Кіріспе

Blue – америкалық рок-топ Third Eye Blind-дің 1999 жылғы 23 қарашада жарық көрген екінші студиялық альбомы. Альбомның жазылуы қиын болды, себебі фронтмен Стефан Дженкинс пен жетекші гитарист Кевин Кадоган арасында билік үшін күрес пен дау-жанжалдар болды, нәтижесінде топ мүшелерінің арасында жедел, бірақ жеке жазба жасау процесі өтті. Альбом сыншылар тарапынан жақсы қабылданды және RIAA-дан платиналық сертификат алды, бірақ бұрынғы, көп платиналық альбомы Third Eye Blind-ден нашар нәтиже көрсетті. Альбомды жасауға топ бірге тұра алды, бірақ одан кейін көп ұзамай Кадоган жұмыстан босатылып, оның орнына Тони Фредианелли гитарисімен альбомды насихаттау үшін гастрольдік сапарға шықты.

Жазу және жазу

1997 жылы топ өзінің алғашқы альбомы "Third Eye Blind" арқылы үлкен жетістікке қол жеткізді, ол алты рет платиналық мәртебе алды. Топ 1998 жылға дейін кең ауқымды гастрольдер мен хит-парадтарда жақсы көрсеткен бірнеше синглдер арқылы танымалдылығын сақтап келді, олардың ішінде "Semi Charmed Life", "How's It Going to Be", "Graduate", "Losing a Whole Year" және "Jumper" болды. Бірақ жыл соңына қарай топ жаңа материалды жасауға кірісті. Альбомды насихаттау барысында, фронтмен және жетекші вокалист Стивен Дженкинс альбомды жазу кезіндегі жағымды тәжірибесін еске алып, оны "өте көңілді және алғаш рет толыққанды жазбалар тобындай сезіндік. Бізде қызықты джем-сессиялар өтті" деді. Ол сондай-ақ бұл олардың бұрынғы альбомына қарағанда ынтымақтастыққа негізделгенін айтты: бас-гитарист Арион Салазар жазу және өндіріс процесіне көбірек қатысты, ал барабаншы Брэд Харгривс алғаш рет шығармашылық процеске тартылды, себебі ол топтың алғашқы альбомына арналған сессияларға кешігіп келген. Жазу сессияларының басты мәселесі – топ мүшелері арасындағы ішкі қайшылықтар, атап айтқанда Стивен Дженкинс пен жетекші гитарист және негізін қалаушы Кевин Кадоган арасындағы шиеленіс болды. Екеуі де топтың меншігі үшін күресті; Кадоган топ тең серіктестік ретінде құрылған деп ойлаған, Дженкинстің топтың жалғыз иесі болу үшін заңдық өзгерістер жасағанын білгенде ашуға булықты. Дженкинс әннің сатирикалық пародия екенін және зорлық-зомбылыққа қарсы бағытталғанын мәлімдесе де, Elektra лейблы әнның альбомда болуына қарсы болды, себебі ол сол жылдың сәуір айында болған Колумбайн орта мектебіндегі трагедияға байланысты дау тудыруы мүмкін деп сақтады. Топ пен лейбл әннің кіріктірілуі үшін төрт ай бойы тартыстың ішінде болды, лейбл тек аспаптық нұсқасын альбомға қосуға келісім ұсынды, ал оның орнына лейбл альбомнан кейін шығатын EP-ді қаржыландырады, онда топ әнді толыққанды жариялай алады және шектеусіз толық шығармашылық еркіндікке ие болады. Топ мүшелері студияда бір уақытта жұмыс істемегендіктен, топтың менеджері Эрик Годтланд альбомға енгізілгенін қалаған әндерге қатысты әрбір мүшеге дауыс беру жүйесін құрды. Блюз сессиялары кезінде жиырма ән жазылды, Годтланд топтың әрбір мүшесіне ең жақсы он бесіне дауыс беруді тапсырды.

