Кіріспе

Жарыққа тәуелді резистор

Фоторезистор (фотокөршік, немесе жарыққа тәуелді резистор, LDR, немесе фотоөткізгіш жасуша деп те аталады) – өзінің сезімтал бетіне түсетін жарықтың (жарықтылықтың) артуына байланысты кедергісі төмендейтін пассивті компонент, яғни фотоөткізгіштік қасиетін көрсетеді. Фоторезистор жарыққа сезімтал детекторлардың схемаларында, сондай-ақ жарықпен және қараңғымен іске қосылатын коммутациялық схемаларда жартылай өткізгіш кедергі ретінде қолданылуы мүмкін. Қараңғыда фоторезистордың кедергісі бірнеше мегаомға (МΩ) дейін жете алады, ал жарықта – бірнеше жүз омға дейін төмендеуі мүмкін. Фоторезисторға түсетін жарық белгілі бір жиіліктен асса, жартылай өткізгіш сіңіретін фотондар байланысқан электрондарға өткізгіштік белдеуіне секіруге жеткілікті энергия береді. Нәтижесінде пайда болатын бос электрондар (және олардың тесік жұптастары) электр тогын өткізеді, осылайша кедергіні төмендетеді. Фоторезистордың кедергі диапазоны мен сезімталдығы әртүрлі құрылғыларда айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін. Сонымен қатар, әртүрлі фоторезисторлар белгілі бір толқын ұзындығы диапазонындағы фотондарға әртүрлі реакция көрсетуі мүмкін. Фотоэлектрлік құрылғы ішкі немесе сыртқы болуы мүмкін. Ішкі жартылай өткізгіштің өз заряд тасымалдаушылары болады және ол тиімді жартылай өткізгіш емес (мысалы, кремний). Ішкі құрылғыларда қол жетімді электрондардың көп бөлігі валенттік белдеуде орналасқан, сондықтан электронды бүкіл белдеуге қоздыру үшін фотон жеткілікті энергияға ие болуы керек. Сыртқы құрылғыларға қоспалар, сондай-ақ допанттар қосылады, олардың негізгі күй энергиясы өткізгіштік белдеуіне жақын; электрондардың секіруіне қажетті қашықтық аз болғандықтан, құрылғыны іске қосу үшін төмен энергиялы фотондар (яғни, ұзын толқын ұзындығы және төмен жиілік) жеткілікті. Егер кремний үлгісінің бір бөлігі фосфор атомдарымен (қоспалар) алмастырылса, өткізгіштік үшін қосымша электрондар пайда болады. Бұл сыртқы жартылай өткізгіштің мысалы.

Құрылыс мәселесі

Фоторезистор фотодиодқа немесе фототранзисторға қарағанда жарыққа аз сезімтал. Соңғы екі компонент – нағыз жартылай өткізгіш құрылғылар, ал фоторезистор – PN-қосылысы жоқ пассивті компонент. Кез келген фоторезистордың фоторезистивтілігі қоршаған ортаның температурасына байланысты үлкен өзгерістерге ұшырауы мүмкін, сондықтан оларды жарық фотондарының нақты өлшеуін немесе сезімталдығын қажет ететін қолданулар үшін қолайсыз етеді. Фоторезисторлар жарыққа түскен кезде кедергісінің төмендеуіне дейін белгілі бір уақыт кешігуді көрсетеді, әдетте 10 миллисекунд шамасында. Жарықтан қараңғы ортаға ауысқандағы кешігу уақыты одан да ұзақ, көбінесе бір секундқа дейін созылады. Бұл қасиет оларды жылдам жыпылықтайтын жарықты сезуге жарамсыз етеді, бірақ кейде аудио сигналдарды қысудың жауабын тегістеу үшін қолданылады.

Қолданбалар

Фоторезисторлардың көптеген түрлері бар. Арзан кадмий сульфидті (CdS) жасушаларын көптеген тұтыну тауарларында кездестіруге болады, мысалы, камера жарық өлшегіштері, сағат радиолары, дабыл құрылғылары (жарық сәулесінің детекторы ретінде), түнгі шамдар, сыртқы сағаттар, күн энергиясымен жұмыс істейтін көше шамдары және жол белгілегіштері сияқты. Көше шамдарына фоторезисторларды орнату арқылы шамның қашан қосылатынын басқаруға болады. Фоторезисторға түсетін сыртқы жарық көше шамдарын өшіруге себеп болады, осылайша энергия тек қараңғы уақытта ғана шам жанғанда үнемделеді. Фоторезисторлар немесе LDR лазерлік қауіпсіздік жүйелерінде лазер сәулесінен адам немесе зат өткен кезде жарықтың қарқындылығының өзгеруін анықтау үшін де қолданылады. Олар сондай-ақ кейбір динамикалық компрессорларда кішкентай шамдармен (қыздыру шамдары немесе неон шамдары) немесе жарықдиодтармен бірге пайдаланылады, бұл сигналдың күшейтілу деңгейін басқаруға мүмкіндік береді. Мұндай қолданысқа гитара күшейткіштерінде жиі кездесесіз, оларда кіріктірілген тремоло эффектісі болады, себебі тербелісті жарық үлгілері күшейткіш тізбегі арқылы өтетін сигнал деңгейін реттейді. Еуропада кадмийға қатысты RoHS шектеулеріне байланысты CdS және CdSe фоторезисторларын қолдану қатаң түрде шектелген. Орта инфрақызыл спектр аймағында қорғасын сульфиді (PbS) және индий антимониді (InSb) LDR (жарыққа тәуелді резисторлар) қолданылады. Ge:Cu фотоөткізгіштер – ең жақсы алыс инфрақызыл детекторлардың бірі болып табылады және инфрақызыл астрономия және инфрақызыл спектроскопияда қолданылады.