Кіріспе

Теренс "Джет" Харрис (6 шілде 1939 – 18 наурыз 2011) – ағылшын рок-н-ролл музыканты. Ол Клифф Ричардтың "The Shadows" тобының алғашқы мүшесі болды және топ құрылғаннан бастап 1962 жылғы сәуірге дейін бас гитарист ретінде ойнады. Содан кейін ол жеке және сол топтың барабаншысы Тони Миханмен дуэт ретінде табысқа жетті. Ол Солтүстік-Батыс Лондондағы Кингсберидегі Хонипот-Лейн көшесіндегі Кингсбери аналық ауруханасында дүниеге келді. Дэдден Хилл орта мектебінде жүгіруде көрсеткен шеберлігі үшін оған "Джет" деген лақап ат берілді. Ол бірнеше топтарда ойнады, оның ішінде британдық скиффл тобы "Vipers Skiffle Group" және Most Brothers (болашақ музыка продюсері Микки Мостпен бірге).

Клиф Ричард және көлеңкелер

1959 жылы ол Клифф Ричардтың қосалқы тобына, сол кезде "Дрифтерс" деп аталған топқа қосылды. 1959 жылдың шілдесінде Руислиптегі Six Bells пабында өткен кездесуде Харристің ұсынысымен олар өздерінің атын "Shadows" деп өзгертті. Бұл, сол кезде топ мүшелеріне белгісіз болған, АҚШ-тағы сол аттас топтан заңдық шаралардың алдын алу мақсатында жасалды.

Солист және "Shadows" тобының Тони Миханмен бірге

The Shadows тобынан кеткеннен кейін Decca компаниясымен келісімшартқа қол қойып, жеке аспаптық және вокалдық туындыларын жариялады, "Besame Mucho" және "The Man with the Golden Arm" атты шығармалары Fender VI алты ішекті бас-гитарамен орындалды. 1962 жылдың соңында New Musical Express журналының оқырмандары жүргізген дауыс беруде ол "үздік аспапшы" деп танылды. Харрис пен Михан осыған екі хит-синглмен жалғастырды: Джерри Лордан жазған "Скарлетт О’Хара" (Ұлыбританияда 2-орын) және Лес Вандике құрастырған "Applejack" (1963 жылы Ұлыбританияда 4-орын). Маскүнемдік және зорлық-зомбылыққа байланысты бірнеше сот процестері болды, соның салдарынан бұл жетістік ұзаққа созылмады. Харрис 1966 жылы "Jet Harris Band" тобымен қайта оралуға тырысты және 1967 жылы The Jeff Beck Group тобының құрамында болды, бірақ ол музыка индустриясынан көңілі тосып, шығып кетті. 2010 жылы Харрис гитарист Джастин Дейш басқаратын "Shadowers" тобымен жұмыс істей бастады. Ол бұрын ешқашан орындамаған жаңа материалдарды ұсынатын жаңа шоу жоспарларын жасады. Дегенмен, "Shadowers", Брайан "Licorice" Локинг және Алан Джонспен бірлескен тұрақты гастрольдер мен студиялық жазбалар Харристің денсаулығының нашарлауына байланысты іске аспады. Оның соңғы концерті (2011 жылдың 5 ақпанында Фархэмдегі Фернехам залында) Локинг пен Джонспен бірге "Here I Stand" ("The Phoenix Rises" альбомынан) атты бір композицияны орындады; бұл үш Shadows бас-гитарисінің бірге орындаған жалғыз концерті болды.

Құрметтер

2010 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды. 2010 жылы Харрис 1960 жылы Ұлыбританияда бас гитараларын табысты іске қосуға атсалысқандығы үшін АҚШ-тың Fender гитара компаниясынан арнайы сыйлық алды.

Жеке өмір және өлім

Харистің бес ұлы мен бір қызы болды. 2012 жылы The Heritage Foundation оның есіне Kingswood Centre, Honeypot Lane, Kingsbury мекенжайында, бұрынғы Kingsbury босанау ауруханасы орналасқан жерде көк тақта орнатты. Тақта ашылғаннан кейінгі түскі асқа Харристің есіне арналған концертте әртүрлі музыканттар қатысты, олардың ішінде Майк Берри, The Tornados тобының барабаншысы Клем Каттини, басист Мо Фостер, гитарист Дэниел Мартин және Харристің қосалқы тобы – Shadowers болды. Брюс Уэлч пен Марти Уайльд құрмет сөздерін оқыды. Брайан "Ликорис" Локинг қатыса алмады, бірақ бірнеше күн бұрын Андреа Бочеллидің "The Prayer" әніне арналған гармоникада орындалған тікелей жазбасын жіберді, ол ойнатылды. Хэнк Марвин құрмет хат жіберді, бірақ ол оқуға үлкермеді.