Кіріспе

Орындаушылық шеберлік

Қылыш жұту – орындаушының қылышты аузынан өтесіп, қоректүтік арқылы асқазанға түсіретін шеберлік. Бұл дәстүрлі мағынадағы жұту емес. Жұту процесінің табиғи қадамдары орын алмайды, керісінше, ауыздан асқазанға дейінгі жолды ашық ұстау үшін олар тоқтатылады. Бұл өте қауіпті, жарақаттану немесе өлімге әкелуі мүмкін.

Тарих

Қылыш жұту біздің заманымыздың I ғасырында Грекия мен Римге, ал VIII ғасырда Қытайға тарады. Жапонияда ол жапондық акробатика театрының – Сангаку бөлігіне айналды, ол от жеу, арқанмен жүру, жонглерлік және ерте иллюзияны қамтыды. Еуропада ол ортағасырлық жоңғарлармен байланысты үшінші, ерекше өнер түріне айналды – көшедегі қойылым. Қылыш жұту орта ғасырларда көше театрының бөлігі ретінде орындалды және фестивальдар мен басқа да ірі жиындарда танымал болды. Ол 19 ғасырдың ортасында құлдырауға бет бұрды және 1893 жылы Скандинавияда тыйым салынды. Белгілі жұтқыш Теодор Олсен Норвегияның Хакон VII-ге жүгінді, бірақ ол оның өнеріне қызықпады және тыйымды күштен жоймады. 19 ғасырдың басындағы ағылшын журналында жарияланған мақалада, Англияда алғаш хабарланғанда Үндістандағы қылыш жұтудың қабілеттері керемет деп есептелгені айтылады. 1813 жылы «қылыш жұту» Лондонда көрсетілген үнді жонглерлерінің жаңа және таңғажайып өнерлерінің бірі ретінде жарнамаланды. Труппаны атақты жонглер және қылыш жұтушы Рамо Сами басқарды, ол 1850 жылы тамызда Лондонда қайтыс болғанға дейін өнер көрсетуді жалғастырды, сондай-ақ Еуропа мен Америкада гастрольдік сапарлар жасады. 1850 жылдан 1890 жылға дейін Ұлыбританияда Марта Митчелл (шамамен 1855 ж.) және Бенедетти (1863–1895 ж.) сияқты, ал АҚШ-та Лоусон Пек (шамамен 1850 ж.), Линг Лүк (шамамен 1872 ж.), Вандана (1875 ж.) және Гарри Парсонс (1880 ж.) сияқты қылыш жұтушылар өнер көрсетті. Осы кезеңде Солтүстік Америкадағы ең танымал қылыш жұтушы – Фред Маклоун, көпшілікке «Шевалье Клико» деген атпен белгілі болды, ол 1878 жылдан 20 ғасырдың басына дейін өнер көрсетті. 1893 жылы қылыш жұту Чикагодағы Дүниежүзілік Колумбия көрмесінде көрсетілді. 1900-ші жылдардың басында саяхаттайтын цирктер мен шоуларда қылыш жұтушылар болды. Еуропалық өнерпаздар көптеген қылыштарды жұтуға тырысты, ал Америкада жаңалыққа және ерекшелікке баса назар аударылды. Кейбіреулері ұзын қылыштарды, көп қылыштарды, ыстық қылыштарды, штыктарды немесе жарқыраған неон түтікшелерін жұтуға тырысты. Қылыш жұтушылар Худини сияқты әртістермен бірге сахнада өнер көрсетті. Батыс Еуропа мен Англияда да осы кезеңде қылыш жұтуға қызығушылық артты, көптеген Атлант мұхиты арқылы келген ықпалдар байқалды. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Шығыс елдерінен Еуропа мен Америкаға саяхаттайтын сыйқыршылар келді, олардың кейбіреулері қылыш жұтуды көрсетті. 20 ғасырдың ортасында цирктер және әсіресе шоу-бағдарламалар жалпы түрде құлдырады.

Анатомия және әдіс

Орындаушы алдымен басын артқа иеді, мойынды кернеп созады, содан кейін жоғарғы өңеш сфинктерін (әдетте еріксіз қозғалатын және өңештің жоғарғы бөлігін қысып тұратын бұлшықет) босаңсытады. Сілекеймен майланған қылышты ауыз арқылы және жұтқыншақтан өткізген кезде қайталауды бақылау қажет. 8 "салауатты қатысушыға" жасалған зерттеуге сәйкес, жұтқыншақтың ең тар нүктесіндегі көлденең диаметрі шамамен 1,7±0,5 см құрайды. Жұтқыншақ пен өңеш сфинктерінен өткеннен кейін, қылыш ауырлық күшінің көмегімен жылдам өтеді, иілгіш өңешті түзеп жасайды. Қылыш жүрек тесігі арқылы кіргенде асқазан өңеш бойынша түзеледі. Кейбір орындаушылар асқазанды тік орналастыру үшін, орындау алдында көп мөлшерде тамақ жейді немесе су ішеді, бұл қылыштың оңай өтуіне жағдай жасайды. Шағын жарақат орындаушының өңеш, асқазан, жүрек, өкпе және қылыш жолына жақын орналасқан басқа да мүшелердің тесілуі, сондай-ақ ішек қан кетуі сияқты ауыр жарақат алуына себеп болуы мүмкін. 1880 жылдан бері қылыш жұтудан 29 адамның қаза болғаны хабарланды. 27 жастағы әйел қылыш жұтуды жаттығу кезінде өткір пышақпен тамағын сырқыратып алғаннан кейін мойын ауруы және бір рет гематемезис (қан құсу) сезінгенін айтты. Жарақат өңеш сфинктерінің төменгі жағында анықталды, пациент жансақтау бөліміне түсіріліп, ішке антибиотиктер және протондық сорғы тежегіштері енгізілді. Ол жақсы жазылып, қылыш жұтудан басқа барлық бұрынғы қызметтеріне оралды.

