Эндрю Ван Слайк: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1960 жылы туған)

Эндрю Джеймс Ван Слайк (21 желтоқсан 1960 жылы туған) – американдық бұрынғы Басты Лига бейсбол (MLB) ойыншысы және бапкер.

Ерте өмір

Ван Слайк Нью-Йорк штатының Нью-Хартфорд қаласындағы Нью-Хартфорд орталық жоғары мектебінде оқыған сенімді жылдары бейсболдан «Американың үздіктері» құрметті аталымын алды.

Драфт және кіші лигалар

Ол 1979 жылғы Басты Лига Бейсболдың жасөсперімдер драфтының бірінші раундында (жалпы екінші таңдау) «Сент-Луис Кардиналс» командасына шақырылды.

Сент-Луис Кардиналс (1983-1986)

AAA Луисвилл Редбирдс командасынан шақырылған ол 1983 жылғы 17 маусымда «Кардиналс» сапындағы жоғары лигадағы дебютін жасады. Ол ойында дабл соқты, бір рет ойыншыны базаға жеткізді (RBI) және аутфилдте қатесіз үш рет допты ұстады. Карьерасының алғашқы екі жылы Ван Слайк бірінші базада, үшінші базада және аутфилдтің барлық үш позициясында ойнады. Келесі екі жыл бойы ол көбінесе оң жақта ойнады, себебі оның лақтыру қабілеті жоғары болды, кейде Тито Ландруммен кезектесіп, ал кейде орталық алаңдағы Уилли МакГидің орнын ауыстырды. 1986 жылғы 21 қыркүйекте ол сирек кездесетін парктегі хоум-ран соқты.

Питтсбург теңізшілері (1987-1994)

1987 жылы көктемгі жаттығулар кезінде ол сол қолмен соққы беретін қақпашы Майк ЛаВальер және кіші лига қақпашысы Майк Даннмен бірге қақпашы Тони Пеньяға алмастырылып, «Питтсбург Пайретс» командасына өтті. Алмасу 1 сәуірде болды, ал Ван Слайк бастапқыда бұл сәуірдің әдемі күніне арналған әзіл деп ойлады. «Питтсбургте» ол көбінесе Барри Бондс пен Бобби Бонилла сияқты жұлдыздармен бірге орталық алаңда ойнады. 1991 жылғы Персы шығанағы соғысы кезінде, MLB барлық ойыншылардың патриоттық белгі ретінде шлемдеріне Канада және АҚШ туларын тағуын бұйырғанда, Ван Слайк шлемінен клен жапырағын алып тастады, «Квебек халқының ренжімейтініне сенемін, себебі соңғы рет онда болғанда олар [Канаданың] ұлттық әнұранына ысқырық шақты» деді. MLB комиссары Фэй Винсент Канада туының белгісін қайта орнатуға бұйырды. Ван Слайк бас лигадағы ең дәл және күшті лақтырушылардың бірі болды, сондықтан «Слайк аймағы» «Три Риверс» стадионында құрылды. 1985 жылдан 1994 жылға дейін ол жиі лига көшбасшыларының қатарында аутфилдтен көмектесетін ойыншылардың ішінде болды. 1985-1988 жылдары ол сәйкесінше 13, 10, 11 және 12 көмек көрсетті. «Пайретс» командасының орталық алаң сақшысы ретінде ол 1988 жылдан 1992 жылға дейін бес рет «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды. 1988 жылы Ван Слайк 25 хоум-ран және 100 RBI көрсеткіштерімен мансаптық рекордты орнатты, 15 үштік және 13 құрбандық соққысымен көзге түсті және Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сайлауында төртінші орын алды. 1992 жылы Ван Слайк 199 соққы және 45 даблмен Ұлттық лигада көшбасшы болды, ал .324 соққы көрсеткішімен екінші орынды иеленді. Ван Слайк мансабында төрт командада ойнады: «Сент-Луис Кардиналс» (1983–1986), «Питтсбург Пайретс» (1987–1994), «Балтимор Ориолс» (1995) және «Филадельфия Филлис» (1995). Ол 1995 жылдың 1 қазанында соңғы ойынын өткізді. 13 жылдық мансабында Ван Слайк үш «All-Star» ойынына қатысты (1988, 1992, 1993), бес «Алтын қолғап» жүлдесін, екі «Күміс соққы» жүлдесін жеңіп алды және әртүрлі маусымдарда көптеген шабуылдық көрсеткіштер бойынша алдыңғы 10-ға кірді. 2006 жылғы маусымға дейін Ван Слайк «Детройт Тайгерс» командасының бас жаттықтырушысы Джим Лейландпен бірге бірінші базалық жаттықтырушы болып тағайындалды, ол «Питтсбургте» оның жаттықтырушысы болған. Ван Слайк 2009 жылғы маусымға дейін төрт жыл бойы Лейландтың штабында осы қызметте болды. Ллойд МакКлендон 2014 жылғы маусым алдында «Сиэтл Маринерс» командасының менеджері болып тағайындалғанда, Ван Слайк команданың бірінші базалық жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол сондай-ақ 2015 жылғы маусымға дейін соққы беруге көмектесетін жаттықтырушының көмекшісі және аутфилд нұсқаушысы болып жұмыс істеді. 13 маусымдағы 1658 ойында Ван Слайк .274 соққы көрсеткішіне ие болды (5711 соққыға 1562), 835 рет жүгіріп өтті, 293 дабл, 91 үштік, 164 хоум-ран, 792 RBI, 245 ұрланған база, 667 уақыт базаға шықты, 1063 соққы жоғалтты, .349 базаға шығу көрсеткіші және .443 соққы көрсеткішіне қол жеткізді. Ол барлық үш аутфилд позициясында, бірінші және үшінші базада .987 филдлинг көрсеткішін тіркеді.

