Лас-Вегастың бұрынғы "Landmark" казино-қонақ үйі

Кіріспе

Невада штатының Лас-Вегасындағы бұрынғы казино қонақ үйі, "Landmark" (көбінесе жай ғана "Landmark" деп аталады). 1960 жылдары "Landmark Tower" деп те белгілі болды. Оның құрылтайшысы Канзас-Ситиден келген дамытушы. 1960 жылы ол әйелі Сьюзанмен бірге Лас-Вегаста казино-қонақ үй және сауда орталығын салуға шешім қабылдады. Бұл орын Лас-Вегас Стрипінен шамамен жарты миль шығысқа қарай және Лас-Вегас конвенция орталығының қарсы жағында орналасқан. Құрылыс басталғанда мұнара 20 қабаттан тұруы жоспарланған. Мұнара 5 фут қалыңдығындағы бетон және болат негізде салынды, диаметрі 80 фут, ал негізі 30 фут тереңдіктегі кальцийге тірелді. Каролл 1961 жылдың соңына қарай мұнараның жанында салынған және жұмыс істей бастаған екі қабатты "Landmark Plaza" сауда орталығын ашты. 1962 жылы "Шеннонның салоны" деп аталған бар және батыс музыкасын ойнататын "KVEG" радиостанциясы "Landmark Plaza" ішінде жұмыс істей бастады. 1962 жылдың ақпанына қарай мұнара 31 қабаттан тұруы жоспарланған, бұл оны Невададағы ең биік ғимаратқа айналдыратын еді. Қонақ үй құрылысы жоспарланумен бірге, мұнараның құрылысы тәулік бойы бетон құю арқылы басталды. Бетон құю процесі сырғуымен жасалды. 12 күн ішінде мұнараға 21 қабат қосылып, ай соңына дейін 24 қабатқа жететіні күтілді. 1962 жылдың наурыз айында Кароллдың өтініші бойынша, Кларк округі комиссарлары ойын лицензияларын тек жердегі казиноларға ғана беруге болатын шектеуді алып тастады, себебі Каролл "Landmark" сауда орталығының екінші қабатында казино ашқысы келді. Сол айда Каролл "Appliance Buyers Credit Corporation" (ABCC) компаниясынан 450 000 доллар несие алды. 1962 жылдың маусым айына қарай ABCC Кароллға тағы 300 000 доллар несие берді, ол компаниямен 3 миллион долларлық несие лимитіне жетті. Кароллдың ABCC-ге жалпы берешегі 3,5 миллион долларға жетті. Сол айда мұнараның шыны күмбезі үшін болаттан жасалған негіз құрылысы жүргізілді. 1962 жылдың қыркүйегінде "Landmark" мұнарасы аяқталуға жақын болды және Лас-Вегастағы және штаттағы ең биік ғимаратқа айналды. 1962 жылдың қыркүйегінде мұнара күмбезіне арналған болат жеткізілімдері жеткіліксіз деп танылды, сондықтан жұмысшылар жаңа жеткізілімдерді күтуге мәжбүр болды. 1962 жылдың қазан айында мұнара күмбезінің құрылысы қарқынды жүргізілді, мұнараға болат пен бетон қосыла берді. Аяқталу 1963 жылдың басына жоспарланған. "Apex Steel Corporation Limited" компаниясының алюминий бөлімі мұнара күмбезіне 40 000 долларлық алюминийдан жасалған жарықтандыру орнатуға келісім шарт жасады, бұл жердегі көрермендерге таза және әдемі көрініс беру үшін. Жұмысшылар алюминий жақтарын орнатуға қажетті жерге жету үшін мұралар мен көтергіштерді пайдаланды. Әр күні жұмысшыларды көтеруге 18 минут кетті. Қатты желдің салдарынан алюминийді орнату екі айға созылды.

Former casino hotel in Las Vegas, Nevada

The Landmarkefn|Commonly known simply as the "Landmark". During the 1960s, it was also known as "Landmark Tower", was a building developer from Kansas City. In 1960, he and his wife Susan decided to construct a hotel casino and shopping center in Las Vegas. approximately half a mile east of the Las Vegas Strip and across from the Las Vegas Convention Center. At the start of construction, the tower was to include 20 stories, The tower was built on a five foot thick base of concrete and steel, measuring 80 feet in diameter and resting on a base of caliche that descended 30 feet into the ground. Caroll had opened the two story Landmark Plaza shopping center, were also built near the tower and operational by the end of 1961. In 1962, a bar known as Shannon's Saloon and a western music radio station, KVEG, began operating in the Landmark Plaza. By February 1962, the tower was planned to include 31 floors, making it the tallest building in Nevada. While plans for a separate hotel structure were being made, work began on the tower by pouring concrete on a continuous 24 hour schedule. The concrete pour was done with a slip forming method. With 21 floors expected to be added to the tower over a 12 day period, it was expected to reach the 24th floor by the end of the month. In March 1962, at the request of Caroll, Clark County Commissioners removed a restriction which specified that gaming licenses could only be issued for ground level casinos, as Caroll wanted to open a casino on the second floor of the Landmark's shopping center. That month, Caroll received a $450,000 loan from Appliance Buyers Credit Corporation (ABCC), By June 1962, ABCC loaned an additional $300,000 to Caroll, who reached his $3 million loan limit with the company. Caroll ultimately owed ABCC a total of $3.5 million. That month, work was underway on the steel framework base for the tower's glass bubble dome. By September 1962, the Landmark tower was nearing completion and had become the tallest building in Las Vegas and the state, A construction delay occurred in September 1962, when shipments of steel for the tower's dome were deemed inadequate and crews had to wait for new shipments. Construction was progressing rapidly on the tower's dome during October 1962, with steel and concrete still being added to the tower. Completion was still scheduled for early 1963. The Aluminium Division of Apex Steel Corporation Limited was contracted to install a $40,000 aluminum undershine on the tower's dome, to provide a maintenance free and clean looking appearance for viewers on the ground. Crews used scaffolding and hoists to reach the area where aluminum sheets needed to be placed. Each day, it took crews 18 minutes to be lifted up. Due to delays arising from strong winds, it took crews two months for the aluminium to be attached.

Келесіге ауысу

1962 жылдың желтоқсанында ABCC қосымша қаржыландырудан бас тартқаннан кейін және Кароллдар төлемдерді орындамағандықтарын мәлімдегеннен кейін мұнараның құрылысы тоқтатылды. Бірақ бұл жоспарланғандай орындалмады. 1963 жылдың мамыр айында ABCC келесі айда пәтерлерді, сауда орталығын және аяқталмаған мұнараны сатуды жоспарлап отырды. Кароллдар сатуды тоқтатуға тырысып, ABCC-ге қарсы 2,1 миллион долларлық залал өтеу талабымен сотқа жүгінді, компания құрылысты тоқтатып, мердігерлерге төлем жасаудан бас тартты деп айыптады. 1963 жылдың маусымында сот шешімімен мұраға алуға тыйым салынды, бірақ келесі жылы ол күшін жойды. 1964 жылдың қазан айында ABCC сұрауы бойынша мұнараны сатуға рұқсат берілді, себебі Landmark Plaza Corporation компаниясы оларға 3,5 миллион доллар қарыз болды. Осы уақытқа дейін мұнара бірнеше рет бағаланып, құны 8-9 миллион доллар аралығында болды. Кейіннен меншік иесі өзгерді, сондай-ақ курорттың жобалау жоспарлары да өзгертілді. Келесі айда Беверли-Хиллсте орналасқан Inter Nation Tower, Inc. компаниясы RCA Whirlpool компаниясымен мұнараны және оған жапсарлас жерді халықаралық сауда орталығы ретінде дамыту туралы келіссөздер жүргізді, бұл идеяны жергілікті саудагерлер мен курорттар қолдады. 1965 жылдың желтоқсанында сәулетші Джеральд Моффит Landmark дизайны көптеген түзетулерден өткенін және оның жобалық құжаттары сотқа тәркіленгенін мәлімдеді; өкілдің сөзіне қарағанда, жақын арада құрылысты қайта бастау жоспары жоқ. Мұнараны аяқтауға тағы алты ай уақыт керек болды деп есептелді. Аяқталмаған мұнара жақын жердегі конгресс орталығына келгендерге көңіл бұрмалап, жағымсыз көрініс тудырды. Жергілікті тұрғындар оны «Плазаның еңкейген мұнарасы», «Лас-Вегастың еңкейген мұнарасы» және «Фрэнктың қателігі» деп атады. Моффит: «Ол еңкеймейді. Төбесінен түбіне дейін диаметрінің айырмашылығы тек үш сегіздік дюйм ғана».