Медицинаға үлесі

Қилық жұтатын адамдардың қабілеттері медицина ғылымының прогресіне, әсіресе жоғарғы эндоскопияның дамуы мен жетілдіруіне пайдалы болды. 1906 жылы Кремер есімді дәрігер электрокардиограмма жасау үшін электродты қилық жұтатын адамның өңеш арқылы өткізді. Бұл тәсіл көптеген зерттеулерде өте пайдалы екені дәлелденді; жүрекке жақын орналасқан өңештік тіркеу сигналды анықтауды жақсартады. 2003 жылдан 2006 жылға дейін Халықаралық қилық жұтушылар қауымдастығының Дэн Мейері мен Англияның Глостер қаласындағы Глостершир Корольдік ауруханасының радиолог-консультанты доктор Брайан Уиткомб қилық жұтудың әсерлері туралы зерттеу жүргізді. Олардың зерттеу нәтижелері 2006 жылғы 23 желтоқсандағы «Британдық медициналық журналында» «Қилық жұту және оның жанама әсерлері» деген мақала түрінде жарияланды. Бұл жұмыс 2007 жылы Гарвардта медицина саласындағы Иг Нобель сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылдың қаңтар айында Дэн Мейер Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Вандербилт университетінің медициналық орталығындағы Вандербилт Сталлворт реабилитациялық орталығының дәрігерлері мен зерттеушілерімен бірге дисфагия немесе ахалазия сияқты жұту бұзылыстарынан зардап шегетін науқастарға көмектесу үшін қилық жұту техникаларын қолдануға болатынын зерттеді. 2007 жылы Дай Эндрюс Джонс Хопкинс университетінің докторы Шарон Капланмен бірге қилық жұтуды ахалазиядан зардап шегетін немесе ауыр мойын жарақатын бастан өткерген науқастарға көмектесу үшін қолдануға болатынын анықтау мақсатында зерттеу жүргізді.

Гиннес рекордтарының кітабы

2009 жылы ең ұзын семсерді жұтқан Гиннес рекордтарына 58 см (22,83 дюйм) ұзын семсерімен Наташа Верушка ие болды. «Су астында жұтылған ең көп семсер» бойынша Гиннес рекордтық кітабындағы көрсеткіш – 5, және оны Крис Стил 2016 жылдың 13 ақпанында Смокис аквариумында жеткізді. Ол сондай-ақ 2006 жылдың 9 мамырында Австралияның Сидней қаласындағы Мэнли Океан Әлемдік Аквариумында су астында семсерді жұтқан алғашқы адам болды. Ол бұл өнерін тірі акулалармен толтырылған аквариумда орындады. Чейн Хултгрен (ә.к.а. The Space Cowboy) «Бір мезгілде жұтылған ең көп семсер» (24 семсер), «Жоңғарлағанда жұтылған ең көп семсер» (18 семсер), «Бір дөңгелекті велосипедте тепеп тұрып жұтылған ең көп семсер» (3 метрлік велосипедте 3 семсер жұтылған) және «Жұтылған семсерге соққан ең ұзын шартқы» сияқты Гиннес әлемдік рекордтарының ең көп санына ие. Питер Терренге (ә.к.а. Dr Electric) тиесілі және басқарылатын Австралияның ең үлкен Тесла катушкасынан Чейннің жұтқан семсерінің сабына дейінгі электр разрядының ағыны 3 фут 10 дюймді құрады. 62 см-лік семсердің жүзі 2013 жылдың 20 сәуірінде Австралияның Перт қаласында сабына дейін толығымен жұтылды. 2016 жылдың шілде айына қарай The Space Cowboy 44 ресми Гиннес рекордтарын ұстап тұр. Ол Австралияның ең табысты рекордсмені. 2017 жылы Франц Хубер 133 градусқа иілген семсермен «Семсердегі ең үлкен қисық» бойынша Гиннес рекордтық кітабына енді. Брэд Байерс «Бір мезгілде жұтылған және бұрылған ең көп семсер» бойынша Гиннес рекордтық кітабына ие. Ол 10 27 дюймдік семсерді бірінен соң бірін жұтып, содан кейін оның барлығын жұтқаннан кейін 180 градусқа бұрды. Томас Блэкторн бұл семсерді «Семсерлердің Семсері» деп атады. Бұл семсер Гиннес рекордтары бойынша ең көп жұтылған семсер болып табылады және әлемдегі ең танымал 40 семсер жұтушы оны жұтқан. Джонни Стрейндж «Үш минутта жұтылған ең көп семсер» бойынша Гиннес рекордтық кітабына ие. Бұл рекордтық әрекет Гиннес рекордтарының тікелей эфирінде орын алды. 2023 жылы Хизер Холлидей неоновые түтіктерді жұтқан үшін алғашқы титул иегері атанды.