Кіріспе
Джон Ли Бенч (John Lee Bench, 7 желтоқсан 1947 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы. Ол өзінің барлық Үлкен Лига бейсбол карьерасын, 1967 жылдан 1983 жылға дейін, «Синсинати Редс» командасында, негізінен қақпашы ретінде өткізді. Бенч 1970-ші жылдардың ортасында Ұлттық лигада үстемдік еткен «Үлкен Қызыл Машина» деп аталатын «Редс» командасының көшбасшысы болды, ол алты дивизиондық титул, төрт Ұлттық лиганың жеңімпаздығы және екі Әлем сериясінің чемпионын жеңді. Он төрт мәрте «All-Star» және екі мәрте Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы атанған Бенч шабуылда да, қорғаныста да өте жақсы ойнады, екі рет Ұлттық лигадағы ең көп хоум-ран соққан ойыншы және үш рет ең көп ұпай жинаған ойыншы болды. 1983 жылы зейнетке шыққан кезде ол қақпашылар арасындағы ең көп хоум-ран соққан ойыншының Үлкен Лига рекордын иеленді. 1970 жылы ол 45 хоум-ран соқты, бұл қақпашылар үшін бір маусымдық рекорд болды, Сальвадор Перес 2021 жылы 48 хоум-ран соққанға дейін. Оның 389 хоум-раны және 1376 ұпайы «Синсинати Редс» тарихындағы ең көп көрсеткіш болып қала береді. Қорғаныста Бенч он мәрте «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды, ол питчерлерді шеберлікпен басқарды және күшті, дәл лақтыратын қолы болды. Ол қатарынан 13 маусым бойы 100 немесе одан да көп ойынға қатысты.
John Lee Bench (born December 7, 1947) is an American former professional baseball player. He played his entire Major League Baseball career, which lasted from to , with the Cincinnati Reds, primarily as a catcher. Bench was the leader of the Reds team known as the Big Red Machine that dominated the National League in the mid 1970s, winning six division titles, four National League pennants and two World Series championships. A fourteen time All Star and a two time National League Most Valuable Player, Bench excelled on offense as well as on defense, twice leading the National League in home runs and three times in runs batted in. At the time of his retirement in 1983, he held the major league record for most home runs hit by a catcher. He hit 45 home runs in 1970, which was a single season record for catchers until Salvador Perez hit 48 in 2021. His 389 home runs and 1,376 runs batted in remain the most in Cincinnati Reds history. On defense, Bench was a ten time Gold Glove Award winner who skillfully handled pitching staffs and possessed a strong, accurate throwing arm. He caught 100 or more games for 13 consecutive seasons.
Ерте өмір
Оклахома штатында туып өскен Бенч, сегізінші бөлігі чокто халқынан; ол бейсбол мен баскетбол ойнаған және Бингер-Оней орта мектебінде (Оклахома штаты, Бингер) сыныптың үздік бітірушісі атанған. Әкесі оған үлкен лигаға қатысудың ең жылдам жолы – қақпашы болу екенін айтқан.
Драфт және кіші лигалар
17 жасында Бенч Цинциннати Редс клубымен 1965 жылғы жасөсперлер драфтының екінші турында жалпы есеп бойынша 36-шы болып таңдалды. Ол 1966 және 1967 жылдарғы маусымдарда кіші лигадағы «Буффало Бисонс» командасы үшін өнер көрсетті. 1967 жылғы маусымда ол Джим Палмерге қарсы «гранд слэм» соқты, ал Палмер кейіннен Бас лигасында 19 жыл бойы ешқашан «гранд слэмге» мүмкіндік бермеді.