Қайта бастау

1966 жылдың шілдесінде мұнараны аяқтау үшін жаңа жобалар округ әкімдігіне ұсынылды. Scherer қайта жобаланған жоба үшін тұрақ ретінде пайдалануға қосымша жерді сатып алуды жоспарлады. Құрылыс 1966 жылдың қыркүйек айының басында қайта басталды, ал аяқталуы 1967 жылдың басына күтілуде. Сауда орталығы мен жанармай құю станциясы бұзылып жатыр.

«Landmark» 1967 жылдың 15 қыркүйегінде ашылуға жоспарланған, бірақ құрылыс мәселелеріне байланысты ашылуы кейінге шегерілді. 15 қарашада жаңа ашылу күні жарияланды, ал ресми салтанатты ашылу 1967 жылдың 31 желтоқсанында өтуге тиіс болды. 1967 жылдың қараша айының басында Scherer-ге «Landmark» мұнарасының соңғы құрылыс кезеңі үшін 2,2 миллион долларлық келісімшарт берілді. Құрылысшылар соңғы кезеңде 650 орындық кешкі ас залы-театры Жаңа жылдық кешке дайын болуы үшін аптаның әр күні 24 сағат жұмыс істеді. Соңғы кезеңге киім-кешек және әшекей дүкендері, сондай-ақ бассейн мен 20 футтық сарқырамасы бар демалыс аймағы да кірді. Жоспарланған Жаңа жылдық кеш ашылуына дейін мұнараның құрылысы дерлік аяқталды, ал ашылу 1968 жылдың қаңтар айының ортасына жоспарланды. «Plaza Tower Inc.» (мүліктің иесі) және «Plaza Tower Operating Corporation» (казино операторы) атты екі топ Nevada Gaming Control Board-қа ойын лицензиясы үшін өтініш берді, ол лицензия беру алдында лицензия алушыларды және казиноның бас қызметкерлерін тексеріп бағалайды. Мұнара мүліктің көп бөлігін алып, штаттың ең биік ғимараты болып қала берді. 1968 жылдың 22 сәуірінде Caroll ойын лицензиясы үшін берген өтінішін кері алды, бұл шешім екі күннен кейін бекітілді. Компания жаңа қаржыландыру алып, кейіннен жаңа ойын өтінімін ұсынуды жоспарлады. «Landmark» ашылғанда шамамен 600 адам жұмыс істейтін болады деп күтілді. «Landmark» 1968 жылдың сәуір айында сатылымға қойылды.

Қаржылық проблемалар

1968 жылдың мамырында Teamsters зейнетақы қоры сенімхатты бұзу туралы хабарлама жолдады, онда Caroll, Plaza Tower Inc. және Plaza Tower Operating 1967 жылдың қазан айынан бері несие төлемдерін төлемей келгендігі айтылды. 1968 жылдың тамыз айының соңында Лас-Вегастағы Supreme Mattress Company компаниясы сотқа шағымданып, 1967 жылдың желтоқсанында Landmark-ке сатылған 25 505 долларлық төсек-жабдықтары үшін бар болғаны 4 250 доллар төлем алғанын мәлімдеді. 1968 жылдың 29 тамызында Landmark-ті банкрот деп жариялау туралы бірлескен өтініш берілді. Өтінішті Vegas Valley Electric, Inc. (сантехникалық жұмысшылар) және Landmark архитекторлары Джордж Тейт пен Томас Добруски ұсынды. Осы кезде Teamsters кәсіби одағының зейнетақы қоры мүлік сатылғанша, кепілдікке салудан бас тартуға келісті. Сонымен қатар, Sylvania Electric Company Landmark-ке орнатылған электрондық жабдықтарына байланысты төленбеген 3,7 миллион долларлық есеп айырысуына байланысты мүлікті кепілге алуды жоспарлаған. Бірлескен өтініш Sylvania-ның мүлікке ие болуына тосқауыл қойды.

Ұшақ апаты

1968 жылдың 2 тамызындағы түні 39 жастағы механик Эверетт Уэйн Шоу бір айлық некесінің ажырасуынан депрессияға түсіп, Cessna 180 ұшағын өзін-өзі өлтіру әрекеті ретінде ұрлап алды. Шоу ұшақты Лендмарк мұнарасына қарай ұшырып, соқтығысу алдында көтерілді. Ұшақ мұнараның жоғарғы бөлігіне жанасып, кейін көше арғы Лас-Вегас конгресс орталығына құлады. Шоу апатта қаза тапты, ешкімге зиян келтірмеді. Ұшақтың қиындылары Лендмарк мұнарасының шатырынан және негізінен табылды, бірақ апат ғимаратқа ешқандай зақым келтірмеген деп саналады.

Сату келіссөздері және Хауард Хьюз

1968 жылдың шілдесінде «Лэндмарк» құрылысын сатып алуға бес компания қызығушылық танытты, оның 16-17 миллион долларға сатылуы күтілді. Компаниялардың бірі, «Olla Corporation», сол айдың соңында сатып алу туралы ойын бас тартты, ал курортты сату туралы жариялау бірнеше күн ішінде күтілді. Бірнеше компания сатып алу ұсыныстарын жасады, бірақ олардың барлығы кейіннен қабылданбады, оның ішінде Лос-Анджелесте орналасқан «Rosco Industries Inc.» компаниясы да бар. 1968 жылдың 23 қазанында миллиардер Говард Хьюз «Hughes Tool Company» арқылы «Лэндмарк» құрылысын 17,3 миллион долларға сатып алу туралы келісімге келді. Сату шартының бір бөлігі ретінде Хьюздің «Hotel Properties, Inc.» компаниясы «Teamster Union» ұйымына 8,9 миллион долларға жуық, басқа да қарыздар бойынша шамамен 5,9 миллион доллар және «Plaza Tower, Inc.» компаниясына 2,4 миллион доллар сомасын төлеуге міндеттенді. АҚШ Әділет департаменті Хьюздің «Stardust Resort and Casino» сатып алу әрекетіне қатысты бұрынғы тергеуден кейін, Хьюздің ұсынылып отырған сатып алуына монополияға қарсы тергеуді бастады. Тергеу аясында Әділет департаменті «Лэндмарк» құрылысын сатып алуға басқа да үміткерлердің барын анықтауға тырысты.

