Кіріспе
Sugarloaf – 1968 жылы Chocolate Hair деген атпен құрылған американдық рок-тобы. Колорадо штатының Денвер қаласында құрылған бұл топ "Green Eyed Lady" және "Don't Call Us, We'll Call You" синглдарымен ең үздік 10-дыққа енді.
Sugarloaf was an American rock band that originated under the name Chocolate Hair in 1968. The band, which formed in Denver, Colorado, scored two Top 10 hits, with the singles "Green Eyed Lady" and "Don't Call Us, We'll Call You".
Айшақтар мен шоколадты шаштар
Бас әнші және клавишашы Джерри Корбетта, гитарист Боб Уэббермен бірге Денвер қаласындағы The Moonrakers тобында ойнады. The Moonrakers бұрын Tower лейблінде төрт сингл шығарған; The Moonrakers 1960-шы жылдардың басындағы The Classics тобынан (алдында серф музыкасына баса назар берген кезде The Surfin' Classics аталған) өркендеген. Барлық үш құралымның мүшелері кейін Sugarloaf әндерінде пайда болды. 1968 жылдың соңында Корбетта мен Уэббер, бұрын Корбеттамен бірге ойнаған барабаншы Майрон Поллок және Уэббердің досы, басист Боб Реймонд қатысқан Chocolate Hair тобын құрды. Корбетта бастапқыда төрт жасында барабаншы болып бастаған, ал жеті жасында клавишаға ауысқан. Ол Moonrakers тобында барабанға оралған, бірақ жаңа топ құру үшін кеткенінің басты себебі – қайтадан клавишада ойнағысы келгендігін айтты.
Атын өзгерту және бостандық жылдары
Корбетта мен Уэббер осы кезде Франк Слеймен келісімшарт жасады және 1969 жылы демо жаздыра бастады. Слей Chocolate Hair тобын Liberty Records лейбліне қол қойды, оған топтың демолары ұнады, олардың сапасы соншалықты жоғары болғандықтан Слей оларды альбомға енгізді. 1969 жылдың қыркүйегінде Майрон Поллок топтан кетуге шешім қабылдады және Moonrakers және Surfin' Classics тобының бұрынғы барабаншысы Боб МакВити шақырылды. Moonrakers әншісі Ведер Ван Дорн да альбомға ән айту үшін келді, оның ең танымал өнер көрсетулері "Things Gonna Change Some" және "West of Tomorrow" тректерінде болды, бірақ ол тұрақты мүше болған жоқ. "Green Eyed Lady" әні 1970 жылдың көктемінде шықты, ол Голливудтағы Original Sound Studios студиясында жазылған, барабанда МакВити ойнады. Альбом шығар алдында, Liberty Records компаниясының заң бөлімі Chocolate Hair деген аттың нәсілшілдік мәнге ие болуы мүмкін екенін ұсынды. Топ мүшелері өздерінің атын Sugarloaf деп өзгертуге келісті, бұл Колорадо штатындағы Боулдер қаласының сыртындағы таудың аты, онда Боб Уэббер А-тәрізді үйінде тұрды. "Green Eyed Lady" әнін Корбетта, оның досы Рей Пейннің Sweet Pain серіктестері Дж.С. Филлипс пен Дэвид Риордан бірлесіп жазды. Сингл 1970 жылдың қазан айында Billboard чартында 3-орынға жетті, ал олардың дебюттік альбомы 24-орынды иеленді. Бірінші альбомнан кейін топқа бұрын Денвердегі психоделикалық топтардың бірінде Кенни Пассареллимен бірге ойнаған әнші, гитарист және композитор Боб Йезель қосылды. Топ танымал Бадди Холли продюсері Норман Петтимен екі альбом жазды. Йезель сондай-ақ Джимми Гринспунмен бірге Superband тобының мүшесі болды, ол кейін Three Dog Night тобына қосылды. Йезель Sugarloaf тобының екінші альбомы Spaceship Earth (1971 жылдың қаңтарында шыққан) альбомында маңызды рөл атқарды, бірақ ол тек 111-орынға ғана жетті. Альбомның "Tongue In Cheek" және "Mother Nature's Wine" атты екі синглы тиісінше 55- және 88-орындарға көтерілді. Біріншісі Liberty Records компаниясының United Artists компаниясына қосылғанға дейін шығарған соңғы синглы болды. 