Кіріспе
Электрондық пошта хабарламаларының шығу тегі туралы расталатын ақпарат беруге бағытталған әдістерЭлектрондық поштаны аутентификациялау немесе тексеру – электрондық пошта хабарламаларын беруге және мүмкін өзгертуге қатысқан кез келген хабар алмасу агенттерінің (MTA) домендік иелігін тексеру арқылы электрондық пошта хабарламаларының шығу тегі туралы расталатын ақпаратты қамтамасыз ететін әдістер жиынтығы. Интернет-поштаның бастапқы негізі – Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) мұндай мүмкіндікке ие емес, сондықтан электрондық поштадағы жалған жіберуші мекенжайлары (электрондық поштаның жалғандығы деп аталатын амал) фишинг, электрондық пошта спамы және түрлі алаяқтықтарда кеңінен қолданылып келді. Бұған қарсы күресу үшін көптеген электрондық поштаны аутентификациялау ұсыныстары жасалды, бірақ тек соңғы кезде ғана SPF, DKIM және DMARC үш еуі кеңінен қабылданды. Мұндай тексеру нәтижелері автоматты электрондық пошта сүзгілеуде қолданылуы мүмкін, сондай-ақ алушыларға тиісті әрекетті таңдауда көмектеседі. Бұл мақалада электрондық поштаны жіберу және алу кезіндегі пайдаланушының аутентификациясы қарастырылмайды.
Негізгі себептері
1980 жылдардың басында, Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) жобаланған кезде, хабар жіберуші пайдаланушының немесе жүйенің нақты тексеруі көзделмеген. Электрондық пошта жүйелерін сенімді корпорациялар мен университеттер басқарған кезде бұл мәселе туындамады, бірақ 1990 жылдардың басында Интернет коммерциялық пайдалануға берілгеннен бері спам, фишинг және басқа да қылмыстар электрондық пошта арқылы көбейді. Электрондық поштаны аутентификациялау – хабарламалардың бастауын анықтаудың қажетті алғашқы қадамы, соның арқасында саясат пен заңдарды орындау мүмкін болады. Домендік иелікке негізделу – 2000 жылдардың басында пайда болған көзқарас. Бұл домендер электрондық пошта мекенжайларының оң жағында, "@" белгісінен кейін орналасқандықтан, жалпылама аутентификациялауды білдіреді. Пайдаланушы деңгейінде нақты аутентификацияны Pretty Good Privacy және S/MIME сияқты басқа тәсілдермен жүзеге асыруға болады. Қазіргі таңда әрбір адам өзінің цифрлық идентификациясын басқаруы керек. Электрондық поштаны аутентификациялаудың маңызды себебі – электрондық поштаны қабылдау серверлерінде автоматты түрде сүзгілеу мүмкіндігі. Осылайша, жалған хабарламалар пайдаланушының кіріс жәшігіне (Inbox) жетпей-ақ тоқтатылады. Протоколдар сенімсіз хабарларды блоктаудың сенімді жолдарын табуға тырысса, қауіпсіздік көрсеткіштері кіріс жәшігіне жеткен аутентификацияланбаған хабарларды белгілей алады. 2018 жылғы зерттеу көрсеткендей, қауіпсіздік көрсеткіштері жалған хабарламаларды ашқан пайдаланушылардың клик ету көрсеткішін 48,9%-дан 37,2%-ға дейін кемітуі мүмкін.
Роуминг пайдаланушысы (MUA 2)
Көп жағдайда жеке ADMD MSA-ны пайдалану әлі де мүмкін. 25-портқа бағытталған шығу қосылымдарын ұстап алып, түсікті проксиге туннельдеуге болады. Жіберуші MTA-ның IP-адресі Трансмиссиялық бақылау протоколы арқылы жарамды екендігіне кепілдік беріледі, себебі ол қашықтағы хостқа қолжетімді екенін тексеріп қосылымды орнатады. Пошта сервері қосылым орнатылғаннан кейін дереу HELO SMTP командасын және әрбір хабарламаның басында Mail from: командасын алады. Екеуінің де құрамында домендік атау болуы мүмкін. SPF тексерушісі Домендік атаулар жүйесінен (DNS) сәйкес SPF жазбасын сұрайды, ол бар болған жағдайда, осы доменнің әкімшісі бекіткен IP-адрестерді көрсетеді. Нәтижесі "сәтті", "сәтсіз" немесе аралық нәтиже болуы мүмкін, және жүйелер әдетте спамға қарсы сүзгілеу кезінде осыны ескереді.