Hughes сатып алу және ашылу дайындықтары

1969 жылдың 17 қаңтарында Әділет министрлігі Хьюздің «Лэндмарк» құрылысын алтыншы Лас-Вегас курорты ретінде сатып алу жоспарын бекітті. Сол айдың соңында Пенсильвания штатының тұрғыны Джеймс У. Мейлер және Нью-Йорк брокерлік фирмасы «Джон Р. Роук және Сон, Инк.» Хьюз Tool компаниясына қарсы 1,5 миллион долларлық сот талабын ұсынды. Мейлер мен брокерлік фирма бұрын Хьюз Tool компаниясы сатып алуға келіспегенге дейін «Лэндмарк» құрылысын «Republic Investors Holding» компаниясына сатуды ұйымдастырғаны үшін 500 000 долларлық брокерлік комиссияға құқылы екендерін мәлімдеді. Сот талабында Хьюз Tool компаниясы «қасақана түрде және ойдағыдай мемлекеттік сауданы шектеуге» тырысқаны айтылды. 1969 жылдың қаңтар айының соңында Хьюз өкілдері курорттағы кейбір құрылыс жұмыстарының аяқталмағанын; кейбір техникалық қызмет көрсету жүйелерінің орнатылмағанын; және кейбір жөндеу жұмыстарын жасау қажет екенін мәлімдеді. Хьюз сондай-ақ қонақ үйдің бір бөлігін қайта жаңартуды жоспарлады. Қосымша жұмыстардың болуына байланысты курортты 1969 жылдың 1 шілдесіне дейін ашуға болатыны күмәнді болды. «Лэндмарк» жобасында шамамен 1000-1100 адам жұмыс істейтіні күтілді. «Лэндмарк» Хьюз ашылғанға дейін иеленген жалғыз казино болды. Осының салдарынан Хьюз жобаның барлық егжей-тегжейіне тікелей араласты. Хьюз курорттың ішкі дизайнын сәнді етуге және басқа да әсемдеулерге шамамен 3 миллион доллар жұмсады, ал «Лэндмарк» ғимараттарының сыртқы пішіні өзгеріссіз қалды. Хьюздің «Лэндмарк» құрылысын сатып алуы сол кезде толыққанды аяқталған жоқ еді, ал оның өкілдері ойын және алкоголь лицензияларын мемлекеттік органдар бермегенше сату аяқталмайтынын мәлімдеді. 1969 жылдың сәуір айында Хьюз Ойынды Бақылау Кеңесінен және мемлекеттен мақұлдау алды. Хьюз «Лэндмарк» құрылысының салтанатты ашылуын жеке бақылауды жоспарлаған; Хьюз үшін 1950 жылдан бері жұмыс істеген Роберт Махью: «Сол сәттен бастап мен қиындыққа тап болатынымды білдім. Ол шешім қабылдауға мүлдем қабілетсіз еді» деді. Ашылу күні жақындаған сайын Хьюз 1969 жылдың шілдесіне жоспарланған басқа да шаралар туралы алаңдады, мысалы, «Аполлон-11» Айға қонуы, бұл «Лэндмарк» ашылуына қатысты жарияланымдардан назарды аударды. 1969 жылдың 30 маусымында «Sun Realty» бұл шешімге шағымданып, апелляция жасады, бірақ «Plaza Towers Inc.» компаниясы банкротқа түскеннен кейін шамамен 120 басқа кредитор ұсынған 5,8 миллион долларлық талаптарды төлейтін кепілдік беруге қабілетсіз болғандықтан, апелляциясы қабылданбады.

On January 17, 1969, the Department of Justice approved Hughes' plan to purchase the Landmark as his sixth Las Vegas resort. Later that month, a $1.5 million lawsuit was filed against Hughes Tool Company by Pennsylvania resident James U. Meiler and New York brokerage firm John R. Roake and Son, Inc. Meiler and the brokerage firm stated that they were entitled to a $500,000 brokerage fee for previously arranging a sale of the Landmark to Republic Investors Holding Company, before Hughes Tool Company agreed to purchase it. The lawsuit alleged that Hughes Tool Company "purposely and intentionally caused a restraining of interstate commerce". At the end of January 1969, Hughes spokesmen stated that some construction on the resort was never finished; that some maintenance systems had not yet been installed; and that some repairs were needed. Hughes also planned to have some of the hotel rooms refurbished. Because of the additional work, the resort was not expected to open until at least July 1, 1969. Approximately 1,000 to 1,100 people were expected to be employed at the Landmark. The Landmark was the only casino that Hughes had taken over before it was opened. As a result, Hughes was heavily involved in details regarding the project. Hughes spent approximately $3 million to give the interior a lavish design and to add other touches to the resort, while the exterior of the Landmark buildings was left unchanged. Hughes' purchase of the Landmark was not complete at that time, and his representatives stated that the sale would not be completed unless gambling and liquor licenses were issued by the state. In April 1969, Hughes received approval from the Gaming Control Board and from the state. Hughes planned to personally oversee planning for the Landmark's grand opening; Robert Maheu, who had worked for Hughes since the 1950s, said "I knew from that point on that I was in trouble. He was completely incapable of making decisions." As the tentative opening date approached, Hughes became concerned about other events scheduled for July 1969 – such as the Apollo 11 Moon landing – which might distract from the publicity of the Landmark's opening. On June 30, 1969, Sun Realty appealed the decision but was denied that day as it was unable to post a bond that would pay the $5.8 million worth of claims, filed by approximately 120 other creditors after Plaza Towers Inc. entered bankruptcy.

Ашылуы мен жұмыс істеуі (1969-1990)

"Лендмарк" 1969 жылдың 1 шілдесінде, "Интернационал" қонақ үйінен бір күн бұрын ашылды. Басқа қонақтардың арасында Кэри Грант, Дин Мартин, Джимми Уэбб, Фил Харрис, Тони Беннетт, Сэмми Кэн, Стив және Эйди, сондай-ақ Уилт Чемберлен болды. Невада губернаторы Пол Лаксальт, сенаторлар Алан Бибель және Говард Кэннон да ашылу рәсіміне қатысты. Жергілікті, ұлттық және халықаралық БАҚ өкілдері де салтанатты ашылуға келді, оны Las Vegas Sun Голливудтағы премьераға теңеді. Хьюз өзінің жақын орналасқан "Desert Inn" қонақ үйі-казиносындағы уединен пентхауста тұрды. Курорттың телеарналардағы жарнамаларында былай делінген: "Францияда – Эйфель мұнарасы. Үндістанда – Тадж Махал. Лас-Вегаста – "Лендмарк"". 1971 жылдың ақпан айында Невада жоғарғы соты сол кезде 3 миллион доллар талап еткен сот талабын қабылдамады. 1971 жылдың желтоқсан айында Хьюз "Лендмарк" қонақ үйінің батысында орналасқан көршілес жерді сатып алуға 1 миллион доллардан астам төледі. 1973 жылдың қаңтарында "Лендмарк" иелігі Хьюздің "Summa Corporation" компаниясына, бұрынғы "Hughes Tool Company" компаниясына ауыстырылды. 1976 жылдың қаңтарында "Лендмарк" неміс, жапон және испан тілдерінде ойын автоматтарына арналған видеокассеттерді ұсына бастады, себебі олардың көптеген қонақтары тіл білмеу салдарынан үстел ойындарынан гөрі ойын автоматтарын ойнауды жөн көрді. "Summa" компаниясының бас менеджері Э.Х. Миллиган: "Бізге белгілі болғандай, Лас-Вегаста осы қызметті осылай ұсынатын алғашқы қонақ үй бізміз" деді. 1976 жылдың наурыз айында қонақ үй мен казино 15 Лас-Вегас курорттарына әсер еткен, шамамен 25 000 қызметкерді қамтыған қонақ үй қызметкерлерінің ереуіліне байланысты қысқа мерзімге жабылды. Ереуіл наурыздың соңында екі аптадан кейін аяқталды. Хьюз келесі айда бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.