Цинциннати Редс (1967-1983)
Бенч 1967 жылғы тамыз айында «Редс» командасына шақырылды. Ол тек 0,163 көрсеткіш жинады, бірақ көптеген адамдарды қорғанысымен және күшті лақтыру қабілетімен таң қалдырды, соның ішінде Даңқ залының мүшесі Тед Уильямс. Уильямс оған бейсбол допқа қол қойып, жас қақпашы болашақта «Әрине, Даңқ залына ілігеді!» деп болжады. Уильямстың болжамы 22 жыл өткен соң, 1989 жылы Бенч Куперстаунға сайланғанда шындыққа айналды. 1968 жылғы жаттығу лагерінің ойынында Бенч оң жақтан лақтыратын, сегіз жыл тәжірибесі бар Джим Малониді қақпашылыққа алып отырды. Малони бұрын қатты лақтыратын, бірақ жарақаттар оның доптың жылдамдығын күрт төмендеткен. Дегенмен, Малони жас қақпашының талаптарын елемей, Бенч сұраған бұрылыс доптарының орнына, жылдам доптарды лақтырып, оны қайта-қайта «қалшылдатып» отырды. Ашуланған Бенч Малониге «Допыңның жылдамдығы жоқ» деп тікелей айтқанда, Малони оған жағымсыз сөздермен жауап берді. Малониге доптың бұрынғыдай тиімді еместігін дәлелдеу үшін Бенч жылдам доп сұрады, ал Малони допты лақтырғаннан кейін Бенч қақпашы қолғаптарын түсіріп, жылдам допты қолымен ұстады. Бенч 1969 жылғы 30 сәуірде «Редс» командасының қақпашысы болды, сол күні Малони «Хьюстон Астрос» командасына қарсы но-хиттер жасады. 1968 жылы 20 жастағы Бенч өзінің толық маусымында көптеген адамдарды таң қалдырды; ол Ұлттық лиганың «Жыл жаңашылы» сыйлығын жеңіп алды, .275 көрсеткішпен 15 хоум-ран және 82 RBI жинады. Бұл сыйлықты тұңғыш рет қақпашы жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1968 жылғы Ұлттық лиганың «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлықты жаңадан келген ойыншы алғаш рет жеңіп алды. 1968 жылы ол 102 ассист жасады, бұл 23 жыл ішінде бір маусымда 100-ден астам ассист жасаған тұңғыш қақпашы болды. Вьетнам соғысы кезінде Бенч АҚШ Армиясының Резервтік күштерінде 478-ші инженерлік батальонының құрамында қызмет етті, бұл батальон Цинциннатиден Огайо өзенінің арғы жағында, Кентукки штатындағы Форт-Томас қаласында орналасқан. Бұл бөлімшеге оның бірнеше әріптестері де кірді, олардың ішінде Пит Роуз, Бобби Толан және Даррел Чейни болды. 1970-1971 жылдардың қысында ол Боб Хоуптың Вьетнамға жасаған USO турнесіне қатысты.
In 1968, the 20 year old Bench impressed many in his first full season; he won the National League Rookie of the Year Award, batting .275 with 15 home runs and 82 RBIs. This marked the first time that the award had been won by a catcher. He also won the 1968 National League Gold Glove Award for catchers, which was the first time that the award had been won by a rookie. He made 102 assists in 1968, which marked the first time in 23 years that a catcher had more than 100 assists in a season. During the Vietnam War, Bench served in the United States Army Reserve as a member of the 478th Engineer Battalion, which was based across the Ohio River from Cincinnati at Fort Thomas, Kentucky. This unit included several of his teammates, among them Pete Rose, Bobby Tolan and Darrel Chaney. In the winter of 1970–1971 he was part of Bob Hope's USO Tour of Vietnam.
1980 жылдар
Карьерасының соңғы үш маусымында Бенч қабылдаушы позіциясынан көшіп, тек 13 ойында қабылдады, ал негізінен бұрыштық infielder (бірінші немесе үшінші база) ретінде ойнады. 1983 жылдың 17 қыркүйегінде Цинциннати Редс клубы Риверфронт стадионында "Джонни Бенч кеші" деп жариялады, онда ол өзінің 389-шы және соңғы хоум-ранын соқты, үшінші иннингте рекордтық көрермендер алдында сол жаққа бағытталған сызықтық соққы жасады. Ол 35 жасында маусым соңында карьерасын аяқтады.