DKIM
DKIM хабарлама мазмұнын тексереді және цифрлық қолтаңбаларды қолданады. Цифрлық сертификаттарды пайдалану орнына, қолтаңбаны тексеруге арналған кілттер DNS арқылы таратылады. Осылайша, хабарлама домендік атаумен байланыстырылады. DKIM стандартына сәйкес домен әкімшісі бір немесе бірнеше асимметриялық кілт жұбын жасайды, содан кейін жеке кілттерді қолтаңба қоятын MTA-ға береді және ашық кілттерді DNS-те жариялайды. DNS жазбалары мына форматта құрылады: селектор.domainkey.мысал.com, мұнда селектор кілт жұбын анықтайды, ал domainkey – тұрақты кілт сөз, одан кейін қол қоятын доменнің атауы келеді, осылайша жарияланым осы доменнің ADMD өкілеттігімен жүзеге асырылады. SMTP тасымалдау жүйесіне хабарламаны жібермес бұрын, қолтаңба қоятын MTA бас және мазмұнның таңдалған бөліктерін (немесе тек басын) қамтитын цифрлық қолтаңбаны жасайды. Қолтаңба From:, To:, Date: және Subject: сияқты маңызды бас өрістерін қамтуы керек, содан кейін осы қолтаңба хабарлама тақырыбына іздеу өрісі ретінде қосылады. Кез келген релелік сервер хабарламаны қабылдап, жіберуі мүмкін, және әрбір реледе қолтаңбаны DNS-тен ашық кілтті алып тексеруге болады. Егер аралық релелік серверлер хабарламаның қол қойылған бөліктерін өзгертпесе, DKIM қолтаңбалары жарамды болып қалады.
DMARC
DMARC аутентификацияланған хабарламаларға қатысты саясатты анықтауға мүмкіндік береді. Ол Sender Policy Framework (SPF) және DomainKeys Identified Mail (DKIM) деп аталатын екі қолданыстағы механизмге негізделген. Бұл доменнің әкімшісіне осы доменнен электрондық пошта жіберілген кезде қандай механизмдерді (DKIM, SPF немесе олардың екеуін де) пайдалану керектігін, соңғы пайдаланушыларға көрсетілетін "From:" өрісін қалай тексеру керектігін, қабылдаушының қателіктерді қалай өңдеу керектігін және осы саясаттарға сәйкес атқарылған әрекеттер туралы есеп беру механизмін анықтау үшін DNS жазбаларында саясат жариялауға мүмкіндік береді.
Басқа әдістер
Басқа да бірқатар әдістер ұсынылған, бірақ қазір олар қолданудан шығарылған немесе кеңінен қолдауға ие болмаған. Оларға Жіберуші ID, Сертификатталған серверді тексеру, DomainKeys және төмендегілер жатады:
АДСҚ
ADSP автор доменімен қол қойылған хабарламаларға қатысты саясатты анықтауға мүмкіндік берді. Хабарлама ең бастысы DKIM аутентификациясынан өтуі тиіс еді, содан кейін ADSP, егер хабарлама "From:" атқыш бағанасында көрсетілген автор доменімен қол қойылмаса, жазалау шараларын қолдануға құқылы болды. ADSP 2013 жылдың қараша айында қолданудан шығарылды.
VBR
VBR бұрыннан аутентификацияланған жеке тұлғаға сенім қосады. Бұл әдіс домендердің беделін сертификаттайтын жаһандық деңгейде танылған сенімді органдарды қажет етеді. Жіберуші сенімді органға сілтеме сұрауымен жүгінуі мүмкін. Егер сілтеме қабылданса, ол сол орган басқаратын DNS тармағында жарияланады. Сенімді жіберуші жіберген хабарламаларына VBR Info: аттамасын қосуы керек. Ол сондай-ақ DKIM қолтаңбасын қосуы немесе SPF сияқты басқа аутентификация әдісін қолдануы тиіс. Алушы жіберушінің сәйкестігін растағаннан кейін, VBR Info: аттамасында көрсетілген сенімділікті сілтеме арқылы тексеруі мүмкін.
iprev
Қолданбалар осы әдісті аутентификация құралы ретінде пайдаланудан қашыну керек. Дегенмен, бұл әдіс жиі қолданылады және оның нәтижелері, егер болса, SMTP спецификациясы талап ететін TCP ақпаратынан өзге, Received: тақырыпшасына жазылады. Жаңа ғана табылған атаудың IP-адресін қарап тексеру арқылы расталған IP-адрестің кері байланысы, IP-адрестің DNS-те дұрыс орнатылғанын көрсетеді. IP-адрестер диапазонының кері шешілуі оларды пайдаланатын ADMD-ге жүктелуі мүмкін, немесе оны желі провайдері басқаруы мүмкін. Соңғы жағдайда, хабарламамен байланысты ешқандай пайдалы идентификациялық ақпаратты алуға болмайды.