Газдың шығуы және өрт

1977 жылдың 15 шілдесінде, таңғы сағат 4:00-ден кейін, мұнараның екі қабат төмендегі жертөлесінде су құбыры жарылды. Су деңгейі екі футқа жетіп, жертөле бөлмесін су басып, негізгі электр панелін бұзды, соның салдарынан таңғы сағат 5:00-ге дейін демалыс орнындағы электр қуаты тоқтатылды. Қосалқы қуат генераторы демалыс орны үшін жарық берді. Алайда, телефон байланысы, кондиционер және мұнараның бес лифтісінің төртеуі негізгі қуат ағымының тоқтауына байланысты жұмыс істемей қалды. Қосалқы генератордан шыққан көміртек газы, фреон және метан, желдеткіш құбырлары арқылы мұнараға еніп, ғимаратты эвакуациялауға себеп болды. Сағат 9:00 мен 11:00 аралығында Оңтүстік-Батыс газ корпорациясының қызметкерлері өрт сөндірушілермен бірге ғимаратты тексерді және газдың басқа да белгілерін таба алмады, бұл қонақтар мен қызметкерлерге ғимаратқа қайта кіруге мүмкіндік берді. Улы газдарды тыныс алған 138 адам ауруханаға жатқызылды; олар төрт жергілікті ауруханада емделді. Газ ағып кетуіне байланысты жүргізілген тергеу 1977 жылдың 19 шілдесінде аяқталды және авариялық генераторлардың біріндегі кемшіктік ауа құбыры кінәлі деп танылды. Бұл құбыр қонақ үй салынып жатқан кезде орнатылған. Кларк округінің құрылыс бөлімінің директоры Джон Пискотта, өзінің немесе басқа біреудің құбырдың қалай зақымданғанын анықтай алмайтынына сенді. Summa жүйені орнатқан компанияны жөндеу үшін шақырды. 1977 жылдың 23 қазанында сағат 15:44-те 22-ші қабаттағы қонақ үй бөлмесінде өрт болды, себебі 27-ші қабаттағы лаунждағы бармен түтін иісін сезген. Бөлмедегі заттар темекі тұтанғаннан өртеніп кетті. Өрт 45 өрт сөндірушінің көмегімен сөндірілді, олар келгеннен кейін бес минут ішінде өртті тоқтатып қойды. Алайда, өрттен пайда болған түтін лифт шахталары арқылы бүкіл қонақ үйге және бірінші қабатқа тарады. "Ландмарк" эвакуацияланды, ал жүздеген қонақтар мен қызметкерлерге демалыс орнынан түтін шығарылғаннан кейін, шамамен сағат 17:15-те қайта кіруге рұқсат берілді. 22-ден 27-ші қабаттарға түтіннен шамалы зақым келді. Түтіннен уланған бес қонақ үй қонағына медициналық көмек көрсетілді, бірақ ешқайсысы ауруханаға жатқызылған жоқ.

On July 15, 1977, shortly after 4:00 a. m., a water pipe burst in the tower's subbasement, two floors below ground level. Two feet of water flooded the basement room and shorted out the main power panel, thereby cutting out electricity for the resort shortly before 5:00 a. m. An auxiliary power generator provided lighting for the resort. However, telephones, air conditioning, and four of the tower's five elevators were left non functional because of the main power failure. Carbon monoxide, freon and methane, all originating from the auxiliary generator, infiltrated the tower through ventilation ducts, forcing an evacuation of the building. Between 9:00 a. m. and 11:00 a. m., crews from the Southwest Gas Corporation inspected the building with firemen and found no further traces of gas, allowing guests and employees to re enter the building. A total of 138 people were hospitalized after inhaling the poisonous gases; they were treated at four local hospitals. An investigation into the cause of the gas leaks concluded on July 19, 1977, and found that a defective exhaust line on one of the emergency generators was responsible. The line had been installed during the hotel's construction. John Pisciotta, director of the Clark County Building Department, did not believe that he or anyone else would be able to determine how the line became damaged. Summa brought in the company which installed the system to have it repaired. On October 23, 1977, at 3:44 p. m., a two alarm fire was reported in a hotel room on the 22nd floor, after a bartender in the 27th floor lounge smelled smoke. The entire room had caught on fire from a cigarette. The fire was extinguished with help from 45 firefighters, who put it out within five minutes of their arrival. However, the fire led to heavy smoke infiltrating the entire hotel and ground floor through elevator shafts. The Landmark was evacuated, and hundreds of guests and employees were allowed to return inside at approximately 5:15 p. m., after smoke had been cleared from the resort's interior. The 22nd through 27th floors had moderate smoke damage. Five hotel guests were treated for smoke inhalation, but none required hospitalization.