МЛБ мансабының статистикасы
Бенч 17 жылдық мансабында 389 хоум-ранмен және 1376 RBI-мен .267 карьералық соққы орташа көрсеткішіне ие болды, 2048 соққы жасады, барлығы «Reds» командасымен өткізілді. Бенч әлі де қақпашылар арасында ең көп гранд-слэм хоум-ран соққан ойыншы рекордын сақтап тұр (10 гол). Мансабында Бенч 10 «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды, 14 рет Ұлттық лиганың «Жұлдыздар» командасына шақырылды және екі рет «Ең құнды ойыншы» атағын иеленді. Бенч сондай-ақ Лу Гериг (1975), Бэйб Рут (1976) және Хатч (1981) жүлделерін жеңіп алды. Бенч бірінші болып Чикаго «Кабс» командасының Рэнди Хандли ұсынған иілмелі қақпашы қолғабын танымал етті. Ол 1966 жылы лақтыру қолының бармағына жарақат алғаннан кейін мүгедектер тізіміне енгеннен кейін қолғапты қолдана бастады. Бұл қолғап Бенчке допты қабылдағанда лақтыру қолын қауіпсіз түрде жанына тығып қоюға мүмкіндік берді. Сондай-ақ Бенч бұзылған доптарды бір қолмен жинап, тоқтатуға бейімділігімен көзге түсті, бұл әдеттегі және дұрыс тәсілден (екі тізеге төмендеп, кеуде қорғағышымен допты алдынан ұстау) өзгеше болды. Бірақ көп ұзамай олар бір-біріне үйлеспейтінін түсінді, әсіресе Бенч әйеліне Hustler журналының 25 000 долларға жалаңаш суретке түсу ұсынысын қабылдауын ұсынғаннан кейін. Олар маусым соңында ажырасып кетті (Бенч оған: «Енді мен жек көретін екі нәрсені аяқтадым: бейсбол және сен!» деді), және 13 айдан кейін ресми түрде ажырасты. «Мен тырыстым. Тіпті апельсин шырынын да қолмен сығып алдым», - деді Чессер 1975 жылғы желтоқсанда Фил Донахьюға. «Біздің екеуміз де неке дегеннің не екенін білмедік». Манхэттенге оралғаннан кейін Чессер: «Джонни Бенч – керемет спортшы, қалғандарының барлығы орташа, ал адам ретінде трагедия» деді. 1987 жылғы Рождествоға дейін Бенч Оклахома-Ситидегі модель және аэробика оқытушысы Лора Куиковскиге үйленді. 1995 жылы ажырасудан бұрын олардың Бобби Бингер Бенч (Боб Хоуп пен Бобби Найттің және Бенчтің туған қаласының құрметіне) есімді ұлы болды. Олар ұлының күтімін бөлісті. «Ол керемет әке болды және қазір де солай», - деді Бобби, қазір Цинциннатиде «Reds» командасының хабар таратуында оператор болып жұмыс істейді. Бенчтің үшінші некесі 1997 жылы Элизабет Бентонмен болды. Джонни 2000 жылы неке адалдығын бұзғаны үшін ажырасуға өтініш берді. Оның төртінші некесі 2004 жылы 31 жастағы Лорен Байоччимен, кәсіби гольфшы Хью Байоччидің қызымен болды. Екі ұлымен Палм-Спрингсте тұрғаннан кейін Джонни Оңтүстік Флоридаға қайтып оралуды қалады, ол 2014 жылдан 2017 жылға дейін онда тұрды. Алайда Лорен Флоридаға көшіп бармады, бұл олардың ажырасуына себеп болды. 2018 жылдан бастап Бенч ұлдарының негізгі қамқорлығын өз қолына алды. Бенч 2024 жылы бесінші рет үйленді.
Құрметтер және мансаптан кейінгі іс-шаралар
Бенч 1989 жылы Нью-Йорктің Куперстаун қаласында Карл Ястремскимен бірге Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланды. Ол сайлауға үміткер бола бастаған жылы-ақ сайланды және дауыс беру бюллетеньдерінің 96%-ын алды, сол кезде бұл үшінші ең жоғары көрсеткіш болатын. Үш жыл бұрын Бенч Цинциннати Редс клубының даңқы залына енгізілді, ал оның 5-нөмірі бар формасы клубтан шығарылды. Қазіргі таңда Бенч Цинциннати Редс клубының даңқы залы директорлар кеңесінде отыр. 1989 жылы ол Wheaties дәнді астығының қорабында пайда болған алғашқы бейсболшы болды, бұл астықты ол бала кезінде жиі жейтін. 1980-жылдары Бенч Krylon бояуының жарнамалық өкілі болды, оның есте қаларлық сөзі: «Мен Джонни Бенчпін, ал бұл – Джонни Бенчтің орындығы». 