1970 және 1971 жылдары Sugarloaf тобы The Who, Deep Purple, Eric Burdon & War және сол кездегі басқа да танымал топтармен бірге концерттік турларға қатысты. 1971 жылдың 16 наурызында олар 13-ші жылдық Grammy Awards сыйлықтарының кешінен кейін Арета Франклин, Three Dog Night және басқалармен бірге өнер көрсетті. 1971 жылдың 16 мамырында Maul & The Kutups тобының бұрынғы бас гитарисі Бобби Пикетті (Monster Mash әнін орындағанмен шатастырмаңыз) Sugarloaf тобына қосылғанда, топ алты мүшелі болып бірікті. Ал алты күннен кейін олар American Bandstand телешоуында "Green Eyed Lady" және "Mother Nature's Wine" әндерін орындады. 1972 жылы Sugarloaf Фрэнк Слей продюсерлік еткен, телеактер Буч Патрик жазған Bee Gees тобының "I. O. I. O." әнінің каверін орындады. Боб Йезель мен Бобби Пикетт 1972 жылдың ортасында Sugarloaf тобынан кетіп қалды. Пикетт кейін Етта Джеймс, Грегг Оллман, Detective және Cafe R&B топтарымен бірге өнер көрсетті. Бірнеше топтарда ойнағаннан кейін Йезель сегіз жылға өнерден үзіліс жасады, содан кейін ол тағы да гастрольдік сапарларға шығып, ән жазып, демо жазды. Корбеттамен араздықтан кейін Боб Уэббер, Боб Реймонд және Боб МакВити 1972 жылдың соңында топтан кетіп, Sugarloaf атына құқықты Корбеттаға қалдырды.
Қайта бастау және тағы бір нәтиже
Ақырында Liberty барлық әртістерінен бас тартты, ал 1973 жылы Джерри Корбетта Нил Богарттың Brut Records лейблімен келісім шартқа отырды, ол Богарт өзінің Buddah Records арқылы Brut Fabergé компаниясы үшін жасады және таратты. Келесі альбом, I Got a Song, 1973 жылдың соңында шықты, ол бастапқыда Корбеттаның жеке альбомы ретінде жоспарланған, бірақ Веббер мен Реймонд Корбеттаға қосылғанда, барабаншы Ларри Ферриспен бірге альбомда орындап, тікелей эфирде қайтадан өнер көрсетуді бастағанда, Sugarloaf-тың үшінші альбомына айналды. Sugarloaf-тың бұл құрамы 1974 жылдың 19 сәуірінде эфирде көрсетілген The Midnight Special бағдарламасында өнер көрсетті. Бірақ Brut жабылып қалғаннан кейін, топтың болашағы тағы да күмәнді болып қалды, себебі Корбетта мен Фрэнк Слей альбомды Богарттан сатып алып, 1974 жылы Денвердегі досының студиясына барып, сессиялық музыканттармен – Пол Хамфрис (барабан), Макс Беннетт (бас), Рей Пейн (гитара) және Flying Saucers (Джейсон Хикман, Микел Сакс және Дэвид Куин) тобымен гармониялық вокалдармен "Бізді шақырма, біз сізді шақырамыз" атты жаңа әнді жазды. Бұл ән CBS Records компаниясының есебінен жасалған әзілге байланысты ерекше болды, себебі олар жаңадан жазу шартынан бас тартыпты. Әннің басында және соңында