Болашақ сатып алушылар

1977 жылдың қазан айында Сумма Лэндмаркті сатып алуға ниет білдірген бірнеше алуан түрлі сатып алушылармен келіссөздер жүргізді, сондай-ақ Сумма Огайо штатының Акрон қаласында тұратын таверна иесі Ник Лардакиске Лэндмаркті 12 миллион долларға сату туралы келіссөздер жүргізді. Сонымен қатар, Сумма Скотт корпорациясымен – Франк Скотт басқаратын Лас-Вегас қаласының кәсіпкерлері тобымен – курортты шамамен 10 миллион долларға сатып алу мүмкіндігін талқылады. Лардакистің Лэндмаркті сатып алуы сол айда қабылданбады, себебі ол сатып алу үшін қажетті қаражатты жинауға үлкермеді; тағы 12 миллион долларлық ұсыныстар Лас-Вегасқа мүлік иесі Джоанн Сейгалдан және Беверли-Хиллз басқару кеңесшісі Чарльз Финктен түсті. Сейгал сондай-ақ Сумманың келіссөздер жүргізу үшін оған мүліктің бағалауын ұсынбағанына шағымданып, оның сенімділігін білдірді. Бұл пікір Acro компаниясының вице-президенті Леонард Гейл тарапынан жоққа шығарылды. Гейл Лэндмарктің «Лас-Вегастағы ең нашар мүлік» екенін мойындады, бірақ Acro иелігінде ол табысты кәсіпорынға айналуы мүмкін екеніне сенімді болды. Лэндмарк Summa-ның Невададағы алты ойын және қонақ үй мүлкінің ішіндегі ең нашар мүлік саналды, себебі ол сол уақытқа дейін ешқашан пайда тапқан жоқ. 1977 жылдың 3 қарашасында Summa басшылары отырыс өткізді, бірақ компания айына орташа есеппен 500 000 доллар зиян келтіріп отырған Лэндмаркті сату туралы шешім қабылдамады. Сол кезде Скотт корпорациясы ұзақ мерзімді қаржыландыруды алу мүмкін болмағандықтан Лэндмаркті сатып алу туралы ұсынысын кері тартылатынын мәлімдеді. 1978 жылдың қаңтар айында Сумма Лэндмаркті Скотт корпорациясына сатылатынын жариялады, сату бағасы шамамен 10 миллионнан 12 миллион долларға дейін құрады. Сол уақытқа дейін курорт ашылғаннан бері көптеген әрекеттерге қарамастан, 15 миллион доллар зиянға ұшырады. Сарапшылар Лэндмарк бөлмелер санының аздығынан (сол кезде 486 қонақ бөлмесі) және сол кездегі әлемдегі ең үлкен қонақ үйі болған Лас-Вегас Хилтоннан (бұрынғы Интернационал) көшеден өте жақын орналасқандықтан қаржылық қиындықтарға тап болды деп санайды. Франк Скотт Лас-Вегас қаласының орталық бөлігіндегі Union Plaza қонақ үйіне иелік етті, ол қаланың ең табысты казиноларының біріне айналды, және ол Union Plaza-да қолданылған басқару принциптерін Лэндмаркқа да қолдануды жоспарлап отыр. Бірақ, Лэндмарк үшін жасалған жоғары ұсыныстардың арқасында, Хьюз мұралықтарын бақылап отырған судья Скотт корпорациясының ұсынысын қабылдамады. Осы судьялардың арасында Гари Ельвертон да болды. Фей Тодд, Лэндмарктің ойын-сауық директоры және корпоративтік атқарушы көмекшісі, негізінен Огайода тұратын Вольфрамдардың Лэндмарк жұмысын басқарды. Вольфрамдар Лас-Вегасқа келгенде Desert Inn курортында жиі тұратын бай адамдар еді. Тодд Уолфрамдармен Desert Inn-де арнайы іс-шаралар координаторы болып жұмыс істеген кезде танысты, ол күйеуімен бірге Лас-Вегас қонақ үйін сатып алуды жоспарлап отырған Зула Уолфраммен жақын дос болды. Бұрын судья болған және Канзас штатының Салина қаласының тұрғыны Тикель бұрын бірнеше қонақ үйлерге иелік еткен. Топ Лэндмарк қаржылық қиындықтарын жеңе алады деп сенді және екі жыл ішінде мүлікке 750 бөлмелі қонақ үй мұнарасын қосуды жоспарлады. Сату 1978 жылдың 31 наурызында аяқталды, Лэндмарк казиносында 272 қызметкер, ал жалпы саны 700 қызметкер жұмыс істеді. 1978 жылдың қазан айында Тикель, Вольфрам және Ельвертон штат тарапынан Лэндмаркке иелік етуге лицензия алды. Ол кезде Эд Вольфрам лицензиялық жоспарда қаржылық кеңесші ретінде тіркелген. 1979 жылы Джесси Джексон кіші Лэндмарк қонақ үйінің басқарушысы болды және Лас-Вегас қонақ үй тарихында қара нәсілді басқарушы болған жалғыз адам еді. Тикельдер 1980 жылға дейін Лэндмарктің меншік иелері болды. 1982 жылы архитектор Мартин Стерн-младший Лэндмарктің үлкен кеңейтуін жобалау үшін шақырылды. Бұл жылы Лэндмарктің кірісі 26 миллион доллардан асты, бірақ 1982 жылдың қараша айында курорт 500 000 доллар зиянға ұшырады. Сол уақытқа дейін Лэндмарк ашылғаннан бері жыл сайын орташа есеппен 3 миллион доллар зиянға ұшырады. 1983 жылдың 7 ақпанында федералды тергеушілер Волфрамның фирмасын жапты, себебі олар оның және оның әйелі басқаратын алты шотта 36 миллион доллар жоғалғанын анықтады, бұл оның талан-таражға түскенін анықтауға әкелді. Bell & Beckwith компаниясының сенімгерлік кеңесшісі адвокат Патрик МакГроу сол айдың соңында Лэндмаркті таратуға дейін басқаруға рұқсат алды. Стерн жобалаған кеңейту жобасы тоқтатылды, Моррис, сондай-ақ Лас-Вегас конвенциясы және келушілер бюросының (LVCVA) мүшесі, бұрын Holiday Inn Center Strip қонақ үй казиносына, сондай-ақ жақын жердегі Лафлин қаласындағы Riverside Resort-қа иелік еткен. Ельвертон және оның әйелі 1979 жылы Лэндмарктің бес пайызына иелік еткендерін мәлімдеді, бірақ құжатты округ тіркеу кеңсесіне тіркемеген. 1983 жылдың тамыз айында Ельвертон жұбайлар Морриске сатуға қарсы сотқа шағымданып, сату орын алса олардың үлесіне өтемақы төленбейтінін мәлімдеді. Ол кезде Гари Ельвертон Лэндмарк казиносының басқарушысы болып жұмыс істеді. Невада ойынды бақылау басқармасы Моррис ұсынысын Зул Уолфрам Суммаға берешегін ескере отырып жаңартуға мүмкіндік бергенше бекітуді кейінге шегерді. Моррис Лэндмарктің табысқа жетуі үшін күніне 18 сағат жұмыс істеді. Ол Лэндмаркке «ешқашан лайықты мүмкіндік берілмегенін» айтты, «күнделікті басқарудың болмауы» оның табысқа жетпеуінің бір себебі екенін атап өтті. Моррис сондай-ақ бұрынғы операторлар Лэндмарктің «күшіне сай емес нәрсе жасауға» тырысқандығына сенді, себебі ол курорттың орналасқан жері Лас-Вегас конвенция орталығына қатысушыларға қызмет көрсетуге ыңғайлы екенін айтты. Ол 1983 жылдың соңында өтіп жатқан шара. Моррис Лэндмарк өзінің «арзан бағаларымен және жақсы қызметімен» өзінің бәсекелестерімен бәсекелесетінін айтты. Моррис Лэндмаркке жаңартулар мен өрт қауіпсіздігін жақсарту үшін 28 миллион долларлық қарыз алу бойынша келіссөздер жүргізіп жатқан. Кларк округының шенеуніктері курорттың өрт қауіпсіздігі стандарттарына сәйкес келмегендігі үшін шаралар қабылдауды қарастырып жатқан. 1985 жылдың 29 шілдесінде Ішкі кіріс қызметі (IRS) бұрынғы алты ай ішінде курорт қызметкерлеріне төленген салықтарды төлемегені үшін мүлікке қатысты 2,1 миллион долларлық талап қойды. Талап қойылғаннан екі күн өткен соң, Лэндмарк IRS-тің казино кассасы сияқты активтерін тәркілеуіне жол бермеу үшін 11 тарау бойынша банкроттыққа өтініш берді. Банкроттыққа өтініш берілгеніне қарамастан, курорт ашық қалды және казинода операцияларды жалғастыру үшін жеткілікті қаражат болды. Лэндмарк 30,6 миллион долларлық қарызы бар еді, ал активтері 30,6 миллион долларға бағаланды. Моррис банкроттықты МакГроуға, ол Лэндмарктің 28,8 миллион долларлық қайта қаржыландыруын қарызды түпкілікті бекітуге бір күн қалғанда тоқтатып тастады деп айыптады. Моррис банкроттыққа өтініш берілгеніне қарамастан операциялар бұрынғысынша жалғасатынын айтты. Невада Ұлттық банкі 1986 жылдың басында банкроттықты кредиторларға төлеу үшін тарату рәсіміне айналдыруды сұрады, себебі Лэндмарктің банкроттық қайта құрылымдану жоспары сәтті бола алмайды деп мәлімдеді. Моррис егер сот курорттың кәсіби одақтарымен келісімдерін тоқтатуға рұқсат бермесе, қайта құрылымдану жоспарынан бас тартуға және 700-800 Лэндмарк қызметкерін жұмыстан шығаруға тура келетінін айтты. Моррис қайта құрылымдану жоспарының бір бөлігі ретінде қызметкерлердің жалақысын 15 пайызға төмендетуді жоспарлады, оның өзінің жылдық жалақысы 145 000 доллар еді. Жалақыны төмендету Лэндмаркке ай сайын қосымша 6 500 доллар береді, бұл курорттың ипотекалық төлемдерін жасауға мүмкіндік береді. Моррис курорт банкроттықтан шыққаннан кейін қонақ үйдің бөлмелерінің санын ұлғайтуды жоспарлады, ұлттық франшизалық қонақ үй желісінен қосымша қаржыландыру ала отырып. Ол Лэндмарк 1986 жылдың 1 наурызына дейін 11 тарау бойынша банкроттықтан шығады деп үміттенеді, бірақ ол операциясының соңына дейін банкроттықта қалатын болады. 1987 жылдың шілде айында Лэндмарк әр апта күні кешкі сағаттарда Nightcap Lounge-та покер турнирлерін ұсына бастады. Қонақтарды тарту үшін әрбір ...

