Кіріспе
Американдық бейсболшы Николас Роберт Джонсон (19 қыркүйек 1978 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы, бірінші базадан ойнаған және тағайындалған соққышы. Карьерасы барысында Джонсон «Нью-Йорк Янкис» (2001–2003; 2010), «Монреаль Экспоз»/«Вашингтон Националз» (2004–2009), «Флорида Марлинс» (2009) және «Балтимор Ориолес» (2012) командаларында өнер көрсетті. Джонсон өте шыдамды және тәртіпті ойыншы ретінде танылды, осының арқасында карьерасы бойы базаға шығу көрсеткіші .399-ды құрады. Барлық кезеңде базалар толы болғанда, оның соққы беру орташа көрсеткіші .370, базаға шығу көрсеткіші .444, 72 рет ұпай жинаған, ал 73 соққыда 2 «гранд слэм» соқты. Джонсон сонымен қатар 2009 жылы «Марлинс» командасына ауысуға дейін «Ұлттық құрама» командасының Монреальден көшіп келген соңғы ойыншысы болды.
Nicholas Robert Johnson (born September 19, 1978) is an American former professional baseball first baseman and designated hitter. During his career Johnson played for the New York Yankees (2001–2003; 2010), Montreal Expos/Washington Nationals (2004–2009), Florida Marlins (2009), and Baltimore Orioles (2012). Johnson was known for his patience and discipline at the plate, which led to him having a career on base percentage of .399. Lifetime, with the bases loaded he had a .370 batting average, a .444 on base percentage, 72 runs batted in, and 2 grand slams in 73 at bats. Johnson was also the last remaining player on the Nationals' roster to relocate with the team from Montreal, before being traded to the Marlins at the 2009 non waiver trade deadline.
Жеке
Ол Ларри Боуаның жүрегі туысы. Джонсон мен оның әйелі Лиз 2006 жылдың 31 қаңтарында Брианна атты бірінші балаларына кенелді. Ол Сакраментодағы C. K. McClatchy орта мектебін бітірді, онда болашақ жоғары лига ойыншысы Стив Холммен бірге ойнады. Соңғы курста ол штаты бойынша үздіктер құрамына енді және Америка бейсбол жаттықтырушылар қауымдастығы мен Rawlings ұйымдарының All-America үшінші командасының құрамына ілікті.
Кіші лигалық мансап
Джонсон 1996 жылғы Басты Лига бейсболының үшінші раундында (жалпы 89-шы нөмір) «Янкилер» командасымен шарт жасасты. ол .317/.466/.538 көрсеткішімен 303 соққыда 17 хоум-ран соқты, «Тампа Янкис» командасы үшін ойнады. ол «Норвич Навигаторс» командасының All-Star ойыншысы атанды және 420 ресми соққыда .345/.525/.548 көрсеткішімен 37 рет денесімен соққыға ұшырады және 123 рет серуендеді. Джонсон 1999 және 2001 жылдарғы болашақ ойындарға қатысты, ол All-Star демалысы кезінде АҚШ командасы үшін өнер көрсетті. Джонсонның кіші лигалардағы жалпы базаға шығу көрсеткіші .446 құрайды.
Нью-Йорк янкилері
2002 жылы Джонсон Американ лигасында (AL) допқа тию бойынша 7-ші орынды иеленді (12 рет), «Янкис» командасымен 378 соққы жасады. 2003 жылы Джонсон «Янкис» сапында .284/.422/.472 көрсеткішін тіркеді. 15 мамырдан 25 шілдеге дейін Джонсон оң қолының стресс-жарақатынан (шағылысқан сүйек) мүгедектер тізімінде болды. Осы кезеңде ол позициялық түзетумен есептелген Runs Above Replacement (RARP) – саберметриялық статистика бойынша бірінші база ойыншылары арасында 9-шы орынға ие болды. Одан алға шыққан төрт ойыншының (Карлос Дельгадо, Тодд Хелтон, Джейсон Джамби және Джим Томе) EqA көрсеткіші жоғары болды, ал қалған төртеуі Джонсоннан көбірек ойын өткізді. Оның позициясын кеңейтсек, ол Эдгар Мартинеспен бірге бейсболдағы ең жақсы EqA көрсеткіші бойынша 17-ші орынды бөлісер еді. 2003 жылғы маусымнан кейін «Янкис» Джонсонды, Хуан Ривера мен Рэнди Чоатты Хавьер Васкеске айырбастап, «Монреаль Экспос» командасына жіберді.
