Кіріспе

1987 жылы 18 наурыздағы Америка физикалық қоғамының мәжілісі. "Физиканың Вудстогы" – физиктердің арасында Америка физикалық қоғамының марафондық сессиясына берілген кең таралған атау. Бұл мәжілісте жоғары температуралық суперөткізгіштер ғылымындағы соңғы жаңалықтарды қамтитын 51 баяндама тыңдалды. Көптеген баяндамашылар осы жаңа материалдардың жақын арада революциялық технологиялық қолданыстарға жол ашатынын болжады, бірақ соңғы үш онжылдықта бұл күтілім артық оптимистік екені дәлелденді. Аталған атау 1969 жылғы Вудсток музыка және өнер фестиваліне сілтеме жасайды.

Жиналысқа дейін

1980 жылдардың ортасындағы бірқатар маңызды жаңалықтарға дейін, көптеген ғалымдар суперөткізгіштердің өте төмен температура талаптары оларды күнделікті қолдану үшін тиімсіз деп есептеді. Алайда, 1986 жылдың маусым айында IBM Цюрихте жұмыс істейтін К. Алекс Мюллер мен Георг Беднорц лантан барий мыс оксидінде (LBCO) абсолютті нөлден 35 K жоғары температурадағы критикалық температура суперөткізгіштігінің рекордты жаңартты, бұл рекорд 17 жыл бойы 23 K деңгейінде сақталған еді. Олардың бұл ашылуы жоғары температуралық суперөткізгіштік саласындағы қосымша зерттеулерге үлкен серпіліс берді. 1987 жылдың наурызына қарай керамикалық суперөткізгіштерге қатысты жаңа зерттеулердің нәтижесінде суперөткізгіштік температурасы үздіксіз артты, соның ішінде Алабама университетіндегі Мау Куэ Ву мен Джим Эшберннің иттрий барий мыс оксидінде (YBCO) 77 K критикалық температураны тапқан жұмысы ерекше көзге түсті. Бұл нәтижеге Хьюстон университетінің профессоры Пол Ц. В. Чу сұйық азотпен салқындату арқылы қол жеткізуге болатын температурада жұмыс істейтін суперөткізгіштің зерттеуін жүргізуі ілесуде. Ғылыми қауымда үлкен қызығушылық пен қуаныш оянды.

Оқиғалар

Бұл жаңалықтардың жаңадан ашылғаны соншалық, олар туралы ешқандай мақала белгіленген мерзімге дейін ұсынылмаған. Алайда, Қоғам жылдық мәжілісіне соңғы сәтте жаңа зерттеулерді талқылауға арналған сессия қосты. Ол Нью-Йорк Хилтонның Саттон залында кешкі сағат 19:30-да басталуы тиіс еді, бірақ шамамен сағат 17:30-да қызығушылық танытқан ғалымдар кезекке тұра бастады. Чу және Мюллер сияқты негізгі зерттеушілерге өз зерттеулерін сипаттау үшін 10 минут берілді, ал басқа физиктерге – бес минут. Шамамен 2000 ғалым залға сыйысуға тырысты. Орын таппағандар дәліздерді толтырып, немесе сыртта орналасқан теледидар экраны арқылы бақылады. Сессия таңғы сағат 03:15-те аяқталды, бірақ көптеген қатысушылар таң атқанға дейін баяндамаларды талқылауға қалды. Бұл мәжіліс суперөткізгіштерге қатысты басылымдардың қызығушылығын арттырды және әлемдегі зертханалар осы сала бойынша жаңа жаңалықтарға ұмтылыс жасады. Сол жылдың қазан айында Беднорц пен Мюллер "керамикалық материалдардағы суперөткізгіштіктің ашылуындағы маңызды үзіліс үшін" физика саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды, бұл ғылыми Нобель сыйлықтарының кез келген санаты бойынша ашылу мен сыйлық беру арасындағы ең қысқа мерзімді рекордты орнатты.

Физиканың Вудстогы II

Келесі жылы (1988) мыс оксидінің екі жаңа суперөткізгіш отбасы – висмут негізіндегі, BSCCO деп аталатын және талий негізіндегі, TBCCO деп аталатын материалдар ашылды. Екі материалдың да суперөткізгіштікке өту температурасы 0-ден жоғары болды. Содан кейін, наурыз айында Нью-Орлеанда өткен APS жиынында, осы жаңа, алғашқы «үш таңбалы суперөткізгіштердің» синтезі мен қасиеттерін көрсету үшін «Физиканың Вудстогы II» деп аталған арнайы кешкі сессия асығыс түрде ұйымдастырылды. Сессия форматы Нью-Йорктегідей болды. Кейбір спикерлер алғашқы «Вудсток» сессиясынан қайта қатысты. Талий жүйесін бірге ашқан Аллен М. Херманн (сол кезде Арканзас университетінде) және Лора Х. Грин (содан кейін AT&T Labs) сияқты қосымша зерттеушілер де спикерлер қатарында болды. 1988 жылғы сессияны Оңтүстік Каролина университетінен Тимир Датта жүргізді.

20 жылдығы

2007 жылдың 5 наурызында бастапқы қатысушылардың көп бөлігі Денверде жиналып, сессияның 20 жылдығын тойлады және оны қайта қарады; «қайта кездесу» жиынын Мейпл тағы да төрағалық етті.