Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
The Big O – Рой Орбисонның он бесінші музыкалық альбомы, ал Рой Орбисонның ресми биографиясына сәйкес, Ұлыбританиядағы London Records лейблы үшін оның екінші альбомы. Барлық тректерде музыка мен фонограмманы ағылшын тобы Art Movement орындады, "Penny Arcade" ерекшелігі – ол студияда жазылған және 1969 жылы жеке сингл ретінде шығарылды, Ұлыбританияда #27 позициясына жетіп, Рой Орбисонның өміріндегі соңғы британдық хитке айналды. "Penny Arcade" Австралияда да ең табысты әні болды, 1969 жылғы Рождествоға дейін төрт апта бойы бірінші орында тұрды. Екінші сингл "Break My Mind" 1970 жылғы наурыз айында #24 орынға ие болып, Орбисонның Австралиядағы соңғы хиті болды. Альбом 1970 жылдың басында Еуропада жарық көрді.
The Big O is the fifteenth music album recorded by Roy Orbison, and according to the authorised Roy Orbison biography, his second for London Records in the United Kingdom. The music and backing vocals were provided by English group, the Art Movement on all tracks except for "Penny Arcade", which was a studio recording and was released as a single in 1969, peaking at #27 in the UK and would be Orbison's last UK chart success during his lifetime. "Penny Arcade" was also his biggest hit in Australia, spending four weeks at Number One around Christmas, 1969. The second single, "Break My Mind", was Orbison's last Australian chart success during his lifetime, reaching #24 in March 1970. The album was released in Europe in early 1970.
Тарих
1969 жылдың мамыр айында Рой Орбисон Ұлыбританияда гастрольде жүргенде тікелей концерттік альбом жазуды жоспарлаған. Жобаға «Рой Орбисон Англияда тіріде» деген ат қойылмақ болған. Бірақ MGM Records оның жоспарына қанағаттанбады, сол себепті Орбисон келісімге келуге мәжбүр болды. Орбисон мен «Art Movement» тобы Англияның Батыс Йоркширдегі Батли вариет клубын жазу студиясына айналдырды. Олар үшін барлық жабдықтары бар жылжымалы студиялық көлікті шақырып, кабельдерді жазуды жоспарлаған жерге өткізді. Осы тәсілдің арқасында Орбисон өзінің жазба компаниясы қалаған сапалы студиялық дыбысты мүмкіндігінше тірі орындаудың әсерін сақтап жеткізе алды. Оркестр Нэшвиллде стерео екі тректік микстің үстіне жазылды. MGM Солтүстік Америкада альбомды шығармай, ал Лондонның Decca компаниясы 1970 жылдың басында оны басқа елдерде жариялауды шешті.
In May 1969, Roy Orbison had plans for a live album while he was on tour in the UK. The project was to be called Roy Orbison Live in England. MGM Records were not happy with his plan, however, and Orbison had to compromise. Orbison and the Art Movement turned the Batley Variety Club in West Yorkshire, England into a recording studio. This was done by calling in a mobile studio truck that had all the gear in it and running the cords into the area in which they wanted to record. Using this technique Orbison was able to achieve the polished studio sound his record label preferred in the most live sounding way possible. The orchestra was overdubbed in Nashville over the stereo two track mix. While MGM chose not to release the album in North America, London Decca opted to release it elsewhere in early 1970.