген. Округтың жалғыз ауруханасы – Сент-Винсент Уильямспорт ауруханасы, 16 төсектік жедел жәрдем көрсететін мекеме, Индианаполистегі Сент-Винсент денсаулық сақтау ұйымы басқарады. Ауруханада тәулік бойы жедел медициналық көмек және жедел жәрдем қызметі бар. Уильямспортта сондай-ақ, негізінен қарттарға денсаулық сақтау және оңалту қызметтерін көрсететін қарттар үйі бар.

Медиа

Округтағы алғашқы газет – 1850 жылдары Уильямспортта басылып шыққан «The Wabash Commercial» болды. 1854 жылы, Республикалық партия құрылған жылы, жаңа иесі оның атауын «The Warren Republican» деп өзгертті. 1870 жылға дейін газеттің бірнеше иесі болды, содан кейін келесі 40 жыл бойы ол бір иеленушінің басып шығаруымен жарық көрді. 1891 жылы «The Warren Review» деген тағы бір газет шыға бастады, ол да бірнеше иесіне ие болды. 1914 жылы екі газет бірігіп, «The Review Republican» аталды, қазір ол «Уоррен округының жалғыз газеті» деп таныстырылады. Оның иесі қазір Community Media Group компаниясы, ол алты штатта газеттер мен басқа да баспа өнімдерін шығарады. Батыс Ливанда да Азамат соғысы кезінде жариялана бастаған бірнеше газет болды. Соңғысы – «The Gazette» газеті, ол 1800 жылдардың соңынан 1900 жылдардың басына дейін басылды. Одан бұрын иелері ауысқан сайын әртүрлі аттармен бірнеше газеттер жарық көрген. 1912 жылы Пайн Виллиджде «Sentinel News» атты газет болды. «The Neighbor» апталық газеті Фонтейн және Уоррен округтарын қамтиды. Ең жақын ірі телеарналар базасы Индианаполисте орналасқан. Кішігірім Лафайетт нарығы жақынырақ және Уоррен округының көп бөлігінде қабылданатын бірнеше хабар тарату станцияларын қамтиды. Шампейн (Иллинойс) нарығы округтің оңтүстік-батыс бөліктеріне жақын және де хабар тарату аясында. Уоррен округында өздері орналасқан радиостанциялар жоқ, бірақ жақын жердегі аймақтарда AM және FM станциялары бар. Оларға Индианадағы Лафайетт және Терре-Хаут, ал Иллинойстағы Дэнвилл мен Шампейн-Урбана жатады.