Жан Ноэль Эрик Дежарден – канадтық хоккейші, NHL-де 17 маусым ойнаған. 1993 жылы Stanley Cup жеңісі, "Montreal Canadiens" және "Philadelphia Flyers" командаларында өнер көрсеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық шайбалы хоккейші
Canadian ice hockey player
Жан Ноэль Эрик Дежардинс (Jean Noël Éric Desjardins; 14 маусым 1969 жылы туған) – канадалық бұрынғы кәсіби шайбалы хоккейде қорғаушы. Ол Ұлттық хоккей лигасында (NHL) 17 маусым ойнады, «Монреаль Канадиенс» және «Филадельфия Флайерс» командаларында. 1993 жылы «Монреаль» құрамында Стэнли кубогын жеңіп алды және он жылдан астам «Флайерс» командасының қорғанысын жетектеді. Қазір жеке бизнесімен айналысады.
Jean Noël Éric Desjardins (born June 14, 1969) is a Canadian former professional ice hockey defenceman who played 17 seasons in the National Hockey League (NHL) with the Montreal Canadiens and Philadelphia Flyers. He won the Stanley Cup with Montreal in 1993 and headlined the Flyers defence for over a decade. He currently works for his own business.
Ойын мансабы
Дезжардин 1987 жылғы НХЛ драфтында Монреаль Канадиенс клубы Квебек аға жасөспірімдер хоккей лигасының (QMJHL) «Гранби Бисонс» командасынан 38-ші нөмірмен таңдады. Гранбиде тағы бір маусым ойнағаннан кейін, ол 1988 жылдың көктемінде кәсіби дебютін жасап, үш регулярлық маусымдық және төрт плей-офф ойынында өнер көрсеткен «Шербрук Канадиенс» (АХЛ) командасына қосылды. Ол НХЛ мансабын 1988–89 маусымда 36 ойында екі гол және он екі нәтижелі паспен бастады. Сондай-ақ, Монреальдің 1989 жылғы Стэнли кубогы финалына дейін жеткен 14 плей-офф ойынында қатысты, бірақ «Калгари Флеймс» клубына есе жіберді. Осыдан кейін ойыны жақсарып, 1992 жылғы НХЛ «All Star» ойынына қатысты. 1992–93 маусымда ол команданың басты қорғаушыларының бірі ретінде танылды, көбінесе Матье Шнайдермен бірге көптеген шабуылдық жағдайларда ойнады. Оның ең әйгілі ойындарының бірі 1993 жылғы Стэнли кубогы финалының екінші матчында 3 маусымда болды, онда ол Монреальдің барлық голдарын соқтырып, «Лос-Анджелес Кингс» клубын 3–2 есебімен қосымша уақытта жеңіске жеткізді. Бұл ойын серияның бағытын Монреальдің пайдасына өзгертті. 1995 жылдың 9 ақпанында Дезжардинс Джон Леклер және Жилбер Дионнмен бірге «Филадельфия Флайерс» клубына Марк Рекчи және 1995 жылғы НХЛ драфтының үшінші раундына (Мартин Хоэнбергер) айырбасталды. Ол «Флайерс» клубының қорғанысын нығайту үшін келді және сәтті орындады, алғашқы «Барри Эшби» жүлдесін жеңіп алды, бұл жүлде жыл сайын клубтың үздік қорғаушысына беріледі. Ол мансабының қалған бөлігін «Флайерс» командасында өткізіп, екі рет НХЛ екінші командасының «All Star» құрамына ілікті (1999, 2000) және тағы екі рет «All Star» ойынына қатысты (1996, 2000). «Флайерс» командасы сапындағы 396 ұпайымен ол команда тарихында Марк Хоудың 480 ұпайынан кейін екінші орында тұрады. 1999–2000 маусымда Дезжардинс Эрик Линдростың медициналық қызметкерлерге шағымдарынан кейін капитандықтан шеттетілуінен кейін «Флайерс» командасының капитаны болды. «Флайерс» клубы 2005–06 маусымнан кейін Дезжардинге жаңа келісімшарт ұсынбады. Оның бұрынғы командасы «Монреаль» оны 2006–07 маусымға шақыруға қызығушылық танытты, бірақ Дезжардинс 2006 жылдың 10 тамызында «Флайерс» ойыншысы ретінде зейнеткерлікке шығуды жөн көрді. Дезжардин ойыншылық мансабында «Рико» деген лақап атымен танымал болды.
Desjardins was drafted 38th overall in the 1987 NHL Entry Draft by the Montreal Canadiens from the Granby Bisons of the Quebec Major Junior Hockey League (QMJHL). After playing one more season for Granby, he joined the Sherbrooke Canadiens of the American Hockey League (AHL) in time to make his professional debut in the spring of 1988, playing three regular season games and four playoff games. He began his NHL career in 1988–89 with two goals and twelve assists in 36 games. He also played in 14 playoff games on Montreal's way to the 1989 Stanley Cup Finals, a loss against the Calgary Flames. His play improved thereafter, leading to an appearance in the 1992 NHL All Star Game. By 1992–93 he had established himself as one of the team's premier defencemen, often playing in power play situations with Mathieu Schneider. Perhaps his most famous performance happened in game two of the 1993 Stanley Cup Finals on June 3, 1993, when he scored all of Montreal's goals in a 3–2 overtime win over the Los Angeles Kings in a game also marked by Marty McSorley's illegal stick penalty. The game turned the series in Montreal's favour. On February 9, 1995, Desjardins was traded to the Philadelphia Flyers along with John LeClair and Gilbert Dionne in exchange for Mark Recchi and a 3rd round pick in the 1995 NHL Entry Draft (Martin Hohenberger). He was brought in to solidify the Flyers defence and that he did as he won the first of what would be seven Barry Ashbee Trophies, an award given annually to the Flyers top blueliner. He played the remainder of his career with the Flyers, achieving two NHL second team All Star selections (1999, 2000) and two more All Star Game appearances (1996, 2000). His 396 points with the Flyers ranks second among defencemen only to Mark Howe's 480 in team history. During the 1999–2000 season, Desjardins became the Flyers captain once Eric Lindros was stripped from captainship for his complaints about the Flyers' medical staff. The Flyers didn't offer Desjardins a contract following the 2005–06 season. His original team, Montreal, was interested in signing him for the 2006–07 season, but Desjardins opted to retire as a Flyer on August 10, 2006. Desjardins was nicknamed Rico throughout his playing career.