телефон нөмірін теру дыбысы естіледі. Бұл нөмірлер Манхэттендегі CBS Records-та тіркелмеген телефон нөмірі ("әуежай коды 212" деп әнде айтылған) – кездейсоқ түрде Ақ үйдің де көпшілік нөмірі (басқа ауежай коды). Сонымен қатар, жазбада The Beatles-тің "I Feel Fine" гитара рифінің үзінділері, Стиви Уондердің "Superstition" әні және диджей Кен Гриффинның Wolfman Jack-ті еліктейтін сөзі ("Stereo 92" бүкіл ел бойынша шығарылғанда) радиостанцияның идентификациялық белгісі бар; бұл жолдың көптеген тректері жергілікті нарықтарға сәйкес келіп, өңделді. "Don't Call Us" әні Корбетта мен Джон Картердің бірлескен туындысы еді. Ол 1974 жылдың қараша айында Slay's Claridge Records лейблінде шықты. 1975 жылдың сәуір айында ол танымал болып, No. 9-ға жеткеннен кейін, I Got a Song альбомы тез арада "Don't Call Us, We'll Call You" деген жаңа атаумен қайта шығарылды, хит-сингл басқа тректің орнына қосылды – "Easy Evil". Бірақ альбом Billboard Top 200 тізімінде 152-орында тоқтап қалды. Сондай-ақ 1974 жылы Корбетта Диско Текс және Секс О Леттес тобымен бірге "Get Dancin'" хитінде ойнады, оны Корбеттаның жаңа серіктесі Боб Крю өндірді және басқа жобаларға, соның ішінде Chinook тобына да үлес қосты. LP-де жоқ тағы бір сингл, "Stars in My Eyes", 1975 жылдың маусым айында 87-орынға жетті, ал Sugarloaf Корбетта, Веббер, Реймонд және Chocolate Hair / алғашқы альбомның барабаншысы Майрон Поллокпен қайтадан бірігіп, 1975 жылы "Don't Call Us" хитінің сәттілігінің арқасында гастрольдік сапарға шықты. 1975 жылдың шілдесінде Денвердегі Эббетс Филдте (бұрынғы Бруклин баскетбол алаңы емес, кішкентай клуб) топтың тікелей жазбасы жасалды, ол ақырында 2006 жылы Alive in America атты CD ретінде шықты. "I Got a Song", олардың 1973 жылғы альбомының атау трегі, 1975 жылдың қазан айында сингл ретінде шықты, бірақ Billboard тізімінде 110-орында "көтерілді" ғана. Осы уақытта жазылған Корбеттаның жеке синглы "You Set My Dreams to Music" 1977 жылы "Фрэнк Вудстың аңызы" фильміне енді, ал Sugarloaf-тың соңғы синглы "Satisfaction Guaranteed" 1976 жылы шықты, бірақ хит-парадқа ілесе алмады. "Don't Call Us" альбомының барлық синглдары Claridge лейблінде жарық көрді.
Бөлісу және кейінгі жылдар
1975 жылдың соңында Веббер мен Реймонд топтан кетіп, Корбетта Джерри Корбетта және Sugarloaf ретінде домбырашы Майрон Поллокпен гастрольді жалғастырды, гитарада Рей Пейнді және бас гитарада Расти Бьюкененді (кейін Player тобымен) 1978 жылға дейін қосып, содан кейін Sugarloaf атын алып тастап, жеке мансабын жалғастыруға шешім қабылдады. Оның тұңғыш және жалғыз жеке альбомы, «Jerry Corbetta», сол жылы Warner Bros. лейблынан шықты. Ол сонымен қатар 1980 жылдан 1984 жылға дейін Фрэнки Валли және The Four Seasons тобының мүшесі болды. 1985 жылдың 12 маусымында Колорадодағы Крем фестивалінде Sugarloaf тобының қайта қосылу концерті өтті, онда Корбетта, Майрон Поллок, Боб Йезель және жаңа музыканттар – Ларри Уилкинс (гитара) және Брайан Грассмайер (бас гитара) қатысты. 