During October 1977, Summa was in negotiations with several prospective buyers for the Landmark, Summa was also in negotiations to sell the Landmark for $12 million to Nick Lardakis, a tavern owner who lived in Akron, Ohio. Simultaneously, Summa was holding discussions with the Scott Corporation – a group of downtown Las Vegas entrepreneurs led by Frank Scott – which wanted to purchase the resort at a price of nearly $10 million. Lardakis' acquisition of the Landmark was rejected that month as he was unable to raise the necessary funds to make the purchase; Other $12 million offers came from Las Vegas heiress JoAnn Seigal and Beverly Hills management consultant Charles Fink. Seigal also complained that Summa would not provide her with a property appraisal to base her negotiations. a belief that was disputed by Leonard Gale, vice president of Acro. Gale acknowledged that the Landmark was "the biggest lemon in Las Vegas", but was confident it could become a successful property under Acro's ownership. The Landmark was considered the weakest of Summa's six gaming and hotel properties in Nevada, as it had never made a profit up to that time. Summa officials held a meeting on November 3, 1977, but the company made no decision on selling the Landmark, which lost an average of $500,000 per month. By that time, the Scott Corporation stated that it would likely withdraw its offer to purchase the Landmark because of inability to obtain long term financing. In January 1978, Summa announced that the Landmark would be sold to the Scott Corporation, with the sale price reportedly ranging between $10 million and $12 million. Up to that time, the resort had reportedly lost $15 million since its opening, despite numerous attempts to increase business. Experts believed that the Landmark suffered financially as a result of its low room count (486 guest rooms at the time) and its location across the street from the Las Vegas Hilton (formerly the International), which was the world's largest hotel at the time. Frank Scott owned downtown Las Vegas' Union Plaza Hotel, which had become one of the city's most successful casinos, and he said the same management principles used at the Union Plaza would be applied to the Landmark. Because higher offers were subsequently made for the Landmark, the Scott Corporation's offer was rejected by a judge who was monitoring the Hughes estate. and it included Gary Yelverton. Faye Todd, the Landmark's entertainment director and a corporate executive assistant, primarily oversaw the Landmark's operations for the Wolframs, who lived in Ohio. The Wolframs were high rollers who frequently stayed at the Desert Inn resort when visiting Las Vegas. Todd met the Wolframs while working for the Desert Inn as special events coordinator, and she became close friends with Zula Wolfram, who had been planning to purchase a Las Vegas hotel with her husband. Tickel, a former magistrate judge and a resident of Salina, Kansas, previously owned several other hotels. The group was confident that the Landmark would overcome its financial problems, and they planned to add a 750 room hotel tower to the property within two years. The sale was completed on March 31, 1978, The Landmark's casino, which had 272 employees, with 700 other employees. In October 1978, Tickel, Wolfram, and Yelverton were approved by the state to be licensed as the landlords of the Landmark. At the time, Ed Wolfram was listed as a financial adviser on the licensing plan. In 1979, Jesse Jackson Jr. was the Landmark hotel manager, and was the only such manager in the Las Vegas hotel industry to be black. The Tickels remained as co owners of the Landmark until 1980, In 1982, architect Martin Stern Jr. was hired to design a large expansion of the Landmark. Revenue for the Landmark exceeded $26 million that year, although the resort lost $500,000 during the month of November 1982. Up to that time, the Landmark had lost an average of $3 million every year since its opening. Federal investigators shut down Wolfram's firm on February 7, 1983, after they discovered $36 million of money missing in six accounts that were managed by him and his wife, ultimately leading to the discovery of his embezzlement. Lawyer Patrick McGraw, trustee for Bell & Beckwith, was approved later that month to operate the Landmark until it could be liquidated. The expansion designed by Stern was cancelled, Morris, also a member of the Las Vegas Convention and Visitors Authority (LVCVA), had previously owned the Holiday Inn Center Strip hotel casino, as well as the Riverside Resort in nearby Laughlin. Yelverton and his wife stated that they had been sold a five percent interest in the Landmark in 1979, but that the document was never filed with the county recorder's office. In August 1983, the Yelvertons filed a state suit to prevent the sale to Morris, stating that they would not be compensated for their interest if the sale proceeded. At the time, Gary Yelverton was the Landmark's casino manager. The Nevada Gaming Control Board delayed approval of Morris' purchase until his offer could be updated to include what Zula Wolfram owed to Summa. Morris worked 18 hours a day to ensure the Landmark's success. He said the Landmark had "never really been given a fair chance," citing the absence of "on hands management on a day in, day out basis" as one reason for its lack of success. Morris also believed that previous operators tried to make the Landmark "do something it was not meant to do" by competing with "superstar productions," whereas he believed the resort's location made it more ideal for serving attendees of the Las Vegas Convention Center. which was underway in late 1983. Morris said the Landmark would compete against rivals with its "budget prices and good service." Morris was negotiating a $28 million loan to pay for improvements and fire safety updates for the Landmark. Clark County officials considered taking action against the resort because of its failed compliance with fire safety standards. On July 29, 1985, the Internal Revenue Service (IRS) filed a $2.1 million lien against the property, because of Morris' failure to pay withholding and payroll taxes for the resort's employees for the previous six months. Two days after the lien was filed, the Landmark filed for Chapter 11 bankruptcy to prevent the IRS from seizing assets such as casino cage money. The resort remained open despite the bankruptcy filing, and the casino had enough money to remain operational. The Landmark had debts totaling $30.6 million, while it had $30.6 million in assets. Morris blamed the bankruptcy on McGraw, alleging that he derailed a $28.8 million refinancing of the Landmark 24 hours prior to the finalization of the loan. Morris said operations would continue as normal despite the bankruptcy filing. The Nevada National Bank requested in early 1986 that the bankruptcy be converted to a liquidation proceeding to pay off creditors, stating that the Landmark's bankruptcy reorganization plan could not succeed. Morris said he would have to cancel his reorganization plan and lay off 700 to 800 Landmark employees if a bankruptcy court did not allow the resort to abandon its union labor contracts. Part of Morris' reorganization plan involved cutting employee wages by 15 percent, including his own yearly salary of $145,000. The pay cut would give the Landmark an additional $6,500 per month, which would allow the resort to make its mortgage payments. Morris hoped to increase the hotel's room count after the resort's eventual emergence from bankruptcy, with additional financing from a national franchise hotel chain. He hoped that the Landmark would be out of Chapter 11 bankruptcy by March 1, 1986, although it would ultimately remain in bankruptcy for the rest of its operation. In July 1987, the Landmark began offering poker tournaments in its Nightcap Lounge each weekday night. To help bring in customers, two cash drawings were held during each tournament. Morris and bank company Drexel Burnham Lambert began a search in 1989 for a new owner to take over the Landmark. At the end of the year, a U. S. bankruptcy court judge gave Morris until 1990 to find a buyer or refinancing. Otherwise, the Landmark would be liquidated to pay off creditors, in accordance with a court order. On January 2, 1990, the Landmark was ordered into Chapter 7 bankruptcy after a judge ruled that the creditors would not be able to receive compensation under the reorganization plan. Between $43 million and $46 million was owed to various creditors. Morris' gaming license expired that month after the resort failed to pay $500,000 in taxes and penalties. Richard Davis, a Las Vegas based real estate agent, was appointed by the bankruptcy court that month to temporarily operate the resort. On February 21, 1990, the Nevada Gaming Commission extended the gaming license and allowed the resort to stay open for at least two additional weeks while its financial problems were analyzed by state experts. At that time, the hotel had $562,000 in cash, including $175,000 in revenue that had accumulated in the prior six weeks. The Landmark continued to struggle, In July 1990, two Denver businessmen, David M. Droubay and Martin Heckmaster, offered $35.5 million to purchase the bankrupt resort. Morris was dissatisfied with the offer, stating that the property had been appraised as high as $70 million.

Жабылу (1990-1995)

1990 жылдың 6 тамызында банкроттық сот отырысы «Лендмарк» құрылысын сатып алуға ниет білдіргендерді тартуға сәтсіз аяқталды. Ральф Энгельстад пен Чарльз Фриас, екеуі де курортқа үлкен қызығушылық танытқан, сот отырысында бәсекелесуге мүмкіндік беретін 100 000 долларлық ақша салды, бірақ олар бәсекелеспеді және ешқандай түсініктеме бермей отырысты қалдырды. Друбай мен Хекмастер депозит салғандықтан бәсекелесуге құқылы болмады. Дэвистің адвокатының өтінішімен АҚШ банкроттық судьясы «Лендмарк» құрылысын жабуға рұқсат берді. Сол күні, сәтсіз отырыстан бір сағат өткен соң ойын бизнесі тоқтатыла бастады. Ойын автоматтары мен қонақ үйлерді осы аптаның соңында жабу жоспарланған. 498 бөлмесі бар бұл құрылыс 1990 жылдың желтоқсанында Лондонның «Ллойдс» банкі 20 миллион долларға сатып алды. «Ллойдс» банкі 1988 жылы Морриске берген 25 миллион долларлық қарызын қорғау мақсатында сатып алды. 1993 жылдың наурызына дейін «Лендмарк» құрылысының барлық мүлігі «National Content Liquidators» компаниясы өткізген сауда арқылы сатылды. 1993 жылдың шілдесінде «Ллойдс» банкінің өкілдері «LVCVA» ұйымына «Лендмарк» құрылысын сатып алу мүмкіндігі туралы ұсыныс жасады. «LVCVA» бұл ұсынысқа қызығушылық танытты және «Лендмарк» құрылысының 21 акр жерін автотұрақ ретінде немесе кеңейту үшін пайдалануды жоспарлады. «LVCVA» 1993 жылдың қыркүйегінде «Лендмарк» құрылысын сатып алды.

