Дауылдан соң салқындатылған ауа мен қоршаған ауа арасындағы шекара – outflow boundary. Температура төмендеуі, қысым өсуі, жаңа дауылдар пайда болуы мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айналадағы ауадан ағып шығуын бөлетін мезомасштабтық шекара.
Mesoscale boundary separating outflow from the surrounding air
Ағып шығу шекарасы, сондай-ақ жел соғу фронты деп те аталады, бұл дауылдық немесе мезомасштабтық шекара, ол нөсерден салқындатылған ауаны (ағып шығу) қоршаған ауадан бөледі; салқын фронтқа ұқсас әсер етеді, желдің бағытының өзгеруімен, әдетте температураның төмендеуімен және байланысты қысымның күрт өсуімен сипатталады. Ағып шығу шекаралары оларды тудырған нөсерлер тарағаннан кейін 24 сағаттан астам сақталуы мүмкін және бастапқы аймағынан жүздеген шақырымға дейін қашықтыққа жете алады. Жаңа нөсерлер көбінесе ағып шығу шекаралары бойымен, әсіресе басқа шекарамен (салқын фронт, құрғақ сызық, басқа ағып шығу шекарасы және т.б.) қиылысатын жерлерге жақын пайда болады. Ағып шығу шекараларын ауа райы радарында жіңішке сызықтар түрінде немесе ауа райы спутнигінде төменгі бұлттардың доғасы түрінде көруге болады. Жерден қарағанда, ағып шығу шекаралары дөңгелек және сөрелі бұлттардың пайда болуымен бірге орналасуы мүмкін. Ағып шығу шекаралары 24 сағаттан астам сақталып, бастапқы аймағынан жүздеген шақырым (миль) қашықтыққа жүре алады. Оралымды жел соққысы – мезоциклонды айналып, жылы ылғалды ауаның ағынын тоқтатып, тұйықталуға әкелетін фронт. Бұл кейде нөсердің күйреуі кезінде, желдің оны тікелей "жарып тастауы" сияқты болады.
An outflow boundary, also known as a gust front, is a storm scale or mesoscale boundary separating thunderstorm cooled air (outflow) from the surrounding air; similar in effect to a cold front, with passage marked by a wind shift and usually a drop in temperature and a related pressure jump. Outflow boundaries can persist for 24 hours or more after the thunderstorms that generated them dissipate, and can travel hundreds of kilometers from their area of origin. New thunderstorms often develop along outflow boundaries, especially near the point of intersection with another boundary (cold front, dry line, another outflow boundary, etc.). Outflow boundaries can be seen either as fine lines on weather radar imagery or else as arcs of low clouds on weather satellite imagery. From the ground, outflow boundaries can be co located with the appearance of roll clouds and shelf clouds. Outflow boundaries can persist for over 24 hours and travel hundreds of kilometers (miles) from their area of origin. A wrapping gust front is a front that wraps around the mesocyclone, cutting off the inflow of warm moist air and resulting in occlusion. This is sometimes the case during the event of a collapsing storm, in which the wind literally "rips it apart".
Шығу тегі
Микробурст – жер бетінде зиян келтіретін, шашыраған және түзу сызықты желдер тудыратын, төмен қарай құлайтын ауаның өте шешілген бағаны, бұл желдер көбінесе жинақталған зақымдарға ие торнадолардан ұқсас, бірақ олардан ерекшеленеді. Бұл құбылыс диаметрі немесе одан кіші аумаққа әсер ететіндей анықталған, осылайша оны төмен қарайтын жарылыстың бір түрі ретінде және үлкен аумақтарды қамтитын жалпы желдің өзгеруінен ажыратады. Олар көбінесе жеке дауылдармен байланысты. Микробурст өлшемдері ауаның ортаңғы қабаттарында құрғақтығын көрсетеді, бұл булану салдарынан салқындануды күшейтеді. Дауылдық белсенділіктің ұйымдасқан аймақтары бұрыннан бар фронталдық аймақтарды нығайтады және суық фронттан озады. Бұл озу батыс желдерінде жоғары деңгейдегі қанатын екі ағысқа бөлетін үлгіде жүреді. Нәтижесінде мезомасштабты конвекциялық жүйе (МКС) жел үлгісіндегі жоғарғы деңгейдің бөліну нүктесінде, ең жақсы төменгі деңгейдегі ағын аймағында қалыптасады. Содан кейін конвекция шығысқа және экваторға қарай, төменгі деңгейдегі қалыңдық сызықтарына параллель жылы секторға қарай қозғалады. Конвекция күшті және түзу немесе қисық болған кезде, МКС шквалдық желі деп аталады, бұл ерекшелік маңызды желдің өзгеруінің және қысымның көтерілуінің алдыңғы шетінде орналасқан, әдетте оның радарлық белгісінің алдында. Бұл ерекшелік АҚШ-тың жылы маусымдарында жер бетін талдау кезінде жиі көрсетіледі, өйткені олар өткір жер беттік ойыстардың ішінде орналасқан. Шквалдық желілермен байланысты макробурст – ылғалды микробурсттан үлкен күшті төмен қарайтын жарылыс. Құрғақ микробурст жоғарыдан басталатын дауылдардан пайда болады, олардың негізінен вирга құлайды.
