Макупин округі: тарихы мен географиясы

Кіріспе

Иллинойс штатының округі, АҚШ. Макупин округі АҚШ-тың Иллинойс штатында орналасқан. 2020 жылғы халық санауы бойынша, округтің халқы 44 967 адамды құрайды. Округ орталығы – Карлинвилл қаласы. Басты саласы – ауыл шаруашылығы, оның ішінде жүгері, соя және бидай егіледі.

Тарих

Алғашқы ақ нәсілді зерттеушілер келген кезде бұл аймақта Иллинойс индейлері мекен еткен. Макупин – американдық лотос Nelumbo lutea үшін Майами Иллинойс тілінен алынған атау. Түпкілікті индейлердің ешқайсысы қазірде қалмаған, бірақ еуропалықтардың алғашқы қоныс салушыларының кейбір ұрпақтары жартылай тегі бар екенін мәлімдейді. Еуропалықтармен алғашқы байланыс XVII ғасырда француз зерттеушілері арқылы жасалды, олар үлкен өзендермен оңтүстікке қарай саяхаттады. Еуропалықтардың негізгі қонысы оңтүстік-батыстан басталды, адамдар Миссисипи өзенінің қалыптасқан көлік жолынан ішкі аймаққа көшіп келді. Макупин округі 1829 жылдың 17 қаңтарында құрылды. Ол Грин және Мэдисон округтерінен бөлініп шықты және Карлинвиллдің жанынан өтетін, оңтүстік-батысқа қарай Иллинойс өзеніне құятын Макупин сағасының атымен аталды. Экономикасы негізінен өзін-өзі қамтамасыз етуге бағытталған шаруашылыққа негізделген, ал байланыс оңтүстік-батысқа қарай жүргізілді. XIX ғасырдың ортасында Иллинойс қарқынды дамып, өзгере бастады. Ең маңызды өзгеріс – теміржолдардың салынуы болды, және Макупин округі Сент-Луис пен дамып келе жатқан Чикаго қалалары арасындағы теміржол және автомобиль көлігінің торабында орналасты. Округ Сент-Луис пен штатының бас қаласы Спрингфилдтің арасында, шамамен ортасында жатыр. Экономика әлі де толығымен ауыл шаруашылығына негізделген, бірақ енді нарыққа қол жеткізу оңай болды. Қалалар кішкентай және сирек орналасқан, ал жаңа қауымдастар теміржол бойында құрылды, ол көлікпен байланыс жасауға мүмкіндік берді. Мәдени тұрғыдан алғанда, округ солтүстік облыстарға қарағанда Сент-Луис қаласымен тарихи байланыстарын сақтап қалды. Ауыл шаруашылығы экономиканың негізгі тірегі болып қала берді, бірақ оған көмір өндіру саласы қосылды, ол округтің сыртқы келбетін өзгертіп, жаңа мүмкіндіктер берді. Аймақтың барлық жерінде көмірдің болуына байланысты, ең тиімді даму – шахталарды теміржол бойында (көмір тасымалы үшін) және бұрыннан бар қалалардың жанында орналастыру болды. ХХ ғасырға қарай көптеген қалаларда шахталар болды, олардың барлығында Еуропаның түкпір-түкпірінен келген шетелдік кеншілер тұрды. ХХ ғасырда ауыл шаруашылығы мен көмір өндіру округ экономикасының негізгі тірегі болып қала берді, және округтің өркендеуі мен құлдырауы олармен байланысты болды. Шаруашылық әлі де отбасылық негізде жүргізілді. Макупин округі көбінесе кен иелері мен кеншілер арасындағы ірі еңбек дауларының орталығы болды және кәсіподақ қызметінің ошағына айналды. Округ бұрын 1890-шы жылдардағы зорлық-зомбылыққа толы дауларда маңызды рөл атқарған, Біріккен шахта жұмысшыларының билікке келуіне орталық сахна болған, және 1930 жылдары UMW мен Американың прогрессивті шахташылары арасындағы қастандық соғыста қайтадан көзге түсті. Ауыл шаруашылығы округтің негізгі экономикалық қызметі болып қала берді, бірақ шаруашылық ірі масштабтағы корпоративтік кәсіпорынға айналды, ал шағын отбасылық шаруашылықтар тез жоғалып кетті. Көмір өндіру азайып, дерлік тоқтатылды. Көмір өндірумен байланысты ғимараттар мен құрылыстар уақыт өте келе қирап, құрып кетті, сондықтан бұл бір кездері маңызды өнеркәсіптің іздері аз қалды. Қалалар орта батыс қалалық алаңдары немесе негізгі көшелердің орналасуымен сипатталады (әлі де). Бірінші жағдайда, орталық қалалық блок кішкентай саябақтан және беседкадан тұруы мүмкін, ал оның айналасында қаланың шағын бизнес орындары орналасқан. Екінші жағдайда, бір көшеде қаланың шағын кәсіпорындары екі жағына орналасады. Карлинвиллде қалалық алаң орналасқан, ал орталық қалалық блокта округтің бас ғимараты орналасқан. Бұл ғимарат округтің барлық кеңселерін қамтиды. Әдетте, әртүрлі дінге жататын шіркеулер қалалық алаңнан екі-үш блок қашықтықта немесе кейде қала орталығына жақын бір көше бойында орналасқан. Қазіргі заманғы жолдардың қолжетімділігі арқасында округтің солтүстік бөлігіндегі кейбір қалалар адамдар Спрингфилдке жұмыс істеуге және сауда жасауға барып-қайту арқылы жатақ аудандарына айналды, бұл қалалардағы шағын бизнестің құлдырауын жеделдетті. Сол әсер округтің ең оңтүстік бөлігінде де сезілді, ал 2005 жылы АҚШ халық санағы бюросы округті Сент-Луис және Метро-Ист қалаларында жұмыс істейтін және тұратын адамдардың санының артуына байланысты Сент-Луис метрополитендік статистикалық аймағына қосты.

