Авоєль парафіясы: тарих, мәдениет және халықтары

Кіріспе

Луизиана штатындағы приход, АҚШ.

Авояльс – Луизиананың орталық-шығысында, Қызыл өзені бойында орналасқан приход. Бұл жерде Қызыл өзен тиімді түрде Атчафалая өзеніне айналып, Миссисипи өзенімен қосылады. 2020 жылғы халық санауы бойынша халық саны 39 693 адамды құрайды. Приходтың орталығы – Марксвилл қаласы. Приход 1807 жылы құрылған, ал атауы еуропалықтармен алғаш кездескен кездегі жергілікті үнді тайпаларының бірі – тарихи Авойел халқының француз тіліндегі атауынан шыққан. Бүгінде бұл приход федералдық деңгейде танылған Туника-Билокси үнді тайпасының орналасқан жері, олардың мұнда резервациясы бар. Тайпаның резервациясында құмар ойындарына арналған казино жұмыс істейді. Казино Марксвилл қаласында орналасқан, ол приходтың орталығы болып табылады және ішінара резервация аумағында жатыр.

Тарих

Бұл аймақты б.з.д. 300 жылдан бастап американдықтар мекендеген. Келесі ғасырларда осында түрлі жергілікті мәдениеттер гүлденді. Бүгінде Марксвиллдегі ескі Миссисипи өзені арнасының жағалауында 900 жылдан 1500 жылға дейін жоғары Миссисипи, Огайо өзені және басқа да салаларында гүлденген Миссисипи мәдениетіне жататын үш үлкен қабір сақталған. Оның негізгі қаласы Кахокияның үйінділері Иллинойстың батысында, Миссисипиден арғы бетте Сент-Луис (Миссури штаты) маңында сақталған. Сауда желісі Мексика шығанағынан Ұлы көлдерге дейін жетіп тұрды. Мұражай мен ұлттық саябақ осы ертедегі мәдениетті еске алады. Туника халқының аймағы Миссисипидің орталық аңғарына дейін созылған. Олар екі ғасыр бұрын Авойел халқының қалдықтарын сіңіріп алған. Жылдар өте келе олар көптеген билоксиліктермен араласып кетті. Халықтар 20 ғасырда саяси ұйымдастырды және 1981 жылы федералды түрде Тюника Билокси үнді тайпасы ретінде танылды. Олар Авойеллс округінің ең ірі түпкілікті американдық тайпасы және Марксвиллге дейін созылатын резервациясы бар. Басқа кішігірім тайпалардың ұрпақтары да осы тайпаға кіреді. Авойеллс округі француз колониялық тарихымен және француз тілін қолдану дәстүрімен танымал. Қазіргі креолдық дәстүрлер музыка мен тағамда еуропалық, африкалық және америкалық түпкіліктіктердің әсерін көрсетеді. Авойеллде еуропалық иммигранттардың ерекше тарихы бар, оның ерте тарихында француздар басым болды, ол 22 "Акадиана" округінің ең солтүстігі болып саналады. Бұл аймақтарда 18 ғасырдың аяғында Акадиядан (қазіргі Канаданың шығысы) француз тілді босқындар қоныстанған. Олар, африкалықтар мен америкалықтар сияқты, осы аймақта мәдениеттің дамуына үлкен үлес қосты. Округ өзінің каджун/креол стилі музыкасы және жоғарыда аталған үш негізгі этностың тамырларымен байланысты танымал гумбо тағамымен танымал. Авойеллс округінің орталық бөлігі үлкен платода, су жолдарынан сәл жоғары орналасқан. Бұл аймақта сумен жүру ұзақ уақыт бойы негізгі көлік құралы болды. Үндістер каноэлерді, ал алғашқы француз отаршылары пирогтар деп аталатын қайықтар жасады. Мансура мен Марксвиллдегі католик шіркеулерінің жазбалары француз отаршылдарының сауда бекеті мен католик мектебін құрғанын растайды. Саудагерлер туника тайпасымен тері саудасын жүргізгісі келді, ал миссионерлер жергілікті тұрғындарды христиан дініне айналдыруды үміттенді. Сауда бекеті Авойел/Туника елді мекенінің жанында салынған; ол 1960 жылдардың ортасына дейін сақталған. LA 1-дегі тарихи жол жиегіндегі белгілер тарихи католиктік миссионерлік мектептің орнын көрсетеді. Франко-еуропалық қоныстанушылар бұл аймақты алғаш рет Гидрополис деп атады, яғни су қаласы, бұл батпақтар мен баюларға қатысты. Көліктің негізгі түрі - үнді каноэсі мен пирогасы (француз стиліндегі каноэ). Шіркеу жазбаларында қоныс