1985 жылы Бенч Цинциннатидегі «Damn Yankees» мюзиклінде Джо Бойд/Джо Харди рөлін ойнады, сол қойылымда Гвен Вердон мен Гэри Сэнди де қатысты. Ол сондай-ақ 1982 жылдан 1985 жылға дейін «Бейсбол тобы» телесериалын жүргізді. Аризона штатының Тусон қаласынан келген ұл-қыз балалар Бенчтен және басқа да қазіргі және зейнеткерлік жастағы белгілі бейсболшылардан бейсболдың қыр-сырын үйренді. The Chicken комедиялық әсерін қосты, ал Лос-Анджелес Доджерс клубының бұрынғы бас жаттықтырушысы Томми Ласорда «Дугаут сиқыршысы» рөлінде пайда болды. 1986 жылы Бенч пен Дон Драйсдейл ABC арнасының жексенбі күнгі бейсбол трансляцияларында қосалқы жарыстарды жүргізді (негізгі комментаторлар Ал Майклс және Джим Палмер болды). Кит Джексон, көбінесе Тим Маккарвермен жұмыс істейтін, екінші ойынды жүргізді. Бенч маусым айында бір апта демалыс алды (Стив Бусби оны ауыстырды), сондай-ақ Майклспен бір ойын жүргізді, өйткені арна желісі комментаторларды алмастырды. Драйсдейл Хьюстон қаласындағы All Star Game-де сұхбаттасушы ретінде жұмыс істеді, бірақ плей-оффқа дейін қайта пайда болған жоқ. Бенч жай ғана көзге түспеді, соңында CBS радиосына барып, Брент Мусбургерге сол жылғы Ұлттық лига чемпионатының сериясын түсіруге көмектесті. Кейін Бенч 1989-1993 жылдар аралығында Джек Бакпен және кейін Вин Скаллимен бірге CBS радиосының Дүниежүзілік сериясын түсіруде түрлі-түсті комментатор болып қызмет етті. 1994 жылы Бенч NBC / The Baseball Network арнасының Питтсбургтен All Star Game-ді түсіруі үшін далалық тілші болып жұмыс істеді. 50 жасқа толғаннан кейін Бенч жартылай кәсіби гольфшы болды және бірнеше турнирлерге қатысты. Оның Калифорниядағы Ранчо Мираж қаласындағы Mission Hills Gary Player Course-те үйі бар. 1999 жылы Бенч The Sporting News журналының «100 ең үздік бейсболшы» тізімінде 16-орынды иеленді. Ол ұстағыштардың ішінде ең жоғары рейтингте болды. Бенч сондай-ақ баскетбол лигасының ғасырлық командасына ең көп дауыс алған ұстағыш ретінде сайланды. Rawlings Gold Glove Award сыйлығының алтын мерейтойына орай Бенч All Time Rawlings Gold Glove командасына таңдалды. 2000 жылғы колледж бейсболының маусымынан бастап 2018 жылға дейін ең үздік колледждік ұстағыш жыл сайын Джонни Бенч сыйлығын алды. Белгілі жеңімпаздардың қатарында Флорида мемлекеттік университетінің Бастер Пози, Бейлор университетінің Келли Шоппач, Стэнфорд университетінің Райан Гарко және Кал штатының Фуллертон университетінің Курт Сузуки бар. 2019 жылғы маусымнан бастап бұл сыйлықтың атауы Бастер Пози сыйлығы деп өзгертілді. 2003 жылы ол «Yes, Dear» телесериалының бір эпизодында Эрни Бэнкс пен Фрэнк Робинсонмен бірге өзінің рөлінде ойнады. 2008 жылы Бенч Пол Догертимен бірлесіп «Catch Every Ball: How to Handle Life's Pitches» атты кітабын жазды, оны Orange Frazer Press баспасы шығарды. 1979 жылы жарық көрген «Сені кейін ұстап аламын» атты автобиографиясы Уильям Брашлермен бірлесіп жазылды. Бенч сондай-ақ теледидар мен радиода ойындарды түсірді, сонымен қатар ол бірнеше Чемпиондар турнирінде ойнаған құмар гольфшы. Бенчпен 2008 жылдың қыркүйегінде Фенвей паркінде Бостон Ред Сокс командасының матчы кезінде Нью-Ингланд спорт желісінің тілшісі Хайди Уотни сұхбаттасты. Кнукболшы Тим Уэйкфилд Ред Сокс үшін үйіндіде болғанда, Бенч сол кездегі Редс клубының бас жаттықтырушысы Спарки Андерсонның оған кнукболшы Фил Никроны алмастыру туралы ойлағанын айтқан оқиғасын баяндады. Бенч Андерсонның Никроның қақпашысын да алмастыруы керек екенін айтты. 2011 жылдың 17 қыркүйегінде Цинциннати Редс клубы «Great American Ball Park» стадионының даңқы залының кіреберісінде Бенчтің мүсінін ашты. Том Цучия жасаған өмірден үлкен қола мүсіні Бенчтің базадан қашып бара жатқан ойыншыны ұстауға тырысып тұрған сәтін көрсетеді. Бенч өзінің мүсінінің ашылуын «өмірімдегі ең маңызды сәт» деп атады. 2016 жылы ол Халықаралық спорт даңқы залына енгізілді. Ол сондай-ақ 2018 жылы Құрметті Боб Феллер Батырлық сыйлығының иегері атанды, ол АҚШ әскерилеріне көрсеткен қызметі мен тұрақты қолдауы үшін берілді.