Гаттилузи әулеті: Генуялық күшті семья, 1355-1462 жж. Лесбос және Энеус аймақтарын басқарды. Византия императорларымен байланысы зор, тарихы мен мұрасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генуялық әулет
Genoese family
Гаттилузио әулеті – 1355 жылдан бастап 15 ғасырдың ортасына дейін Солтүстік Эгей теңізіндегі бірнеше иеліктерді басқарған күшті генуялық әулет. Энтони Луттрелл бұл әулеттің Византияның Палеологтар билеуші үйімен тығыз байланыста болғанын көрсетті: «Гаттилузио әулетінің төрт буыны Палеологтар әулетімен некелесті, екеуі императордың қыздарына, біреуі императорға, ал біреуі кейіннен император атанған деспотқа үйленді» – бұл олардың Византия істеріне үнемі араласуын түсіндіруге болады. Гаттилусилер 1355 жылдан 1462 жылға дейін Лесбос (қазіргі Грекия) және 1376 жылдан 1456 жылға дейін Аэнус (қазіргі Түркия) аймақтарының иелері болды.
The House of Gattilusio was a powerful Genoese family who controlled a number of possessions in the northern Aegean from 1355 until the mid 15th century. Anthony Luttrell has pointed out that this family had developed close connections to the Byzantine ruling house of the Palaiologos—"four successive generations of Gattilusio married into the Palaiologos family, two to emperors' daughters, one to an emperor, and one to a despot who later became an emperor"—which could explain their repeated involvement in Byzantine affairs. The Gattilusi were Lords of Lesbos (present day in Greece) from 1355 to 1462 and Lords of Aenus (present day in Turkey) from 1376 to 1456.
Тарих
Гаттилузи әулетін Оберто Гаттилузидің немере інілері Франческо мен Николо Гаттилузи құрған. Әкесінің аты белгісіз, бірақ жазулардағы геральдикалық дәлелдерге сүйене отырып, Латтрелл олардың анасы Дориа әулетінің мүшесі болған деп санайды. Франческо 1354 жылы таққа таласқан Иоанн VI Кантакузенді құлатуға көмектескені үшін Византия императоры Иоанн V Палеологтың құрметіне ие болды. Сыйлық ретінде Гаттилузиоға 1355 жылдың шілдесінен бастап Лесбос аралының (және оның бекінісі Митиленнің) иелігі берілді, сондай-ақ императордың қарындасы Марияға үйленуге рұқсат берілді. Гаттилузи иеліктері Имброс, Самофракия, Лемнос және Фасос аралдарын, сондай-ақ материктегі Аэнос қаласын (қазіргі Түркиядағы Энез) қамтыды. Осы позицияда олар тоқыма өндірісінде пайдалы және генуэздіктер бақылаған табысты саудаға қатысты – алуынды өндіру және сатумен айналысты. 1453 жылы Константинополь құлағаннан кейін Гаттилузилер қысқа мерзімге иеліктерін Осман билігі астында сақтап қалды, бірақ бірнеше жылдан кейін олар шығарылып жіберілді. 1456 жылы Османдықтар Имброс губернаторы болып грек тарихшысы Михаил Критовулды тағайындады, сондай-ақ Лесбостан басқа, Гаттилузиді қалған иеліктерінен биліктен шеттетуге ұйғарды, оларға жыл сайын 4000 алтын монета төлеу шартымен оны сақтауға рұқсат берілді. 1984 жылдан бері Британдық Колумбия университетінің Каролина және Гектор Уильямс басшылығымен Митилен қаласында жүргізілген археологиялық қазбалар Гаттилузи әулетінің жерлеу шіркеуін және отбасының туыстарына тиесілі болған бірнеше қабірлерді ашты. Ғимарат 1462 жылы Османдықтар Митиленді басып алғаннан кейін мешітке айналдырылды; 1867 жылдың ақпанында болған жер сілкінісі оны қиратты. Канадалық қазбалар белгілі монеталар жинағына көптеген Гаттилузи монеталарын қосты, олар қазір доктор Роберт Вейрдің еңбегінде жарияланды.
The Gattilusi family was founded by two brothers, Francesco and Niccolò Gattilusi, who were the nephew of Oberto Gattilusi. The name of their father is not known, although based on the heraldic evidence of their inscriptions, Luttrell argues that their mother was a member of the Doria family. Francesco gained the favor of Byzantine Emperor John V Palaiologos by helping him oust a rival to the throne, John VI Kantakouzenos, in 1354. As reward, Gattilusio was given lordship of the island of Lesbos (and its stronghold, Mytilene) from July 1355, as well as the hand in marriage of the emperor's sister, Maria. The Gattilusi possessions grew to include, among others, the islands of Imbros, Samothrace, Lemnos and Thasos, and the mainland city of Aenos (modern Enez in Turkey). From this position, they were heavily involved in the mining and marketing of alum, useful in textile production and a profitable trade controlled by the Genoese. After the Fall of Constantinople in 1453, the Gattilusi briefly retained control of their possessions under Ottoman suzerainty, but were forced out within a few years. In 1456, the Ottomans appointed a native Greek historian, Michael Critobulus, as governor of Imbros, and likewise removed the Gattilusi from power in the remainder of their possessions, with the exception of Lesbos, which they were permitted to retain in return for an annual payment of 4,000 gold pieces. Archaeological excavations in the castle of Mytilene since 1984 by the University of British Columbia under the direction of Caroline and Hector Williams have uncovered the burial chapel of the Gattilusi and a few graves that probably belonged to dependents of the family. The building was converted into a mosque after the Ottoman capture of Mytilene in 1462; an earthquake in February 1867 destroyed it. The Canadian excavations have also added a considerable number of Gattilusi coins to the known corpus, now published by Dr. Robert Weir