аударушылардың барлық отбасы мүшелері мен кейбір мүліктері көрсетілген; кейбір жағдайларда құлдардың есімдері де тіркелген. Шіркеу жазбалары мен құжаттама алғашқы қоныстану жылдары француз тілінде, содан кейін 18 ғасырдың аяғында олардың қысқаша билігі кезінде испан тілінде жазылды, 19 ғасырдың басында Франция аймақты Наполеон Бонапарт тұсында қайта иеленгеннен кейін француз тіліне қайта оралды. Оның әскері Сент-Домингге (қазіргі Гаити) қайтадан қол жеткізе алмағандықтан, Наполеон Солтүстік Америкадан бас тартты. Ол 1803 жылы АҚШ президенті Томас Джефферсон басқаруымен Луизиананың үлкен аумағын сатып алды. АҚШ өз билігін кеңейте келе, жергілікті құжаттар жаңа үкіметтің ағылшын тілінде жазыла бастады. Құрама Штаттар Луизиана территориясын зерттеу үшін Льюис пен Кларк экспедициясын және басқаларын ұйымдастырды. Ол жергілікті француз сарбаздарын, геодезиялық зерттеушілерді және дәрігерлерді жалдады, олардың көбісі кейіннен осы аймаққа қоныстанды. Авойеллс округіне қоныс аударған көптеген француздар 18-ші ғасырдың аяғы мен 19-шы ғасырдың басында Франциядан көшіп келді. Қазіргі кезде кең таралған француз сөздерінің көбі Францияда Наполеон дәуірінде қолданылған терминдерге жатады, бұл иммиграция кезеңін көрсетеді. Олар Францияда көптеген ұрпақтар бойы қолданылмаған. Луизианадағы испан ықпалы Жаңа Иберияда басым болды — бұл Иберия түбегінен келген отаршылдардың құрметіне аталған, олар көбінесе Испания және Португалия деп танылады. Авойеллде испандық тегі жоқ. Француз Канадасынан (Квебек) бірнеше отбасы Авойеллге қоныс аударды. Олар қазіргі Нова-Скотиядағы акадиялықтардан (Акадия) өзге географиялық аймақтан келді, олар 1755 жылдан бастап Франциямен болған жеті жылдық соғыс кезінде британдықтардан өз отанынан қуылды. Көптеген депортацияланған акадиялықтар бірнеше жыл бойы Атлант теңізінің жағалауында, Канадада, Сент-Пьерде және Францияда тұрғаннан кейін 1764-1788 жылдары Луизианаға келді. 19 ғасырдың соңында Шотландиядан, Бельгиядан, Италиядан және Германиядан келген иммигранттар да осында қоныстанды, француз креолдарынан кейін. Бірге олар бүгінгі қалалар мен ауылдарды құрды. Еуропамен тікелей байланыстары оларды Оңтүстік Луизиананың акадиялықтарынан (каджундардан) ерекшелендірді, олар Канадада ұзақ жылдар бойы құрылған мәдениеттен келді. 19 ғасырдың басында Африка-француз тегінің еркін адамдары да Авойеллге қоныс аударды. Олардың көптегені үлкен саны бос адамдары бар Жаңа Орлеаннан келді. Басқалары Сент-Домингден келген босқындар еді, онда құлдар тәуелсіздік үшін көтеріліс жасап, Гаити мемлекетін құрды. Тағы басқалары Француз Батыс Индиясының басқа колонияларынан келді. Үш мәдениеттің — американдық түпкілікті, еуропалық және африкалық — қосылуы жергілікті тілде, тағамда, католик дінінде және отбасылық байланыстарда көрінетін ерекше Луизиана креолдық мәдениетін құрды. 21 ғасырда Авойеллс округінің мәдениеті сөйлеу, тағам және түрлі халықтық дәстүрлердегі қабылданатын ұқсастықтарға байланысты "каджун" деп жіктеліп келді. Бірақ Авойеллде акадиялық тегі бар отбасылар аз. 1800 жылдардан 1900 жылдардың ортасына дейін жергілікті Конфедерациялық бөлімдері мен "The Villager" газетіндегі хабарламалар Авойеллдегі француз отбасыларын креолдар деп атады, бұл ерте француз отаршылдарынан тікелей туған және колонияда туған адамдарды білдіретін термин. Округ шығыстан бірінші мың жылдықтарда тек Ред-Ривермен шектелген, ал қазір Ред-Ривер және Атчафалая өзендерімен шектелген. Атчафалая өзенінің пайда болуы Миссисипи өзенінің бағытын өзгерткен кезде, Ред-Риверді бөлген кезде болды. 20 ғасырда үш өзеннің ағынын бақылау үшін осы аймақта Ескі өзенді басқару құрылысы салынды.

Native Americans occupied this area beginning around 300 BC. Varying indigenous cultures flourished there in the following centuries. Today on the banks of the old Mississippi River channel in Marksville, three large burial mounds have been preserved from the Mississippian culture, which flourished especially along the upper Mississippi, the Ohio River and other tributaries, from about 900 AD to 1500 AD. Mounds of its major city, Cahokia, are preserved in western Illinois across the Mississippi from St. Louis, Missouri. The trading network reached from the Gulf Coast to the Great Lakes. A museum and a National Park commemorate this early culture. The Tunica people had bands whose territory extended into the central Mississippi Valley. They absorbed the smaller remnant of Avoyel people nearly two centuries ago. Through the years, they also intermarried with the more numerous Biloxi people. The peoples organized politically in the 20th century and were federally recognized in 1981 as the Tunica Biloxi Indian Tribe. They are the largest Native American tribe in Avoyelles Parish and have a reservation that extends into Marksville. Descendants of other smaller tribes are also enrolled in this tribe. Avoyelles Parish is known for its French colonial history and tradition of French language use. The contemporary Creole traditions, in both music and food, reflect European, African and Native American influences. While Avoyelles has a distinctive history of European immigrants, dominated by the French in its early history, it is considered the most northern of the 22 "Acadiana" parishes. These have a tradition of settlement by French speaking refugees from Acadia (now eastern Canada) in the late 18th century. They contributed strongly to the development of culture in this area, as did Africans and the indigenous Native Americans. The parish is noted for its brand of Cajun/Creole style music and its gumbo, a popular soup with roots in the three major ethnicities noted above. The central part of Avoyelles Parish is sited on a large plateau, slightly above the floodplain of the waterways. Travel by water was long the primary way to move around this area. The Indians used canoes, and the early French settlers developed their own boats, known as pirogues. Records from the Catholic churches in Mansura and Marksville document the founding of a trading post and a Catholic school by French colonists. The merchants wanted to conduct fur trading with the Tunica Tribe and the missionaries hoped to convert the natives to Christianity. The trading post was built near the Avoyel/Tunica settlement; it was preserved until the mid 1960s. Historic roadside markers on LA 1 identify the site of the historic Catholic mission school. Franco European settlers first called this area Hydropolis, meaning water city, referring to the marshes and bayous. The major mode of transportation was by Indian canoe and pirogue (a French style dug out canoe). Church records identify settlers with all their family members listed, as well as some property; in some cases they listed slaves by name. Church records and documentation were recorded in French during the years of initial settlement, then in Spanish during their brief rule in the late 18th century, with a return to French after France reacquired the area under Napoleon Bonaparte in the early 19th century. After his troops failed to regain control over Saint Domingue (now Haiti), Napoleon withdrew from North America. He sold the large Louisiana Purchase territory in 1803 to the United States under President Thomas Jefferson. As the US expanded its rule, local documents began to be recorded in the English of the new government. The United States arranged for the Lewis and Clark Expedition and others to survey the Louisiana Territory. It hired local French soldiers, surveyors and doctors, many of whom eventually settled in the area. Many of the French people who settled Avoyelles Parish immigrated from France in the late 18th and early 19th centuries. Many of the French words commonly used today in the parish date to terms used during the Napoleon period in France, indicating that this was the period of immigration. They have not been used in France for many generations. The Spanish influence in Louisiana was more dominant in New Iberia — this was named after colonists from the Iberian Peninsula, commonly known as Spain and Portugal. There are no Spanish surnames in Avoyelles. A few families from French Canada (Quebec) settled in Avoyelles. They were from a different geographic area of Canada than the Acadians of present day Nova Scotia, who were expelled by the British from their homeland (Acadie) beginning in 1755 during the Seven Years' War with France. Many deported Acadians eventually made it to Louisiana from 1764 1788, after several years of living in exile along the eastern Atlantic seaboard, Canada, St. Pierre and France. In the later 19th century, immigrants from Scotland, Belgium, Italy, and Germany also settled here, following the French Creoles. Together they established today's towns and villages. Their direct ties to Europe set them apart from the Acadians (Cajuns) of southern Louisiana, who came from a culture established for generations in Canada. At the turn of the 19th century, free people of color of African French descent also settled in Avoyelles. Many came from New Orleans, which had a large community of free people of color. Others were refugees from Saint Domingue, where slaves had rebelled to gain independence as the nation of Haiti. Others came from other colonies in the French West Indies. The blending of these three cultures: Native American, European and African, created a distinct Louisiana Creole culture noted in the local language, food, Catholic religion, and family ties. In the 21st century, the Avoyelles Parish culture has been classified as "Cajun" because of the perceived similarities in speech, food, and various folk traditions with the more southern Acadian parishes. But, few families in Avoyelles are of Acadian descent. From the 1800s until the mid 1900s, local Confederate units and local newspaper reports in The Villager always referred to the Avoyelles French families as Creoles, the term for native born people of direct descent from early French colonists and born in the colony. The parish is bounded on the east by what was just the Red River in the first millennium CE, and is now the Red River and Atchafalaya River. The formation of the Atchafalaya River happened when the Mississippi River changed course, breaking up the Red River. In the 20th century the Old River Control Structure was built at this area to control the flow of the three rivers.