Құру

LVCVA мұнарадағы асбестті жоюға 800 000 доллар жұмсады. Central Environmental Inc. компаниясы асбестті жоюға шақырылды, ал AB Haz Environmental, Inc. асбестті жою жөніндегі консультант болды. Бұл Лас-Вегас конгресс орталығы үшін жасалған. 1995 жылдың ақпанына дейін AB Haz Лендмаркты екі рет асбестсіз және қиратуға қауіпсіз деп мәлімдеді, бірақ Кларк округінің өкілдері кейбір қонақүй қабаттарында әлі де асбесттің 90 пайызы қалғанын анықтады. Осы уақытқа дейін LVCVA асбест компанияларына қонақүйден және іргелес тұрғын үй кешенінен асбестті алып тастау үшін барлығы 1 миллион доллар төледі, бұл оларды қиратуға мүмкіндік берді. Кларк округінің Ауа ластануын бақылау бөлімі AB Haz-ға асбестті жоймағаны үшін 450 000 доллар айыппұл салуды ұсынды, ал LVCVA асбестті одан әрі жоюға қосымша 1 миллион доллар жұмсауы керек болды. Нәтижесінде AB Haz асбестті жою кезінде ауа шығарылым стандарттарын бұзғаны үшін айыпталды және компания 18 000 доллар айыппұл төлеуге келіскен келісімге қол қойды. 1995 жылдың тамызында Central Environmental мұнарадан асбестті алып тастады. Бұрынғы кешігулерге байланысты LVCVA өкілдері барлық асбест алынғанша қирату күнін белгілеуден бас тартты. 1995 жылдың қазан айында LVCVA Iconco Inc. компаниясына қалған асбестті курорттан жою үшін 740 000 доллар төледі, 1996 жылдың наурыз айында ConExpo жаңа тұрақ орнында өткізілуіне үміттенеді. CDI президенті Марк Лоизо мұнараның жобаларын таба алмады. Қиратушылар мұнарада құпия баспалдақтарды тапты, ал Лоизо: "Біз ішке кірген сайын барлығын білдік. Бұл өте ерекше, бірегей құрылым еді" деді. Лендмарк мұнарасы қиратылмай тұрып бір апта бұрын жұмысшылар төмен қабатты құрылыстардан қалған асбестті алып тастады, содан кейін оларды қиратты. Содан кейін бригадалар мұнараны әлсірету және жоспарланған жарылысқа дайындау үшін бұрғылаумен соңғы күндерін өткізді. Мұнараның алғашқы төрт қабатының белгілі бір жерлеріне 100 фунттан аз динамит орналастырылды. Шамамен 7000 адам жарылысқа куә болу үшін келді. Невада мемлекеттік мұражайы мен тарихи қоғамының кураторы Фрэнк Райт: "Мен оның құлауын көруге қынжылып отырам" деді, Лендмарк мұнарасы сол кездегі Stratosphere мұнарасын білдіретінін айтты: "ең үлкен және ең биік". 2019 жылы конгресс орталығын кеңейту жұмыстары басталды, ол Лендмарк пен жақын маңдағы Ривьераның бұрынғы орнында салынды. Табель сайттан алынып, Неон мұражайында уақытша сақталды. Конгресс орталығының Батыс залының кеңейтілген бөлігі 2021 жылдың маусым айында ашылды.

LVCVA paid $800,000 for asbestos removal in the tower. Central Environmental Inc. was hired to remove the asbestos, while AB Haz Environmental, Inc. was the asbestos removal consultant. to be used by the Las Vegas Convention Center. By February 1995, AB Haz had twice declared the Landmark to be asbestos free and safe for demolition, although Clark County officials discovered that some hotel floors still contained 90 percent of the asbestos. Up to that time, LVCVA had already paid a total of $1 million to the asbestos companies to have the asbestos removed from the hotel and an adjacent apartment complex, allowing for their demolition. The Clark County Air Pollution Control Division recommended a $450,000 fine against AB Haz for failure to remove the asbestos, while LVCVA would have to spend an additional $1 million for further asbestos removal. AB Haz was ultimately cited for violating air emission standards during the asbestos removal, and signed a settlement in which the company agreed to pay an $18,000 fine. Central Environmental was removing asbestos from the tower as of August 1995. Because of previous delays, officials for LVCVA had given up on setting a demolition date until all the asbestos was removed. In October 1995, LVCVA paid Iconco Inc. $740,000 to remove remaining asbestos from the resort, hoping to have it demolished in time for ConExpo to be held on the property's new parking lot in March 1996. No blueprints could be found for the tower, which CDI president Mark Loizeaux considered unusual. Demolition crews discovered secret stairwells in the tower, and Loizeaux said, "We have learned everything as we have gone in. It was a very strange structure, very unique." A week before the Landmark tower was demolished, crews removed the remaining asbestos from the low rise structures and subsequently tore them down. Crews then spent the final days of demolition by drilling in the tower to weaken and prepare it ahead of its planned implosion. Less than 100 pounds of dynamite was placed in certain locations throughout the tower's first four floors. An estimated 7,000 people arrived to witness the implosion. Frank Wright, curator of the Nevada State Museum and Historical Society, said "I kind of hate to see it come down," stating that the Landmark tower still represented what the then upcoming Stratosphere tower represented: "the biggest and the tallest." In 2019, work was underway on an expansion of the convention center, to be built on the former sites of the Landmark and the nearby Riviera. The sign was removed from the site and temporarily put into storage by the Neon Museum. The convention center's West Hall expansion opened on the site in June 2021.

Сәулет

Landmark мұнарасын архитекторлар Джеральд Моффит және Эд Хендрикс жобалаған. Ерекше жобаланған Landmark мұнарасы Невада штатында салынған алғашқы мұндай ғимарат болды; Landmark мұнарасы 1962 жылдан 1969 жылға дейін штаттың ең биік ғимараты болды. Мұнараның үстіне айналмалы "L" әрпінен жасалған неон белгісі орнатылды. Шатырындағы белгісізсіз, мұнараның биіктігі 297 фут (91 метр) құрады. Осы кезде, жаңа 30 қабатты Халықаралық қонақ үй 375 фут (114 метр) биіктікте штаттың ең биік ғимаратына айналды. Бұзылған кезде мұнараның биіктігі 356 фут (109 метр) болған деп хабарланды. Emporis мәліметінше, мұнараның жерден шатырына дейінгі биіктігі 331.50 фут (101 метр) ал, ұшының биіктігі жалпы 364 фут (111 метр) құрады.

Ерекшеліктері

«Лендмарк» ашылған кезде оның құрамында барлығы 400 ойын автоматтары, жарқыраған, қызыл түсті Инка маскалары және Кейп-Кеннедиден ұшырылуды бейнелейтін жылтыратылған металл қабырға мүсіні болды. Ішкі кеңістікте 65 тонна қара және ақ түсті жылтыратылған мрамор қолданылды, оның құны 200 000 долларға бағаланды. «Лендмарк» бассейнінде сарқырамалар мен пальма ағаштары бар орталық аралға кететін үш кілем төселген көпірлер салынған. Хьюздің өмірбаянын жазған Майкл Дроснин лифттің үнемі бұзылуға бейім екенін, ал «Лендмарк» жүйесінің кондициясы «ешқашан толыққанды жұмыс істемегенін» мәлімдеді. 1971 жылдың сәуір айында 750 000 долларлық кеңейту жоспары жарияланды, ол 29-шы қабаттағы люкс-номерлерді қамтитын болды, сол кезде Лас-Вегастағы ең биік қабат. Казино мен вестибюльді қайта жаңарту, сондай-ақ кофехананы кеңейту де жоспарланған. Мұнараның ең жоғарғы қабатында орналасқан фортепиано бар және би алаңы «Skytop Rendezvous» 1975 жылдың 3 ақпанында дискотека ретінде қайта ашылды. «Лендмарк» штаттағы дискотекасы бар жалғыз ірі қонақүй болатын. 1983 жылдың желтоқсанында Моррис жаңарту жұмыстарын бастағанда мұнарада 150 бөлме болды, бөлмелер кеңейтіліп, бірінші сыныпты стандартқа сәйкес жаңартылған жағдайда олардың саны азаяды деп күтілді. Басқа жоспарларға кофехананы өзгерту, жаңа казино кілемдерін төсеу, 27-шы қабаттағы мейрамхананы қайта жаңарту және «Энтонидің теңіз өнімдері мен Prime Rib Room» деп атау кірді. «Love Song Lounge» 1980 жылдардың ортасында, Моррис жаңартудан бұрын және кейін мұнараның жоғарғы қабатында жұмыс істеді. 1985 жылдан 1987 жылға дейін курорт 27-ші қабатта «Sunset Room» жұмыс істеді. 1986 жылы «Лендмарк» ішінде «Nightcap Lounge» ашылды, онда комедиялық қойылымдар ұсынылды. Келесі жылы «Reno Evening Gazette» газеті «Лендмарк» Невададағы «ең ерекше сыртқы сәулетке» ие екенін жазды. 1966 жылы «Billboard» журналы бұл ғимараттың қазіргі уақыттағы барлық биік ғимараттардың ішінде «ең таңғажайып дизайнына» ие екенін мәлімдеді. 1993 жылы архитектура сыншысы Алан Хесс Лас-Вегастағы бұрынғы казинолармен салыстырғанда «Лендмарк» пен жақын маңдағы «Халықаралық қонақүйдің» қарапайымдылығын атап өтті. «Жеке, өзін-өзі қамтитын нысандар ретінде олар бастапқы Стрипті визуалды және қала құрылысы тұрғысынан байытқан әртүрлі бөліктердің күрделілігі мен тізбектелген қосымшаларын көрсетпеді». 2002 жылы «Las Vegas Weekly» журналының Джефф Картер бұзылған «Лендмарк» «Вегастың ең крутой ғимараты және 1960 жылдардағы «Гуги» архитектурасының нағыз құдайы» екенін жазды.