A microburst is a very localized column of sinking air known as a downburst, producing damaging divergent and straight line winds at the surface that are similar to but distinguishable from tornadoes which generally have convergent damage. The term was defined as affecting an area in diameter or less, distinguishing them as a type of downburst and apart from common wind shear which can encompass greater areas. They are normally associated with individual thunderstorms. Microburst soundings show the presence of mid level dry air, which enhances evaporative cooling. Organized areas of thunderstorm activity reinforce pre existing frontal zones, and can outrun cold fronts. This outrunning occurs within the westerlies in a pattern where the upper level jet splits into two streams. The resultant mesoscale convective system (MCS) forms at the point of the upper level split in the wind pattern in the area of best low level inflow. The convection then moves east and toward the equator into the warm sector, parallel to low level thickness lines. When the convection is strong and linear or curved, the MCS is called a squall line, with the feature placed at the leading edge of the significant wind shift and pressure rise which is normally just ahead of its radar signature. This feature is commonly depicted in the warm season across the United States on surface analyses, as they lie within sharp surface troughs. A macroburst, normally associated with squall lines, is a strong downburst larger than A wet microburst consists of precipitation and an atmosphere saturated in the low levels. A dry microburst emanates from high based thunderstorms with virga falling from their base.
Сыртқы келбеті
Жер бетінде, сөрелі бұлттар мен домалақ бұлттарды ағып кету шекараларының алдыңғы жиегінде көруге болады. Спутниктік суреттерде, арк бұлт, дауылдан таралатын төменгі бұлттардың доғасы ретінде көрінеді. Егер арк бұлттың артында бұлтты болса немесе арк жылдам қозғалса, күшті жел соғулары күтілуде. Кейде, ауа райы радарында, құлдыраған дауылдан шығатын әлсіз радарлық эхоның жұқа доғасы немесе сызығы түрінде желдің соққысын көруге болады. Радарлық эхоның әлсіз сызығы "наздық сызық" деп аталады. Көбінесе, желдің жоғары жылдамдығы радарда да көрінеді. Бұл салқын ауа ағыны, жоғары қатарға көтерілуге көмектесу арқылы басқа дауылдарды күшейте алады. Екі дауылдың ағып кету шекараларының соқтығысуы тіпті жаңа дауылдарды тудыруы мүмкін. Бірақ көбінесе, желдің өзгеруіне жаңбыр ілеспейді. Жер бетіне жақын жаңбырдың кеңеюі, адам аяғының пішінімен ұқсас, төменгі жарылыстың белгісі. Ағып кету шекаралары жер бетіне жақын, қысқа мерзімді тік айналымдар – гастнадоларды тудыруы мүмкін. Желдің бағытымен ұшатын жәндіктер де соққыға ұшырайды. Сондықтан, ауа райы радарындағы жұқа сызықтар, жинақталатын желдермен байланысты, жәндіктердің көптігінен туындайды. Жер бетінде, ағып кету шекаралары шаң бұлттарын көтеруі мүмкін. Егер құрғақ аймақтарда дауылдық желілер пайда болса, құмды дауыл – хабуб, шөлдің бетінен шаңды көтеріп алуы мүмкін. Егер ағып кету шекаралары атмосфераның төменгі қабаттарында тұрақты аймақтарға, мысалы, экстратропикалық циклонның суық секторына немесе түнгі шекаралық қабатына өтсе, олар "толқынды бұрылыс" деп аталатын құбылысты тудыруы мүмкін, ол спутниктік және радарлық суреттерде төменгі деңгейдегі желге перпендикуляр бағытталған бұлттардың толқынды сериясы ретінде көрінеді.
At ground level, shelf clouds and roll clouds can be seen at the leading edge of outflow boundaries. Through satellite imagery, an arc cloud is visible as an arc of low clouds spreading out from a thunderstorm. If the skies are cloudy behind the arc, or if the arc is moving quickly, high wind gusts are likely behind the gust front. Sometimes a gust front can be seen on weather radar, showing as a thin arc or line of weak radar echos pushing out from a collapsing storm. The thin line of weak radar echoes is known as a fine line. Occasionally, winds caused by the gust front are so high in velocity that they also show up on radar. This cool outdraft can then energize other storms which it hits by assisting in updrafts. Gust fronts colliding from two storms can even create new storms. Usually, however, no rain accompanies the shifting winds. An expansion of the rain shaft near ground level, in the general shape of a human foot, is a telltale sign of a downburst. Gustnadoes, short lived vertical circulations near ground level, can be spawned by outflow boundaries. Flying insects are swept along by the prevailing winds. As such, fine line patterns within weather radar imagery, associated with converging winds, are dominated by insect returns. At the surface, clouds of dust can be raised by outflow boundaries. If squall lines form over arid regions, a duststorm known as a haboob can result from the high winds picking up dust in their wake from the desert floor. If outflow boundaries move into areas of the atmosphere which are stable in the low levels, such through the cold sector of extratropical cyclones or a nocturnal boundary layer, they can create a phenomenon known as an undular bore, which shows up on satellite and radar imagery as a series of transverse waves in the cloud field oriented perpendicular to the low level winds.