During spring training 1987, he was traded to the Pittsburgh Pirates along with left handed hitting catcher Mike LaValliere and minor league pitcher Mike Dunne for catcher Tony Peña. The trade occurred on April 1, with Van Slyke initially believing that it was an April Fools' Day joke. In Pittsburgh, he mostly played center field alongside stars Barry Bonds and Bobby Bonilla. During the 1991 Gulf War, when MLB decreed all players would wear both the Canadian and U. S. flags on their batting helmets as a patriotic gesture, Van Slyke scraped the Maple Leaf off his helmet, stating "I guess the people in Quebec won't be upset because the last time we were there they booed [the Canadian] National Anthem". MLB Commissioner Fay Vincent ordered that the Canadian flag decal be reinserted onto the helmet. Van Slyke possessed one of the most accurate and powerful throwing arms in the majors, so much that the "Slyke Zone" was established at Three Rivers Stadium. From 1985 to 1994, he was frequently among the league leaders in outfield assists. From 1985 to 1988, he posted seasons of 13, 10, 11, and 12 assists, respectively. As center fielder for the Pirates, he won five consecutive Gold Gloves from 1988 to 1992. In 1988, Van Slyke set career highs with 25 home runs and 100 RBIs, led the majors with 15 triples and 13 sacrifice flies, and finished fourth in National League MVP voting. In 1992, Van Slyke led the National League in hits with 199 and doubles with 45 while finishing second with a .324 batting average. Van Slyke played for four teams in his career: the St. Louis Cardinals (1983–1986), Pittsburgh Pirates (1987–1994), Baltimore Orioles (1995), and Philadelphia Phillies (1995). He played his final game on October 1, 1995. In his 13 year career, Van Slyke appeared in three All Star games (1988, 1992, 1993), won five Gold Glove Awards, two Silver Slugger Awards, and ranked in the top 10 in many offensive categories in varying seasons. Prior to the 2006 season, Van Slyke was named first base coach for the Detroit Tigers by manager Jim Leyland, under whom he had played in Pittsburgh. Van Slyke served in that capacity on Leyland's staff for four years through the 2009 season. When Lloyd McClendon was named the Seattle Mariners' manager prior to the 2014 season, Van Slyke was hired to be the team's first base coach. He also worked as the assistant hitting coach and outfield instructor through the 2015 season. In 1658 games over 13 seasons, Van Slyke compiled a .274 batting average (1562 for 5711) with 835 runs, 293 doubles, 91 triples, 164 home runs, 792 RBI, 245 stolen bases, 667 walks, 1063 strikeouts, an on base percentage of .349 and a slugging percentage of .443. He recorded a .987 fielding percentage at all three outfield positions, first base and third base.

Транзакциялар

1979 жылы 5 маусымда: 1979 жылғы жас ойыншылар сайлауының бірінші раундында (6-таңдау) «Сент-Луис Кардиналс» командасымен шарт жасасты. 1987 жылдың 1 сәуірінде: Майк Данн және Майк ЛаВаллиермен бірге «Сент-Луис Кардиналс» командасы Тони Пеньяға «Питтсбург Пайретс» командасына ауыстырылды. 1994 жылдың 21 қазанында: бос агент мәртебесі берілді. 1995 жылдың 21 сәуірінде: бос агент ретінде «Балтимор Ориолс» командасымен келісімшартқа қол қойды. 1995 жылдың 18 маусымында: «Балтимор Ориолс» командасы Джин Харриске «Филадельфия Филлис» командасына ауыстырылды. 1995 жылдың 3 қарашасында: бос агент мәртебесі берілді.

Атак-даңқ залына кандидат

Ван Слайк 2001 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына үміткер ретінде қарастырыла бастады. Даңқ залына ену үшін дауыстардың 75%-ы қажет болды, ал бюллетеньде қалу үшін – 5%-ы. Барлығы 32 үміткердің арасында Ван Слайк бірде-бір дауыс алған жоқ және BBWAA дауыс беруінен тізімнен шығарылды. Дегенмен, ол Ветерандар комитеті арқылы Даңқ залына ену мүмкіндігін сақтап тұр.

Бейсболдан кейінгі мансап

Бейсболдан кейін Ван Слайк авторлық мансапқа көшті, бейсбол тақырыбындағы кітаптарға баса назар аударды. 2009 жылы ол Джим Хокинспен бірлесіп "Тайгер құпиясы: 2008 жылғы маусымның жасырын тарихы" кітабын жазды. 2010 жылдың шілдесінде Роб Рейнспен бірлесіп "Қарғыс: Кабс жеңді! Кабс жеңді! Немесе олар жеңбеді ме?" атты кітабын шығарды. Бұл кітап спорттық көркем әдебиет жанрына жатады және Чикаго "Кабс" командасының жүз жылдық қарғысын бұзып, әлем сериясында ойнауы туралы айтады.

Жеке өмір

Ван Слайктың төрт ұлы бар, олардың үшеуі жоғары оқу орнында немесе кәсіби спортта өнер көрсеткен. Скотт Ван Слайк «Лос-Анджелес Доджерс» және KBO лигасының «Доosan Bears» командалары үшін ойнады; Джаред Ван Слайк Мичиган университетінің футбол командасында қорғаушы болып ойнады; ал А. Дж. Ван Слайк Канзас университеті үшін және «Сент-Луис Кардиналс» командасының кіші лигасында төрт маусым бойы бейсболмен айналысты. Ол 1979 жылы Нью-Йорк штатының Нью-Хартфорд қаласындағы «New Hartford Central High School» мектебін бітірді. Оның әкесі сол мектептің директоры болған.