Джон Уоллес: Шотландиялық футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
Jock Wallace Jr.
Джон Уоллес: шотландиялық футболшы және жаттықтырушы. 3 елдің кубоктарында ойнаған жалғыз ойыншы, «Рейнджерс» клубының табысты жаттықтырушысы. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд футболшысы және менеджері
Scottish footballer and manager
Джон Мартин Бокас Уоллес (6 қыркүйек 1935 – 24 шілде 1996) – шотландтық кәсіби футболшы және менеджер. Уоллес қақпашы ретінде ойнады және бір маусымда Англия, Уэльс және Шотландия кубоктарында ойнаған жалғыз ойыншы болып табылады; ол бұл жетістікті 1966–67 маусымда Герафорд Юнайтед сапында Англия кубогы мен Уэльс кубогында, ал Бервик Рейнджерс клубына ауысқанда Шотландия кубогында ойнап көрсетті. 1970-ші және 1980-ші жылдары Рейнджерс клубының бас жаттықтырушысы қызметін атқарған Уоллес Шотландия футболының ең танымал және ең табысты жаттықтырушыларының біріне айналды.
John Martin Bokas Wallace (6 September 1935 – 24 July 1996) was a Scottish professional footballer and manager. Wallace played as a goalkeeper, and has the unique distinction of being the only player ever to play in the English, Welsh and Scottish Cups in the same season; this was set during the 1966–67 season where he played in the FA Cup and Welsh Cup for Hereford United, and in the Scottish Cup when he moved to Berwick Rangers. As manager of Rangers over two spells in the 1970s and 1980s, Wallace became one of Scottish football's best known and most successful coaches.
Ойын мансабы
Уоллифордта туған Уоллестің ойыншылық жолы бастапқыда қиын болды. Қақпашы ретінде, ол алғашқы клубы "Блэкпулден" босатылды, бірақ 1952 жылы "Уоркингтонға" қол қою арқылы карьерасын жаңартты, футболды жергілікті шахтадағы жұмысымен қатар алып жүрді. Корольдік шотландиялық шекарашылар қатарындағы әскери қызметі Уоллеске жергілікті "Бервик Рейнджерс" клубына қосылу мүмкіндігін берді. Солтүстік Ирландиядағы және, әйгілі болғандай, Малайзияның ормандарындағы мінезді қалыптастырған әскери қызметтен кейін,
Wallyford born Wallace's playing career began inauspiciously. A goalkeeper, he was freed by his first club, Blackpool, but rekindled his career by signing for Workington in 1952, dovetailing football with work in the local pit. National Service with the King's Own Scottish Borderers afforded Wallace the opportunity of signing for the local club, Berwick Rangers. After character defining military service in Northern Ireland and – famously – the jungles of Malaya,
Лестер Сити
Уоллес кейінгі карьерасында түрлі клубтарда жұмыс істеді. Оның алғашқы лауазымы Англияның «Лестер Сити» клубының бас бапкері болды. Уоллес 1980 жылы Футбол лигасының екінші дивизионында жеңіс туын көтерді және 1982 жылы ФА кубогының жартылай финалына шықты. 1981 жылдың қаңтар айында Уоллес үш рет Еуропаның үздік футболшысы атанған Йохан Кройффты трансферлеуге батыл тытысады.
Wallace's subsequent career spanned an eclectic mix of clubs. His first post was as manager of Leicester City in England. Wallace steered the club to Football League Second Division title glory in 1980, and took them to the 1982 FA Cup semi finals. In January 1981, Wallace made an audacious attempt to sign three time European Footballer of the Year, Johan Cruyff.
Шотландияға оралу
Уоллес 1982 жылы Шотландияға оралып, «Мэдервелл» клубын басқарды. 1983 жылғы қарашада ол Джон Грейг басшылығымен, Уоллес кеткеннен бері үнемі нәтижесіз ойын көрсетіп келген «Рейнджерс» командасын басқаруға қайта келді. «Абердин» және «Данди Юнайтедтің» жаңа құрамының табысы «Рейнджерстің» назарын «Абердин» клубының бас жаттықтырушысы Алекс Фергюсонға аударды, бірақ ол Иброкстағы қызметке ұсынылған қызметтен бас тартты. Содан кейін клуб «Данди Юнайтедтің» бас бапкері Джим Маклинге жүгінді, ол да бас тартқандықтан, «Рейнджерс» тағы да Уоллеске жүгінуге мәжбүр болды. Екі Лига кубогын жеңгеніне қарамастан, Уоллестің «Рейнджерспен» екінші кезеңі көңіл көншітпейтін болды, себебі клуб «Жаңа құрамның» үстемдігін бұза алмады және «Селтикке» сирек-сирек ғана қарсылық көрсетті. Осы кезеңдегі оның ең маңызды жетістігі – жас және өзіне сенімсіз Элли МакКоистті қолдауы болды, ол кейінірек клубтың табыстарына жетекшілік етті. Кейін «Рейнджерстің» бас бапкері болған Марк Уорбертон «Лестер Ситидегі» жасөспірімдер клубының ойыншысы кезінде Уоллестің жаттығу әдістерін ұнатпағанын айтты, кейін ол: «Ол теңізші болды. Біз құм төбелерінде жүгіріп, құсықтандық. Мен одан көп нәрсе үйрендім, ешқашан ойыншымен осылай қарым-қатынас жасамадым» деді. Дегенмен, Уоллестің көптеген ойыншылары оны өте жақсы көрді.
Wallace returned to Scotland in 1982, taking charge of Motherwell. In November 1983 he returned to manage a Rangers side that, under John Greig, had consistently under performed since Wallace's departure. The success of the New Firm of Aberdeen and Dundee United had seen Rangers turn to Alex Ferguson, the Aberdeen manager, who rejected the offer to take over at Ibrox. The club then approached Dundee United boss Jim McLean, who also declined, prompting Rangers to turn to Wallace again. In spite of capturing two League Cups, Wallace's second spell with Rangers was a frustrating one as the club failed to dent the dominance of the New Firm and offered only sporadic challenge to Celtic. Arguably his primary achievement in that spell was supporting a young, unsure Ally McCoist who went on to lead the forward line in the club's successes some years later. Mark Warburton, who later went on to also manage Rangers, said of his time as a youth player at Leicester City, that he took a dislike to the training methods of Wallace, later saying "he was a Marine. We had runs on sand dunes, running until we threw up. I learned a lot from that, never treating a player that way". However, most of Wallace's players adored him.