Дыбыс, композиция және тақырыптар

Дебюттік "Semi Charmed Life" әнінің сәттілігінен кейін поп-рок жанрына шектелуді қаламаған топ екінші альбомында эксперименттік және ауыр рок дыбысын жеткізуді мақсат етті. Кадоган жеке өзі кездестірген музыканың барлығын көрсету үшін альбомның дыбысын жасауға тырысты, себебі ол 20-шы ғасырдың соңында шығатын соңғы альбомдардың бірі ретінде жоспарланған болатын. Дженкинс "Wounded" әнін "досының зорталау оқиғасының шежіресі" деп сипаттады, ал "10 Days Late" әнін "аборт туралы беймазғы [ән]" деп атады. "Slow Motion" Дженкинстің медиа және Голливудтың зорлық-зомбылықты қалай мақұлдайтыны туралы сатиралық пікірі болды. "Blue" альбомы 2000 жылдың сәуір айында RIAA-дан платиналық сертификат алды және 2003 жылдың мамыр айына дейін АҚШ-та 1,25 миллионнан астам дана сатылды. Альбомның екі түрі шығарылды: бірінші басылымда "Slow Motion" әні 11-ші трек ретінде хормен болды, ал кейінгі басылымдарда ол альбомның соңында инструменталды нұсқада келді. Поп және рок радиоларына төрт сингл ұсынылды: "Anything", "Never Let You Go", "10 Days Late", содан кейін бұрын топпен шектеулі тәжірибесі болған Тони Фредианелли, тур аяқталуына дейін топқа қосылды. Third Eye Blind Фредианеллимен бірге тағы екі альбом шығарды, бірақ олар ұзақ уақыттан кейін жарық көрді: "Out of the Vein" (2003) және "Ursa Major" (2009). Фредианелли мен Дженкинстің арасындағы билік күресі салдарынан 2010 жылы олар екеуі де жұмыстан босатылып, сотқа берілді. Кадоган көбінесе жасырын жобалармен айналысты, негізінен үш жеке альбомы: "12 Nights in Studio A" (2002), "Wunderfoot" (2003) және "Thousand Yard Stare" (2006). Айта кетейік, оның "Blue" альбомына енбеген көптеген әндері "Wunderfoot" альбомында орын алды, соның ішінде "Lipstick", "Pack a Halo" (кейін "Palpatations" деп өңделді) және "Walk With the Devil" (кейін "Waiting for Me" деп өңделді). "Slow Motion" әнінің толық мәтіндік нұсқасы кейінірек шыққан EP-лерде жарияланбады, себебі "Black EP", кейін "Symphony of Decay" деп аталған, жарық көрген жоқ. Бірақ ән ақыры 2006 жылы "A Collection" жинақ альбомында жарияланды. Қиын жазбалар мен топ мүшелері арасындағы келіспеушіліктерге қарамастан, 2015 жылы Vice журналындағы еске алуда Дженкинс бұл альбомын топтың ең сүйікті шығармасы деп бағалады, оның пікірінше, бұл альбом топтың мансабындағы табысқа жеткеннен кейін еркіндік алған, бірақ жаңа шығарма жасаудан қорықпаған кезеңді көрсетеді.

Сыни қабылдау

Альбом сыншылар тарапынан жақсы қабылданды. AllMusic-тің Стивен Томас Эрлевин альбомды «көптеген пост-гранж әріптестерінен күшті және маңыздырақ» екенін көрсеткені үшін жоғары бағалады және «бұл жолы Blue-ды алдыңғы альбомымен теңестіруге жеткіліксіз, бірақ ол берілген жанкүйерлерді қуантуға жеткілікті» деген қорытындыға келді. "Darwin" 3:50-де аяқталады. 15 минут үнсіздіктен кейін, 13-тректің 18 минут 50 секундтан кейін жасырын ән "Қызыл жазғы күн (ұзартылған кода)" басталады. Көптеген стриминг сервистері "Slow Motion" әнін 11-орын емес, соңғы (13-орын) ретінде көрсетеді.