Демография

Авойеллс округының 2020 жылғы нәсілдік құрамы:

+Avoyelles Parish racial composition as of 2020 Race Number Percentage White (non Hispanic) 25,236 63.58% Black or African American (non Hispanic) 10,649 26.83% Native American 349 0.88% Asian 345 0.87% Pacific Islander 3 0.01% Other/Mixed 1,626 4.1% Hispanic or Latino 1,485 3.74%
At the 2020 United States census, there were 39,693 people, 15,163 households, and 9,840 families residing in the parish, up from 42,073 residents in 2010. At the census of 2000, there were 41,481 people, 14,736 households, and 10,580 families living in the parish. The population density was There were 16,576 housing units at an average density of
In 2000, the racial makeup of the parish was 68.47% White, 29.49% Black or African American, 1.01% Native American, 0.17% Asian, 0.19% from other races, and 0.66% from two or more races. 0.97% of the population were Hispanic or Latino of any race. 17.64% reported speaking French or Cajun French at home, while 2.12% speak Spanish. In 2020, its racial makeup was 63.58% non Hispanic white, 26.83% Black or African American, 0.88% Native American, 0.87% Asian, 0.01% Pacific Islander, 4.1% multiracial, and 3.74% Hispanic or Latino American. In 2000, there were 14,736 households, out of which 36.30% had children under the age of 18 living with them, 51.70% were married couples living together, 15.70% had a female householder with no husband present, and 28.20% were non families. 25.00% of all households were made up of individuals, and 11.90% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.60 and the average family size was 3.11. In the parish the population was spread out, with 26.80% under the age of 18, 9.20% from 18 to 24, 29.00% from 25 to 44, 21.30% from 45 to 64, and 13.70% who were 65 years of age or older. The median age was 35 years. For every 100 females there were 96.40 males. For every 100 females age 18 and over, there were 93.90 males. The median income for a household in the parish was $23,851, and the median income for a family was $29,389. Males had a median income of $27,122 versus $18,250 for females. The per capita income for the parish was $12,146. About 21.70% of families and 25.90% of the population were below the poverty line, including 32.50% of those under age 18 and 25.00% of those age 65 or over.