Монреаль Экспоз/Вашингтон Ұлттық құрамасы
2004 жылы, оның бірінші маусымында (және соңғы, себебі олар маусым соңында Вашингтонға көшірілді) «Экспос» командасымен, жарақаттар қайтадан орын алды. Ол 28 мамырға дейін арқа жарақатынан ойнауға мүмкіндік алмады және алғашқы табысынан кейін күреске түсті. Маусымын біріншіге тиген, нашар секірген доптан жақ сүйегін сындырып аяқтаған кезде, көрсеткіші .251/.359/.398-ге дейін төмендеді. Арқа жарақаттары оның осалдығына қатысты тағы бір алаңдатушылық белгі болды; сонымен қатар, жыл оның соққылау қабілеті жағынан көңіл көшірді. Жаңа «Вашингтон Нэшнлс» командасымен Джонсон 2003 жылғы маусымын еске түсіретін өнер көрсетті, 2004 жылғы жарақатты маусымнан гөрі. Ол .289/.408 (лигада алтыншы орын)/.479 соқты, және базаға шығу көрсеткіші .478 болды. Джонсон маусымның көп бөлігінде төртінші нөмірде ойнады, тіпті Хосе Гильеннің (үшінші нөмірдегі ойыншы) базаға шығу көрсеткіші одан әлдеқайда төмен болса да. 2006 жылғы маусым басталар алдында Джонсон үш жылдық, 16,5 миллион долларлық келісімшартты ұзартты, екінші жылдан кейін саудалау құқығымен. 2006 жылы Джонсон .290/.428/.520 соқты, бұл оның қазірге дейінгі ең жақсы маусымы болды. .428 базаға шығу көрсеткіші лигада төртінші орында тұрды. Ол лигада жүріп өту пайызы бойынша (18,0%), жүріп өту саны бойынша (110), екі база соғу (46) және қасақана жүріп өту (15) бойынша жетінші, ал соққыдан кейін жарақат алу бойынша он үшінші орында болды (13). Гол соғу позициясында базаға шығу көрсеткіші .454 болды. Алайда, Джонсон алаңдағы ең нашар маусымын өткізді, 15 қателік жасады. 2006 жылдың 23 қыркүйегінде «Нью-Йорк Метс» командасына қарсы «Шея» стадионында ойнағанда Джонсон мен оң жақтағы ойыншы Остин Кернс ұшқан допты ұстауға тырысқанда соқтығысты. Джонсонның жамбас сүйегі сынды, сол түні жарақатты емдеу үшін операция жасалды. Ол бүкіл маусымды өткізіп жіберді, бірақ бәрібір 5,5 миллион доллар тапты. Ол өзінің бұрынғы деңгейіне оралып, жарақат алған кезде оның орнына ойнаған Дмитрий Янгпен (2007 жылғы «NL Comeback Player of the Year» жүлдесінің иегері) бірінші бас бапкер рөлі үшін бәсекелесті, және жеңіске жетті. 2008 жылдың 30 наурызында Джонсон «Нэшнлс» командасының жаңа бейсбол стадионында алғашқы RBI-ді соқты. Бірақ көп ұзамай ол қолтығының ішкі жағындағы буынның жыртылуына ұшырады және 2008 жылғы маусымның қалған бөлігін өткізіп жіберді. Маусым басталар алдында оны саудалау мүмкіндігі туралы әңгімелер тарады; алайда, ол маусымды бірінші бас бапкер ретінде бастады.
Флорида Марлинс
2009 жылдың 31 шілдесінде ол «Вашингтон Нэшнлз» командасынан «Флорида Марлинз» командасына кіші лига ойыншысы Аарон Томпсонға айырбасталды. Джонсонның ауысуымен, «Нэшнлз» франшизасында 2005 жылы «Монреаль/Вашингтон» командалары арасында өткен ойыншылардың ешқайсысы қалмады (бірақ Ливан Эрнандес қайтадан алынғаннан кейін жағдай өзгерді). Джонсонды «Марлинз» командасына ауыстырудың бір себебі – оның бұрынғы жарақаттарының тарихы еді. 2009 жылы ол 17,8% жағдайда базаға шықты, бұл үлкен лигадағы ең жоғары көрсеткіш. Оның .426 базаға шығу көрсеткіші лигада екінші орынды алып, «Сент-Луис Кардиналс» командасының бірінші базалық ойыншысы Альберт Пухольстан кейін қалды.
Нью-Йоркке оралу
2009 жылдың 23 желтоқсанында Джонсон "Янкис" клубына қайта оралу үшін бір жылдық 5,5 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды. Келісімшартта екінші жылға команданың таңдау құқығы да қарастырылған. 8 мамырда Джонсон білек жарақатына байланысты мүгедектер тізіміне енгізілді. Тамыз айында оңалту барысында қиындықтар туындағаннан кейін маусымын аяқтауға қажетті операция жасады. "Янкис" клубы 2011 жылғы опциясын пайдаланбады, осылайша ол қайтадан еркін агент мәртебесіне ие болды.
Кливленд үнділері
2011 жылдың 7 наурызында Джонсон «Кливленд Индианс» командасымен екінші лига келісіміне қол қойды. Ол маусымды «Колумбус Клиперс» командасында AAA лигасында өткізді.
Балтимор Ориольс
2012 жылдың 8 ақпанында Джонсон «Балтимор Ориолс» командасымен екінші лига келісімшартына қол қойды. Ол көктемгі жаттығуларға қатысып, негізгі лига құрамына ілесу үшін күш салды, және оған қол жеткізді. «Ориолс» сапындағы алғашқы 28 соққысында ол ешқандай ұпал жинамады, бірақ 1 мамырда «Янкилерге» қарсы өткен ойында екі ұпалды соққы жасады. 2012 жылдың 27 маусымында ол білегінен жарақат алды және маусымның қалған бөлігінде ойнамады. Мансабы бойында алған көптеген жарақаттарына байланысты Джонсон 2013 жылдың 28 қаңтарында Үлкен бейсбол лигасынан зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады.