Кіріспе
Электр сигналының белгілі күйін қамтамасыз ететін электрондық компонент. Электрондық логикалық тізбектерде, pull up resistor (PU) немесе pull down resistor (PD) – сигналдың белгілі күйін қамтамасыз ету үшін қолданылатын резистор. Ол әдетте келесі компоненттердің жерге немесе VCC-ге қосылуын физикалық түрде үзуге қабілетті коммутаторлар мен транзисторлар сияқты компоненттермен бірге қолданылады. Коммутаторды жабу жерге немесе VCC-ге тікелей қосылыс жасайды, бірақ коммутаторды ашқанда, тізбектің қалған бөлігі «ағып қалу» күйінде қалады (яғни, оның кернеуі анықталмайды). Ауыспалы схеманы VCC-ге қосу үшін қолданылатын коммутатор үшін (мысалы, егер коммутатор немесе түйме «жоғары» сигналды беру үшін қолданылса), схема мен жер арасында қосылған pull down резисторы схеманың қалған бөлігінде жақсы анықталған жерлік кернеуді (яғни, логикалық «төмен») қамтамасыз етеді, коммутатор ашық болғанда. Схеманы жерге қосу үшін қолданылатын коммутатор үшін, схема мен VCC арасында қосылған pull up резисторы коммутатор ашық болғанда жақсы анықталған кернеуді (яғни, VCC немесе логикалық «жоғары») қамтамасыз етеді. Ашық коммутатор шексіз кедергісі бар компонентке тең емес, себебі бірінші жағдайда, оған қатысатын тізбектің кез келген бөлігіндегі стационарлық кернеуді Кирхгофф заңдарымен анықтау мүмкін емес. Осының салдарынан, ашық коммутаторды қамтитын тізбектердегі маңызды компоненттердегі (мысалы, оң жақтағы мысалдағы логикалық қақпа) кернеу де анықталмайды. Pull up резисторы маңызды компоненттер арқылы қосымша тізбек құрады, бұл коммутатор ашық болғанда да кернеудің жақсы анықталуын қамтамасыз етеді. Pull up резисторы тек осы мақсатқа қызмет етуі және тізбекпен басқаша әрекеттеспеуі үшін, тиісті кедергісі бар резистор қолданылуы керек. Мұндай жағдайда, маңызды компоненттердің шексіз немесе жеткілікті жоғары кедергісі бар деп есептеледі, мысалы, FET-тен жасалған логикалық қақпалар үшін бұл кепілдік беріледі. Бұл жағдайда, коммутатор ашық болғанда, pull up резисторы арқылы өтетін кернеу (жеткілікті төмен кедергіде) іс жүзінде жоғалады және тізбек VCC-ге қосылған сымға ұқсайды. Ал коммутатор жабылғанда, pull up резисторы жабық коммутатормен салыстырғанда жерге қосылысқа әсер етпейтіндей жоғары кедергіге ие болуы керек. Осы екі шартты бірге қолдану арқылы pull up резисторының тиісті кедергісін анықтауға болады, бірақ көбінесе, тек төменгі шегі шығарылады, егер маңызды компоненттердің кедергісі шексіз болса деп есептелінеді. Кедергісі төмен резистор (оның орналасқан тізбегіне қатысты) көбінесе «күшті» pull up немесе pull down деп аталады; тізбек ашық болғанда, ол шығысты жоғары немесе төменге өте жылдам өзгертеді (RC тізбегіндегі кернеудің өзгеруі сияқты), бірақ көбірек ток тартады. Кедергісі салыстырмалы түрде жоғары резистор «әлсіз» pull up немесе pull down деп аталады; тізбек ашық болғанда, ол шығысты жоғары немесе төменге баяу өзгертеді, бірақ аз ток тартады. Есіңізде болсын, бұл ток, негізінен, ысырап болатын энергия, тек коммутатор жабылған кезде ғана ағып тұрады және техникалық тұрғыдан алғанда, коммутатор ашылғаннан кейін қысқа уақытқа дейін, тізбекте жинақталған заряд жерге шығарылғанша ағып тұрады.
In electronic logic circuits, a pull up resistor (PU) or pull down resistor (PD) is a resistor used to ensure a known state for a signal. It is typically used in combination with components such as switches and transistors, which physically interrupt the connection of subsequent components to ground or to VCC. Closing the switch creates a direct connection to ground or VCC, but when the switch is open, the rest of the circuit would be left floating (i. e., it would have an indeterminate voltage). For a switch that is used to connect a circuit to VCC (e. g., if the switch or button is used to transmit a "high" signal), a pull down resistor connected between the circuit and ground ensures a well defined ground voltage (i. e. logical low) across the remainder of the circuit when the switch is open. For a switch that is used to connect a circuit to ground, a pull up resistor (connected between the circuit and VCC) ensures a well defined voltage (i. e. VCC, or logical high) when the switch is open. An open switch is not equivalent to a component with infinite impedance, since in the former case, the stationary voltage in any loop in which it is involved can no longer be determined by Kirchhoff's laws. Consequently, the voltages across those critical components (such as the logic gate in the example on the right), which are only in loops involving the open switch, are undefined, too. A pull up resistor effectively establishes an additional loop over the critical components, ensuring that the voltage is well defined even when the switch is open. For a pull up resistor to serve only this one purpose and not interfere with the circuit otherwise, a resistor with an appropriate amount of resistance must be used. For this, it is assumed that the critical components have infinite or sufficiently high impedance, which is guaranteed for example for logic gates made from FETs. In this case, when the switch is open, the voltage across a pull up resistor (with sufficiently low impedance) practically vanishes, and the circuit looks like a wire connected to VCC. On the other hand, when the switch is closed, the pull up resistor must have sufficiently high impedance in comparison to the closed switch to not affect the connection to ground. Together, these two conditions can be used to derive an appropriate value for the impedance of the pull up resistor but usually, only a lower bound is derived assuming that the critical components do indeed have infinite impedance. A resistor with low resistance (relative to the circuit it's in) is often called a "strong" pull up or pull down; when the circuit is open, it will pull the output high or low very quickly (just as the voltage changes in an RC circuit), but will draw more current. A resistor with relatively high resistance is called a "weak" pull up or pull down; when the circuit is open, it will pull the output high or low more slowly, but will draw less current. Keep in mind that this current, which is essentially wasted energy, only flows when the switch is closed, and technically for a brief period after it is opened until the charge built up in circuit has been discharged to ground.
Қолданбалар
Логикалық қақпаларды кіріспен байланыстырғанда тартымды кедергілерді қолдануға болады. Мысалы, кіріс сигналы резистормен тартылуы мүмкін, содан кейін осы кірісті жерге қосу үшін қосқыш немесе джамперлік сым қолданылуы мүмкін. Бұл конфигурациялық ақпарат үшін, опцияларды таңдау үшін немесе құрылғыдағы ақауларды жою үшін пайдаланылуы мүмкін. Тартымды кедергілер логикалық құрылғысы ток көзі бола алмайтын логикалық шығыстарда қолданылуы мүмкін, мысалы, ашық коллекторлы TTL логикалық құрылғыларында. Мұндай шығыстар сыртқы құрылғыларды басқару үшін, комбинациялық логикадағы сымдық ОР функциясы үшін немесе оған қосылған бірнеше құрылғысы бар логикалық шинаны басқарудың қарапайым тәсілі үшін қолданылады. Тартымды кедергілер логикалық құрылғылармен бірдей басылымды тақтаға орнатылған дискретті құрылғылар болуы мүмкін. Көптеген микробасқарушылар кіріктірілген басқару қолданбалары үшін логикалық кірістерге арналған ішкі, бағдарламаланатын тартымды кедергілерге ие, сондықтан көптеген сыртқы компоненттер қажет емес. Тартымды кедергілердің кейбір кемшіліктері – кедергі арқылы ток өткесімен тұтынылатын қосымша қуат және белсенді ток көзімен салыстырғанда тартымның төмендеуі. Кейбір логикалық отбасылар тартымды кедергілер арқылы енгізілген қуат көзінің өзгеруіне сезімтал, бұл тартым үшін жеке сүзгіленген қуат көзін пайдалануға мәжбүрлеуі мүмкін. Төмен тарту кедергілерін CMOS логикалық қақпаларымен қауіпсіз пайдалануға болады, өйткені кірістер кернеумен басқарылады. Қосылмаған TTL логикалық кірістері өздігінен жоғары деңгейде болады және кірісті төмендету үшін төмен мәнді төмен тарту кедергісі қажет. «1» логикалық деңгейіндегі стандартты TTL кірісі әдетте 40 мкА ток көзімен және 2,4 В-тан жоғары кернеумен жұмыс істейді, бұл 50 кОм-нан аспайтын тартым кедергісіне мүмкіндік береді; ал «0» логикалық деңгейіндегі TTL кірісі 0,8 В-тан төмен кернеуде 1,6 мА ағынды сіңіруі күтіледі, бұл 500 Ом-нан төмен төмен тарту кедергісін қажет етеді. Пайдаланылмаған TTL кірістерін төмен ұстау көбірек ток тұтынады. Осы себепті TTL тізбектерінде тартымды кедергілерге басымдық беріледі. 5 В тұрақты токпен жұмыс істейтін биполярлық логикалық отбасыларында, әдеттегі кедергі мәні 1000–5000 Ом болады, бұл температура мен қуат көзінің жұмыс диапазонында қажетті логикалық деңгейді қамтамасыз ету қажеттілігіне негізделген. CMOS және MOS логикасы үшін резистордың әлдеқайда жоғары мәндерін, мыңнан миллионға дейін Омды пайдалануға болады, өйткені логикалық кірістегі қажетті ағын аз.