Кіріспе
Маусымдық дауыл үлгісі
Оңтүстік Тынық мұхитының конвергенция аймағы (SPCZ) – кері бағытталған муссондық ойыс, батыс Тынық мұхитының жылы бассейнінен теңіздік континент арқылы оңтүстік-шығысқа қарай Француз Полинезиясына және Кук аралдарына дейін (160W, 20S) созылатын төменгі деңгейдегі конвергенция, бұлттылық және жауын-шашын жолағы. SPCZ – экваторға жақын шығыс-батысқа қарай созылатын, бірақ кейде экстратропикалық сипатқа ие, әсіресе Халықаралық дата сызығынан шығысқа қарай, Интертропикалық конвергенция аймағының (ITCZ) бір бөлігі. Бұл аймақ ITCZ-дің ең ірі және маңызды бөлігі болып саналады және жаз айларында жақын жердегі құрлықтан алатын жылуға ең аз тәуелді. SPCZ Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы Полинезия аралдарындағы жауын-шашынға әсер ете алады, сондықтан SPCZ-нің ITCZ, Эль-Ниньо-Оңтүстік тербелісі және Тынық мұхитының онжылдық тербелісінің бір бөлігі болып табылатын Тынық мұхитының онжылдық тербелісі сияқты ірі, жаһандық климаттық құбылыстармен қалай өзара әрекеттесетінін түсіну маңызды.
The South Pacific Convergence Zone (SPCZ), a reverse oriented monsoon trough, is a band of low level convergence, cloudiness and precipitation extending from the Western Pacific Warm Pool at the maritime continent south eastwards towards French Polynesia and as far as the Cook Islands (160W, 20S). The SPCZ is a portion of the Intertropical Convergence Zone (ITCZ) which lies in a band extending east–west near the Equator but can be more extratropical in nature, especially east of the International Date Line. It is considered the largest and most important piece of the ITCZ, and has the least dependence upon heating from a nearby landmass during the summer than any other portion of the monsoon trough. The SPCZ can affect the precipitation on Polynesian islands in the southwest Pacific Ocean, so it is important to understand how the SPCZ behaves with large scale, global climate phenomenon, such as the ITCZ, El Niño–Southern Oscillation, and the Interdecadal Pacific oscillation (IPO), a portion of the Pacific decadal oscillation.
Орны
SPCZ оңтүстік-шығыстан келетін өтпелі антициклон ағындарының оңтүстіктегі шығыс жартылай тұрақты ағынымен кездесетін жерде қалыптасады. SPCZ жаз және қыс айларында болады, бірақ оның бағыты мен орналасуы өзгеріп отыруы мүмкін. Ол Австралиядағы ITCZ-ден көбінесе ерекшеленеді, бірақ кейде олар бірігіп, үздісіз конвергенция аймағын құрайды. SPCZ-дің орналасуы ENSO және Тынық мұхитының онжылдық тербелісіне байланысты өзгереді. Ол әдетте Соломон аралдарынан Вануату, Фиджи, Самоа және Тонга арқылы созылады. Бұл жолақтағы төменгі деңгейдегі конвергенция бұлттылықты, жаңбыр мен найзағайларды тудырады. Аймақтағы найзағай активтігі немесе конвекция маусымға қарай өзгереді, өйткені экваторға жақын бөлігі Оңтүстік жарты шардың жазында, ал полюске жақын бөлігі күз бен көктем арасында белсенді болады. Эль-Ниньо құбылысының болуына немесе ENSO фазасына байланысты конвергенция аймағы шығысқа немесе батысқа қарай жылжуы мүмкін.
SPCZ-нің орналасуын өлшеу
Климаттық жағдайын 30 немесе одан көп жылдық орташа жағдайын есептеу арқылы бағалауға болады. SPCZ-дің орналасуын өлшеу үшін бірнеше көрсеткіштер бар. Ең көп жауын-шашынның орналасқан жері, төменгі деңгейдегі конвергенцияның ең жоғарғы нүктесі, 500 гПа тік қозғалысының ең жоғарғы нүктесі және шығатын ұзын толқынды сәулеленудің (OLR) ең төменгі нүктесі – бұл SPCZ осінің төрт индикаторы. Линсли және авторлар (2006) 1600 жылға жуық уақыттан бастап Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы теңіз бетінің температурасы мен тұздылығын Реротонгадан алынған төрт Porites коралл жазбасы және Фиджиден алынған екі жазба бойынша оттегінің изотоптық құрамын өлшеу арқылы қайта жаңартып шығарды. Коралл изотоптарының өлшеулері теңіз бетінің температурасы және теңіздің беткі тұздылығы туралы ақпарат береді, сондықтан олар температураның жоғарылауы немесе төмендеуі және/немесе SPCZ орналасуының өзгеруімен байланысты уақыттарды көрсетуге мүмкіндік береді. Олардың коралл оттегі изотоптық индексі 1800 жылдардың ортасынан бастап SPCZ-дің онжылдық орташа орнының шығысқа қарай ығысуын көрсетті. SPCZ-дің осы бағыттағы ығысуы Тынық мұхитында Ла-Нинья сияқты немесе салқын фазалық жағдайлардың көбірек болғанын көрсетеді, бұл кезең көбінесе Кішкентай Мұз дәуірі деп аталады. Видланский және авторлар (2012) Оңтүстік-батыс Тынық мұхитындағы жауын-шашын жолақтарын модельдеу үшін әртүрлі күрделілікке ие климаттық модельдерді пайдаланып, SPCZ және ENSO-ның шамасына және аумақтық кеңдігіне қалай әсер еткенін қарастырды. Эль-Ниньо немесе жылы фаза кезінде SPCZ әдетте солтүстік-шығысқа қарай ығысады, ал оңтүстік-батыстағы аралдарда құрғақ жағдайлар байқалады, бұл бақылаулармен сәйкес келеді. Керісінше, жауын-шашынның оңтүстік-батысқа қарай ығысуы модельдеулерде Ла-Нинья немесе салқын фазалық құбылыстармен бірге жүрді. Widlanksy және авторлар (2012) модельдердегі теңіз бетінің температурасының қателіктері жауын-шашын болжамдарындағы белгісіздікке әкеледі және «қос ITCZ мәселесі» деп аталатын құбылысты тудырады деп мәлімдеді. Теңіз бетінің температурасының қателіктерінің әсері белгіленген теңіз бетінің температурасы бар, бірақ байланысқан емес атмосфералық модельдерді пайдалану арқылы одан әрі зерттелді, және әрқайсысы әртүрлі күрделілікке ие осы 3 модель байланысқан модельдер тобына қарағанда екі есе ITCZ қателіктерінің азырақ болуын көрсетті.
Оқиғаға байланысты океанография
Оның оңтүстік-шығыс шетінде айналма қозғалыс мұхиттың тұздылығы градиентін қалыптастырады, оның батысында Батыс Тынық мұхитының тұщы және жылы сулары орналасқан. Ал шығысында салқын және тұзды сулар жатыр.
Дүниежүзілік желі
Тропикалық оқулық: пассат желдерінен дауылға дейін (2 том), 897 б., Флорент Бьюхер, 25 мамыр 2010, Météo France,