DNSWL
DNSWL (DNS-ге негізделген ақ тізімді) қарастыру жіберуші туралы ақпарат бере алады, оның ішінде оны анықтауға көмектеседі.
Аутентификация нәтижелері
RFC 8601 электрондық поштаның аутентификациясын тексеру нәтижелерін тіркеу үшін Authentication Results: деген бастық өрісін анықтайды. Алушы жүргізген аутентификация тексерулерінің бірнеше әдіс бойынша алынған нәтижелерін бір өрісте, нүкте-құрт белгісімен бөліп, қажет болған жағдайда жақшалармен қоршап көрсетуге болады. Мысалы, төмендегі өріс receiver.example.org деген алушымен жазылған деп есептеледі және SPF және DKIM нәтижелерін көрсетеді:
Authentication Results: receiver.example.org;
spf=pass smtp.mailfrom=example.com;
dkim=pass header.i=@example.com
Бастық өрісінің атынан кейінгі бірінші элемент, receiver.example.org, аутентификация серверінің идентификаторы, authserv id деп аталатын белгі. RFC 8601 стандартын қолдайтын алушы өзінің доменіне тиесілі емес жалған бастық өрістерін алып тастауға (немесе қайта атауға) жауапты, осылай төменгі деңгейдегі сүзгілер шатаспайды. Дегенмен, осы сүзгілерді конфигурациялау қажет, себебі олар доменнің қандай идентификацияларды қолдана алатынын білуі керек. Mail User Agent (MUA) үшін қай идентификацияға сенуге болатынын анықтау сәл қиынырақ. Пайдаланушылар бірнеше доменнен электрондық пошта алуы мүмкін, мысалы, егер олардың бірнеше электрондық пошта мекенжайы болса, сонда осы домендердің кез келгені Authentication Results: өрістерін өзгеріссіз жіберуі мүмкін, себебі олар бейтарап көрінеді. Осылайша, қаскөй жіберуші пайдаланушы басқа доменнен келген хабарламаға сенер еді, егер ол доменге тиесілі authserv id-ні жасаса. Әдетте, Authentication Results: хабарлама жіберілген сол доменнің Received: бастық өрісінің жоғарысында пайда болады. Хабарлама сол сенімді ADMD-ге тиесілі серверлер арасында ішкі түрде берілгендіктен, осы екі өріс арасында қосымша Received: өрістері болуы мүмкін. Интернетке тағайындалған нөмірлерді басқару органы электрондық поштаның аутентификация параметрлерінің тізімін жүргізеді. Бірақ барлық параметрлерді тіркеу міндетті емес. Мысалы, сайттың ішкі пайдалануы үшін ғана арналған, жергілікті конфигурацияға сәйкес келетін және тіркеуді қажет етпейтін жергілікті "саясат" мәндері болуы мүмкін.
Authentication Results: receiver. example. org;
spf=pass smtp. mailfrom=example. com;
dkim=pass header. i=@example. com
The first token after the field name, receiver. example. org, is the ID of the authentication server, a token known as an authserv id. A receiver supporting RFC 8601 is responsible to remove (or rename) any false header claiming to belong to its domain so that downstream filters cannot get confused. However, those filters still need to be configured, as they have to know which identities the domain may use. For a Mail User Agent (MUA), it is slightly harder to learn what identities it can trust. Since users can receive email from multiple domains—e. g., if they have multiple email addresses — any of those domains could let Authentication Results: fields pass through because they looked neutral. That way, a malicious sender can forge an authserv id that the user would trust if the message arrived from a different domain. A legitimate Authentication Results: typically appears just above a Received: field by the same domain from which the message was relayed. Additional Received: fields may appear between that and the top of the header, as the message got transferred internally between servers belonging to that same, trusted ADMD. The Internet Assigned Numbers Authority maintains a registry of Email Authentication Parameters. Not all parameters need to be registered, though. For example, there can be local "policy" values designed for a site's internal use only, which correspond to local configuration and need no registration.