The region was inhabited by Illinoisan Indians when the first white explorers arrived. Macoupin is an adaptation of the Miami Illinois term for the American lotus Nelumbo lutea. None of the native Indians remain, although some descendants of the earliest European settlers claim partial ancestry. The first European contact was by French explorers in the seventeenth century, travelling southward down the major rivers. The main European settlement was from the southwest, as people moved inland from the established transportation route of the Mississippi River. Macoupin County was established on January 17, 1829. It was formed out of Greene and Madison Counties and was named after Macoupin Creek, which runs near Carlinville and meanders southwest to the Illinois River. The economy was based on subsistence agriculture, and communication was to the southwest. In the middle 19th century, Illinois developed and changed rapidly. The greatest change was in the building of railroads, and Macoupin County was on the rail and road transportation link between St. Louis and the still young metropolis of Chicago. The county lies midway between St. Louis and the relocated state capital of Springfield. The economy was still based entirely on agriculture, but there was now easier market access. Towns were small and sparsely distributed, and any new communities were founded along the railroad lines that provided transportation. Culturally, the county remained closer to its historical ties with St. Louis than to more northerly areas. Agriculture remained a mainstay of the economy, but this was joined by coal mining, an industry that partially changed the complexion of the county. With coal underlying the entire region, the most economical development was to place mines alongside the railroad tracks (for transportation of coal) and located in or near already existing towns. By the twentieth century, there were mines in many towns, all of them with substantial populations of foreign born miners from everywhere in Europe. During the twentieth century, agriculture and coal mining remained the mainstays of the county's economy, and the county's fortunes rose and fell with them. Farming was still family based. Macoupin County was often at the center of major labor disputes between mine owners and miners and was a hotbed of union activity. The county had previously played a significant role in violent 1890s disputes that brought unwanted national attention, was at center stage when the United Mine Workers rose to power, and was again prominent during the internecine war between the UMW and the Progressive Miners of America of the 1930s. Agriculture remained the county's prime economic activity, but farming became a large scale corporate enterprise, with small family farms rapidly disappearing. Coal mining decreased and has almost disappeared entirely. Buildings and structures related to coal mining were torn down as they were wasted away, so there is now little to see of this once major industry. Towns were (and still are) characterized either by a midwestern town square layout or by a main street layout. In the former, a central city block may be a small park with a gazebo, with the small businesses of the town surrounding it. In the latter, a single street will have the small businesses of the town lining either side of it. Carlinville has a city square layout, with the main county building occupying the central city block. This building houses all the offices of the county. Typically, churches of the various denominations will lie within two or three blocks of the town square, or sometimes will lie mainly along a single street near the town's center. With modern roads easily accessible, some towns in the northern part of the county became virtual bedroom communities as people commuted to Springfield to work and shop, hastening the decline of small businesses in the towns. The same effect was felt in the southernmost part of the county, and in 2005, the U. S. Census Bureau included the county in the St. Louis Metropolitan Statistical Area due to increased commuting patterns and employment in St. Louis and the Metro East.