When the Landmark opened, it had a total of 400 slot machines. glowing, red colored Incan masks, and a burnished metal wall sculpture representing a Cape Kennedy launch. The interior also included 65 tons of black and white polished marble, which cost $200,000 The Landmark's pool included waterfalls and three carpeted bridges leading to its center island, which featured palm trees. Hughes biographer Michael Drosnin stated that the elevator was prone to constant malfunctions, and that the Landmark's air conditioning system "never really worked." In April 1971, plans were announced for a $750,000 expansion that would include luxury suites on the 29th floor, the highest in Las Vegas at the time. Also planned was the remodeling of the casino and lobby, and the expansion of a coffee shop. The Skytop Rendezvous, a piano bar and dance floor on the top floor of the tower, was reopened as a discotheque on February 3, 1975, specializing in middle of the road music. The Landmark was the only major hotel in the state to have a discotheque. When Morris' renovation began in December 1983, the tower contained 150 rooms, a number that was expected to be reduced as the rooms would be enlarged and upgraded to first class standards. Other plans included changes to the coffee shop, new casino carpeting, and redesigning and renaming the 27th floor restaurant as Anthony's Seafood and Prime Rib Room. The Love Song Lounge operated on the top floor during the mid 1980s, before and after Morris' renovation, During 1985 through 1987, the resort also operated the Sunset Room on the 27th floor, offering piano bar music and fine dining, with an emphasis on steaks and seafood. The Nightcap Lounge opened at the Landmark in 1986, and offered comedy acts. The following year, the Reno Evening Gazette opined that the Landmark had "the most unusual exterior architecture in Nevada." In 1966, Billboard wrote that the mushroom shaped Landmark tower had "the most spectacular design" of all recent high rise structures in the city. In 1993, architecture critic Alan Hess noted the simplicity of the Landmark and the nearby International Hotel when compared with previous Las Vegas casinos, writing, "As singular, self contained forms, they showed none of the complexity of the different pieces and sequential additions that made the original Strip visually and urbanistically richer." In 2002, Geoff Carter of Las Vegas Weekly wrote that the demolished Landmark was "Vegas' coolest building and a veritable shrine to 1960s 'Googie' architecture."

Өнер көрсетулер

Пегги Ли Лэндмарк ашылған жылы концерт берді. Алғашқы жылдары «Лэндмарк» Кей Старр, Джимми Дин, Пэтти Пейдж, Бобби Джентри және Дэнни Дэвис өздерінің «Нэшвилл қола тобымен», сондай-ақ Ферлин Хаски мен Арчи Кэмпбеллдің қатысуымен төрт апталық шоумен танымал болды. Фрэнк Синатра да Лэндмаркта өнер көрсетті, ал Бобби Дарен соңғы өнер көрсетулерінің бірін осы сахнада өткізді. 1974 жылы «Лэндмарк» Red McIlvaine's Star Search шоуын бастады, онда АҚШ-тың түкпір-түкпірінен келген адамдар өнер көрсетті. Келесі жылы Джим Холси компаниясы «Country Music USA» шоу-программасын ұйымдастырды, ол әр екі-үш апта сайын басқа кантри музыкасының жұлдызын ұсынды. Көбінесе билеттер сатылып түгелді. Рой Кларк пен Мел Тиллис «Country Music USA» шоуында дебют жасады, Лерой Ван Дайк концертте өнер көрсетті, ал Фендер оның алдын ала өнер көрсетушісі болды. «Country Music USA» шоуында Барбара Фэйрчайлд, Джонни Пэйчек және Томми Оверстрит, сондай-ақ Джоди Миллер, Рой Хед және Хэнк Томпсон сияқты әртістер де өнер көрсетті. 1982 жылы «Лэндмарк» сахнасында кантри-вестерн әншісі Рой Клейборнның қатысуымен 80 минуттық отбасылық «Spellcaster» шоуы дебют жасады. «Spellcaster» бишілер мен шоу-қыздерімен бірге қойылған қойылым, шоуды Ларри Харт жобалап, режиссерлік етті. Бастапқыда «'88 Follies Revue» деп аталған қойылым, келесі жылы жұмысын аяқтау алдында «Follies Revue '89» деп өзгертілді. 1990 жылы негізгі концерт залында екі иллюзионист командасынан тұратын «Spellbound» сиқыр шоуы көрсетілді. Шоудың режиссері және продюсері Дик Фостер болды.

Танымал мәдениетте

Аяқталмаған мұнара 1964 жылғы «Viva Las Vegas» фильмінде қысқа ғана көрінеді. 1971 жылы Шон Коннери және каскадерлер Джеймс Бондтың «Алмаздар мәңгі» фильміндегі түсірілімдер барысында «Лэндмарк» мейрамжайының сыртқы лифтісімен жол жүрді; мұнара, Лас-Вегастағы басқа да курорттармен бірге, ойдан шығарылған «Уайт Хаус» қонақ үйі-казиносының рөлін сомдады. 1980 жылдары «Лэндмарк» «Vega$» және «Crime Story» телесериалдарында пайда болды. 1994 жылдың қазан айында «Лэндмарк» мейрамжайының сыртқы кіреберісі бір түнге жарықтандырылды, осы арқылы 1995 жылғы «Казино» фильмінде бейнеленген ойдан шығарылған «Танжер» казиносының сыртқы түсірілімдеріне пайдаланылды. «Лэндмарк» мейрамжайының жарылысы режиссер Тим Бертонның 1996 жылғы «Марс шабуылдайды!» фильмінде қолданылды. Бертон бұл қонақ үйде бірнеше рет болған және оны бұзу туралы шешімге наразы болғандықтан, оны өзінің фильмінде мәңгі есте қалдыруды қалады. «Марс шабуылдайды!» фильмінің түсірілімі үшін «Лэндмарк» мұнарасының макеті де жасалды. «Лэндмарк» мейрамжайының бұзылуы 2003 жылғы «The Cooler» фильмінің титрлерінде де көрсетіледі. 2010 жылғы «Fallout: New Vegas» видео ойынындағы ойдан шығарылған «Lucky 38» мұнара казиноы, «Лэндмарк» мейрамжайына ұқсас. «Сентс Роу» (2022) ойынының қайта жаңартылуында, Санто Илесоның Эль-Дорадо ауданында (Лас-Вегас жолағының негізінде) «Бикини атолл казино» деп аталатын «Лэндмарк» мейрамжайының дерлік толық көшірмесін көруге болады. Ол тастап кетілген казино ретінде бейнеленген.