Нәсіл саны пайызбен
Ақ (испан тілді емес) 25 236 63,58%
Қара немесе африкалық америкалық (испан тілді емес) 10 649 26,83%
Түпкілікті американдық 349 0,88%
Азиялық 345 0,87%
Тынық мұхиты аралдарынан 3 0,01%
Басқа/Аралас 1 626 4,1%
Испандық немесе латино 1 485 3,74%

2020 жылғы АҚШ халық санауы бойынша округта 39 693 адам, 15 163 шаруашылық және 9 840 отбасы тұрды, бұл 2010 жылғы 42 073 тұрғыннан жоғары. 2000 жылғы халық санауында 41 481 адам, 14 736 шаруашылық және 10 580 отбасы өмір сүрді. Халық тығыздығы 16 576 тұрғын үй бірлігін құрады. 2000 жылы округтың нәсілдік құрамы: 68,47% ақ, 29,49% қара немесе афроамерикандық, 1,01% түпкілікті американдық, 0,17% азиялық, 0,19% басқа нәсілдік топтар және 0,66% екі немесе одан көп нәсілдік топтар. Халықтың 0,97% испандық немесе латиноамерикандықтарды құрады. 17,64% үй шаруашылықтарында француз немесе каджун француз тілінде сөйлейтінін, ал 2,12% испан тілінде сөйлейтінін хабарлады. 2020 жылы нәсілдік құрамы: 63,58% испан тілді емес ақ, 26,83% қара немесе африкалық америкалық, 0,88% түпкілікті американдық, 0,87% азиялық, 0,01% Тынық мұхиты аралдарынан, 4,1% көп нәсілді және 3,74% испандық немесе латиноамерикандықтар. 2000 жылы 14 736 шаруашылық болды, олардың 36,30%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 51,70%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 15,70%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарды, ал 28,20%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтардың 25,00%-ы жеке тұлғалардан тұрды, ал 11,90%-ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,60 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,11 адамды құрады. Округта халықтың жас бойынша таралуы: 26,80% - 18 жасқа дейінгілер, 9,20% - 18-24 жас аралығындағылар, 29,00% - 25-44 жас аралығындағылар, 21,30% - 45-64 жас аралығындағылар және 13,70% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 35 жас. Әр 100 әйелге 96,40 еркек шамасында. 18 жасқа толған және одан асып кеткен әр 100 әйелге 93,90 еркек шамасында. Округтағы шаруашылықтың орташа табысы 23 851 доллар, ал отбасының орташа табысы 29 389 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 27 122 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 18 250 доллар. Округтың жан басына шаққандағы орташа табысы 12 146 долларды құрады. Отбасылардың 21,70%-ы және халықтың 25,90%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 32,50%-ы және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендердің 25,00%-ы.

Білім

Барлық бастауыш мемлекеттік мектептер Авойеллс прихотының мектеп кеңесімен басқарылады. Ол 6000-нан астам оқушысы бар 10 мектепті қамтиды. Мектеп кеңесінің веб-сайты – Авойеллс прихотының мектеп кеңесі.

Ұлттық ұлан

1020-шы инженерлік ротасы (вертикаль) 527-ші инженерлік батальонының 225-ші инженерлік бригадасы Марксвилл қаласында, Луизиана штатында орналасқан. 1086-шы көлік компаниясы 165-ші ЖСС (Жауынгерлік қызмет көрсету қолдауы) батальонының 139-шы АҚТ (Аймақтық қолдау тобы) Банки қаласында, Луизиана штатында дислокацияланған.