Мартин Барретт: Американдық бейсболшының мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы
19 ғасырдағы бейсбол қақпашысы

Мартин Гленн Барретт (23 маусым 1958 жылы туған) – бұрынғы американдық жоғары лига бейсболының екінші базалық ойыншысы, ол «Бостон Ред Сокс» (1982–1990) және «Сан-Диего Падрес» (1991) командаларында ойнаған.

Ерте өмір және кіші лигалық мансап

Барретт Калифорния штатының Аркадия қаласында дүниеге келген. Ол Аризона мемлекеттік университетінің түлегі және Филадельфия Филлиз клубында ойнаған тағы бір бұрынғы МЛБ ойыншысы Томми Барреттің інісі. Марти 1981 жылы тарихқа енген ең ұзақ кәсіби бейсбол ойынында ойнады – бұл Паутукет Ред Сокс және Рочестер Ред Уингс командалары арасындағы екінші лига ойыны болатын. Барретт 33-ші иннингтің төменгі жағында Паутукет үшін жеңіс голын соқты.

Үлкен лигалар мансабы

Орташадан жоғары тастау қабілетіне ие екінші база ойыншысы Барретт ақылды ойыншы және керемет контактілі соққышы ретінде танымал болды. Ол 3378 соққыда бар болғаны 209 рет қателік жасап, қиын доптарды қарсы алаңға жіберіп, маңызды соққыларды жинады. Ол көбінесе баутинг жағдайларында маманы ретінде пайдаланылды және үш жыл қатарынан (1986–88) Америка лигасының құрбандық соққылары бойынша көшбасшы атанды. Барретттің 10 жылдық мансабында .278-дік орташа көрсеткішпен 18 хоум-ран соғып, 941 ойында 314 RBI (ұпай жинақтау) көрсетті. Барретт жасырын доп айласын үш рет сәтті орындады, оның ішінде 1985 жылдың шілдесінде екі рет. 1984 жылы Барретт толық маусымында мансаптық рекордын жаңарта отырып, .303 орташа көрсеткішке ие болды. Бірақ оның ең өнімді жылы 1986 жыл болды, ол RBI (60), соққы (179), екі базалық соққы (39), үш базалық соққы (4), ұрланған база (15) және өткізілген ойындар (158) бойынша жаңа мансаптық рекордтарды орнатты. Ол 1986 жылғы плей-оффта жарқын өнер көрсетіп, 14 ойында 24 соққымен үлкен лиганың рекордын жаңартты және ALCS (Американ лигасының чемпиондары сериясы) ең құнды ойыншысы атанды. 1986 жылғы Әлем сериясында Барретт 30 соққыда 13 соққы жасады (.433 BA) және «Нью-Йорк Метс» командасына қарсы .514 базаға шығу көрсеткішін тіркеді. Алтыншы ойынның соңында ол NBC телеарнасының комментаторлары тарапынан «Ойынның ең бағалы ойыншысы» деп танылды. Ол серияның соңғы соққысын жасады, бірақ «Метс» командасының питчері Джесси Ороскоға қарсы соққы жасағанда қателікке ұшырады. Барретт 1980-жылдардың көп бөлігінде «Ред Сокс» командасының екінші базалық позициясын нығайтты. 1989 жылдың 4 маусымында бірінші базаға сүрініп түскен кезде ауттан кейін ауыр тізе жарақатын алды. Джоди Рид бастапқы ойыншы болды, ал Барретт жазылғаннан кейін сирек ғана алаңға шықты. 1990 жылғы АЛСС-тің (Американ лигасының чемпиондары сериясы) соңғы ойынында «Ред Сокс» командасының питчері Роджер Клеменс екінші иннингтің соңында алаңнан қуылды. Барретт алаңға пластикалық су ыдыстарын лақтырып, шешімге наразылық білдірді және ол да алаңнан қуылды. Бұл «Ред Сокс» командасы үшін оның соңғы ойыны болды және маусым аяқталғаннан кейін босатылды. Барретт 1991 жылы «Сан-Диего Падрес» командасымен келісім жасады. Ұлттық лигадағы дебюттік ойынында ол «Сан-Франциско Джайентс» командасының питчері Дэйв Ригеттиге қарсы пинч-хиттер ретінде шақырылды, тоғызыншы иннингте екі аут болған кезде. Барретт, күшті соққысымен танымал емес, допты сол алаңға жіберіп, үш ұпайлық хоум-ран соқты. Ол «Падрес» командасымен бар болғаны 11 ойынға қатысты, ал 1989 жылы алған тізе жарақаты оның мансабын аяқтады.

An excellent second baseman with an above average arm, Barrett was known as a smart player and a great contact hitter, striking out only 209 times in 3378 at bats, and collecting a significant number of big hits by driving tough pitches to the opposite field. He often was used as a specialist in bunting situations, leading the American League in sacrifice hits for three consecutive years (1986–88). In a ten year career Barrett was a .278 hitter with 18 home runs and 314 RBI in 941 games. Barrett successfully pulled off the hidden ball trick three times, including twice in July 1985. In 1984, Barrett batted a career high .303 in his first full season. But his most productive year was 1986, when he posted career highs in RBI (60), hits (179), doubles (39), triples (4), stolen bases (15) and games played (158). He starred in the 1986 postseason, when he set a major league record with 24 hits in 14 postseason games, and was named the ALCS Most Valuable Player. In the 1986 World Series Barrett had 13 hits in 30 at bats (.433 BA), and posted an on base percentage of .514 against the New York Mets. Near the conclusion of Game Six, he had been selected by the NBC Television broadcast team as the Player of the Game. He was the final batter in the series, striking out against Mets closer, Jesse Orosco. Barrett held the starting second baseman position with the Red Sox for most of the 1980s. On June 4, 1989, he suffered a serious knee injury while tripping over first base following a ground out. Jody Reed took over as the starter, and Barrett played only sporadically following his recovery. During the final game of the 1990 ALCS, Red Sox pitcher, Roger Clemens, was ejected in the bottom of the second inning. Barrett protested the call by heaving plastic water containers onto the field, and also was thrown out of the game. It was his last game for the Red Sox and he was released following the season. Barrett signed with the San Diego Padres in 1991. In his National League debut he was called upon as a pinch hitter to face the San Francisco Giants' Dave Righetti, with two outs in the ninth inning. Barrett, not known for his power stroke, hit the ball into the left field stands for a three run home run. He would only appear in 11 more games with the Padres, the same knee injury that he had suffered in 1989 ending his career.