1989-1991 жылдар аралығында Корбетта мен Уилкинс Боб Крюдің көмегімен Sugarloaf тобын қайтадан жандандыруға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. 1991 жылы Корбетта «30 Years of Rock and Roll» атты рок-н-ролл ностальгиялық шоуға қатысты. Бұл оны сол шарадағы тағы екі рок-ветеранымен – гитарист/әнші Майк Пинерамен (бұрынғы Blues Image және Iron Butterfly тобының мүшесі) және бассист Деннис Нодамен (бұрынғы Cannibal & the Headhunters тобының мүшесі) бірге сол жылы «The Sugarloaf/Iron Butterfly/Cannibal & the Headhunters Revue» атты тағы бір жұлдызды гастрольдік жобаны құруға алып келді. 1992 жылы бұл жоба «The Classic Rock All Stars» деп аталды және бұрынғы Rare Earth тобының әншісі/домбырашысы Питер Ривера және Микки Доленц, Спенсер Дэвис сияқты жылдар бойы тобын ауыстырып жүрген басқа да музыканттар қосылды. Корбеттаның айтуынша, 1990 жылдары және 2005 жылы «The Classic Rock All Stars» Ривераның орнына басқа домбырашымен бірнеше рет Sugarloaf тобы ретінде өнер көрсеткен. 2008 жылдың 19 қаңтарында Невада штатының Карсон-Сити қаласындағы «Brewery Arts Center» Корбетта мен Нода, Омар Мартинес (бұрынғы Paul Revere and the Raiders тобының мүшесі) және жергілікті гитарист Майкл Фурлонгтың қатысуымен «Brewery’s Legends of Rock» шоуын ұсынды. Корбетта 2010 жылы Пик ауруына шалдыққаннан кейін өнерден кетуге мәжбүр болды. 2012 жылдың 8 қыркүйегінде Джерри, Боб Веббер, Боб Реймонд, Боб МакВити, Боб Йезель, Бобби Пикетт және Майрон Поллок Колорадоның Атақ-даңқ музыка залына енгені үшін Боулдер театрында Sugarloaf тобы ретінде қайта қосылды. 2012 жылдың 9 қыркүйегінде Боб Уэббер Денвердегі гольф клубында өткен «Hall of Fame» кешінен кейін, ол, Корбетта, Реймонд және Поллок соңғы рет Sugarloaf тобы ретінде ойнау үшін жиналды. Басист Боб Реймонд (4 наурызда 1946 жылы Роберт Уильям Реймонд ретінде дүниеге келген) 2016 жылдың 11 ақпанында 69 жасында Колорадо штатының Centennial қаласында өкпе қатерінен қайтыс болды. Гитарист Боб Йезель (Роберт Девон Ли Йезель 1946 жылдың 1 қарашасында Колорадо штатының Денвер қаласында дүниеге келген) 2016 жылдың 9 маусымында 69 жасында Флорида штатының Стюарт қаласында қайтыс болды. Корбетта 2016 жылдың 16 қыркүйегінде 68 жасында Пик ауруымен жеті жыл бойы ауырып, Денверде қайтыс болды. Sugarloaf тобының бұрынғы гитарисі Боб Уэббер аэроғарыш инженері болды, ал барабаншы Боб МакВити Арканзас штатына көшіп, мейрамхана бизнесімен айналысты.
Синглдар
"Жасыл көзді ханым" (1970) АҚШ No. 3, Канад. No. 1, AUS No. 53
"Тілге келмейтін" (1971) АҚШ No. 55, Канад. No. 40
"Табиғат ананың шарабы" (1971) АҚШ No. 88
"Бізге шалмай, біз шаламыз" (1974) АҚШ No. 9, Канад. No. 5, AUS No. 97
"Көздерімдегі жұлдыздар" (1975) АҚШ No. 87
"Менде ән бар" (1975) АҚШ No. 110
"Tongue in Cheek" (1971) US No. 55, Can. No. 40
"Mother Nature's Wine" (1971) US No. 88
"Don't Call Us, We'll Call You" (1974) US No. 9, Can. No. 5, AUS No. 97
"Stars in My Eyes" (1975) US No. 87
"I Got a Song" (1975) US No. 110